7969 resultaten.
Flamboyant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Heden ten dage waar licht knokt
tegen donkerte en blaren dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat ook ik ga schuilen
om mijn ziel weer te ontwaren
Niet dat ik in de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is een terugtrekkende beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn gedachten doelloos…
namiddag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 uren van een overvloed aan
zilt kwijl en geschreeuw maakten
de duivel het hof, onherkenbaar
in het niets bracht de angst
mij het offer in de vorm
van binnengesmokkelde stigma’s
uit die tijd waar mijn kat de vreugde
van het leven schetste met geven
van lieftallige aanhalingen
en dan, in dezen namiddag
rees de redder van mijn ziel
op in…
Jij bent evenement
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
502 jij had alles
als evenement
om mensen van
ons te maken
wist ons in het
diepst van onze
ziel te raken
we gingen voor jou
de kleuren achterna
die ons de mooiste
wegen zouden geven
met verbindingen om
ons tot groep met
talenten te bestempelen
ook wij werden
meteen door het
dansante gegrepen
op teksten die al
door de media als
vaste…
Heb De Wereld Lief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 gulle gaven
maar ook haar gekke dagen
die menigeen soms plagen
de stilte van de nacht
het onweer dat ons nog wacht
de behaaglijk warmte van de zomer
de verkwikkende winterse koude
de pracht en praal die je voor ons bouwde
je gaf het zoet en zuur
was het huis van moeder natuur
je gaf een vinger
we namen de hele hand
waarmee we je ziel…
PIJN EN VERHEFFING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Eeuwig reist deze liefderijke groet
verder, geef de kwaadaardigste ziel kans
zich te geven aan Christus' verzoenend bloed.…
Mishandeld en verkracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 met
afval grijze wolken
jouw inhoud is
leeggezogen en
vol geperst met gif
met lekkende
gaten in de atmosfeer
de natuur is hopeloos
van slag in het
zeer nauwlettende
radarwerk van
flora en fauna
de dominante en
kritiekloze mens gaat
alleen voor ikke en
de rest kan stikken
aarde is misbruikt
mishandeld
en verkracht de
zielen…
Op een zekere leeftijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 Vaak in de ouderdom
herken ik iets van de ziel
van mijn vader, toentertijd
toen hij doorheen zijn laatste jaren drong
Nu begrijp ik dat hij
in de fase kwam en doorleefde
dat er nog een grens
van loslaten bestaat
Men groeit verder weg van zijn nageslacht
er is nooit daarover gepraat,
ik had er zelf nog geen weet
van nóg een atmosfeer…
Dwalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 Lief leven
leer me te kijken met mijn hart
te voelen met mijn ziel
om al je vreugde te beleven
leer me je te begrijpen
als je wreed bent, leer me
je les, laat me ontwikkelen
sluit mijn ogen
voor kwaad dat neemt
voor haat dat voedt
open ze voor anderen
laat me geven lief leven
schenk me tomeloze energie
leer me je loslaten…
Hun eigen wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 klaargezet
sfeer en stemmingen
zijn naar mijn kant
gedreven een rode draad
is op de bühne klaargelegd
roffelende trommels
zitten in de zaal waar
muziek bezig is met
een fraai onthaal
nu openen de gordijnen
ik treed meteen terzijde
want uit niets komt iets
dat hoop ik dan als
dit geëindigd is en ik u
alles heb gegeven
uw hart en ziel…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 toen jij
hier voor de
eerste keer
kwam leek alles
tot leven te komen
veranderde
het licht van wit
steriel naar de
warme kleur van
intieme gezelligheid
alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten…
Het mooiste komt nog!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
637 Dat hoop ik met heel mijn ziel
Als ik droom van een betere wereld
Of als ik verlang naar een diepere liefde
Het mooiste komt nog!
Dat weet ik met heel mijn verstand
Als ik leer van mijn fouten
Of als ik groei door mijn uitdagingen
Het mooiste komt nog!…
Vreemd Huwelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Mijn ziel en zaligheid heb ik aan jou gegeven
Je ging voor lange tijd en ik kon dat niet aan
Je handschrift duiden was een vloek en tevens zegen
Weerhoudt mij tussen al je regels Petrus' haan?
Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
Nu ik het monastieke leven eenzaam vind?…
Uitwisseling
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
603 mijn bankje beplaste
Appte vriendin die zelf
massage meer nodig,
ik zou haar eerst,
maar zij zat in zon al te lezen
elders in park
Nu appte ik tweede weer
mijn plek en mijn uitzicht
op roeiers en vissers
hij maakte gedichten op mij
dan ik weer op hem
zo zaten we op één lijn,
een uur wel
Achteraf de beste massage
voor onze ziel…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 Het liefdeshart wordt onrustig
nieuw lentelandschap stelt zich voor
heldere liefde kondigt zich aan
ook de kapitein op de rivier
laat van zich horen
met haar vrouwenlichaam
als grote ziel aan stuurboord
slechts gekleed in boxershort
spreeuw in de storm
het houdt me zo
van de andere dingen af
die intrigerende kleur
van jouw Russische…
Gluiperds met egards
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 daarvan los
te komen moest
ik gaan dromen
en het corrigeren
alles weer opnieuw
proberen maar nu
zonder stress
en bijwerkingen
het aardse heeft
veel levensbindingen
van mindere kwaliteit
die een makkelijke
entree voor een paar
centen hebben zoals
loslippigheid kan zo op de
geldmaat gemeten worden
zo sluit de
maatschappij
de zuivere ziel…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 '
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater meer; kurk en kurk droog
En de goed gelovigen zingen gestaag door
"De woestijn zal bloeien als een roos"
maar daar is fysiek water voor nodig
en vooral geestelijk respect voor de aarde
De aarde is niet meer aardig voor de wereld
en de wereld zijn wij, 8 miljard zielen…
Omkijken
netgedicht
3.5 met 58 stemmen
1.341 indruk
van jouw verschijnen
waarin alles wat de
natuur in voorraad
had klopte en de som
van alle delen toch
meer bleek te zijn
dan het optellen alleen
dus jouw neusje in de
lucht telde mee en
niet dat arrogante
je straalde en dat
voelde ook het plaatje
om je heen dat jij in
affiniteit aangetrokken
had in begeleiding
fans in hart en ziel…
Eschaton
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
560 Liefde is een ephemeris van bloedloos licht—
Geen ziel, slechts Euclidische schaduw op perkament.
Zo rusten wij, twee steles van albast,
Ons zwijgen een monument, een antiphon van last.…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 staart in het duister
waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde ziel…
Een massaal astrale schreeuw
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
277 creatie
jij met de goddelijke
lach en bron van creatie
die ook nog de snelheid
van de corona besmetting
bijna evenaarde
en ook met de ernstigste
uitwassen die binnen
de perken bleven door
een simpel prikje te geven
erger heeft voorkomen
ik heb de treden
van de trap zien oplichten
van een zaal met meer dan
tienduizend begeesterde
zielen…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Een oude ziel die alles ziet —
de wereld slaapt, de maan zal... gaan!…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Zelfs als de zee mij opslokt en vreet,
blijft mijn hart stil, mijn ziel incompleet.
Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden,
het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.…
Strange magic
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
321 Want echte liefde, raar maar waar,
vindt de mooiste ziel waar niemand ooit ... durft te gaan!…
Donkere gedachten
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
421 In donkere gedachten heb ik mezelf gevonden
een theatrale clown voor een anoniem publiek
een deken van grijze mist over mijn denkwereld
die zich dapper uitstrekt, maar op de vlakte blijft
wanneer het gaat om echte stoere mannenzaken
iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk
ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan
in de hoofdrol…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Jij prachtige strijder en mooie ziel
wat wou ik dat je meer kon geven,
in dit mooie leven.
De wieken van de molen waaiden,
de wind maakte een vriendelijk gebaar
jij moest weer terug
naar Alkmaar.…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
276 te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen
voor steen, voor verlies, voor tijd
alles kreeg gewicht
en werd vastgezet in lijnen
die niet meer bewogen
maar soms, wanneer de avond losraakt
en het denken zijn greep verliest
hoor ik weer dat oude fluisteren
en weet ik
dat wat mij toen werd verteld
dieper wortelde in mijn ziel…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
182 Ik telde wielen met een vingertje zo klein
dat het bijna niet bestond,
alsof ik daarmee de snelheid van zielen kon temmen.
Nu sta ik hier, groot en dwaas,
en tel nog steeds:
één trein gemist,
twee kansen verkeken,
drie kleuren blauw die nooit meer terugkomen.
Ach, wat een diepzinnig kind ben ik gebleven.
Wat een held.…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 Waar waarheid in fluistertaal spreekt
alleen en eenzaam aan zoete oevers van
in zijn bed gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal…
oneindig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
134 draaiend laten poseren
al ware mijn dagen de laatste
vragen op wie ik zou kunnen antwoorden
zo ook “ oneindig “ het stopt en het begint
het hapert en het filosofeert, nietszeggend
en toch is er die taal die ongetemd, weliswaar
ook ongeremd - zoals mijn basale ganglia
me onvrijelijk laat bewegen - dat zijn mijn
schrijfsels de horigen van mijn ziel…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 ik bespeur je liefde in elk
moment, zelfs als wonderen
spijbelen en herstwinden aan
je adem rukken, iets boven-
natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren…