7279 resultaten.
Mei
poëzie
3.8 met 8 stemmen
5.183 Hakhout op zode'omsloot ze, zwaar bemost,
Daar hingen zoals onder zee in 't bos
Koraalbomen, nog dode bladen los,
Verbruind. Daarin scheen nog de zon vuurrood,
maar in 't gebloemte ging de kleur al dood…
En meer...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.218 De Wereld
Jij en Ik
New York
Samen in Central Park
Bretagne
Uren aan zee
Den Haag
Ons laven
Arnhem
Wat eindeloos leek; Sonsbeek
Slangenburgklooster
Nog nooit zo close de hoofden tegen elkaar
In de villa
Zoveel afstand en meer...
Een kamer in de Spijkerlaan
Intiem tot in elke vezel en meer...…
schuilen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
789 luisteren
naar de vreemde adem van de dag
soms vergeet ik
dat ik er niet ben
en schrijf muren vol
met schuimende woorden
lees gedichten
op lippen die bewegen
en raak zacht jouw haren
wanneer een strofe onsterfelijk valt
het duurt vast niet
lang meer, het afscheid van de ander
van wie ik was, voor jou
vaak zo stil
als vogels die naar zee…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Smal scheepje, vaar maar:
Eindeloos is de zee,
Al trillen je moede masten,
Al heb je te zware lasten,
Toch mag je in geen haven rusten
En aan 't eind van de reis moet je ankren,
Ergens buiten op de ree.…
Vurig Verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
560 door de duinen alwaar het helmgras wuifde
maakten konijnen dat ze wegkwamen door 't zand
bonkten onze harten als één, ogen die in elkaar opgingen
jouw gedachten werden de mijne, zo vergroeiden we
totdat wolken samenpakten, de spanning tastbaar
jouw blikken feller, mijn woorden grimmiger
maakten we ons verwoed los, van wat eens liefde was
'n zee…
Ochtend kus
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
648 buiten wacht de zee
het strand de lange wandeling
en de eindeloze horizon
gretig legt ze haar oor te luisteren
bij het open venster
vogels kwetteren
de nieuwe morgen fluistert beloftevol…
DE SCHEPER
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.089 Een zee van golvend purper, in verbazen
En ademloos verstijfd - als waar zij dood -
Bij 't zien van 't eindloos vlammend avondrood...
Zo schijnt de heide, waar, wie honig lazen
Met de avondlast langs bloem en purper razen
Om niet te keren voor de nacht ontvlood.…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 ik zie je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer
adem kent geen tucht
in zijn brein breekt een ijzer
de klamme muren
waar een woeste zee…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 de leegte
in mijn hart
de kris is van vader
hangt in leer aan
de wand
die ook na mijn slaap,
en wanneer dagdroom ik niet,
er is,
als schild
en verbindt met
de gerouwde liefde van ginder
ik word geleefd
door gedachten die moeten
onophoudelijk,
met onze glimlach eigen
mijn donkere trots blijft
als ik de aarde mis
daar, over zee…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het gedicht ontvouwt zich
als een bloemknop in een zee
van duizenden bloemen
waar in kleuren, tinten en tonen
de woorden wonen die ontleend zijn
aan het oog van de menselijke ziel
Zij spiegelen zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde…
GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
gedicht
3.9 met 21 stemmen
30.146 Zeg blije dingen als:
wij moeten zeer de moeite zijn,
als zelfs de zee tot hier komt,
weggaat
en zich weer bedenkt.
------------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor gelukkige mensen', 2008…
dag acht
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
660 deze zondvloed kent geen verborgen land
waar vogels de zee verkennen om hun
ranke voeten te laten rusten op het afgematte
drijfhout wat zich eens een schip mocht noemen
het is koud varen met een gebroken roer
een doemscenario zonder kunst
herkent het pikhouweel om spaanders
te hakken van het teveel aan rust, een wond
waarvan de hechtdraad…
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 en stemmen veel meer
dan gebaren
of een toevallige ontmoeting tussen stromend water
en de kieren van een zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het zand van zwijgzaamheid
om de vlucht naar zee…
Mijn zonde is ijdelheid, die niemand weet
poëzie
3.1 met 9 stemmen
1.643 Dan zie 'k mijzelf alleen en ongedeerd
Der fantasieën vloed gelijk een zee
Beschrijden en geniet mijn godlijk-zijn: –
Maar als ik aanstonds langs de straten treê
Ken ik mijzelve van mijn ijd'le schijn,
Daar men toch kent met wie men veel verkeert.…
Apocalyps?
