Alle inzendingen over bodem

1075 resultaten.

Sorteren op:

voor jou alleen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
Jij bent vertrokken om niet terug te keren zonder te weten waarheen weg van de woeste aarde Je hebt de bodem aangekeken de klappen een voor een doorstaan het Narrenschip nam jou mee naar het uitgestrekte onbekende Met liederen waterig tussen de tanden belletjes aan muts en jas: a sight to see mijn liefste koperen ko de bultrugwalvissen…
J.Bakx11 september 2026Lees meer >

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
veluwse wouden donker en vol gevaren zwervende heidenen als kraaien op rooftocht plunderend met niets onziende wreedheid wind kreunt door takken van sombere beuken en fluistert hees het oude verhaal van moord geweld en wetteloosheid duizendjarige eiken heilige plekken offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed wodan en donar rijdend door…

Stille parels

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.113
In een woelige zee Dansen golven rollend Naar de kust Oesters schuifelend Op de bodem van die Enorme watermassa Schijnbaar oneindig veel Ondenkbaar intens Verweven met de groei Van de schoonheid van de Oceaan die rein de illusie van Het leven tilt boven de Waarheid van de liefde tussen Jou en mij.…

De Gletsjer smelt

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
De vlokken vallen laag na laag Een tapijt van kristallen Aan de bodem tot ijs verdicht Het schuift over een ruw bed Steen verpulvert in zijn stroom Zand, leem en keien -Die krassen in zijn flanken- Stapelt hij voor zich uit Smeltwater mengt zich door kruimels rots Hij rolt zijn tong van melk uit (Traag…Eén meter per dag is genoeg) Zo…
Wim Veen13 augustus 2005Lees meer >

Oceaan

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.847
Water, niets dan water in de oceanen van de aarde samengebracht schuimende golven raken met veel geklater de drijvende schepen in volle kracht Water, niets dan water zinkend schip op volle zee vergaan neemt herinneringen mee voor later en rust in stilte op de bodem van de oceaan daar in de diepte van de zee zijn mensenlevens uitgeblust…
Herma11 augustus 2003Lees meer >

Mummie

poëzie
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.240
Heerser van sphingisch wich'lend wereldrijk, Die uit verre gebergten had gesticht Ongenaakbaarheid tot het laatst Gericht, Buiten heiligschennend mensenbereik, Diep op de bodem slaapt van de eeuwigheid Uw vrome chrysalide, en wacht, en wacht: Ik wilde, dat voleindigd was de tijd, Die verned'ring aan uw weerloosheid bracht, En opsteeg naar…

Een veilige haven

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.570
In de snelle stroom van het leven dreef mijn bootje stuurloos rond gevaarlijk diep het water geen anker dat de bodem vond Ik moest de zeilen reven want sneller wilde ik en spottend met het 'later' verengde zich mijn blik Door rusteloosheid voortgedreven zag ik de haven niet en ook de zonnige einder lag in een ver verschiet Totdat…
Lena18 december 2004Lees meer >

Ooit zal ik je breken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 819
meer heen trok me terug op kleine stranden om daar in eb zacht aan te landen murmel stilte in dat tropisch paradijs mijn passaat kon in blauwgroen voor het eerst weer haar agressie kwijt maar ooit zal ik je breken dan is basalt vergeten en vergruisd tot kleine stukjes niet meer weten want alleen mijn lange adem weet de bodem…
wil melker2 september 2007Lees meer >

zon kaatst koper door patrijzen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
het dek blinkt relingen alom zon kaatst koper door patrijzen lager wal keert boeg en romp een waterspiegel toont afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord…
wil melker19 oktober 2005Lees meer >

De eerste lentekleuren...

