7172 resultaten.
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 precies in het midden
op de sweet spot:
twee harten verbonden
in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee speelse dolfijnen
En wanneer de meeuwen op het dek
landen bij het opsteken van een storm
die me opsluit in regengordijnen, volg ik
aandachtig zijn grillen en houd ik koers
tot er een gat valt
tussen zijn zwarte…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 Branding schuumt
Waar het zwarte schuurt, eej
Ontaard, de klei ontvlucht, onbewoonbaar verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens…
20 miljard over de muur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Haviken strijken hun pluimen
Hun lobbyclub heeft goed werk gedaan
20 miljard voor oorlogsschepen
Wen er maar vast aan
Het kan oplopen tot het dubbele
en misschien nog méér
De eindjes staan open
Politiek kent geen ommekeer
Oorlogsschepen zijn passé
Geldverslindend en kwetsbaar op zee
Afgeschreven in 30 jaar
Meer op de werf dan vaarklaar…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Zo zwart. Veel te zwart.
Vaar. Niet wel of waarachtig,
Maar vaar.
Met de boot uw nahier in.
Tot je lucht noch aarde kent.
En ... draai dan.
Snel en zonder angsten.
Draai tot je weer bij ons bent.…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Weer zwarte stipjes
ik knipper
en veeg een traan weg
die was vast
van de koude wind...
De stipjes blijven
twee vingers, drie, een hand
vier handen.
Ik wil roepen maar kan niet
wil opstaan
maar kan door mijn tranen heen
alleen maar kijken
naar de stipjes
vele, vele handen vol.…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 De zwarte pruimen vallen over mij.
En ze zingen een lied daarbij voor mij.
En ze rollen over mijn stoepje of springen open in mijn tuin.
Maak heerlijke zoete bitterzoete zwarte jam van ons zingen ze mij toe!
De seringen willen dat ik mijn neus onder hen houdt.…
Was tandarts Velinga maar een schat !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
855 En de arme lieve zwarte kindertjes in Afrika een tandenborsteltje geven.…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 o moeder, o sterren van ogen, o schittering
wit waar wij u vinden zouden
en blauw waar wij ons u geven konden,
ware het niet dat wij vonden slechts
de droomrode slaap der stervenden,
of het zwarte misbaar van een willoze wake
in het rottende leven.…
Koud!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.446 hart
Je bent zomaar binnen gedrongen
Knopen heb je feilloos ontward
In stormdromen blijf ik zweven
Boven een bevroren waterval
Geen kwestie van winnen of verliezen
Alleen in een koud winterdal
IJzige tranen vloeien
Langs mijn koude wangen
Wanneer gaat dit over
Het hopeloze verlangen
Traag zak ik door mijn knieën
Starend naar de zwarte…
Dichter bij het paradijs (1)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
952 Het lijden van miljoenen levens
Doet mij pijn in heel mijn wezen
Zonden die de mensen begaan
Laten de wereld in weemoed staan
Die verrotte geesten zonder hart
Verziekt moraal, die goedheid tart
Elke dag weer de kwaadaardige mens
Stralende liefde is mijn hartenwens
Ik ontvlucht uit mijn zwarte coma
We zien het wel, maar ophouden ho maar…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 je drijft van me weg
in de kleur die zo goed aan mij hecht
ik herinner me hem vooral in mijn armen:
nog altijd ben ik van hier
ik hoor nergens anders
als in die boot doordrenkt met blauw
met mijn hart aan de mast
wapperend zwart samen met jou
of jij het zo ziet
weet ik niet
ik zou jouw omhulsel ook graag als
het mijne willen erkennen…
'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.589 'K sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken:
Als fijne, zwarte tralies staan de abelen;
De blaadjes schijnen met het licht te spelen,
Om 't op te vangen, als 't er door komt strijken.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 'T zwart was blauw en 't wit oranje.
Zijn laatste riddergroet naar Charlemagne
Vloog naar het noorden, hoge, gouden zwaan.
En 'k dacht bij de angst van triomfante Moren
Voor de echo's, spokend om ivoren horen:
'Had 'k toen geleefd, en was 'k zo doodgegaan!…
De nachtzaai
gedicht
3.4 met 9 stemmen
5.319 Dan slipt-ie uit zijn duist're krocht,
ontvouwt zijn zwarte luiven;
en duisternissen zwermen uit
om 't àl te overhuiven.
Ik krijg het 's avonds altijd koud
rond 't vallen van het duister;
dan is de nachtzaai weer op sjouw -
ik luister, huiver, luister ...…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Schuimvlokken waaien tegen jouw gezicht
Een schicht breekt het zwart
In flakkerende scherven
Ergens boven de sneeuwtoppen van het oosten.
