Alle inzendingen over dauw

825 resultaten.

Sorteren op:

Vroeg op

netgedicht
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.911
Mijn dag begint al bij de buitendeur Ik ben een drammer, een dreiner en een ouwe zeur Ik hou van frisse lucht en blaak van energie en ondernemingslust doordat ik veel conditie heb en heel veel uren rust Ik ben een opgewekte jongen Voor dag en dauw wil ik op pad De vogels hebben nog niet eens gezongen Ik ruik de wereld van de grond en haat…

BAADSTER

poëzie
3.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 6.862
Hoe 't rozig-blond van 't blozend rozenblad De sneeuw haars teedren lichaams warmer kleurde, Terwijl van paarlen vloeiende en omspat, Zij lelie was, die in den dauwe treurde! Daar stond ze, steunende op het slanke been, Zo, dat bevallig zich de heupe rondde, Nu de armen hoog de dartle lokken bonden.…

Dorpsvesper

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.208
Heen is de dag - de nacht nog niet geboren En langs de bergen wademt avond-dauw - De vogel laat een laatst geneurie horen In roerloze aandacht luistert de landouw.…

Jouw voeten pad

netgedicht
4.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 424
lichtvoetig dansten sterren in het gras waar jij de dauw betreden had donker rolde jij duister langzaam voor je uit maar de sterren bleven hun lichtend pad stralen met zicht op vooruit jij kende de stille geheimen van de nacht en hun natuurlijke elementen die zich altijd anders zullen voordoen dan verwacht in overgave ging…
wil melker8 oktober 2022Lees meer >

Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.984
Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou, Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld: En ied're graspluim is een sterrenbeeld, En als een Melkweg hangt die streep van dauw; 'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou, Hoe rode Mars oranje Sirius speelt, En hoe, knipogend, 't groen zijn gunst verdeelt Naar 't geel en 't violet van achter…

OCHTENDBEDE

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.622
De nacht week in het woud, en, bij haar vluchten, Heeft ze op struweel en roos een dauw-kristal Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal. En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten, Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...…

Bekentenis

poëzie
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.740
De bron van warmte en licht was zacht gezonken Op 't ver gebergte en tintte d'avondstond, In iedre vezel waarde weelde rond, Die met de koele dauw werd ingedronken: Wij doolden om: haar starende ogen blonken, Een blijde glimlach glinsterde om haar mond, 't Was, of me aan haar geheel een leven bond...…

Hier komt de zon

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 976
Adem de dag in, adem de dauw, en veeg weg die laatste traan. Want dit is een nieuwe morgen, een weg terug, dat is er niet. Er ligt een weg open voor jou, een weg die je zal moeten gaan. Durf te dromen, durf te leven, zoals je ook je verdriet overwon. En als je jezelf weer kan geven: Liefste ... Hier komt de zon!…
Jos Witteman26 augustus 2004Lees meer >

Verwondering

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Die hele kleine groene sprietjes morgen weer bedekt met dauw. Het leven van vergeet-me-nietjes en de hemel weer zo prachtig blauw. De dag bracht zoveel mooie dingen, ik laat ze in gedachten weer passeren. En morgen zal ik opnieuw genieten en zoveel nieuwe dingen leren. Het heelal, door God geschapen laat ons beseffen dat we leven.…
moeke3 april 2004Lees meer >

De Planten

poëzie
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.330
Des morgens als de dauw zijn vocht'ge wade nog om de perken toegevouwen houdt, staat reeds de hovenier met noeste spade te werken in de grond, als groef hij goud.…

Waterland

hartenkreet
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.735
Een koe loeit aan de waterkant de dauw ligt op het gras ik zet mijn stappen op het land waar ik ook vroeger was De zon verdrijft een laatste flard van mist boven de sloot, er wordt een nieuwe dag ontward; de lucht oneindig groot Een eend vliegt kwakend uit het riet de vleugels in het licht ik draag in mij een groot verdriet; de kerktoren…

Sta op, mijn lief, de zon schijnt door de bomen

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.224
De reiger stijgt, de ooievaar op het dak Vliegt hene en weer, de hele hof doorruist De wind, gezeefd door stralen; 't water bruist Bij 't vallen om de bocht en schuimt en blinkt, Warm wordt de lucht die dauw en droppen drinkt.…

'Mighty Victory'

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Brokkelend strompelen over liefde Zwiept felle regen schrijlings neer Slaat klam en zuchtend warme dromen Beelden zwijgend haar adem in mist Groot getekend, sterk met kracht Verzuimt een verlangen grof en wreed Schokt fel, vervaagt aan een horizon Stotterend zilt die droeve tocht Trots vlucht langs de einder voort Stervende dauw en laf…
Solange29 augustus 2006Lees meer >

eeuwige glimlach

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
seizoenen verstrijken rijpt zich de liefde tot donkerrood fruit witte chocolade dan wel kruidige rosé van druif tot glas prachtig en uitdagend bloeit de wijngaard met pittig de helling soms tussen het dal en de top zij brouwt een glimlach door samen te genieten tot plots het afscheid in de kleurrijke herfst haar de adem beneemt als dauw…

