1075 resultaten.
voor jou alleen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
620 Jij bent vertrokken
om niet terug te keren
zonder te weten waarheen
weg van de woeste aarde
Je hebt de bodem aangekeken
de klappen een voor een doorstaan
het Narrenschip nam jou mee
naar het uitgestrekte onbekende
Met liederen waterig tussen de tanden
belletjes aan muts en jas: a sight to see
mijn liefste koperen ko
de bultrugwalvissen…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 veluwse wouden donker en vol gevaren
zwervende heidenen als kraaien op rooftocht
plunderend met niets onziende wreedheid
wind kreunt door takken van sombere beuken
en fluistert hees het oude verhaal
van moord geweld en wetteloosheid
duizendjarige eiken heilige plekken
offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed
wodan en donar rijdend door…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 In een woelige zee
Dansen golven rollend
Naar de kust
Oesters schuifelend
Op de bodem van die
Enorme watermassa
Schijnbaar oneindig veel
Ondenkbaar intens
Verweven met de groei
Van de schoonheid van de
Oceaan die rein de illusie van
Het leven tilt boven de
Waarheid van de liefde tussen
Jou en mij.…
De Gletsjer smelt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
684 De vlokken vallen laag na laag
Een tapijt van kristallen
Aan de bodem tot ijs verdicht
Het schuift over een ruw bed
Steen verpulvert in zijn stroom
Zand, leem en keien
-Die krassen in zijn flanken-
Stapelt hij voor zich uit
Smeltwater mengt zich door kruimels rots
Hij rolt zijn tong van melk uit
(Traag…Eén meter per dag is genoeg)
Zo…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
Mummie
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.240 Heerser van sphingisch wich'lend wereldrijk,
Die uit verre gebergten had gesticht
Ongenaakbaarheid tot het laatst Gericht,
Buiten heiligschennend mensenbereik,
Diep op de bodem slaapt van de eeuwigheid
Uw vrome chrysalide, en wacht, en wacht:
Ik wilde, dat voleindigd was de tijd,
Die verned'ring aan uw weerloosheid bracht,
En opsteeg naar…
Een veilige haven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.570 In de snelle stroom van het leven
dreef mijn bootje stuurloos rond
gevaarlijk diep het water
geen anker dat de bodem vond
Ik moest de zeilen reven
want sneller wilde ik
en spottend met het 'later'
verengde zich mijn blik
Door rusteloosheid voortgedreven
zag ik de haven niet
en ook de zonnige einder
lag in een ver verschiet
Totdat…
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor het eerst weer
haar agressie kwijt
maar ooit
zal ik je breken
dan is basalt
vergeten en vergruisd
tot kleine stukjes
niet meer weten
want alleen mijn
lange adem weet
de bodem…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord…
De eerste lentekleuren...
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.240 dauwnevel
In een prachtige kleur laat elke bloem zich zien
De dorheid van de winterbodem verdwijnt weldra
Het is elk jaar weer een moment van bewondering
om deze metamorfose te mogen aanschouwen
De bloemen laten hun weelderige kleuren
op elk netvlies bloeien in deze lentetijd
De geur van voorjaar vult de vruchtbare aarde
Het kleurt de bodem…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren
van diepgewortelde waarden,
Rustend op de gonzende stilte,
Reikend
vanuit de diepe gronden
op de bodem…
Mijn oogappel
netgedicht
3.9 met 43 stemmen
1.669 bedroog
Knagend aan schillen vlees en een toereikend klokhuis
maalde jij onvermoeibaar zielendeeg fijn tot hatelijk steengruis
Palingen in kadaverkamers verdringen voor herinneringen verrotten
al vretend scheurende repen gedachtenvlees van mijn woeste botten
Toch zal ik jouw ellendig mooie lichaam en glimlach doen verdringen
want daar op de bodem…
kwestie van weer in blazen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
914 blijvende leegstand is onbezonnen
zagen we eerder al in slochteren
de prijzen van huizen en de bodem dalen
voelt niet veilig zodat de bewoners balen
inblazen kan en lubbers zegt niet dralen
bovendien met die loze ruimte onder de grond
zeg je tegen CO2 importen toch geen nee
goed voor de vastigheid en de portemonnee
bos geeft aan de zorg…
Elias Recht
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.036 Kronkelend zijn glibberige
armen om het hart
slaakte hij een laatste zucht
toen Elias hem vedreef
tot in het git zwart
Ik hoor hem nog brullen
“Dat God zo rein en zoet als bronne water
niet zou bestaan”
kwijnend in het zout
waarin hij was vergaan
De schelpjes en kraaltjes op de bodem
liggen daar zo vredig
in een lijn van hand…
Werkschoenen
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
830 Kijk diep in het binnenste
van de schoen en zie de verslindende duisternis
van het versleten binnenste: de zwoegende gang
de samengebalde vastberadenheid, de trage tred
over de rechte voren van het veld in schrale wind
In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom
van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid
met stappen…
Ik ben al bijna bij je
gedicht
3.8 met 46 stemmen
17.046 Kom ik als diepte, dan zul je mijn bodem
nooit raken. Kom ik als water dan lijken
mijn oevers in niets op een kade.