Storm strijkt de flanken glad
Wist de hoefsporen van de steenbok
Die vlucht in de sparren
Voor de hefschroef
Een piloot in ademnood
De lens van 'National Geographic'
We verdwalen in geruchten.…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Wij zijn geboren in een bange tijd,
een tijd waarin de stormloop van het kwade,
de mensen meesleurt langs zwarte paden,
een duistere weg, die naar de afgrond leidt
Wij, wij zijn zo machteloos en zwak,
de wereld willen wij maken tot Eden,
maar onze armen vergeten wij,
zij worden door sterken met voeten getreden.…
Hoera eenzaamheid!
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.544 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis,
schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden,
verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden
Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek,
want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek
Geen molenstenen om m'n…
Hoera Eenzaamheid!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
776 Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis,
schrobbend op muren, zwart van laatste vuren
Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden,
verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden
niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek,
want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek
Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 hand
En de schatten van mijn
kindertijd als wrakhout op het strand
Het heden is een niemandsland
een eiland in de tijd
een weg van niets naar nergens
te zinloos nog voor spijt
Maar ik raakte ergens onderweg
al mijn zekerheden kwijt
De toekomst neemt mijn adem weg
een stil en dood moeras
van alles wat mijn leven was
alleen het leeg en zwart…
Nova Zembla ensemble
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
897 De spanning van het onbeslapen bed
is als de schaduw tussen de kille zwarte toets
en de witte die de warmte zoekt.
Leg je neer, dan leg ik me naast jou
en zo zullen wij over deze warmte waken.
Voel het bekroond verlangen wellen
onder de trommelvellen van het laken
en de witgeveerde wolken spannen
in het binnenste van het bed.…
De Marionet (Borderline)
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.347 Als een nergens op passende sleutel
Als een deel dat nergens van uitmaakt
Mijn waarneming duister en zwart
Het lijkt alsof het hele leven staakt
Tegen mij, mijn zijn, mijn hart
Mensen willen de clown, het lachende gezicht
Ik kan het niet, ik ben uw geld niet waard
Mensen blij maken behoorde tot mijn plicht
Ik ben het omhulsel dat mijn moeder…
Boze Droom.
poëzie
3.6 met 27 stemmen
5.610 Want in die nacht, - die lange, zwarte nacht -
lag er een duistre schaduw op mijn dromen,
op 't lichte beeld van al wat komen zou -
het lieve, bonte speelgoed van mijn ziel.
En als een grote, ruwe mensenhand
die sarrend weghield, wat ik niet kón missen,
zo hield de nacht mijn lichte toekomst weg.…
Joehoe
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
16.097 '
want deze boy moet ook nog rusten
iets dat zwart op wit beschreven staat
maar morgen ben ik jarig
ik lach ze allemaal vriend'lijk toe
en als ik iemand niet pruim
dan laat ik winden of ben ik moe
morgen ben ik jarig
"joehoe !"…
Kinderkerst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.132 Besmeurde kinderhanden
Nagels zwart omrandt
Diep in straten daar verzonken
Niemand die om hen rouwt
Flakkerend kaarslicht
Verwarmen ogen koesterend
Gesprongen koude handen
Tot disk ontvouwde krant
Glinsterend getooid
Belemmerd het zicht
Met ijzige witte parels
In het schamele licht
De kou dreigt te winnen
De appel zeven parten…
een droom van liefde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.480 het werd zo doods
en eenzaam droef triest leeg
dat zelfs de tijd bleef staan
een schrik breidde zich uit
’t was wonderbaar
hoe doodsangst zich
vereende met wat kinderdromen
tot steden heel onwerkelijk stil
en bossen kreunden zwarte bomen
de mensen staarden
uit hun monden ’t zinloze van taal
emotieloos en niets was nog te voelen
’t leken…
Skûtsjesilen op het IJsselmeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
899 koppig bruisen de witte golven
tegen de zwarte bolders,
ze zien hoe veertien stoere tjalken,
met hun brede, bolle vleugels
de krachten van de wind beproeven
ik hoor de schippers woedend tieren,
het helmhout stevig in hun knuisten omvat,
ik zie de matrozen bij de zwaarden,
ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier'
hun handen laten de schoten…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 slechts vage vale sporen
van te veel grauw in het gezicht
er kwam een tijd dat bij het licht van sterren
je nog veel dieper ging dan ooit voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting
aan jou bleef trekken naar bene’ en
en je verhief je uit jouw kussens
nam een penseel schilderde jezelf
met dikke zwarte…
Nationale hymne
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.235 Hucht de blaar zwart in wollerskam,
en de keers als licht blokkersgang:
dan huus het verkel in dieproze ham,
gist de dilf in eeuwenoud gezang.
Kup de wristers in klapper hurn
als de woppers hun vals geschaid
in de balsteren kookketels verburn
met de kalkensterren vergaaid.
Hin voestegels mostig gebuid
Op de klampige klare womlaard.…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 het vraagt om aandacht
maar ik weet niet wat
struikelend miste ik
het zichtbare deel van niets
zelden komt dat voor
want de zon gaat op
voor niets niet op
mijn ogen branden op het net
gefocusd op wat was
wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet…