7024 resultaten.
Drie maanden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 het was in september
dat ik je heb ontmoet
alsof we elkaar herkenden
het voelde zo goed
het was in oktober
een herfstbos vol geuren
we praatten en praatten
in dat bos vol kleuren
toen werd het eind november
we hebben steeds geweten
dat het niet zou mogen zijn
we wilden dat zo graag vergeten
het is nu jaren later
opnieuw is het september…
MEMENT-O-MELET
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Grootvader zaliger,
verbleekte foto aan een grafsteen in de rij,
trotseert zo nu al twaalf jaar lang
om de driehondervijfenzestig, -zesenzestig dagen
mijn oprechte poging tot jaarlijks één, twee minuten
ingetogen stilte.
een blad dat valt
een blad dat valt. wind.
't spinnetje dat stilletjes
't moordend web herspint
een spinnetje klost…
niet zomaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 niet zomaar jou verloren
want daar ergens bij jou
is een stukje van mij verloren
nooit meer vol
nooit meer heel
dat heb ik bij jou achtergelaten
ik kijk in de spiegel
en zie een vreemde
want dat stukje jij
is verdwenen
ik wil je terug
hier bij mij
want enkel jij hebt de kracht
mij, mij te laten zijn…
Levenseinde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Zij die Hem zonder het te weten
heel haar rijke lange leven zocht
lapt Hem van God vergeten
aan een laatste ademtocht.
Dit is geen leven meer
maar altijd schrijnend zeer:
een aan het leven lijden.
Laat haar toch verlijden in de tijd
verglijden in het milde onvermijden
van de eindeloze eeuwigheid.
O, als het toch eens mocht
want…
Overkant
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
803 een droom een beeld een naam
plots zag ik je weer helder voor me staan
waar zou je zijn gebleven
hoe zou het je zijn vergaan
zou je nog weten hoe ik heette
zou je mij nog weleens dromen
voor je zien staan
of mij erin tegenkomen
of ben je mij totaal vergeten
maar wat probeerde je te zeggen
wat wilde je mij vertellen
had je mij weer willen…
Kuikentijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 KUIKENTIJD
Het jong wordt gevoed
smekend deerniswekkend
kaal en bevlekt
Om schoonheid gaat het
niet, ouders geconditioneerd
op het piepend geluid
Zij laten voedsel los
gulzig geconsumeerd
vogel vliegt uit, het gat is onvervuld…
Stilist J. Brouwers
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Vandaag werd bekend dat een der groten van onze literatuur - met een hoofdletter - na een kort ziekbed is overleden.
__________________________________
JEROEN BROUWERS (1940 - 2022)
Cliënt E. Busken is nu heengegaan
Het aards bestaan verruild
voor 't eeuwige
Zijn traumatranendal
voor 't hemelse
Zou Wim al iets met hem
hebben gedaan…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Mijn vriend ik verloor je
Ze zijn bedolven de straten waar wij elkaar kenden
Verbladerd de bomen waaronder wij spraken
Vergeten de woorden waarin wij ons vonden maar eens
Komt het verslagene samen
Ik zag je vandaag in de ganzen
Ik hoorde je stem in de bomen
Ergens tussen de lelies
Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel…
blijven bij het weggaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
549 er is altijd die ene
die alles anders ziet
die de wereld nooit
leert verdragen
die moe gebeukt
de ander verjaagt
er is altijd die ene
die sterven wil
er is altijd die andere
die wil dat
die ene moet blijven
altijd die andere die
zich verzet
er is altijd die ene die
bang is om alleen
te gaan
er is altijd die ene
die aan de…
het kan niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 kom je om me even
vast te houden
ik wil je nog
zoveel zeggen
we knuffelen
alleen maar
we houden
zoveel van elkaar
je bed staat voor
het raam
ik ga weg
we zwaaien
we glimlachen alsof we
elkaar morgen weer zien
ongelofelijk dat dat kan
dat wij dat kunnen
het hoort niet
het kan niet
dat je kind
eerder gaat…
op ‘ nippertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 angstvallig dartelen in een
brij van obscure onzinnig
aaneen gehouwen zienswijzen
“”””
gedolven ligt het graf te zijn
naast hem die haar voorging, de
dood obscener dan het stigmatiseren
door een neo woke cultuur
maar zij in ademloosheid gebleven
wacht op de vele dragende handen
die haar een eeuwige rust toedienen
langzaam zal het houten…
Even nog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
699 een jonge Cruijf in de dop
speelde met anderen
in een speeltuin in de buurt
nog even balletje trappen
afgelopen woensdagavond
keerde jij op de afgesproken tijd
niet huiswaarts, velen gingen opzoek
in de hoop je te vinden
verleidt door mooie woorden
liep je te goeder trouw
de verkeerde kant op
slechts negen lentes mocht je worden…
Begraafplaats
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
532 De begraafplaats
Vroeger liep ik daar met een grote boog om heen.
Ik had daar niets te zoeken.
Maar nu, nu kom ik er elke dag
Om mijn overleden zoon
Te bezoeken.…
Dat ik je mis
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
550 Wat je doet of voelt
ben ik er altijd voor jou
levend in ons hart.
Dat mijn gedachten en gevoelens zich laten
meestromen op de golven van het leven in een zee van
eenzaamheid tegelijk hangt er een sluier van stilte boven het hoofd
waarin jouw blik, stem tot zelfs jouw glimlach op je mond zijn geabsorbeerd.
Al ben ik omringd door mensen…
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 een straffe storm of bedreigende waterval
ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval
al wat tijdelijk is raakt uit het zicht
men hoede zich, derhalve, voor het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek
dagen dragen…
Spiegelpaleis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Als de stilte van het gesprek me overvalt
vlucht ik in mijn herinnering.