Ik ben al bijna bij je. Als een zuigeling
een wereldoorlog zul je mij smaken.
-----------------------------------------------------------
Uit: Raster 89, 2000.…
Waar moet hij heen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.073 Mijn hoop wordt de bodem ingeslagen,
hij mag naar binnen, een mooie boel,
hij gaat liggen in mijn stoel,
ik kan hem er nu niet uitjagen.
Hij rilt, hij heeft het koud,
hij krijgt een sprei,
en kijkt tevreden naar mij,
‘k geloof dat hij nu al van me houdt.
Zij zegt: nu hebben we een probleem.…
de boom, het blad en de wind
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
3.126 verte verdwijnt het licht
Duister en donder komen snel heel dicht
De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt
Het laatste blad wordt losgerukt
Langzaam dwarrelt zij naar beneden
Wat is die eerste lentedag lang geleden
Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt
Fluistert de wind die het afscheid bewaakt
En nu het blad haast ongemerkt de bodem…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 In de tuin voor de bosherberg
verorbert een jongetje
traagsmeltende ijssorbet
bekijkt genietend
dat koude bijna lege glas
waarin het zonnige kroegraam
samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…
wij zijn gezichten
gedicht
2.5 met 17 stemmen
13.977 wij zijn gezichten
wij hebben het licht gestolen
van de hoogbrandende ogen
of gestolen van de rode bodem
ik ben vuur
veel vuur
golven van vuur
vissen die stil zijn als het gezicht dat
alleen is
ik ben
veel van steen en vaag als
vissen in watervallen
ik ben alleen alleen beenlicht en
steendood
wij zijn gezichten
open en rood zijn wij…
stromen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.355 elke bocht of waterkant
en nergens is een dam
het laatste beeld van jou verdwijnt
vloeit uit de palmen van mijn handen
drijft weg naar onbereikbaarheid
de richting keert zich van me af
nog even kijk ik om en zoek de bron
waaruit de onderstroom geboren is
ik volg het gladde spoor
maar vind de oorsprong niet
bewegingloze stenen op de bodem…
ROUWGEV(W)OEL!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 intrede doet
doodt het alle voorkomendheden
beleefdheden en omgangsvormen
Dan ontmoet je de mens rauw
als rauwe haring om in te bijten
niet in stukje maar als geheel met graat
Geen jonge borrel vooraf
geen glas droge witte wijn erbij
zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes
Gewoon natuurlijk bloot met je handen
en 'het zink' tot aan de bodem…
Het verbloemde hart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 deuren die sluiten
bomen hebben meer vragen
dan eenzame huizen
boven kelders vol boeken
de goden verzoeken
je brengt het verbloemde hart
naar de zomer van de antieke boom
bij het bloemengraf in doodse stilte
deze warme lentedag
in maagdelijke warmte omhelst jouw natuur
als een gedicht in een heldere brief
het zonnelicht op de kerkhof bodem…
Wat ben je lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 relatiecoach
toch graaf ik dieper dan
de meeste wortels reiken
geen analyse en grafieken
maar eerlijk en oprecht
met interesse de mensen
in hun ogen kijken
de hand schept al
een warme band
in eerst ontmoeten
als formeel begroeten
woorden vullen
elkaar moeiteloos aan
in een voorzichtig tasten
naar verder samen gaan
wij delen bodem…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe hoog zijn bergen die men niet kan overwinnen
Hoe diep dalen en ravijnen waar geen bodem is
Hoeveel de redenen die wij als uitvlucht verzinnen
Hoeveel lopen wij door beschuldigingen mis.…
Hoe zou jij...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Hoe zou jij dan gevonden willen worden
als je eindelijk de bodem hebt bereikt,
met haren klevend op je voorhoofd
en een blik zo troebel en verongelijkt.
En al dat grootse denken,
dat gepieker tot het ochtendlicht
had het je ooit iets anders kunnen schenken,
iets dat het kwellen had verlicht ?…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
Yellowstone National Park
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Overweldigd als de archeoloog
bij het aanschouwen
van de kleurenpracht
van Luxor's koningsgraf
van Toet-Ank-Amon, farao
met masker in de sarcofaag
die hem in een der kamers wacht
Zo was ik overdonderd
en verwonderd bij het zien
van het wonder van de regen-
boog gelijke meren
in mineralenrijke bodem
van de dunne aardkorst
een veelkleurig…
God is groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen
En blijmoedig in het donkere water verdwijnt
Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen
Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven
Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren
Die in groten getale in de voedzame bodem…