Alle inzendingen over boog

925 resultaten.

Sorteren op:

Wat ik tegenkwam 9

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Mijn benen liepen wel Mijn maag verlangde naar huis om te eten Mijn ogen zagen het stille schijnende water waarop kroos de kastanjeblaren waren droog en zo broos Mijn oren hoorden de kinderen op de speelplaats Een dikke hond kwam ik tegen daarachter een vrouw Ik hoorde ons groeten Mijn ogen zagen iemand die zich over het water boog…
Ralameimaar26 augustus 2025Lees meer >

Lofzang op de lange adem van morele waarden

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
hebben dode strijders woonplaats noch boog wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog? Zijn het jouw woorden herhaald en geslepen die bezield over verbinding spreken? zal je lofzang in vonkende taal vibreren in ons wankele oergeheugen resoneren?…
J.Bakx14 november 2025Lees meer >

Tolerant Niemandsland

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
begonnen De trots die ik zozeer koesterde Toen ik bij het startschot geen seconde verloor Want aan het eind van de regenboog Wacht de grootste schat Op hij die iedereen verslaat In de allerlaatste sprint naar de meet Maar in deze onhandige tussenfase Kon ik me enkel nog meten Met een hinderend onweten Tussen lopen en vluchten De boog…

Zeg maar dat het goed gaat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 293
Dat je denkt dat wij het niet zien Niet voelen of benoemen Denk toch eens aan ons En hoe wij ons zouden verzoenen Met het feit dat je geen geluk vind En je talent verwaterd is Denk toch eens aan ons Want dat is wat ons bind Jouw bloedende geluk Is een doorn in ons oog Wij willen dat ons leven mooi is Dus lopen wij met een boog Om…
Lola25 april 2026Lees meer >

Butlers

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
zij dienden elkaar zonder woorden butlers in een huis van huid hij kende de kamers van het zwijgen wist waar verlangen schuilt zij droegen elkaars kleine dagen de jas, het verdriet, de stille last alsof de liefde had geleerd dat nabijheid nergens haastig past soms boog hij dieper dan durfde soms knielde hij voor wat brak in het…
Silann Nara31 augustus 2026Lees meer >

Ik had u niet gevraagd...

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.008
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen, Muze der smarten, in mijn stille tuin; daar bogen levenloos nu twijg en kruin, en bloem en bald verschroeide op plant en bomen. O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd, mijn argeloze liefde en heldre vreugd, nauw door een waas van weemoed overtogen.…

Dakloos

hartenkreet
4.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.158
Niemand gunt haar een blik waardig, men loopt haar met een boog voorbij. Maar ook zij heeft haar gevoelens, is een mens zoals jij en ik. We hebben vaak een vooroordeel, en noemen haar een viezerik. Wij “normale” burgers, maken onze eigen samenleving. En wat hier niet in past, zijn mensen zonder huisvesting.…

IJl ligt de wilgenschaduw op de wei

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.263
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei; Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker; Over het riet beweegt zich blauw geflikker, Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…

STEIGEREN

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.958
Het voorwiel ging de lucht in, boog naar links, fiets naar rechts. Ik stapte met de pizza op mijn hand tussen de stangen, wankelde, maar wist uiteindelijk fiets en toebehoren onder controle te krijgen. Opgelucht wilde ik mijn rechterbeen over het zadel slingeren.…

Eeuwige revolte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 954
onbehagen waarvan de oorzaak doorgaans in de taboesfeer beukt hoog tegen de dijken van natie's tolerantie het onbehagen waardt rond, oeroud instinct verdringt 't verstand voedt ondergronds vuur waarin vlees gesmeed tot zwaarden het onbehagen is geëscaleerd, het vuur verschijnt bovengronds de teerling is geworpen pijlen verlaten de boog…

Venetië

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.321
onttroond nu de eens fiere golvenbruid die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee nooit komen meer de prachtgaljoenen haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee de lente als met nachtelijk geluid de donder op de springvloed rijdt; zelfs de verhevene weerloos aan het element waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt hoog over de Piazzetta…

Hij zag haar

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.884
Hij schaamde zich diep en boog schuldbewust. Zij stelde hem nog met een glimlach gerust. En tripte toen weg, gelijk een koningin-moeder. Oeiii, daar was-ie toch wel van geschrokken. Nooit liet hij zich meer door één zijde lokken.…
Areth12 juli 2008Lees meer >

Passer solitarius

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 731
Als ik rustig wou gaan zitten, vloog hij op naar de boog van walvisbeen. Hij keek de straat uit, liet langs mij heen zijn ogen weiden over het lage en het hoge wad. Aan de wal zat hij steevast op de nok van mijn dak te zwijgen.…

Mijn trein

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.335
in het raam In hun ogen zie ik mededogen Zij zijn buiten en zij zijn vrij De brug die draagt mijn trein met moed 't is zo voorbij, maar 't is even zwaar De trein is weer voorbij gevlogen Dat ging weer goed, 't gaat altijd goed Het station wacht rustig, maar op z'n best Geen enkele haast, de tijd staat stil Gepoetste rails, gekamde bogen…
spablue17 november 2006Lees meer >

Koningskind

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Aan de rand van het rimpelloze meer Spande hij de boog keer op keer Een echte prins een Koningszoon Op zijn blonde krullen gouden kroon Nee, sprak de raaf laten wij wachten Het waarom klonk krassend en verbaasd Zwarte vlerken zwevend op de wind Geruisloos boven het Koningskind Trots hield het prinsje de pijl omhoog Tonend een duif dodelijk…
Ivan Grud13 november 2007Lees meer >

