8246 resultaten.
Uitgespeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.210 waarmee ze golvend de zeeën bemint
Zo lijkt het de jonge moeder althans
die amper bewust waar zij zich bevindt
haar starende blik aan ‘t beeld verbindt
als houvast voor haar wank’le balans
Schijnbaar stoïcijns loopt ze over ’t grint
haar hart klopt fel in een razend cadans
bij d’r knielen; nog in dromen verzonken
Als de aarde haar tranen…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
959 Jouw handen zijn zo moe,
ze omklemmen ieder gemis,
je bent in je tranen gestorven,
in de kilte van je betekenis.
Jouw lijden draagt de stilte mee
de strijd wordt zo doorzichtig ,
geen glimlach verzacht de pijn,
niets lijkt nog evenwichtig.…
Stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.644 De deur schenkt hoop vol tegen beter
weten in, verstand slaat op hol, stil,
bij elke soepele zwaai overtreft de wil
en vallen herinneringen dieper en heter
in jezelf waar verdampte tranen buiten
niet te zien zullen zijn omdat
je `t verdriet altijd al binnen hebt gehad.…
Langs de rails van het leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.733 (London 7 juli1 2005)
Bloed, zweet en tranen. Dood en verderf
in de metro van ons leven.Duivelse
plannen te beramen en onschuldigen
gewetenloos het leven namen
De rails gekromd, verbogen. Een tunnel
zonder zicht naar 't levenslicht.…
Ontrouw
hartenkreet
2.4 met 29 stemmen
9.851 door het glas gaf ik al mijn
moed aan jou mijn toekomstige vrouw
jaren spoedden zich voorbij
de eeuwige belofte leek verloren
door ontrouw en waar jouw hart gebroken
restte mij nog slechts de eer alle liefde
van wat eens ons toebehoorde opnieuw
toe te laten bloeien in het dal
van spijt
Jij vergaf zowaar ik weende en verdronk
in eigen tranen…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 tussen ons ligt de leugen te slapen
nog lauw onder de geur van het laken
je ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een…
Opa
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.219 Met warmte ontvingen we de wijsheid die we aanhoorden
Je herinnering nemen we mee naar alle oorden
Met jouw bescherming zal eenieder ons gedogen
Een rijkdom die nimmer op zal drogen
Bij de geleden tegenslagen was het jouw kracht die we aanboorden
Jouw onvoorwaardelijke bestaan,
gaf en geeft ons leven inhoud
Het afscheid met een gemeende traan…
Onbekend meisje
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.239 Veel tranen van wat er nu aan het spelen was,
En lachbuien van hoe het was geweest.
Nu weet ik eindelijk wat er kwijt was,
Ik weet waar ik zoeken moet.
Ik moet het alleen nog verzamelen,
Dat vergt veel tijd en geduld.
Over een tijdje is het meisje terug,
Het echte meisje en niet wie het nu is.…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten
in mijn vermoeide huid
ontplooit een vergeten glimlach
en dwaalt herinnering
samen met een traan…
Lente
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
906 jou oproepen
Verliet alles – bekeek de wereld
En begon een nieuw begin
De seizoenen van het jaar
Geven me het gevoel
Van omhelzen en zoenen
En juist die andere dag
Kruiste een nieuwe liefde mijn weg
En zette mijn hart in vuur
Voelde dit moment als mijn laatste liefde
Blijdschap met verdriet
Zonneschijn met regen
Een leven lang zonder tranen…
Zo heel stil zonder jou
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.245 Heb je het leuk gehad lieverd
is wat ik je uiteindelijk vraag
ik wil niet dat je nu al gaat
want ik zie je zo heel graag
Wat zal ik je weer gaan missen
alles in huis is straks weer stil
tranen biggelen over mijn wangen
omdat ik dit absoluut niet wil
Maar helaas heb ik niets te willen
het moet en hoort er gewoon bij
mama heeft ook alle…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg tegen ramen
wanhoop bloeide tegen
het plafond, groeide
in de regenvlagen tranen…
Roos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Deez’ schone schijn, flatterend ideaal
Teniet gedaan, geknakt is dit reliek
Verstoken van haar schijn, haar pracht en praal
Zo dor en droog, zo doods welhaast, of ziek
Staat nu de roos, waarheid blijkt aartsrivaal
Doch pleng geen traan. Dit is geen romantiek!…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 straatlantaarn
zit ik
sluimerend
te
aanschouwen het schouwspel
van leven onvoltooid
onze
planeet een melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras verdort - de akkers verschroeit - en
we
met open handen opzien
naar de gesloten hemel
onze tranen…
Tortelduifje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
741 Dit is ons
T o r t e l d u i f j e s-spel
en ja...het bekoort
Soms stemt het droef,tot
tranen toe
dan weer blij met
een schaterlach.
