1331 resultaten.
Persica
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
912 doch de kleur van het lichtste gedeelte
komt verbazingwekkend overeen
kunstschilders zoals Rembrandt
hebben het weerlicht getart deze explosie
poëtisch in hun werk te laten strelen
zelfs de planethische warmte van Venus
heeft haar goddelijke vel nimmer bereikt
bovendien niet met de allerhoogste fantasie
uit het bovenaardse als de vrucht…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
Een zieke ziel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
689 Als beschimmeld zaad
in het dorre land geplant
groeit uit tot vrucht
van droefenis
een nagel
door elke hand
De schedel
met dorens
als horens
op het hoofd
verdoofd vervliegen
haar woorden
in een storm
van smart
Twee zielen
voor eeuwig
verbonden
in een
bloedend hart
Zij werpt knielend
een laatste blik
naar ogen gebroken…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 zomerdampen
bruisen buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles bedaart
en de vruchten…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 De horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
kleine schaduwen een
groene loper voor mij uit
als ik je aanhoudend strelen
en zoenen mag, verse vrucht
zo van het land getild.…
Domein
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.149 Die hof lijkt
uitgediend; de boom die in het midden
staat, kraakt onder vrucht en blad,
muurvast dringt het seizoen
rond het verleden. Blijf ervan
af. Schaf schoenen aan, ga
stevig stap voor stap.
-------------------------------------------------------------
uit: 'De geur van kruizenmunt slaat over', 1998.…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Kwaad waar geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden…
Een nieuw houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Vegetarische tijger uit de kast
Geboren krijger, nu niemand tot last
Herten dansen en springen verrast
Prijzen, bezingen een nieuw houvast
De tijger vindt de hongerdood
door wat de goede vrucht niet bood
vergat in de orde van leven
wat het streven niet kon geven
Zijn welpen blijven, vertederend spelend
De herten helpen, blind voor het punt…
Graspollen groeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 Uitgekotst stukje stad
Verscholen onder zware,
Oude bomen die vrucht dragen
Waar het leven dat zich eronder
Afspeelt vruchteloos is geworden,
Bankje voor zwervers gemaakt,
Want zij slapen er 's nachts
En soms ook midden op de dag,
Beschut alleen door het bladerdak,
Omgeven door wiet en spuiten
Die ooit schoon geweest zijn,
Slapen…
Adagio
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.952 Ik kan bij dag de vruchten niet vergeten
die in de duisternis te rijpen hingen.
-------------------------------------
uit: 'Venetiaanse gedichten', 2012.…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
Met klatergoud bedekken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 feestelijk
mee rond gaan trekken
de dagelijkse pijn
in schaterlach omzetten
zou dat de zin van
carnaval echt zijn
of loopt er nog een lijn
van kerst naar pasen
is vastentijd er niet
alleen voor religieuze dwazen
midwinter is geweest
dan breekt de schraalheid
aan in donkere nachten zich
uitend in een jubelend lentefeest
nog zijn de vruchten…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Schreeuw een bloem
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
878 je laminaat
als water bij de vis
die niet tevreden is
omdat de vangst
haar zwemmend leven wist
ben niet bang om
eigen kleuren weer te
geuren warm je maar
het zal je stuifmeel
slechts eenmaal gebeuren
ik stamper al je macht
je woorden zijn verkracht
patenteert maar over velen
dat zal anderen snel vervelen
want jij draagt geen vrucht…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
Wolk vriend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
561 Ik heb ook die droom
dat ik mensen in de wolken zie
omdat je die droom met mij kunt delen
in dit laag, zo dicht bij de grond
waar mist van verlangen blijft hangen
waar ik je hart zou willen stelen
maar ze drijven voorbij
die wolken en die droom
en je maakt me gelukkig
met de wolven bij die boom
van de verboden vrucht
treur niet…
Ruwe bolster, blanke pit
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
903 De avondzon verdwijnt langzaam
aan de flanken staan loten
met de jaren stevig verankerd
rond een weerbarstig bastion
haar schemer twinkelingen
in half blind geworden ogen
verraden een pittig karakter
een lang uitgebloeide boom
ontfermt zich nu (stok)stoïcijns
over rijp gegroeide vruchten..…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en als dan overal jouw adem is...,
wat zou ik dan nog trachten,
jij die mij schiep,
in leven riep,
tot vrucht…
in de overgave van mijn schoot
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.167 omsluiten
huid op huid
gebruiken om elkaar
te vinden iets voorbij
het punt dat je jezelf
en de ander gunt
zachtjes heen en weer
keihard ook een keer
in komen en in gaan
de spanning opnieuw
laten groeien in de hoop
dat samen vrucht zal bloeien
of wil je je zo geven
en mij passioneel beleven
in de overgave van mijn schoot
kom dan…
‘t voorbije getijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
292 botergaar druipt
langs mijn kin
in mijn schoot
‘t vocht
dat deze trage dag
haar glans geven zal
mijn zachte zucht naar meer
vruchten van verlangen
lyrisch fladderende vlinders
zo’n zon die aanvoelt
als dat prilste begin
toen
van ‘t voorbije getijde
terwijl ik zit te eten
blijven beelden nog
als bladeren hangen
aan stelen van…
Op hoop van beter
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
930 Het is beter
dat het onzegbare zwijgt
dat een vrucht langzaam rijpt
dat je rustig blijft
en naar je eigen boezem grijpt
Het is beter
dat je geen kuil voor een ander graaft
dat een ander jou geen stuipen
op je lijf jaagt
dat je niet hoog van de toren blaast
en je mond voorbij praat
Het is fijner
dat je aardig bent voor je medemens
en…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
De oude man
poëzie
4.9 met 11 stemmen
2.241 Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten;
En zij verderven, want zij zijn dat ooft.
Hij waant zijn knoestig wezen als een hechte
Boom, heersend over 't aangeplante woud.
Maar zij heradmen, horend hoe de spechten
Hun nesten hakken in zijn krachtloos hout.…
Zalmroze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
858 Ik ben dol op zoute dingen
zachtzilt vlees rouge van gloed
ik word driest van pittige zinnen
het maakt kruidig proeven zoet
Ik ben zot op pikante vruchten
snedige smaakvol door het vuur
hartig schuimend zonder tuchten
gepeperd door moesje natuur
Ik ben wild met haar te heulen
zeezout golvend peilloos roze
en haar kuiten langs…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 De lente komt ook zonder mijn gewroet,
de boom zal kortelings weer vruchten dragen.
Ik maak mijn leven niet, de plannen
zijn maar papier.
Het water welt dichtbij en ver van hier,
het wil de bitterheid opnieuw verbannen.…
Het verborgen paadje
netgedicht
5.0 met 21 stemmen
484 we liepen
juichend het
verborgen
paadje in naar
onze geheime
bloemenplek
waar alles
altijd bloeit
ook nu
een half
zonnetje
en samen
even vrij los
van de wereld
in samenspraak
alles begroeten
de stand van
zaken opmaken
wat zijn schoonheid
heeft gegeven
wacht nu overleven
alles heeft vrucht
gegeven voor weer
een nieuw leven…