1206 resultaten.
Vader
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
3.224 Het missen wat je nooit hebt gehad
ook weten dat het niet meer komt
omdat de stem al lang is verstomd
verstreken tijd plooit dat niet glad
gevoel gaat steeds boven verstand
bij het zoeken naar de vaderband.…
Geheim agent
gedicht
3.1 met 68 stemmen
28.042 Zijn spierkracht, dat hij klein was, niet veel sprak,
zijn gladde bruine zolen heb ik zelf bedacht.
De rust waarmee hij alles met me deed
om me tot een bekentenis te dwingen.
Stroomstoot, ijslikeur, bamboe, valse hoop:
hij was een meester in het derdegraads verhoor.
Toen ik vertrok had ik gezworen wat hij wou.…
Eindlijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.472 als ik naar je kijk
lees ik het leven in ied’re groef
die jouw gelaat doorslingert
als twijgen van een wilde wingerd
waardoor ik niet meer vragen hoef
de diepte spreekt over je pijnen
die niet naar je lippen willen stijgen
geleden worden in berustend zwijgen
en zich verwoorden in scherpe lijnen
ik strek m’n hand en streel ze glad
wil…
De soep verteerd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.246 De slok die ik slik
vindt glad een weg
door darmkanalen
die bereid zijn.
Talloze vlokken
zuigen en zuigen
totdat de soep
helemaal op is.…
In schaduw der liefde
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
691 Maar jij was daar de gladde zeemeermin
onder de schimmen in het schimmenrijk
beleefden wij stoute liefdesavonturen
de gele maan was trots, rond, schemerlamp
boven onze kleine grote mensendromen,
een straffe wind woei door de bomen
ik zag al snel de strenge winter komen
maar we hadden het dansen niet verleerd
jij had de weg weer langzaam omgekeerd…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Horen dat er wolken zoemen, een zucht
omhoog klimt, het raam nog open
want zomerdag - weten hoe
de huid weer plots zo glad.
-----------------------------
uit: 'Alles gaande', 2001.…
Haar vroeger naakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Wanneer de houten deuren wijken
op de tocht (op avonden van harde wind
en hoorbaar sissend water), is zij het steeds
die bleek & rechtop in de kussens
de kamer binnen komt -
ze zegt geen woord,
maar speelt haar weemoed in gegiechel
om een alledaags verleden (haar vroeger naakt,
ooit glad & harig van verlangen),
en laat zich gaan vanuit…
Kasteelzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 Er is een drempel die verzakt is tot een kloof
een berg die een kuil wil zijn
een strand dat uit het water rijst
geef maar een schelp voor de zee
een hand om het zand te lichten
een zandklont om de kloof te dichten
bouw maar een zandkasteel in de lucht
of spoel de muren en de trappen glad
tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten…
Winnaar
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
904 Dan is daar de roem
goud is jouw prijs
maar let goed op
je begeeft je nu,
pas echt op glad ijs.…
Tot toen ging alles goed
gedicht
2.6 met 28 stemmen
23.041 En zo genoten zij dag en nacht
van wit en van stilte en water en glad
de stenen en het mos dat daar lag.
-------------------------
uit: 'Botshol', 1980…
Voettocht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 lieflijke groen
en rimpels van licht
maar veel sneller dan de voeten
wordt het hoofd lichtzinnig
en in een lome omhelzing
gaan mijn gedachten als vogels zwenken
langs de wetteloosheid der paden
mijn woorden breken als golven
schreeuwen met de meeuwen
tegen de branding
de zee kan mijn onrust vangen
de zon lijkt de rode rimpels
glad…
Zout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 De winter heeft zijn eerste zet gedaan
En nu al gaat het strooizout op rantsoen
Zodat u straks niet meer met goed fatsoen
Uw straatje of de snelweg op kunt gaan
De les van vorig jaar lijkt glad vergeten
Zó zout heeft u 't vast nog nooit gegeten.
AMSTERDAM - Strooizout is vanwege het vroege winterweer al op rantsoen.…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden? Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
- plooien -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 dat wat komen moet is onvermijdelijk
er zitten geen plooien
waar ze horen
de stof is glad en strak
het zwart duwt zonder vrezen
de leemte ruw naar voren
dof gemis beklopt mij wee van binnen
mijn hand omsluit het strak en wit
maar dat wat komen moet is onvermijdelijk
we hebben niets omklemd
en weten niet waarom
de tijd van daar was rozerood…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de schaduw van de nacht
oneffenheden weer met liefde glad…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost
en geen rimpel in gladde…
novembermaand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Nog steeds
komen woorden
opdagen uit het niets
als een slang van letters
Glijdende verhalen als een puck
zo snel op glad ijs
schrijft het schrift zichzelf een weg
door de muren van onwetendheid
Bestaansrecht als een totempaal boven
het water dat volledige ingaven geeft
tot ons gegeven leven
waarin alles past als een puzzel van onwetendheid…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Helder water kabbelt en klatert
over gladde stenen en rotsen.
Anemonen en lissen steken hun kop omhoog
langs de oeverkant.
Een jong stelletje loopt hevig verliefd
langs het water; hand in hand.
Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.…
Oud oogst wijsheid in respect
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Nieuw trekt
Oude rimpels glad, waar geen
Ogen meten met de maatlat.…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 In winterkou spiegelt de vijver niet
als in de zomer met alle mooie dromen
tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet
is er een gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn…
Op de rug van een libelle
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
683 Toen een libelle mij mee voerde
Naar zonnige waterkanten
Trof ik daar dansende groepjes muggen aan
Trompetbloemen bliezen hun engelachtige klanken
Voor het menselijk oor onhoorbaar
Zachtjes over de gladde waterspiegel
Vele viooltjes vielen bij
Om het lied der natuur te vervolmaken
Dit vertoon werd foutloos belicht
Door de luister van de…
Het laatste amen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
370 zij streek met
een delicaat gebaar
het geldbiljet glad
likte haar vingers
mompelde zacht zo dat
hebben we ook weer gehad
nooit heb ik die
scene kunnen vergeten
magie van echte profeten
zij weten precies
wanneer de kentering
komt duiden dat terstond
de rest heeft al
afgedaan en is stand
de pede overgegaan
het is geen nieuwlichterij…
Het stukje ik
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
459 jij hebt naar
je handen gekeken
vingers die veel
hebben glad gestreken
het werken
gewend maar
in het minnekozen
niet op waarde gekend
het is de
warmte die
afschrikt in het
totale overgeven
ieder wil nog
even een
eigen stukje
privé leven
kom je
te dichtbij
dan voelt dat niet…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
Kleine geneugten voor fanatici
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
345 Over het volle leven piekeren
terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt
over de vermoeide oude stad legt
gedachten over stilte na de dood
terwijl de sterren helder schijnen
met hun gefemel van hoopgevend licht
dromen over warme zomers
nu het volop wintert, ijskoud ontkennen
dat het glad wordt en donker in de nacht
warme wijn met gevulde…
Eloquentia
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
173 Die dacht diep na, en sprak wijs,
Beweeg je niet op glad ijs.
Hiermee ging hij aan de slag,
Helaas de wijze raad bleek loos.
Ook bij anderen ving hij bot,
En is dus nog immer sprakeloos.…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 Glad water in de gracht
zien en dan zonder
nog te kijken denken
aan de kouwe drukte
van rondspringende moleculen
de vliegensvlugge vonken
van ons trage verstand
met zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 De dagen worden niet merkbaar korter,
en zwartigheid strijkt zich vanzelf glad.…