7279 resultaten.
Venetië
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.321 onttroond nu de eens fiere golvenbruid
die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee
nooit komen meer de prachtgaljoenen
haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee
de lente als met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt
hoog over de Piazzetta…
liefde tijd en glazen bolletjes
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.654 kant kwam
we zitten in de maag met de vraag
wie is die kwelgeest met welke reden
die deze hoogst gevoelige materie
naar daar wist te rollen of laten vallen
en vertaalt ze stil tot op heden
diep onder water in de periferie
kleven er geen losvaste hoorntjes
soms aan de onderzij van die bolletjes
of gaan die niet mee
kilometers onder in zee…
Hallo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.041 langer alleen
ik breng mijn liefste mee
soms aan mijn hand
of anders in mijn hart
je merkt het ook wel
dat ik nu anders ben
niet meer zo verloren
vergeten doe ik (nog) niet
vergeven wel
er mee leren leven ook
hij is er nu
zorgt goed voor mij
houdt van me zoals ik ben
meer hoef ik niet
tenzij
jij natuurlijk
mijn allerliefste zee…
zij zeilt uit
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
764 hoort hoe kraakt het spant
dapper waait de vlag
met alle winden mee
ziet haar vanaf het land
in volle glorie stevenen
op niet voorziene verten
een gestaag verkleinen
onder turen en kwijnen
tot wit stipje op zee
bestemming als immer onbekend
voortjagend onder de zon
in stijl ons gebed zonder end
dat zij veilig over moge komen
zonder…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Stroom en zee
eindeloos vervloeien
tot klaarheid.
Getemde drift
en hunkering
tot in de nacht.
Herboren worden
tot licht en vrede
regen in de woestijn.
Niet te verdragen
bron die terugkeert
kind dat lacht.
Schaduw die wijkt
hartslag op de middag
vogelenvlucht.…
Liverpool aan de Laak
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.243 The Rolling Stones, het eind van tere zeden
het Kurhaus ging na vijf minuten plat
Mick Jagger koos verschrikt het hazenpad
een grijs plafond kwam krakend naar beneden
is alles dan voorbij in deze stad
verteren wij een luisterrijk verleden
zijn alle wegen door de dood betreden
en is de woeste zee nu stil en glad
of is Den Haag een slapende…
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 In Mexico beeft de aarde,
in Nederland huivert de zee.
Ik weet de dijken bewaakt
strijk en zet de wekker.
Mijn lijf doezelt in bed
droomt al eerste luwte.…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
De wondere wereld van de toekomst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.383 Aldaar dook ik
en huilde
de zee
voor de wereld
ik zwom door
naar 2066
en zag mannen in toga’s
in gesprek
over de onhandigheid
van de invulling
der visuele geschiedenis
des mens
men besloot
naast visuele herperfectionering
van de 20e eeuw
het concept
scheidsrechter
als eerste aan te pakken
zodoende zag ik een beeld uit
‘82…
Zonderling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Hoe alleen is alles als
het voor het eerst loopt
holt, tolt en rolt,
zweeft in het luchtruim
golvend walst in de blauwe zee.
Laat je tanden maar binnensmonds
somber kus je lippen toe
robuust de neus tegen de ruit
de platgedrukte tepel van de borst.…
domweg gelukkig op de Prinsegracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.415 plas
een toekan op een winderige pier
een doek van Potter met een dooie stier
een koningspinguïn in een schimmenrijk
twee turkse tortels in de Schilderswijk
een ooievaar op heel erg hoge poten
een hennepkwekerij nog onbespoten
de laatste resten van des graven hage
en louche tuinlui met hun kettingzagen
een strand gelegen aan een zee…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
Zomergedachte
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.107 Zonlicht betast
haar welvingen
de wind speelt
blonde tressen
zachte rondingen
worden omvat
door strandzand
warmte maakt
haar onrustig
ze vist
roze slippers
uit badtas
en trippelt
naar zee
hij laat zand
tussen zijn
vingers doorlopen
genoot daarnet
van een spannende
videoclip op
roze badlaken
zo gaat het steeds
het glipt…
Waan of walhalla ?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
921 Een maalstroom voert me mee
onderhuids, als sterveling
in wispelturige buien van de zee
in vrije keus bestaat geen drenkeling
op een ver vulkanisch strand
aangezogen door billek land,
het zwart herontdekt de kans
voor lijfsbehoud, omarmt
een droom in stil gebaar.…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Komt er een schip alsnog in zicht,
dan vind ik uit een ver verschiet
weer vriendschap over golven heen
en sta aan zee niet meer alleen
en meld het in mijn scheepsbericht.…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 hoe raadselachtig 't licht hier alles
belaagt en streelt langs het volle
geel van zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 Ooit, witte schelp van Andalusië,
vlakten en zee aan je voeten,
droeg de tijd je op handen.
