Alle inzendingen over vrucht

1331 resultaten.

Sorteren op:

Persica

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
doch de kleur van het lichtste gedeelte komt verbazingwekkend overeen kunstschilders zoals Rembrandt hebben het weerlicht getart deze explosie poëtisch in hun werk te laten strelen zelfs de planethische warmte van Venus heeft haar goddelijke vel nimmer bereikt bovendien niet met de allerhoogste fantasie uit het bovenaardse als de vrucht…

droogte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
nu koude voeten geen thuis meer vinden onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich tot in de borders van mijn tuin tussen wederik en Zeeuwse knoopjes knoopt de dag zich op in regenloze vruchten schaars gekleed door lege zuchten sterft magnolia in mei ik schenk water tussen tenen waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt de vlinders…

Een zieke ziel

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 689
Als beschimmeld zaad in het dorre land geplant groeit uit tot vrucht van droefenis een nagel door elke hand De schedel met dorens als horens op het hoofd verdoofd vervliegen haar woorden in een storm van smart Twee zielen voor eeuwig verbonden in een bloedend hart Zij werpt knielend een laatste blik naar ogen gebroken…
Frans schuit9 september 2011Lees meer >

Ruw strijken

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
zomerdampen bruisen buiten de herfstbuien hemelwater stroomt traag -zoals het bloed van Abel- schijnbaar achteloos het lege land in kreunende kruinen buigen diep ritselen kleedt zich in het geraas van een onzichtbare hand die meedogenloos het land ruw strijkt het fladderen sterft in bulderen weg totdat een schijnsel alles bedaart en de vruchten…
Kees Keizer13 september 2011Lees meer >

waarheen wij ook gaan

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 785
het is beslist ik treed in het huwelijk de dag geeft ons zijn zegen terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee en krijst tegen het wegglijdend water wij houden onze adem in en willen de spiegel van de maan als getuige waarin wij vloeibaar kunnen dromen al dansend, rond en rond met zwarte of gele vruchten op het hoofd en vuurtorens…

Groene anatomie ?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
De horizon raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen kleine schaduwen een groene loper voor mij uit als ik je aanhoudend strelen en zoenen mag, verse vrucht zo van het land getild.…
Pama27 april 2013Lees meer >

Domein

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.149
Die hof lijkt uitgediend; de boom die in het midden staat, kraakt onder vrucht en blad, muurvast dringt het seizoen rond het verleden. Blijf ervan af. Schaf schoenen aan, ga stevig stap voor stap. ------------------------------------------------------------- uit: 'De geur van kruizenmunt slaat over', 1998.…
Hester Knibbe20 februari 2024Lees meer >

Mijn muze met mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Kwaad waar geen kruid Tegen gewassen Door rode schedel kieren Naar binnen gedrongen Om moedeloos van te worden Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg Door het donkere struikgewas Hij wil verboden vruchten plukken Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong Voor de speech Niet meer urenlang in stoffige kamers Zoeken naar woorden…

Een nieuw houvast

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Vegetarische tijger uit de kast Geboren krijger, nu niemand tot last Herten dansen en springen verrast Prijzen, bezingen een nieuw houvast De tijger vindt de hongerdood door wat de goede vrucht niet bood vergat in de orde van leven wat het streven niet kon geven Zijn welpen blijven, vertederend spelend De herten helpen, blind voor het punt…

Graspollen groeien

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Uitgekotst stukje stad Verscholen onder zware, Oude bomen die vrucht dragen Waar het leven dat zich eronder Afspeelt vruchteloos is geworden, Bankje voor zwervers gemaakt, Want zij slapen er 's nachts En soms ook midden op de dag, Beschut alleen door het bladerdak, Omgeven door wiet en spuiten Die ooit schoon geweest zijn, Slapen…

Adagio

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.952
Ik kan bij dag de vruchten niet vergeten die in de duisternis te rijpen hingen. ------------------------------------- uit: 'Venetiaanse gedichten', 2012.…

Kleuren in hun bladmagie

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 555
de ochtend fluistert dauwend herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers een witte lach als vergezicht klokken luiden weemoedig tonen gedachten dromen in nostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik zie de zomer in zijn vruchten het rijpe rood de kleur van…
wil melker25 augustus 2009Lees meer >

Entte een nieuwe kroon

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
op dat plekje waar het gras nog groener is voel ik jouw gemis een zaailing groeide op tot jonge boom jouw onderstam entte een nieuwe kroon die jarenlang de vruchten van seizoenen gaf tot aan de plotselinge kap rond de stronk ontloken nieuwe loten uit jouw eigenheid jouw wortels gaven hen respijt ze hebben je gerooid maar waar…

Met klatergoud bedekken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
feestelijk mee rond gaan trekken de dagelijkse pijn in schaterlach omzetten zou dat de zin van carnaval echt zijn of loopt er nog een lijn van kerst naar pasen is vastentijd er niet alleen voor religieuze dwazen midwinter is geweest dan breekt de schraalheid aan in donkere nachten zich uitend in een jubelend lentefeest nog zijn de vruchten…
wil melker22 februari 2009Lees meer >

Groende godvergeten mooi

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 734
zag in de hoogste takken nog wat blad je kaalde snel van onderen het was de lach van lente en frivool in zomeren je dwarrelde zo gaaf in pril ontluiken groende godvergeten mooi was niet te stuiten tot ver voorbij de kortste nacht gingen we in kleur en geur de perken te buiten ik heb je herfst zo lief de vruchten van ons samenzijn…
wil melker8 november 2007Lees meer >