Schizoïde millennial man

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 869
Kat duwt zijn poot tegen de poort van de eenentwintigste eeuw geeft hem een dauw met een ijzeren klauw bloedsamples liggen op de vloer door elkaar vanachter prikkeldraad schreeuwt een neurochirurg wanhopig om meer van het paranoidgif van de schizoïd millennial man Onschuldigen worden met napalm verkracht door brandstapelvuur…

Sneeuw

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.323
Wat losse vlokjes vlos als duivedons, Vol rust van dauwe en maanglans, dauweblank, In veel blank wittig licht... al meer en meer... Elk vlokje een vleugje rust uit Grote Rust; Elk vlokje een vleugje glans uit Woon van Droom.…

De volgzame mens

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 618
ken ik nog de weg naar huis als mijn denken zich verschuilt achter een vertraagde dauw heb jij ooit gekropen door een buis waar voortgang je gevoel bevuilt en het einde vol besneeuwd lijkt met rouw het was een droom, ooit een wonder boven wonder maar naarmate de tijd vervliet gaat het onzegbare ten onder; allengs van genadevolle fleur…

Wereld place

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
doordrenkt met dauw zwerf je over de weilanden van rust het bevordert je levensschoot vol bewondering dankzij het licht waar het stroomt overal zie je zoveel moois elke boom en wilde bloem is oké maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede' vonken uit de 'hemel' met moederlijke liefde begroet je de bloemrijke schoot…

Dropsteen

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Het dropt, het dropt, van spits tot spits; aanschouw, Hoe langzaam droppen door de droppen zijgen, En vallend leven geven aan het zwijgen, En worden tot een zuil bevrozen dauw. Wat daalt, zoekt wat daar rijst, en welhaast zullen Zij, samengroeiend tot een eeuw'ge zuil, Elkaar omhelzen, en met schors omhullen.…

Dauwtrapper

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 781
Korte ochtendwandeling is m’n dagelijkse investering, vaste route naar de bosrand; een bui overvalt me en ik schuil in de boskapel, sta naast de zwijgende Maria, de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg- en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen; de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw de aarde gewassen…
Custor11 oktober 2010Lees meer >

vers geplukt jong gewas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
Als ik ’sochtends vroeg door het veld loop de dauw vers op de bladeren ligt voel ik een goddelijk tijdsverloop dat houdt ons allen hier in evenwicht ook al zijn de tijden dan veranderd de aarde laat zich door niemand sturen zo mijmer ik dan zachtjes voort soms loop ik daar dan mooie uren door velden vol met sla en koren terwijl niemand…

ijsbreker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Samen door dag en dauw, geen koude dat ons bevriezen zou.…

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad, En kus de dauw van sidderende mossen! En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…

Stilstaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
En ik drink vanuit de hoge, van koningsvarens vochtig van de dauw. Zon, schijn in stille schittering! Ja, eerste vogel zing!…
Gerjo Gerrits29 december 2011Lees meer >

Zonnebruid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Oh, die nieuwe lente, die weer komen gaat, met dartel blad te spelen in een ontloken wind onder het uitdagend groen, gedronken van de dauw van het ruisend blad als murmelende beek, elixer van het morgengeel uit de lissen te stelen, ook als Helios en de maan in hun baan zullen vertragen, meegevoerd op de diepste tonen van Pan’s…
pama27 februari 2012Lees meer >

en anders niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
beloofd het blije hart toont moedig de verkwanselde tijd in nodig zijn voor wie het leven ooit begon zonder achterklap zonder pijn ik wil leren kennen wat de lust is kijkend in een spiegel door bronzen engeltjes omrand ik wil leren weten of het een gunst is wanneer je ziel al is verbrand ik wil leren te vertrouwen in een roze vingerige dauw…

Knapelijn bij der beke.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Of ware ik de dauw, die de bloemen verkwikt, Die de halmen en twijgen beperelt, 'k Weerkaatste steeds, voor wie er ook blikt, Een verrukkelijk beeld der wereld; Weerkaatste 't oneindige sterrenheir Met des avonds vredesstralen, En waande de hemel zelve neer Te zien op aarde dalen!’…

De spiegel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 810
(Op het gazon de dauw doorschoten eikels. In de vazen de rozen nu. Hun luchtjes Tergend in tapijten, dekens en gordijnen.)…

die mooie bank

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
't Zand de bank op 't zand leeg was die opgezet kil toch warm wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel noch…

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…