925 resultaten.
BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.438 Hoe heffen zwarte stammen 't dak omhoog
Van baldakijn of luchten glorie-boog,
Hoe wijken hier bossaadjen tot beminnen
Verlokkend, zoden om de dans te ontginnen
Van reien, daar zich licht-gewiekt bewoog
De voet, die droeg de schoonste bloem omhoog:
Gestalte, onwis zijn 't vrouwen of godinnen?…
Wederkerig lied ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
479 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.…
Afscheid van Missenburg
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.192 Ook onkruid boog zich naar die goddeloze mis.
Ik schreef daarginds geen poëzie maar Siberische ganzen
Op doortocht neergestreken in het grachtenwater.
En deze pen beluisterde de zonnewijzer
Die de eenden wees op brood onder de brug.
Ik ben van Missenburg geweest.…
Ik doe mijn best
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 Hallo, ik ben een persoon
Gewoon, met een syndroom
Last van jou misschien
Maar dat lijkt maar niet zo
Ik sluit me bij je af
Ik luister , ... maar half
Loop jij voor mijn voeten
Moet ik in een boog
Zou op tenen moeten staan
Maar ze zijn anti depri
Die de plank volledig mis slaan
Waar is het toch misgegaan
Ik weet het misschien niet…
Meningen en stemmingen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
391 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raak z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van geluid,
souffleurs uit een glorierijk verleden
meningen en stemmingen van het heden.…
Puur eigen belang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 in een flits
wist ik dat ik
onontkoombaar
voorover zou gaan
had al gauw een
blauwdruk van
handen polsen
en elle bogen paraat
kende de breuken
dwars en overlangs
wist van het bloeden
heel veel en vooral
eindeloos lang toch
had ik alles geoefend
en soepel gemaakt
de realiteit geforceerd
een dikke mat geprobeerd
en zo wist ik precies…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 En staande aan de parelen bogen
van Uw heilige stad Jeruzalem
zal ik met velen Uw naam verhogen
prijzend Uw daden met dankbare stem.…
O tempora
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
392 O ja, de O krijg je
gratis voor niks
O heeft niet gezondigd
was in zichzelf gekeerd
liep met een grote boog
om het jaar heen
kon niets anders doen
dan rond te gaan staren
trok zich uit alle macht
uit het zwalpend moeras
aan wat rest van zijn
ooit overdadig licht
blondlokkende haren...…
Strange magic
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
321 De Bog King, nors en vol met vrees,
is niet de held die zij ooit prees.
Een lied weerklinkt door bos en dal,
van Elvis Presley tot ELO’s knal.
Want zelfs voor wie het niet verwacht,
heeft vreemde magie de grootste kracht.
Het draait niet om een knap gezicht,
of wie er baadt in feeënlicht.…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
276 in de schemer van toen
waar bomen fluisterden zonder woorden
en paden zich bogen naar het onbekende
droeg ik een wereld in mijn handen
licht als adem
die nooit om bewijs vroeg
een wolf kon spreken
een meisje kon verdwijnen in rood
en terugkeren met ogen vol geheimen
niets hoefde waar te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 De middag sluimert
onder de blauwe boog.
Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,
en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.
O zomer —
schoon,
maar vluchtig als een droom.
Reeds valt uw avond
over veld en landen.
Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 Aan het einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Nu spit hij hier naast hoge chrysanthemen,
zoetgeurende asters en de zonnebloem,
Voor wie ooit bogen zoveel diademen?
Maar hij zwoegt voort en taalt niet naar de roem.
Want straks als in zijn tuin de kopers komen
moet alles proper zijn aan pad en plant,
en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen
of 't zo geschonken werd uit open hand.…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 ik word op een
wit gespreid vlies
voortbewogen door
zes maagdelijke engelen
langs azuur blauwe luchten
zij spannen een doorzichtig veld
van geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 Voel de totale spanning na het loslaten van een pijl op zijn boog,
zoekend naar een doel opzij, omlaag of omhoog.