hartenkreet
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.240
dauwnevel In een prachtige kleur laat elke bloem zich zien De dorheid van de winterbodem verdwijnt weldra Het is elk jaar weer een moment van bewondering om deze metamorfose te mogen aanschouwen De bloemen laten hun weelderige kleuren op elk netvlies bloeien in deze lentetijd De geur van voorjaar vult de vruchtbare aarde Het kleurt de bodem…

Elixers van Expressie

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Weerbarstig klimt de schamele moed omhoog langs groeiende veerkracht, En spant de bogen der opwellingen, Onder druk druipt het brein droog het stof tot nadenken, Bruisend borrelt de beroering, Dwalend drapeert mistige muze de pilaren van diepgewortelde waarden, Rustend op de gonzende stilte, Reikend vanuit de diepe gronden op de bodem…

Mijn oogappel

netgedicht
3.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.669
bedroog Knagend aan schillen vlees en een toereikend klokhuis maalde jij onvermoeibaar zielendeeg fijn tot hatelijk steengruis Palingen in kadaverkamers verdringen voor herinneringen verrotten al vretend scheurende repen gedachtenvlees van mijn woeste botten Toch zal ik jouw ellendig mooie lichaam en glimlach doen verdringen want daar op de bodem…

kwestie van weer in blazen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
blijvende leegstand is onbezonnen zagen we eerder al in slochteren de prijzen van huizen en de bodem dalen voelt niet veilig zodat de bewoners balen inblazen kan en lubbers zegt niet dralen bovendien met die loze ruimte onder de grond zeg je tegen CO2 importen toch geen nee goed voor de vastigheid en de portemonnee bos geeft aan de zorg…

Elias Recht

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Kronkelend zijn glibberige armen om het hart slaakte hij een laatste zucht toen Elias hem vedreef tot in het git zwart Ik hoor hem nog brullen “Dat God zo rein en zoet als bronne water niet zou bestaan” kwijnend in het zout waarin hij was vergaan De schelpjes en kraaltjes op de bodem liggen daar zo vredig in een lijn van hand…
Stan Rams8 december 2006Lees meer >

Werkschoenen

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 830
Kijk diep in het binnenste van de schoen en zie de verslindende duisternis van het versleten binnenste: de zwoegende gang de samengebalde vastberadenheid, de trage tred over de rechte voren van het veld in schrale wind In en op het leer liggen de vochtigheid en de rijkdom van de bodem, onder de zool verglijdt de eenzaamheid met stappen…

Ik ben al bijna bij je

gedicht
3.8 met 46 stemmen aantal keer bekeken 17.046
Kom ik als diepte, dan zul je mijn bodem nooit raken. Kom ik als water dan lijken mijn oevers in niets op een kade. Ik ben al bijna bij je. Als een zuigeling een wereldoorlog zul je mij smaken. ----------------------------------------------------------- Uit: Raster 89, 2000.…

Waar moet hij heen

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.073
Mijn hoop wordt de bodem ingeslagen, hij mag naar binnen, een mooie boel, hij gaat liggen in mijn stoel, ik kan hem er nu niet uitjagen. Hij rilt, hij heeft het koud, hij krijgt een sprei, en kijkt tevreden naar mij, ‘k geloof dat hij nu al van me houdt. Zij zegt: nu hebben we een probleem.…

de boom, het blad en de wind

hartenkreet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.126
verte verdwijnt het licht Duister en donder komen snel heel dicht De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt Het laatste blad wordt losgerukt Langzaam dwarrelt zij naar beneden Wat is die eerste lentedag lang geleden Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt Fluistert de wind die het afscheid bewaakt En nu het blad haast ongemerkt de bodem…
Steven Decroos28 september 2006Lees meer >

EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
In de tuin voor de bosherberg verorbert een jongetje traagsmeltende ijssorbet bekijkt genietend dat koude bijna lege glas waarin het zonnige kroegraam samen met wijde beuken versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld door zonnige lichtvlekken: een blinkend helder meer de doorzichtige bodem uit dun avondrood gemaakt het ijle platinawater wiegt…
Han Messie21 oktober 2010Lees meer >

