Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

zomerkind

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 569
bloeide klein als witte bloempjes, waar een gouden hart in ligt eindeloos vertolkend hoe haar tere kracht toch zomers telde binnen zicht van eindigheid kleurt winter in wolken langs een blauwe schijn vol hoop morgen dansen blaadjes rond het spelend licht van zondoorregen dagen 'leg jouw huppelhartje maar in zachte bloemen, kind het rust…

verloren liefde

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Kleine dingen van de dag doorloop ik in alle rust het nog aanwezige verdriet is weer geblust In de spiegel van het verleden zie ik jou nog dikwijls staan, alles is zo snel voorbij gegaan De nacht zal weer zijn mantel leggen over mij, soms dan droom ik weer...wandelend met jou over de hei Voorbij voorbij voorbij zucht een zwakke wind er is…
Bert10 juli 2010Lees meer >

BESLOTEN RUIMTE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
De hoogleraar in natuurwetenschappen rust even na zijn vernuftig onderzoek bidt tot God: U milde heerser en liefdevolle Vader over hetgeen bestaat en leeft veroorlooft mij nietig mensenkind steeds meer te bevinden hoe de ons omringende dingen en krachten in het verste verleden door Geesteshanden werden gewrocht _ heden nog werken maar…
Han Messie18 augustus 2010Lees meer >

Bibliotheek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
Ik heb in je rondgedoold als een priester in zijn kerk, ik heb veel wijsheden van je geleend, je bracht me veel rust in een hectische wereld. Ik werd verliefd op de mensen die in jouw heiligdommen werkten, wilde net als hen zijn, maar ik was meer een nummer in hun rekken.…

Glazen bol,

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
Achter glas vertekend de pijn zich in tijd, de teruggekeerde rust dekt met stilte dit tafereeltje toe, draait de aarde door in de palmen van volwassen handen om die te openen in de lente. "De herinnering is een kerkhof dat bloesemt." Johan Daisne…
pama20 oktober 2010Lees meer >

Engel.

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 979
zilveren draden gesponnen uit liefde die mijn hart ontwarren uit verdriet en mijn hoofd te ruste draagt gouden blik tussen jouw wimpers die mijn tranen drogen als de zon en mijn leven weer kloppen laat saffieren pracht die mij doet zoeken naar de schoonheid van een vrouw en mijn nare gedachten verlaat diamanten kracht die mij verleidt…
J.J.v.Verre20 november 2010Lees meer >

Kerst en vrede

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Echte rust moest ik in mezelf zoeken en dat was hard Vaak onder de dekens met bloedend hart! Toch blijven wij beiden ' vechters ' en men krijgt ons niet klein. Vrede en vreugde voor allen, dat blijft mijn wensje fijn!…
sweetje12 december 2010Lees meer >

Drie jongleerballen, vier kleuren

gedicht
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.395
Zomerochtend; poes rust op 't balkon zich een zwart roodstaartje voorstellend. Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder. En in Park Randenbroek spelen sportparen winteravondtennis, stoomwolkjes lachend. Drie-, vierhonderd meter is het maar van hier tot helemaal daar. De gebruiksaanwijzing beweert: 'En u jongleert.…

Eenvoud in verhaal

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 446
Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal, volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld langs klaverblad en gedorst hooi, blijft rusten aan de oevers van het water waar het riet in de fluisterende, wiegende wind murmelend het stil verhaal meezingt.…
Katty11 februari 2011Lees meer >

Egypte

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 687
Ik wens je vrede als het kouder wordt en geluk als warmte ontspoort ik wens je rust in eenzaamheid en grenzenloos nu je bent bevrijdt Ik wens je kracht met alle macht in daden die je niet had verwacht ik wens je beschutting tegen de hardste storm een nieuwe toekomst in topvorm ik wens je vrede door de eeuwen heen een licht dat je leid…

In vogelvlucht vertel ik jou

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 785
Mijn boot vaart door getijden Golven van eb en vloed Soms ben ik dorstig, is het zout Dan weer eens echt bijzonder zoet Het stille water kabbelt Geeft rust zo om mij heen Een beetje meer, met deining Brengt mij dansende op het goede been Het zijn haar bruisende golven Die ervoor zorgen dat ik strand Ik laat me graag verleiden…
Henk11 april 2011Lees meer >

Een kindje straalt

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.496
( Julia ) een kindje straalt als lichtjes in de nacht schenkt schoonheid aan de wijze dichter een meisje dat groots gehechtheid, lieflijkheid in veelvoud naar zijn ziel laat stromen zodat hij weer ten volle voelt leeft in zoete dromen * zijn handen rusten op de glans van de klavieren ogen strelen over het doorleefde…

Apocalyps?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
De Oermoeder sterft wordt aan verre hemelen met kind gekruisigd Alles wordt tot stof als oog en silhouet kruisen, degens begraven De dorstige mens drinkt het gif uit haar wonden van dode handen Uit een nieuwe kern onder een oud gesternte werd zij geboren Op helblauwe kraters van de zoekende mensheid rust een felle zon Zijn stralen…

de kerkklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
De rust die ik ervaar is de warmte die ik voel. Ik ben vervuld van verwondering over het leven dat zo zacht kan zijn en de moeite waard totdat de verplichtingen en gehaastheid het weer over- nemen, nog vanzelfsprekender, dwingender -…
c. paris1 september 2011Lees meer >

Ik heb je los gelaten

hartenkreet
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.528
Ik heb de liefde opgezegd Ik heb er een punt achter gezet Ik heb je los gelaten Hoe moeilijk ik het ook vind De keus was naar mijn zin Je bent het waard om voor te gaan Maar niet voor mij als een paar Ik voel mijn verdriet Ik voel jouw verdriet Ik voel de pijn in mijn hart nu de liefde over is Maar ik voel ook rust Wetend dat je nu…
Mr.E4 april 2012Lees meer >

Leefklimaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
In Emmen vindt men rust en woongenot. Een veilig toevluchtsoord voor zenuwpezen, Die in de Randstad voor hun leven vrezen. In Emmen vreest men god nog én gebod.…

Arc de Triomphe*

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.022
Je zegt dat ik verliefder ben op jou dan jij op mij, maar pakte wel mijn hand, terwijl we keken naar veel trammelant om niets en ik dacht in termen van trouw… Liefde is er of ze is er niet, hoor ik uit jouw mond, die mij vluchtig kuste, waarbij jouw rechter hand op mijn middel rustte in een door en door romantisch decor.…

LIDWINA VAN SCHIEDAM (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Mijn ziekte duurt nu achtendertig jaar En al die tijd heb ik in U geloofd U hield mij steeds de hand boven het hoofd Gunt U mij rust nu en een dodenbaar Er staat al lang een engel voor je klaar Je zilveren koord wordt zo direct gekloofd Je bent als overrijp, beschadigd ooft En wordt nog eens een heuse martelaar Ik dank u Heer, voor menig…

aan de grond

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
een hand wat licht bewegen in de tegenvorm van nu kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind vliegt laag mijn dromen binnen waar een meizoen zachtjes bloeit groet immer nog haar glimlach, bovenaards en mooier zal ze straks mijn dag beginnen als ik zucht hoor ik haar stem, als ik lach weet ik haar leven alles wat me is gegeven rust…

overgaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 714
Met de overgang van dag tot dag Kan ik alles met m’n vlinder delen Zodat ik liefheb, leef en lach En de wonden van het gister helen Met de overgang Van week tot week Zit in alle hectiek wel even rust Om te beseffen welk paradijs Er opengaat als ik je kus Met de overgang van de seizoenen Blijkt in alles een bekroning van liefde en ik blijf…
iede K22 juni 2012Lees meer >

Slaapwel, mama

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.964
Na hard labeur komt verdiende rust Dit zegt je dochter, die je kust. Mama, je mag rustig inslapen 'k Beloof je over je kroost te waken.…

gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
het gras kent geen geheimen dan waarmee de wind het toerust een lichte stroom brengt het tot sussen en zwijgen verstrooid in rust aan niets hoeven te wennen het gras glijdt mee met gedachten het ademt diep wat te binnen schiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo…

Tafeltje voor twee

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
we zitten kneuterig samen lachen vreugdewolkjes om de wiebel van mijn stoel op de leuning ligt jouw jas broodjes rusten in een mandje tussen roomboter, jamsmaakjes espresso met een hemelsgeurtje een bloemenboeketje in een glas kruimelmonden zoenen musjes dansen rondjes als scharrelende mee-eters langs onze schoenen ik wil mezelf…
Hilly Nicolay29 september 2012Lees meer >

Koppen gelooid en weerbarstig

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
als de bazuinen schallen knallen de kurken komen de dolende ridders bijeen voor het grote oktoberfeest moe van het oogsten willen zij net als vroeger verpozen in de koele kelders van het kasteel te midden van fusten die liggen te rusten geen paarden en maliënkolders maar op de tafels de glazen en kleurrijke folders met de trots en geneugten…
wil melker1 oktober 2012Lees meer >

Koudstaal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig, zij kennen geen paniek en bewaren alle rust. Omdat stroming voorbij de kromming begint en geleidelijk aan mildheid wint. Omdat wolken het luchtig opnemen en verdwijnen met de westenwind.…
Iniduo31 december 2012Lees meer >

Sneeuwklokjes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Groen en wit, heel feestelijk, al moeten de bomen nog eerst even rusten eer ze gaan juichen in hun bloesempracht. De sneeuwklokjes werkten al hard om hun tere blaadjes en bloempjes naar boven te krijgen, maar ze deden het toch maar, ook weer dit jaar.…
Adeleyd19 februari 2013Lees meer >

Krokussen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
Waarom moet alles toch zo vlug, zo druk en zo gepland, hoe kan het toch dat wij niet leven als het licht dat komt en gaat, dat tijden kent en rusten laat? Een mens kan enkel bloeien in het licht wanneer de warmte van de liefde hem omringt en doet ontluiken, zonder haast, in stil verlangen.…
Adeleyd1 maart 2013Lees meer >

Legale activiteiten I

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.033
Als ze hun hoofden op hun armen laten rusten heel lang zwijgen. Als ze dan in slaap zijn wakker maken en om dromen vragen. Als ze hun dromen vertellen luisteren en uitleggen dat zulke dingen niet bestaan. Dan de orde van de dag. Dan weer van begin af aan. ----------------------------- uit: 'Celinspecties', 2012.…