655 resultaten.
Geef mij
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.588 verblijden
Geef mij een homecinema met een tv
Daar maak je mij gelukkig mee
Geef mij een computer en wat is er nog meer
LAAT mij het hebben, ik leef maar één keer
Laat mij niet de wereld zien
Laat mij vooral niet moeten denken
Hoe de mensen elkander voortdurend krenken
Laat mij niet in met oorlog, geweld en pijn
Een uitgehongerd kind in de woestijn…
De Blauwe Stad (2)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.175 De manege is een oase
in deze grijze woestijn. De Volvo ploegt
zich een route door de modder op wat
onzichtbaar de Clingeweg heet. Grazen
gebeurt hier niet, tankachtige auto’s rijden
af en aan karrenvol zand verplaatsend.
Draaiende motoren bepalen monotoon
het omgevingsgeluid.…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 ik sta alleen, geen God of maatschappij
die mijn bestaan betrekt in een bezield verband,
geen horizon of zee, geen poovre korrel zand
in 't naamloos wel en wee der brandende woestijn.…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 ligamenten
en baarden een voorschim
de man die veel te goed was
voor deze wereld
een gebrek aan schaduw
en het zelf van het zelf
kwam er niet onder uit
hij was niets waard, zelfverklaard
zijn lijf veeg en grondig met hem
hij sprak met gegroefd timbre
over zijn pijnlijke lendenen
het graven van kanalen
in dorre wandelgangen
harde woestijnen…
Gebleven hemeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 (voor Jacobus van Looy)
In stilte groeiend, als een cactus
in de Marokkaanse woestijn,
krankzinnig met de heilige gekken,
die hem de zon door zijn schedel
boorden. Verliefd op het woelige
Tanger, zoals later zijn collega
uit Friesland. Hij verdween in de
kleuren om hem heen, hij zwom tussen
de siervissen in de vrije oceaan.…
Wateraubade
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.515 Kranen - blijf altijd stromen,
woestijnen - blijf altijd dromen met je fata morgana's
vol levenselixer. Genoeg nu, ik mis je, mis je, mis je
-----------------------
uit: ABG nr. 72, 2009.…
Heilige raadgever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 ander toe wat jou niet lukt;
bedenk daarbij dat ‘iets gebukt’
beter is dan ‘voor immer stuk’"
ach, in mijn woestenij van leven
of op de steppes van de tijd
had ik ooit wat moeten geven en
had me op die manier bevrijd
in plaats daarvan knagen de tanden
van wat ooit mijn raadsman was
en ben ik nu bang snel te verzanden
in zand der woestijn…
Reis door Israël (tweede deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 De woestijn schittert,
brandt hard en meedogenloos.
Spreeuwen vinden ons,
krijgen verkwikkend voedsel,
blijven meevliegen.
Een Dode zeebad:
in ondiep water hurken
geeft grote moeite.
Roodbruine aarde:
de Joodse vruchtbaarheid ligt
klonterig _ open.
Op het strandterras
wachten we lang op eten;
een rat schept vermaak.…
Dichter Mohammed al-Ajami: 15 jaar cel?
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Eerst naar een gat in een woestijn afreizen
om daar de vrijheid van meningsuiting te prijzen
en dan zwijgen als de emir een dichter veroordelen laat,
die zijn verlichte despoot poëtisch heel legitiem
zijn "geliefde geitenhoeder" noemt. Koninklijk gezien
wijken, Alex, ook in 2013 mensenrechten voor de baat.…
Medewerker sneeuwballenfabriek m/v
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
400 Dat tien jaar later zou worden gebruikt
Voor woningbouw -
Eindelijk was het zo ver,
Je verkocht als rasechte speculant
Al je goedkoop gekochte land
Aan de gemeente en werd
In één klap miljonair -
En zo kan het dat je vanaf je 28e
Voorgoed binnen bent, en lach je
De hele wereld hartelijk uit -
Misschien bouw je in je eigen woestijn…
Mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Aan iedere woestijn zal een einde komen.
Is er een doorgang door de diepste zee.
Doorklieft het licht de donkerste duister.
Nemen de getijden nieuw leven mee.
Aan een wereld van miljarden namen
lijkt het kiezen een ijdel spel.
Dooft het licht van de meeste sterren.
Krijgt het licht betekenis bij de laatste tel.…
Barre woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 hoe moeizaam is het
om te beginnen
veertig dagen en
veertig nachten lang
in een dorre woestijn
te gaan bezinnen
het maakt ons droef
en ontzettend bang
kunnen we die moeilijke
gevaren trotseren
welke 'n inspanning
wordt van ons verwacht
komt er een beschermengel
op onze wegen
of biedt Gods Geest
ons sterkte en kracht
we moeten…
Corona , Usutu en merels...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Usutu is een roepende in de woestijn.
Merels verdwenen uit de drukke stad.
Mensen die toeristen werden ook.
Toeristen die consumenten zijn.
Vandaag verheft Corona zijn stille stem.
Gelukkig hoor ik kinderen buiten spelen.
Ook ik ben lekker buiten en vraag me af.
Waarom merels graag in bossen zingen.…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 En de zon wil niet anders dan de aarde föhnen,
opdat ik zou alle woestijnen van droogte
zou verlichten met mijn dapperste stappen.