Soms lijkt alles zoek,...
verloren
maar dan komt het terug
Nu eens bent U zo ver weg
dan weer heel dicht
A D E M B E N E M E N D
dicht bij…
Gedoemd platonisch ?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.224 een kar die door de holweg huift
waarnaast de zon door kruinen schuift
doet mijn hart troosteloos verkrimpen
wijl ik je snikkend lang nawuif
een traan die mij oogdiep verhit
en ’t stof mijns aangezicht verkit
rolt onbeheerst over mijn wangen
en vlekt mijn kraag, ooit leliewit
ik blijf je schrijven, zonder schroom
en praat luid voort in…
Moeder natuur
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
860 Staande op een wolk
van licht blauw metaal
krijste zij getergd naar beneden
wat voor de bliksem is dat nu allemaal
Reeds twee eeuwen lang
het maakt haar vreselijk bang
genegeerd men hoorde haar niet
al stortte zij kokende tranen van verdriet
Duizenden gematigde eeuwen lang
in tijd verhalend de uitgestippelde gang
schreed het voort in…
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…
U wordt verwacht in feestkledij
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.311 nachten bij me blijven
teken ze desnoods op mijn gezicht
maar zorg ervoor dat mijn naam
op eeuwige stilte zal rijmen
begraven in genoeg stof
voor een lied of een gedicht
zal er niet één zijn die eenzaam gaat
de duivels dansen immers in het rond
op mijn eindelijk gezwegen mond
wees niet bevreesd
ik vraag niet om lof
of om een deftige traan…
De taal der Elfen
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.828 Een taal die ik spreek noch versta
Het Rijk der dromen en innig verliefden
Ik zoek haar en ik spreek haar na
Maar liefde is meer dan enkele zinnen
Meer dan een stem of een tedere blik
Het laat zich benijden en laat zich beminnen
Misschien is het meer dan alleen jij en ik
Het laat voor zich vechten maar is niet te vangen
Het kost vele tranen…
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Mijn ogen bloedden tranen rood
door het diep verwonde hart
dat opeens stilstond bij de laatste klap
en eventjes werd alles zwart.
De wereld tolde voor mijn ogen
ik zigzagde van links naar rechts
totdat mijn ogen zich weer openden
een nacht voorbij, ik droomde slechts.…
Tasten in het duister.
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.877 Ik voelde tranen lopen,
ik moest alleen verder gaan.
Ik kan het niet bevatten,
wat dit met mij doet.
Ben je nu niet eenzaam,
of gaat het je goed.
Wie beantwoordt mijn vragen,
hoe het met je is.
Ik wil je zo graag zeggen,
hoeveel ik je mis.
Als je mij kunt horen,
of zelfs zien.…
VTMayonaise
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
660 in beeldjesland immers
bepaalt de tijd de programmering
zowel digitaal als analoog
na een tijd voor zout
en de onontbeerlijke patatten
komt een poosje in de kuip
vol water en geurig schuim
en dan het relaxen
de kousen voeten recht vooruit
de opwinding van een uurtje
ingeblikt leven en doen
en soms laten zoals het is
brengt al eens tranen…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 vermeden
de kleur van de muur is meer van belang
dronken wielen draaien hun eigen wals
maar zij sloft volgens haar vaste patroon
wanneer ze hém begroet als verloren zoon
klinkt er plotseling een lach, ongekend vals
abrupt begint zij te zingen over de jordaan
de grachten, draaiorgels en bloemenkramen
over haar wang schuifelt zachtjes een traan…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
Wolven huilen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
739 het hart smeekt
tranen paarlen
wolven huilen
naar de maan
de vrouw buigt
haar moede armen
hangen neer
haar ogen droef
maar droog
haar voeten blaren
bloed doorweekt
de raaf strijkt neer
plukt aan zijn zwarte veren
wijl haar ogen zoeken
glinsteren de zijne
met een geheimzinnige
mysterieuze glimlach
in een vleugje
van de wind
dan…
Nevelvingers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 uitstrekten
Met de kleuren van een bont palet
Ontstaat een nevel, grijs en star
Schoonheid onttrekkende zielenspinsels
Nevelvingers
Steeds dichterbij
Intense waanzin
Omhelsde je steeds meer
De marmeren poort naar
Het schaduwwoud
Uitnodigend en
Zonder vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van verlies
Brachten kristallen tranen…
Gedorst
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.582 Ik kan alleen maar langs
een tere strohalm naar je
kijken, wat zou later blijken,
strijken wind en regen kalm
over gemaaide akkers, in
verlangen naar een verborgen
dorst, verloren tranen drijven
op de vijver, wolken jagen
op elkaar in zachte onuitgesproken
woorden en zullen gezamenlijk
de kim bereiken, geschoren aren
los verspreid…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 De traan misstaat
Aan haar gelaat;
Zij kent geen zorg, of smarte.
De jeugd is vrij,
De deugd is blij:
Ze is adem van ons harte.
Elkeen bemint
De lach van 't kind,
Ten goede steeds genegen,
Dat vlijtig leert,
Zijn meesters eert,
Zijn oudren is ten zegen.…