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
749 De zee schuimt en stapelt zich als een muur
van water, rolt met verpletterende kracht
als tsunami aan land, overspoelt met overmacht
steden en dorpen nog in hetzelfde uur.
Tussen modder en puin zoekt men naar hen
die, levend of dood, soms diep zijn begraven.
Centrales ontploffen, worden plots radioactief.…
KARL LIEBKNECHT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.986 Gij staat boven de massa, als boven 't dicht
Weefsel der zee een zuil, de Noors-basalten.
Gij hebt het rode vaandel opgericht,
Toen het, een vod, lag op de vuile vaalte,
Wapperend stralende voor elk gezicht, -
Gij, Man van edel en zuiver gehalte.
Gij stierf. Waardoor?…
ROTTERDAMS KLIMAAT/MENTALITEIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 NEDERLAND
April, mei 2011
heel veel zon
heel erg droog
af en toe
'n druppeltje regen
ROTTERDAM
Geel gekleurd gras
op d' Maasboulevard
uitgedroogde boompjes
op 't Willemsplein
"De Groene Kamer"
nu een bruine schuur
Rotterdam
aan de rivier
Rotterdams
vlaktes aan zee
Rotterdam
waterstad?…
Onoplosbare zilte tranen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
693 ontvlamt
uit de oogopslag van de morgenstond
en weten van geen ophouden
Als de vrouwen in het veld
de zaden schalks uit hun schoot werpen
ontspruiten nieuwe liefdes
Luierend in de bomen zweren de mannen
een te dure eed alsof zij bereid zijn
om voor het geringste te sterven
In hun naïviteit drinken zij
de dag vaarwel en begeven zich naar zee…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Laat mij haastig gaan door velden en beemden
schrijden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Uchtend
poëzie
3.7 met 11 stemmen
6.154 Geen leeuwrik orgelt er een morgenlied;
op loden vleuglen schijnt de stilt te hangen;
slechts in de verte ruist de zee haar zangen...…
Donker & Licht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.027 Ik weet nu; heb overal vrede mee
Langzaam geeft mijn alles toe
Ik hoor een branding, sta bij zee,
levenslustig, niet meer moe
Hier lig ik tussen dood en leven
Donker en licht zijn aardse woorden
Die al die dingen goed weergeven;
Die dingen die vroeger bij me hoorden.…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 ( Anima Mundi )
Zij danst op paden
zo ruw en smal
als kronkelwegen
in het ware leven
Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend…
Heelheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 De laatste cirkel
opent in een zee van goud. De branding zingt vanuit de diepte:
werkelijkheid is aards en hemels, zichtbaar voor elkaar,
heelheid begint in de gevoeligste snaar...…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Wij stromen mee naar zee en wat beklijft
van stof dat rond de weegschaal dwarrelt even?
Word wakker, Abel, uit je boze dromen.
Ten venstere is zij misschien gekomen.
Dinsdag na Kana-Zondag…
Duizenden namen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.109 Knoopje voor knoopje open ik trillend haar gordijnen
Vuurvliegjes schiet zij met strelende nagels in mijn dijen
Zij heeft duizenden namen en terecht
Een drinkplaats waar ooit elke man zijn dorst heeft gelest
Het is leeg in haar raam, slechts de nacht en een hijgende zee
Ze bekleedt me met schuimkoppen, langzaam golf ik met haar mee
Zij heet:…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee,
licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras,
bomen met zaad, tot bakens lichten groot
en kleine, wemelende zielen, paarsgewijs,
vogels gevleugeld, kruipend dier, wild, vee.
En al het kruid zij man en vrouw tot spijs.…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Het vaartuig staat steigerend in de zee.
De spelers verdwijnen; hun wijs zwijgt voorgoed.
Toch geeft die vergane klank een boodschap mee:
toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed,
zwervend, zonder lichamelijke stee,
bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…
GEBORGENHEID
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
766 de buitenwereld mag dreigen
dankbaar streelt moeder haar kwetsbare kind
kijkt vanuit de reddingsboot
over de troosteloze zee
ziet hun machtige stoomschip zinken.…
De emmer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
982 die 10 liter en die ene druppel in
Want al die vergaarde druppels wil ik niet missen
Elke druppel in die emmer heeft gemaakt dat we samen zijn wie we nu zijn
en elke druppel staat voor liefde vreugde verdriet en pijn
Weet je wat ik neem een heel grote blauwe emmer mee
En dat is dan in mijn beleving geen emmer meer
Maar mijn en onze eigen ZEE…