Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Dauwparels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
Voel het gras waar elk sprietje is opgefleurd tezelfdertijd worden haar wortels gesterkt door hun verblijf Adembenemend en vergankelijk ze ook zijn, diep vanbinnen ben ik ervan overtuigd dat deze edeldruppels terugkomen met hun magie; mijn dankbaarheid nabij.…
CB17 november 2021Lees meer >

het jaar verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
schouders draag en de rug meebuigt in een verder gaande wind maar voorwaar, ik zeg u, mijn gerijpte ranken met rode en groene druiven komen steeds dichterbij het is de zuiverheid en glans die ik in mijn geliefde cognac vaker en vol tederheid, proef en gespiegeld terugvind veel zal komend jaar, deo volente, nog verder veredelen; immers de vergankelijkheid…

Als herfst me overvalt

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Daarbij zijn ze niet enigen die zich laten merken: zingende vogels aan de takken omgeven door hier en daar paddenstoelen en zwammen die me doen herinneren dat alles vergankelijk is terwijl de emoties en gevoelens een poosje dobberen in een dipje.…
CB25 oktober 2024Lees meer >

Als de herfst voorbij is

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 681
Nog even terugdenken aan afgelopen periode waarin herfst zich van haar aantrekkelijkste kant liet waarnemen: overgang met de daarbij horende verandering die natuur heeft beleefd en ervaren tegelijk maakte men kennis met vergankelijkheid.…
CB9 december 2024Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Schaduw glijdt langzaam over hun glanzende lichamen, glimp van vergankelijkheid, zacht en helder; ik adem hun geduld in, voel hoe het mijn teder hart vertraagt en stap behoedzaam verder, terwijl het bos zijn geheimen bewaart.…
CB19 oktober 2025Lees meer >

De weigeraars

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 228
Of moeten we de vergankelijkheid juist koesteren? Omdat de bloem wellicht alleen bloeit omdat zij weet dat zij verwelkt.…

1 November

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 19
en zo geschiedde het dat wij op een zondag die we nuttig hadden kunnen besteden aan diepe contemplatie, meditatieve rust en het verder lezen van onze Russische klassieken, min of meer uit vrije wil naar de jaarlijkse hoogmis van de menselijke vergankelijkheid zaten te kijken. Allerheiligen.…
Nathan1 november 2026Lees meer >

Als het dauwt

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Voel het gras waar elk sprietje is opgefleurd tezelfdertijd worden haar wortels gesterkt door hun verblijf Adembenemend en vergankelijk ze ook zijn, diep vanbinnen ben ik ervan overtuigd dat deze edeldruppels terugkomen met hun magie; mijn dankbaarheid nabij.…
CB4 maart 2024Lees meer >

Dio Oberon : componist / artiest / hofnar

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 689
ontvouwt laat hij hoop geboren worden telkens weer, haast onuitputtelijk in een door zijn hand veranderbare orde en bestuift onze ogen en oren in beweging, klank en kleur op dragers van beeld en geluid die wereldwijd beroeren en ontroeren zelfs zijn meesterlijke ePaints ondergaan zijn getalenteerde tovergeur hij tracht het vergankelijke…

diffuus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
mensen, die daar, bij de muur kijken niet ver door de mist voelen niet meer zo diep als voorheen proeven niet de smaken uit het verleden mag het ook niet even, voor korte duur, zegt ze ga maar, knik ik en zij, die engel, wordt plots een stoffige steen gevoegd in het huis van het leven; wij hebben nu hetzelfde licht gemeen waarin het vergankelijk…

Herfstbezinning

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Wat de herfst ons leert alles is vergankelijk als een paddenstoel Wanneer herfst overvloed aan kleuren en texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.…
CB5 oktober 2023Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
De natuur stond in feestkledij vrolijk te vlammen met een drang tot leven die niet was te stoppen. Uitbundig toonde ze haar barstende knoppen en de hoog opschietende stengels en stammen. Maar het eind is in zicht van dit zomers festijn. De kering der krachten dient zich wederom aan. Vanaf heden zal de richting slechts neerwaarts gaan en de…

Waterval

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Soms moet ik zo hard huilen wanneer mensen vechten met wapens van woorden. De woorden vermoorden. Krantenpapieren in verdorde schaamteloosheid. Soms moet ik zo hard huilen wanneer de muziek sterft. Alleen mijn zonden om mij heen. Dansen tot de naald een nieuwe plaat kust. Soms moet ik zo hard huilen wanneer wij denken dat dit het beste…

Mijn kind

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.522
sloop geniepig bij je naar binnen Velde je kracht en ziel als een boom Vernietigde je leven en toekomst droom Je mocht niet langer bij ons meer zijn Het afscheid deed zo verschrikkelijk pijn Wij missen je hier elk moment van de dag Maar hopen dat je daar geluk vinden mag Eens komt de tijd van onze verbintenis We beseffen dat alles vergankelijk…

Het zomergraf

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 534
voor niets verteren een wereld zit me tegen de planeten en de regen je bent de nacht uit een boek dat ik nooit heb willen schrijven je bent de aarde van mijn grond je zuigt adem uit mijn longen alles is grijs in een wereld die verdwijnt de wind glimlacht eenzaam naar het gras van de wildernis waar geen koeien zullen grazen vergankelijkheid…
mobar4 november 2013Lees meer >

De kracht van melancholie

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 532
Op welke wijze deze momenten in mijn leven zijn gekomen waar de natuur zich terugtrekt om zich voor te bereiden op wat komen zal en waarbij ik soms ongemerkt wat vaker stil sta bij de vergankelijkheid van het leven samen met een stemming van melancholie als schoonheid en tristesse geworteld in het lichaam.…
CB5 oktober 2022Lees meer >