Daar, in dat idioot grote spiegelpaleis,
sta je in iedere deuropening en
zit je overal precies tegenover me.
In het trappenhuis van
een lang vergeten wolkenwereld
raakt je hand eventjes de mijne.
Als ik de weg dan weer verlies
en zachtjes meezing, neurie,
met de deuntjes…
deze zomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 deze zomer
bivakkeert hij
aan de stroken
van lakens en poëzie
hij verkeert
in een staat
van hypothermie
alles ligt
buiten de tijd
woorden
verdwijnen
alles
wordt gezien
alles bestaat
alles wordt taal
deze zomer
treedt hij uit zijn
lichaam
zet hij geen voet
buiten de deur
hij is overal…
Vos in de sneeuw.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
806 Misschien was ik nog vol van woede,
kon ik het niet meer zien.
Het Noorderlicht en het vermoeden
zinvol te zijn, misschien..
zie ik een vos in de sneeuw vandaag
met waterige, bedroefde ogen
kijkt hij me dan heel kort aan
en heeft zijn dikke staart van gember,
geen lust meer om te slaan.
Misschien drink ik morgen Riesling
of schenk…
Wat te doen bij eenzaamheid.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
720 Wat te doen bij eenzaamheid
en hoe kruip je er vandaan ?
Je vader heeft haar bed gespreid,
hij hoefde je geeneens te slaan.
Je telde ooit je vrienden,
bedrukt hield je op bij vier.
Zo leidde je een inert bestaan
dat nergens meer toe diende
en leefde langzaam verder
als een bijbels gekweld dier.
Omarm nu toch die eenzaamheid,
je hebt…
Blufpoker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
600 Als voormalig burgemeester van Londen was Alexander Boris de Pfeffel Johnson, geboren in the Big Apple en met een graad in de Klassieken in Oxford (en Eton), mateloos populair.
Na Partygate in coronatijd moet hij nu vrezen voor een roemloze aftocht...
______________________________
POKERFACE
Boris Johnson, also known
as Al
New Yorker,…
Door De Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
586 en daar rij je dan
alleen door de nacht
en het is alleen de maan
die je dan nog toelacht
de sterren die naar je knipogen
terwijl jij je afvraagt of en waarom
het leven je heeft bedrogen
maar de maan straalt waarlijk heus
voor jou z’n eerlijk hoopvol licht
van neem het allemaal maar niet te serieus
want niemand heeft op wat hem wacht enig…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 In de kerk viel licht op het hoofd van je geliefde en omkranste het
en dat van je dochters
Je kist stond in de lengte
voor hun voeten
Jouw koor zong zuiver
Je dochter sprak over je warme handen,
dat die er altijd waren, troostten
Het donkere hout en geur
van de oude kerk,
de in zwart geklede begrafenisondernemers
omlijstten de dienst…
Tot later
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
566 Nu moet ik verder zonder jou.
Mijn meisje waar ik zoveel van hou.
Mijn spiegel, mijn troostende warme oceaan.
Mijn gids, die overal met mij is heengegaan.
Mijn licht, als ik bang was in het donker.
Jouw liefde voor mij, het grootste wonder.
Stilletjes zwaai ik naar je, schat tot later, dit is niet het eind!
Want het zijn mijn tranen, het is…
Jaargetijde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
648 Soms mis je iemand al na een uur
Soms pas na een dag of week
Maar onvermijdelijk komt die steek
recht in het hart,
op de dag dat het jaargetijde is
Een dag van ongekend gemis.…
Oma's biecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Van de dokter
mag ik geen wolkentoetje
dan leef ik minder lang
Vastberaden legde ze
haar grijsbenige hand
op de stapel bontgekleurde
wolkentoetjes in haar winkelwagen
Een opstandige glans
In haar bleekblauw
broze oogopslag
Mijn broer is ook al zo
zo goed als dood
Ze maakte
een missie
van haar ongehoorzaamheid…
De kantklosser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Hij liet het van zijn kant gaan
ging er vervolgens kapot aan
verloor zijn verstand
en kloste zich van kant…
Aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Een zwarte sjees
met zijn verloren helft
Tussen zee en land
Grauwe luchten
boven 't lege strand
De vriend
had hem meegenomen
naar dit stille oord
Zij spraken met elkaar
geen woord
Hij keek de zee
strak in 't gezicht
Geen eb en geen vloed
Eindelijk was hij thuis,
voorgoed !…
dichtgeschroeide stilte
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
472 in die kleine nacht
diende de dokter hem
een ampul vergetelheid toe
de storm ging liggen
de man verloor zich
stapvoets in een diepte
die hij niet kende
waar alles samenviel
onder het maanlicht een
roerloze zwaan in de
dichtgeschroeide stilte…
Bakker
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Bakker wilde hij worden
Er rezen echter meer vragen op dan broden
Niemand zag er brood in en
zelfs de honden lustten er geen brood van
“Dit brood is mijn lichaam”
riep hij in wanhoop uit
en stortte zich in de vijver van het park
De eenden hadden de dag van hun leven…
Het laatste woord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 Wie heeft het laatste woord?
De terdoodveroordeelde aan het koord?
Of de zalvende priester met zijn boord?
Wat is het laatste woord?
Hieperdepiep, sapperdeflap,
miserere of verdoeme?
Het maakt niet uit,
want het laatste woord
is thans nog niet gehoord.
Met mijn kop al in de strop
houd ik koppig vol
en koester ik vertrouwen.
Ik haal…