Schreeuw een bloem

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 878
je laminaat als water bij de vis die niet tevreden is omdat de vangst haar zwemmend leven wist ben niet bang om eigen kleuren weer te geuren warm je maar het zal je stuifmeel slechts eenmaal gebeuren ik stamper al je macht je woorden zijn verkracht patenteert maar over velen dat zal anderen snel vervelen want jij draagt geen vrucht…
wil melker15 september 2007Lees meer >

Steelde godvergeten trots

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
kom ik ben de zon weer even zat wil je oogsten zien wat vruchten ons beloven ik schil je niet pel nooit je nieuwe bast maar wacht je opengaan en weet jouw zomer is nog niet gedaan je kleurde lente blauw en groen in ogen bent de wildste bloem die mijn hemel ooit nog zal gedogen je kiemde na het vurig rood van de papavers ze maaiden…
wil melker5 augustus 2007Lees meer >

een witte lach als vergezicht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
de ochtend huivert fluistert dauw herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers in een witte lach als vergezicht klokken luiden hun weemoedig tonen gedachten dromen in seizoenennostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik groet de zomer in zijn vruchten het rijpe…
wil melker28 september 2006Lees meer >

de herinnering geraapt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.230
ik heb een steen gevonden, wrijf zacht het stof van alledag er langzaamaan vanaf ontmoet in kleur seizoenen en zie het groen in vele tinten bloemen de oogst voelt warm in de hand door zon gerijpt, een vrucht waarin het leven overblijft ik heb de tijd geschraapt van al je vreemde vormen de herinnering geraapt uit overleefde stormen…
wil melker17 februari 2005Lees meer >

Wolk vriend

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
Ik heb ook die droom dat ik mensen in de wolken zie omdat je die droom met mij kunt delen in dit laag, zo dicht bij de grond waar mist van verlangen blijft hangen waar ik je hart zou willen stelen maar ze drijven voorbij die wolken en die droom en je maakt me gelukkig met de wolven bij die boom van de verboden vrucht treur niet…
mobar17 september 2019Lees meer >

Ruwe bolster, blanke pit

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 903
De avondzon verdwijnt langzaam aan de flanken staan loten met de jaren stevig verankerd rond een weerbarstig bastion haar schemer twinkelingen in half blind geworden ogen verraden een pittig karakter een lang uitgebloeide boom ontfermt zich nu (stok)stoïcijns over rijp gegroeide vruchten..…

geen titel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
spreken zacht en hun gemis al evenzeer het goud laat stromen, en als dan toch de wolken komen, de schaduw en de duisternis, en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen jij huist in zijn zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen, en als dan overal jouw adem is..., wat zou ik dan nog trachten, jij die mij schiep, in leven riep, tot vrucht…

in de overgave van mijn schoot

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.167
omsluiten huid op huid gebruiken om elkaar te vinden iets voorbij het punt dat je jezelf en de ander gunt zachtjes heen en weer keihard ook een keer in komen en in gaan de spanning opnieuw laten groeien in de hoop dat samen vrucht zal bloeien of wil je je zo geven en mij passioneel beleven in de overgave van mijn schoot kom dan…
wil melker23 augustus 2003Lees meer >

‘t voorbije getijde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 292
botergaar druipt langs mijn kin in mijn schoot ‘t vocht dat deze trage dag haar glans geven zal mijn zachte zucht naar meer vruchten van verlangen lyrisch fladderende vlinders zo’n zon die aanvoelt als dat prilste begin toen van ‘t voorbije getijde terwijl ik zit te eten blijven beelden nog als bladeren hangen aan stelen van…
R.E.N.S.30 september 2025Lees meer >

Op hoop van beter

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 930
Het is beter dat het onzegbare zwijgt dat een vrucht langzaam rijpt dat je rustig blijft en naar je eigen boezem grijpt Het is beter dat je geen kuil voor een ander graaft dat een ander jou geen stuipen op je lijf jaagt dat je niet hoog van de toren blaast en je mond voorbij praat Het is fijner dat je aardig bent voor je medemens en…
Joepondro29 oktober 2025Lees meer >

zoet zuur

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
al woon ik in de ouderdom, met weinig later, ben nog steeds dorstig van geest en vrij met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht enkel nog van de verleiding snoept kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken op onze beider vrucht die door de jaren heen niet in storm en strijd, maar nog…

De oude man

poëzie
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Hij is de worm die in een vrucht gaat wroeten; En zij verderven, want zij zijn dat ooft. Hij waant zijn knoestig wezen als een hechte Boom, heersend over 't aangeplante woud. Maar zij heradmen, horend hoe de spechten Hun nesten hakken in zijn krachtloos hout.…

Zalmroze

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 858
Ik ben dol op zoute dingen zachtzilt vlees rouge van gloed ik word driest van pittige zinnen het maakt kruidig proeven zoet Ik ben zot op pikante vruchten snedige smaakvol door het vuur hartig schuimend zonder tuchten gepeperd door moesje natuur Ik ben wild met haar te heulen zeezout golvend peilloos roze en haar kuiten langs…
WOLF12 september 2004Lees meer >

En toch....

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.012
De lente komt ook zonder mijn gewroet, de boom zal kortelings weer vruchten dragen. Ik maak mijn leven niet, de plannen zijn maar papier. Het water welt dichtbij en ver van hier, het wil de bitterheid opnieuw verbannen.…
Adeleyd22 maart 2005Lees meer >

Het verborgen paadje

netgedicht
5.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 484
we liepen juichend het verborgen paadje in naar onze geheime bloemenplek waar alles altijd bloeit ook nu een half zonnetje en samen even vrij los van de wereld in samenspraak alles begroeten de stand van zaken opmaken wat zijn schoonheid heeft gegeven wacht nu overleven alles heeft vrucht gegeven voor weer een nieuw leven…