Hoogtijdagen van de herfst

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Het is opnieuw herfst: een tijd van verandering natuur toont haar vergankelijkheid met een diepe pracht, ik adem koude frisheid en rijke geuren die mij naar binnen keren, naar reflectie en groei. Hoe je het ook wendt of keert, het is een bijzondere verbondenheid die ik niet zomaar laat gaan.…
CB21 oktober 2022Lees meer >

Stil de tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
jaarringen Op een zomerdag groter dan ik waar stilte spreekt, waar wind mijn ziel ontmoet infuseerden engelen mijn bloed mijn ziel en zaligheid - tot in den doet O, engel, wees gerust, zij is verdwenen die wrede weerzinwekkende medea haar gulden vlies in wolken opgelost van druppels herfst waar takken ademen de introspectie van vergankelijkheid…

Plejade van cyclische luchtkastelen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Als een reveil van gerecycleerde vergankelijkheid, somptueus in idiotie maar sober vol onbegrepen gratie, als een vicieus vibrato van dolgedraaide stilte, smachten zeven - ja, zeven! – gracieuze gratiën naar een streling, een onooglijke blik. Naar een aai van onverholen bewondering, vol verwondering.…

Brueghel's carne vale

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.683
elkander haar zwetend lijf gans aangerand monotone dreun der aangeschoten muzikanten schept een roes van zinnelijk begeren een bonte stoet satanische trawanten verstrengelt tot een kluwen haveloze kleren een pirouette ontaardt in drieste wenteling gelijk een danse macabre van de dwaze Maya, omgord door schimmen uit een magisch dodenrijk vergankelijke…

- Nacht zwijgt als kristallen inkt -

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
gestolde verschrikking ijs omringt de nachtelijke denker ingehuld gebroken liefde in zacht roze wrap de bloemenkelk lacht ingepakt gebruikt soms zacht herhaald refrein legt nacht ondoorgrondelijk spreken op dagdromen over dichtkunst vatten rijm midden tussen kleurrijke stijlregisters hoe wij wisselend onderdeel van kunstvormen vergankelijk…

pet af - hoed op | van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 782
sindsdien met slopershamer als nijvere mieren de hollanders het decor van ouderwets en eigenaardig tot het nieuwe babylon van morgen van links tot rechts kwamen zij de nieuwe geluiden en tradities van rebelse katholieken en provo’s die van ondersteboven en binnenstebuiten morrelden aan de orde en het gezag in de golven van die vergankelijkheid…

- Als duizend gouden sterren -

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Geheel verloren vergankelijkheid, een klok tikt stil, het liefste wat ik op aarde heb geboren, is dat, wat God van mij vragen wilt..…

Haiku bakken

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 466
Geen idee of zin? maak van woorden syllaben tel ze op deel in Als een pointe ontbreekt keer de volgorde dan om laat ze sudderen Leg ze een nacht weg na een diepe remslaapdroom zie je pas het licht Woordenkunstenaar lettergrepengoochelaar alles op z'n plek Staat er wat er staat taalbrouwsel in evenwicht? tel en smullen maar!…

Nu de herfst is gekomen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
verlegen dromers, herfstfruit rijpt als vrouwenborsten in dat fruitig verlangen naar affiniteit zonder dilemma van onwetendheid valt appel niet ver van boom kruipt het bloed waar het niet komen zal, het is niet genoeg geweest, die hunkering, de droom leeft voort september opent de poort naar de hervallende herfst laat je toe in haar vergankelijke…
mobar25 september 2019Lees meer >

Archeologie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Dek mij toe met verhalen van munten, verstopt in warme hand, van foto's die geschiedenis bewaren in een tent ver van het vaderland. Fluister zacht van prinsessen die slapen onder vulkaanas, van soldaten die graven in het verleden waar ooit een villa was. Laat de nacht mij niet verdrijven met zand in dromerige ogen. Leg deze schatten naast…
ErikG6424 februari 2025Lees meer >

DE TELEFOONCEL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 306
Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse Er staat een telefooncel in het park verlaten, verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind; laat rondom zwermen smartphones ijdel praten, géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind. Maar vroeger troonde hij op pleinen en straten, was onmisbaar zijn rol, kleingeld werd vlot geïnd; dienstbaar…
August Agasi23 november 2025Lees meer >

Toekomst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 233
Met eeuwig geduld Waar zij een nieuw idee Nog in schemernevel hult Achter gesloten deuren Van hoge gebouwen Beweegt zij zwijgzaam In de schaduw van licht Waar bruggen wortel schieten Waar staal geen antwoord is Opdat kinderen in vrijheid Kunnen rennen En nog vrede zullen kennen Toekomst schuurt Langs afgeronde treden Van een vergankelijk…

blauwe Brinta

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
volschreeuwen in ’t kussen in de nacht onder de sterren en de verzachtende klanken van ’t evenbeeld vermorzeld op ’t aambeeld van Mjölnir en de smakelijkste nazaat der witste lelies door mergpijpen geblazen melodieën ’t zal in de linie geweest zijn waar alles verward werd de stenen gebakken in ongevoeligheden zoals krakers uitbuiten in vergankelijkheid…
R.E.N.S.24 april 2025Lees meer >

poëtica

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 338
literaire traditie, archaïsch en/of anarchistisch flierefluitend vrije verzen verzinnen, woordweven is een ambacht; Ik ben een Bard, ik dien de muze èn het publiek; Ik schrijf mijn verzen voor de lol en bezing met veel plezier de liefde en het leven, dus ik dicht over sex & drugs & rock ’n roll, over schoonheid en kunst, groei, bloei en vergankelijkheid…
Jack Stoop3 februari 2026Lees meer >