925 resultaten.
Wat ik tegenkwam 9
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Mijn benen liepen wel
Mijn maag verlangde naar huis
om te eten
Mijn ogen zagen het
stille schijnende water
waarop kroos
de kastanjeblaren waren droog
en zo broos
Mijn oren hoorden de kinderen
op de speelplaats
Een dikke hond kwam ik tegen
daarachter een vrouw
Ik hoorde ons groeten
Mijn ogen zagen iemand die
zich over het water boog…
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 hebben dode strijders woonplaats noch boog
wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog?
Zijn het jouw woorden herhaald en geslepen
die bezield over verbinding spreken?
zal je lofzang in vonkende taal vibreren
in ons wankele oergeheugen resoneren?…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 begonnen
De trots die ik zozeer koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat
In de allerlaatste sprint naar de meet
Maar in deze onhandige tussenfase
Kon ik me enkel nog meten
Met een hinderend onweten
Tussen lopen en vluchten
De boog…
Zeg maar dat het goed gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Dat je denkt dat wij het niet zien
Niet voelen of benoemen
Denk toch eens aan ons
En hoe wij ons zouden verzoenen
Met het feit dat je geen geluk vind
En je talent verwaterd is
Denk toch eens aan ons
Want dat is wat ons bind
Jouw bloedende geluk
Is een doorn in ons oog
Wij willen dat ons leven mooi is
Dus lopen wij met een boog
Om…
Butlers
gedicht
3.5 met 6 stemmen
637 zij dienden elkaar zonder woorden
butlers in een huis van huid
hij kende de kamers van het zwijgen
wist waar verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen
de jas, het verdriet, de stille last
alsof de liefde had geleerd
dat nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan durfde
soms knielde hij voor wat brak
in het…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.008 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.…
Dakloos
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
3.158 Niemand gunt haar een blik waardig,
men loopt haar met een boog voorbij.
Maar ook zij heeft haar gevoelens,
is een mens zoals jij en ik.
We hebben vaak een vooroordeel,
en noemen haar een viezerik.
Wij “normale” burgers,
maken onze eigen samenleving.
En wat hier niet in past,
zijn mensen zonder huisvesting.…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
STEIGEREN
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.958 Het voorwiel ging de lucht
in, boog naar links, fiets naar rechts.
Ik stapte met de pizza op mijn hand
tussen de stangen, wankelde, maar
wist uiteindelijk fiets en toebehoren
onder controle te krijgen. Opgelucht
wilde ik mijn rechterbeen over het
zadel slingeren.…
Eeuwige revolte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
954 onbehagen
waarvan de oorzaak doorgaans
in de taboesfeer
beukt hoog tegen de dijken
van natie's tolerantie
het onbehagen
waardt rond, oeroud instinct
verdringt 't verstand
voedt ondergronds vuur waarin
vlees gesmeed tot zwaarden
het onbehagen
is geëscaleerd, het vuur
verschijnt bovengronds
de teerling is geworpen
pijlen verlaten de boog…
Venetië
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.321 onttroond nu de eens fiere golvenbruid
die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee
nooit komen meer de prachtgaljoenen
haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee
de lente als met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt
hoog over de Piazzetta…
Hij zag haar
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.884 Hij schaamde zich diep en boog schuldbewust.
Zij stelde hem nog met een glimlach gerust.
En tripte toen weg, gelijk een koningin-moeder.
Oeiii, daar was-ie toch wel van geschrokken.
Nooit liet hij zich meer door één zijde lokken.…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 Als ik rustig
wou gaan zitten, vloog hij op
naar de boog van walvisbeen.
Hij keek de straat uit, liet langs mij heen
zijn ogen weiden over het lage en het hoge
wad.
Aan de wal zat hij steevast op de nok
van mijn dak te zwijgen.…
Mijn trein
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.335 in het raam
In hun ogen zie ik mededogen
Zij zijn buiten en zij zijn vrij
De brug die draagt mijn trein met moed
't is zo voorbij, maar 't is even zwaar
De trein is weer voorbij gevlogen
Dat ging weer goed, 't gaat altijd goed
Het station wacht rustig, maar op z'n best
Geen enkele haast, de tijd staat stil
Gepoetste rails, gekamde bogen…
Koningskind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.319 Aan de rand van het rimpelloze meer
Spande hij de boog keer op keer
Een echte prins een Koningszoon
Op zijn blonde krullen gouden kroon
Nee, sprak de raaf laten wij wachten
Het waarom klonk krassend en verbaasd
Zwarte vlerken zwevend op de wind
Geruisloos boven het Koningskind
Trots hield het prinsje de pijl omhoog
Tonend een duif dodelijk…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 En of de wolken wee en vloek verstonden,
Bogen zij dieper over 't land, en zonden
Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…
Eenzaam
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.733 De sombre pijnen ruisten, kreunend bogen
Hun donkre kronen neder naar de korst
Der aarde, de winden sloege' aan mijn borst
Hun grauwe vleugels, de struiken hadde' ogen.
Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst
Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen
Op mijn schouders, zat over mij gebogen,
Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 ze bogen niet onopgemerkt
de levenskrommen
getooid met scherp gepiekte randextremen
oude peuken braken
essentiële levens in nagelaten uitdrukkend
uit de as herrees slechts de kans
op meer ongewenste loten
voor en na liep alles door
terwijl frivool betraande protestformules
langzaam werden weggevreten
door destijds lange tanden
pijn…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 schaduw en bracht afstand aan
Een kloof die niet meer viel te peilen
en onbekendheid liet bestaan
Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd
Elk woord etste een nieuwe groef
Was als azijn in open wond
Na lange jaren van miskenning
kwam geen klank meer uit zijn mond
De drukte in de oude stad
't lawaai drong niet meer tot hem door
Een oude non boog…
Simon Vinkenoog
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.245 Dichter Vinkenoog
Ik kreeg hem in het oog
de vink die over zijn werken boog,
een gedicht inspecteerde en zeer goed bij
de laatste graantjes pikkend.
De nieuwe bejaarde, dat was hij
de geraniums voor zijn raam die hij vermijdt
naar de tuin bij de welriekende rozen
een strijd in tijd.…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 Hoe is op deze dag mijn hart bewogen,
Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan,
Het weet de pracht dier zuilengang en bogen
En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…
Het veenkoloniaal volkslied
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.358 Boog zich over d'oevers
Van de bruine plas
En verborg de diepte
Van het zwart moeras.
Zie, daar nad'ren mannen
Met een ijz'ren wil.
Aan de zoom dier poelen
Staan zij peinzend stil.
Broeders op ten strijde,
Op, de band geslaakt,
Die de schatten kluistert
Door 't moeras bewaakt.…
Mijn critica (poëtica 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
674 Je houdt me scherp, mompel ik dapper,
maar ’t liefst spande ik de boog wat slapper
en strooide ik losjes met mijn pijlen
zonder in doelen te verzeilen.
Zodra zij straks haar hielen licht
schrijf ik heel snel een nieuw gedicht.…
Een wens voor een woord
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
739 achter mijn verblijf
ben jij gastbuur boven het zuiden
in graverende pauzes van andere bogen
dat weet ik door het hart
voor ademhaling
van loopvlakken
langs de wegen
ik woon op eigenschap in dagen
op stem en oog
van plaats tot plaats
op de manier van gedachtegoed
geduld vult zijn taak
van stromen naar stemming
en bestemming
dat verandert…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
WEERBAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 Glanzende melk met bruine vla omrand
hun kromme stammen, die nóg laten merken
hoe eens de wind hen boog, wilde sterken
met zijn luchtige, beeldhouwende hand.
De gedrongen bomen klemmen elkaar:
een kleine burcht van takken en twijgen
ziet doorzichtig en teer, maar onneembaar.…
rozenpoort
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 waar de zon haar warmte goot
zaten we, genietend van elkaar –zalig…
hoe jouw mond vergetelheid versprak
zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord
zo heel gewoon was
minuten sloten zich tot in een eeuwigheid
vol zachte levens, één voor één verschenen ze
op lippen die van lachen hielden
langs de rozenpoort bloeiden traag
grote bogen…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 De bogen van de brug staan als bolle
golven boven het water. Die brug is een belofte. We
moeten gaan.
Dave vindt dat ik op het verhaal vooruitloop.
In mijn hoofd ben ik er al.
Ik zeg: ‘Luister, meisjes krijgen mooie benen, jongens
grote voeten. Sommige dingen moet je laten gaan,
andere moet je achterna.’…
Toen was punk nog heel gewoon!
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 Koude oorlog
in zijn kielzog
oude normen moesten om
Veel plebejers
Patjepeeërs
bogen onze rechtsstaat krom
Ministeries
zo hysterisch
maakten een vervalst gebaar
Deze draaiers
matennaaiers
vonden geld wel Doden waard
Jaren tachtig
allemachtig
wij eisten slechts rechtvaardigheid
Een mooie Aarde
iets van waarde
Punk was…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.…