Het fenomeen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
jij waait woestijnen van vruchtbare grond kaalt bodem tot rotsen verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm…
wil melker13 augustus 2011Lees meer >

wij zijn gezichten

gedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.977
wij zijn gezichten wij hebben het licht gestolen van de hoogbrandende ogen of gestolen van de rode bodem ik ben vuur veel vuur golven van vuur vissen die stil zijn als het gezicht dat alleen is ik ben veel van steen en vaag als vissen in watervallen ik ben alleen alleen beenlicht en steendood wij zijn gezichten open en rood zijn wij…
Lucebert19 november 2019Lees meer >

stromen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.355
elke bocht of waterkant en nergens is een dam het laatste beeld van jou verdwijnt vloeit uit de palmen van mijn handen drijft weg naar onbereikbaarheid de richting keert zich van me af nog even kijk ik om en zoek de bron waaruit de onderstroom geboren is ik volg het gladde spoor maar vind de oorsprong niet bewegingloze stenen op de bodem…

ROUWGEV(W)OEL!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.543
intrede doet doodt het alle voorkomendheden beleefdheden en omgangsvormen Dan ontmoet je de mens rauw als rauwe haring om in te bijten niet in stukje maar als geheel met graat Geen jonge borrel vooraf geen glas droge witte wijn erbij zonder ui, zuur en vlaggenprikkertjes Gewoon natuurlijk bloot met je handen en 'het zink' tot aan de bodem…
Jean Fermate17 december 2013Lees meer >

Het verbloemde hart

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
deuren die sluiten bomen hebben meer vragen dan eenzame huizen boven kelders vol boeken de goden verzoeken je brengt het verbloemde hart naar de zomer van de antieke boom bij het bloemengraf in doodse stilte deze warme lentedag in maagdelijke warmte omhelst jouw natuur als een gedicht in een heldere brief het zonnelicht op de kerkhof bodem…

Wat ben je lief

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
relatiecoach toch graaf ik dieper dan de meeste wortels reiken geen analyse en grafieken maar eerlijk en oprecht met interesse de mensen in hun ogen kijken de hand schept al een warme band in eerst ontmoeten als formeel begroeten woorden vullen elkaar moeiteloos aan in een voorzichtig tasten naar verder samen gaan wij delen bodem…

Troost

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Hoe hoog zijn bergen die men niet kan overwinnen Hoe diep dalen en ravijnen waar geen bodem is Hoeveel de redenen die wij als uitvlucht verzinnen Hoeveel lopen wij door beschuldigingen mis.…

Hoe zou jij...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Hoe zou jij dan gevonden willen worden als je eindelijk de bodem hebt bereikt, met haren klevend op je voorhoofd en een blik zo troebel en verongelijkt. En al dat grootse denken, dat gepieker tot het ochtendlicht had het je ooit iets anders kunnen schenken, iets dat het kwellen had verlicht ?…

Waterkringloop

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Op de bodem van de oceaan slaapt een reus uit, die ademhaalt adem in en het tij trekt terug adem uit en tij komt terug Water en zon verlangen naar verdampen en licht worden wolken in de lucht weg zweven naar de grens van zout en zoet Regenen op een zanderige kust Hoger in de bergen valt sneeuw in de zomer smelt tot water stroomt zoet…

Yellowstone National Park

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Overweldigd als de archeoloog bij het aanschouwen van de kleurenpracht van Luxor's koningsgraf van Toet-Ank-Amon, farao met masker in de sarcofaag die hem in een der kamers wacht Zo was ik overdonderd en verwonderd bij het zien van het wonder van de regen- boog gelijke meren in mineralenrijke bodem van de dunne aardkorst een veelkleurig…

God is groen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen En blijmoedig in het donkere water verdwijnt Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren Die in groten getale in de voedzame bodem…
M. Bos7 december 2020Lees meer >