WROK

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.111
En of de wolken wee en vloek verstonden, Bogen zij dieper over 't land, en zonden Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…

Eenzaam

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.733
De sombre pijnen ruisten, kreunend bogen Hun donkre kronen neder naar de korst Der aarde, de winden sloege' aan mijn borst Hun grauwe vleugels, de struiken hadde' ogen. Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen Op mijn schouders, zat over mij gebogen, Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.…

Oude foto's

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
ze bogen niet onopgemerkt de levenskrommen getooid met scherp gepiekte randextremen oude peuken braken essentiële levens in nagelaten uitdrukkend uit de as herrees slechts de kans op meer ongewenste loten voor en na liep alles door terwijl frivool betraande protestformules langzaam werden weggevreten door destijds lange tanden pijn…
maanjuweel21 december 2008Lees meer >

Woordloos gesprek

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
schaduw en bracht afstand aan Een kloof die niet meer viel te peilen en onbekendheid liet bestaan Zijn ziel was langzaam rauwgeschuurd Elk woord etste een nieuwe groef Was als azijn in open wond Na lange jaren van miskenning kwam geen klank meer uit zijn mond De drukte in de oude stad 't lawaai drong niet meer tot hem door Een oude non boog…

Simon Vinkenoog

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Dichter Vinkenoog Ik kreeg hem in het oog de vink die over zijn werken boog, een gedicht inspecteerde en zeer goed bij de laatste graantjes pikkend. De nieuwe bejaarde, dat was hij de geraniums voor zijn raam die hij vermijdt naar de tuin bij de welriekende rozen een strijd in tijd.…

Voor een natuurdichter

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Hoe is op deze dag mijn hart bewogen, Dat mart in ’t bos en wil er niet vandaan, Het weet de pracht dier zuilengang en bogen En uchtendlucht aan ’t einde van de laan.…

Het veenkoloniaal volkslied

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.358
Boog zich over d'oevers Van de bruine plas En verborg de diepte Van het zwart moeras. Zie, daar nad'ren mannen Met een ijz'ren wil. Aan de zoom dier poelen Staan zij peinzend stil. Broeders op ten strijde, Op, de band geslaakt, Die de schatten kluistert Door 't moeras bewaakt.…

Mijn critica (poëtica 2)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Je houdt me scherp, mompel ik dapper, maar ’t liefst spande ik de boog wat slapper en strooide ik losjes met mijn pijlen zonder in doelen te verzeilen. Zodra zij straks haar hielen licht schrijf ik heel snel een nieuw gedicht.…

Een wens voor een woord

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
achter mijn verblijf ben jij gastbuur boven het zuiden in graverende pauzes van andere bogen dat weet ik door het hart voor ademhaling van loopvlakken langs de wegen ik woon op eigenschap in dagen op stem en oog van plaats tot plaats op de manier van gedachtegoed geduld vult zijn taak van stromen naar stemming en bestemming dat verandert…
Quicksilver21 augustus 2010Lees meer >

voorbestemd

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 658
de weg beweegt, kruist bomen aan, kruinen die in mist blijven hangen zich nooit voltooid hebben en nu bladerloos zijn misschien waren we vrienden langzaam in een wandeling door herfst in het oude, vertrouwd zoals de ochtend die nesten bouwt op schouders van het ronde zwijgen verstaanbaar en gehuld in handen ook al boog…

WEERBAAR

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Glanzende melk met bruine vla omrand hun kromme stammen, die nóg laten merken hoe eens de wind hen boog, wilde sterken met zijn luchtige, beeldhouwende hand. De gedrongen bomen klemmen elkaar: een kleine burcht van takken en twijgen ziet doorzichtig en teer, maar onneembaar.…
Han Messie20 februari 2011Lees meer >

rozenpoort

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 644
waar de zon haar warmte goot zaten we, genietend van elkaar –zalig… hoe jouw mond vergetelheid versprak zomaar teruggevallen naar nu -en toen zo’n woord zo heel gewoon was minuten sloten zich tot in een eeuwigheid vol zachte levens, één voor één verschenen ze op lippen die van lachen hielden langs de rozenpoort bloeiden traag grote bogen…

je moet niet slapen op de waalbrug

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.395
De bogen van de brug staan als bolle golven boven het water. Die brug is een belofte. We moeten gaan. Dave vindt dat ik op het verhaal vooruitloop. In mijn hoofd ben ik er al. Ik zeg: ‘Luister, meisjes krijgen mooie benen, jongens grote voeten. Sommige dingen moet je laten gaan, andere moet je achterna.’…
Dennis Gaens27 augustus 2011Lees meer >

Toen was punk nog heel gewoon!

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Koude oorlog in zijn kielzog oude normen moesten om Veel plebejers Patjepeeërs bogen onze rechtsstaat krom Ministeries zo hysterisch maakten een vervalst gebaar Deze draaiers matennaaiers vonden geld wel Doden waard Jaren tachtig allemachtig wij eisten slechts rechtvaardigheid Een mooie Aarde iets van waarde Punk was…

Ik had u niet gevraagd...

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen, Muze der smarten, in mijn stille tuin; daar bogen levenloos nu twijg en kruin, en bloem en bald verschroeide op plant en bomen. O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd, mijn argeloze liefde en heldre vreugd, nauw door een waas van weemoed overtogen.…