Laat de maan dan
haar mooiste kiekje bevriezen
tot mijn kijken alle bomen ter wereld zou vellen
in de behoefte haar onwerkelijkste schoonheid te bezingen.…
licht aan de horizon
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.403 heeft vele kleuren
Dit geeft mij zo veel lucht
Het geeft mij passie,
Want ik ben schilder
In hart en ziel
Dit licht is nog veel mooier
Dan alles op aarde,
Want dit heeft mijn kleur
De kleur van de liefde,
Maar ook de kleur van de natuur
Het geeft mij een lichamelijke rust,
Maar de rust kan ik niet vinden,
Want mijn leven is geen woestijn…
Beproeving
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 spuwende kraters
Beproef het met de zwaarste test
Laat het achter op het poolijs
Verstik het onder lawinesneeuw
Knal het neer als jachtpatrijs
Laat het een prooi zijn voor de leeuw
Jaag het benauwd en hijgend vluchten
Naar 't zuigend stinkende moeras
Laat het kreunen laat het zuchten
Alsof 't gewoon geen harte was
Laat het dorsten in woestijnen…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 De tijd is een cyclus als getijden,
Getijden komen en gaan,
Dagen komen en vergaan,
Ver vandaan hier zweeft de aaseter in de paarse lucht,
Voltrekt en rekt de tijd,
Tot het lichaam zich vervormt tot karkas,
Dat wouden doet vervagen tot woestijn,
De man ondermijnt het gezag,
En lag,
Verlangend naar water op de grond in de scherpe zon,
Die…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel,
in wondre wonne en zonneschijn;
maar 't leven kwam, de sluier viel,
die 't al met toverwaas omschemert,
en naakt bleef de aarde als een woestijn.
Gij drukt zo argloos elke bloem
met wellust aan de rode mond:
ik zocht de grond van liefde en roem;
wat bleef er van dat rustloos streven?…
ELK VOGELTJE ZINGT ZOALS HET GEBEKT IS...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
296 Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is
maar dit vogeltje zijnde mijn persoon
blèrt, schreeuwt keihard, roept
als een verlorene in de woestijn
daar uit te komen, weer beschaafd te worden
is een time-out noodzakelijk en wel per direct
met name de zang, het koor op een laag pitje
nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind
maar niet…
Anker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.133 Als de zon dan toch moet zinken
Slinger dan het anker, de weerhaken van jouw hart
Naar mijn vel en vezels
Vlucht in een grijze sluimer
Want moe van de veldslag
In een woestijn van dag en dauw
Of gauw nog wat blazen op de loftrompet
Alles gaat goed!…
Terug bij af
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Als een naakte baby ben ik geboren
en ik wist nog niets van wiskunde,
Paul Verlaine en Karel Van de Woestijne
ze leerden me cijfers en letters lezen
en schrijven, domme liedjes zingen en
vooral veel bullshit onthouden,
eindeloze verhalen over het verleden,
oorlogen en concentratiekampen, inclusief
de meest afschuwelijke beelden van
uitgemergelde…
Nieuwe zijderoute
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
564 Petropávlovsk aan de oceaan
Naar Novgorod Kazan en Permafrost
Langs Irkoetsk Alma Ata via Omsk
Nu ligt de nieuwe zijderoute open
Door Krasnapolsky en Kirgizië Tiblisi Ulan Baator Krasnodar
Met tussenstops in Kasjmir en Punjab
Novosibirsk Singkiang Peshawar
Neem anders de Millennium expres
Van Moermansk door de Oeral naar Japan
Vermijd wel de woestijn…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 deze
meervoudig gelaagde
beklemmende vraag
verblijf ik in de tussentijd
nog even graag -
al is het al lang en breed
vijf over twaalf
en wacht ik met smart
op voedsel en water
en dekens en bedden
en medicamenten
voor wat hier nog rest
aan levende have:
flora en fauna
in riet zonder kragen
in wind zonder vlagen
in een woestijn…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Het strand ligt eindeloos,
een woestijn van zand,
het water
een fata morgana
waarin schepen drijven
tussen werkelijkheid
en verbeelding.
De zee spreekt zacht,
meeuwen tekenen
kreten in de lucht.
Zout vult mijn longen,
en ik verdwijn even,
tussen tijd
en adem.…
consumeren
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
934 kapot, milieu,traploos geregelde armoede
ozon, hongersnood, plastic-geluk
we glimlachen naar elkaar
verontschuldigend, geruststellend,
klappertandend van doodsangst
al ben ik een dier
van weinig woorden
nog minder was genoeg
en......niemand
.......niemand die de pijn begrijpt
laten we allen roepende worden
...........in de woestijn…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 Na lange jaren zal de regen van de hoop de woestijnen
kleuren, vol getooid met bloesems aangezet uit eigen
lijf, de “ Djins” hebben hun fata morgana’s gewogen,
wortelen droge stromen tot één welige oasis, weerschijn
van een nieuwe loop gevat in een gezamenlijk gebed.…
Louitje's bijltjesdag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
568 Bergwijn, Matthijs de Ligt, Stefan
de Vrij
Marten de Roon, Pasveer, Frenkie de Jong
Simons en Noa Lang, Virgil
van Dijk
Vergeten doe ik er vast nog
een paar
Die komen telkens na de rust
in actie
In 't voetbalgekke emiraat
Qatar
Het eerste slachtoffer wordt
Senegal
Een outsider, als dark horse
in de hitte
Van de woestijn…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.524 .
-------------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1940)…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Zijn heelal gooide keer op keer woestijnen in een
brein, picknickplaatsen voor kruipende mammoeten
en versierde veldmuizen, tapdansende gorilla's.
Wat nou rare vogel?…
zijn (1)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 soms is alleen
niemand om je heen
vaak echter een gevoel
ieder weet wat ik bedoel
vertoeven in een woestijn
onherkenbare slijtende pijn
of verlaten van praten
met vragende ogen
die niemand binnen laten
een woord dat niet wordt gehoord
waar doofheid soms bekoort
lege straten
holle vaten
dode maten
open gaten met een verleden
het is de…