Met je blik op de kust
kwam de eer van de overwinning
steeds weer aan jou.
Nu het tij keert
alle strijd lijkt gestreden
wacht vergetelheid.…
't koraal doet 't nog - en wij?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
626 uitzaai van het koraal
al spreekt men internationaal
van uniek tropisch regenwoud
in water koud of warm maar zout
wij zien bewegende skeletten
gedragen door eeuwige wetten
poliepjes met algen in symbiose
maken er kalk voor de krijtpose
koralen in kolonies bloemdieren
planten zich zelf stekkend voort
ongeslachtelijk met dicht de poort
in zee…
Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
gedicht
4.0 met 14 stemmen
11.787 Drie kleine vogels levend op de rand van zee en strand
houden mij gezelschap aan de branding.…
over het vissen getild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
594 het water dat doen
sterk en wilskrachtig
maar ze omwikkelt het zacht
of ze speelt gewoon de dommekracht
zoals vrouwen eigenlijk geen volksmenners zijn
in de mond van de man is menig broertje dood
ze worden slap en geslachtsloos in haar dringende zijn
ze doet haar kinderen spelen
in het water met netten en vissen
alle potentie die de zee…
De zachte krachten zullen zeker winnen
poëzie
4.1 met 52 stemmen
29.198 De machten die de liefde nog omkluistren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de grote zaligheid beginnen
die w'als onze harten aandachtig luistren
in alle tederheden ruisen horen
als in kleine schelpen de grote zee.
Liefde is de zin van 't leven der planeten,
en mense' en diere'.…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 In witte kamers vond hij rust
en overdacht hij naakte zonden
voor het openstaande raam
waar hij de stille zee zag gaan
die als een spiegel van zijn ziel
waarmee hij nu eens was verbonden
hem vertelde van de tijding
die weldra hier zou ontstaan
Zijn tranen smaakten niet naar meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden…
'k Hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.407 'k Hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken:
'Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken,
van weiden en van wolken, zee en hei;
Brahmans gedachte heeft bereikt in mij,
wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden
tot waar de zee van ‘t onbewogen licht
de val ontvangt in wiegelend evenwicht
en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden.
Nog eenmaal waar de landelijke wegen
elkander kruisen in het lage veld,
de holle wilg over het water helt
en ruine pluimen in de wind bewegen.…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 duister
en gaf alles - en nog meer
van wat zij eens verborgen hield
en onaanraakbaar als zij was
strooide zij wijds haar witte zilver
als een koningin zo licht
die er haar grootsheid had bezield
En ik zag meer dan zilverranden
van de Melkweg - de handen
van de oorsprong en ook iets
nog van een antwoord dat ik vond
in haar verdronken zee…
Kortstondig sensitief
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
548 Wind streelt benen
waar haartjes
nauwelijks zichtbaar
licht bewegen
kriebelt maar niet echt
vanuit de schaduw
plots in de volle zon
het genot van warmte
even alles omvattend
koel gras voelt
plaatselijk opgelucht
voorbij hete stenen
als de frisse zee
na gloeiend zand
betoverend gezicht
van de volle maan
die ineens van achter
een…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
Wolk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
685 De herfst had een mooie bloem
voor jou in petto, speelde ik
vakantie-indiaan in bruine bonen
aan de kust groeide mijn baard
op hete kolen, liepen we
zeezoekend, mistvindend
vertrokken we, slapend
verdwenen we langzaam
als een kleine zon in de zee
verlangden we postzegels
en lange brieven vanaf de maan
liepen we in beleefde dinsdagen…
Suite
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
706 om Grieg’s suite met schoonheid te bekronen
klinken schuchter de eerste zachte akkoorden
van het schone “Opus 40, Aus Holbergs Zeit”
klanken vanuit de oudheid Muzen geweid
tonen van cello en fagot die we als fuga hoorden
gevolgd door Menuet, Gavotte en Bourree
elk afgewisseld door strofen preambule,
in ritme als aangegeven door golvende zee…