Wanneer water zich drukkend door een opening spoed,
drijvend als een stromend verlangen naar de verbreding toe.
Jaren vastgezeten in een beklemmende ruimte,
nu spanningen loslatend en vraag niet hoe.…
de lach nog op je lippen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
710 de wolkenbank hangt verte
omdat blauw dichtbij wil zijn
wind jaagt op de randen
speelt kleur met allerhande
laat wolken verwaaien zo
dat de zon zijn boog kan draaien
we liepen uit het paradijs
de lach nog op je lippen
jij liet mij de appel slikken
die de slang bevolen had
ik at met jou de hoogmoed
die van Hem gestolen was
het bleek…
je oogde soms een vage lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 ik heb je hand gepakt
we liepen onze eigen weg
en droomden van een horizon
die we zelf hadden neergezet
wegen die eerst helder bleken
bogen af in flauwe bochten
we liepen niet meer naast elkaar
alsof we dat niet mochten
wat je mond met woorden gaf
hielden je handen zachtjes af
je oogde soms een vage lach
die ik in je lichaam niet meer…
Stadsklokken
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.729 Toen galmde de verlaten stad en schonk
Een donkre stroom van volle bronzen klanken
In mijne open ziel, - ik boog tot danken,
Toen 't dreunend antwoord in een cirkel klonk.…
Vrouwen
gedicht
2.5 met 97 stemmen
24.066 IV
Zij lacht me door de spiegel toe, en let
daarbij op het effect van haar geschminkte ogen
Wat denk je, zegt ze traag, heb ik de bogen
van mijn wenkbrauwen goed aangezet?…
Taalbarrière
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.618 al peuterde de kleuter die ik was
letters uit zijn mond
ik kraaide nimmer zijn GEMAK
noch zijn ONVERMOGEN
wel eigen wisselwoorden
die hij niet verstond
stappen, fietsen, autorijden
vreemde talen die hij sprak
of liever: schreeuwde
tot het kristallen lexicon
van mijn kinderliefde brak
deelden wij geen idioom
waarop we samen konden bogen…
DE WIJZEN
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.173 De wijzen bogen door zijn glans verblind
En vlijden, wenend, blij door Hem bemind,
Goud, mirre en wierook aan zijn blote voetjes.…
De auto ontdekt
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.721 De auto ontdekt,
in een korte boog de brug op.
Beneden op het dek
wuift de vrouw mij naar het midden
waar een stoet van schepen onderlangs mij gaat.
Open de ramen! Boordje los!…
Infernale impressies
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.996 De gekken zitten in hun kerkgebouw
Als stomme mummiën: met stenen ogen
Staren ze onwendbaar langs de lage bogen
En horen van Geloof en Liefde en Trouw
Uit 's herders mond, die kalmpjes staat en nauw
Iets hoorbaars voor een oirbaar mens kan pogen
Te geven aan de onzaal'gen, die bedrogen
Om 's werelds eêlste goed, zien lauw en flauw.…
DE DAG STOND STRALENDE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.245 En boog zich dalende tot de zeer kleine
Verschijnselen, die het met hand aan stiet,
En fluisterde, noem mij, met veêl en stem
En zing mijn duizendvoudig wezen, duizendvoudig.…
EEN SCHOON GEZICHT
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.695 Een schoon gezicht heeft de dagblad-postiche
CREME LA NYMPHE
zij zou zeer schoon zijn indien
zij geen sproeten had
Hoe jammer wanneer een zo schone vrouw sproeten heeft
zomersproeten
zoals bij deze postiche het geval is
gebekt haar
de boog van de wenkbrauwen
en de lieve mond
en de…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Dan drijft hij nagels in de schuttingplanken,
En angstig voor de breekbaarheid der blaren,
Leidt hij de boog van omgekrulde ranken,
Ze deugdlijk tomend met het biezen garen.…
Promissie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Het vakmanschap waarop de schrijvers bogen,
mist zijn effect, het blijft een dapper pogen,
dat strandt en onverrichter zake stopt.
Neem mij niet kwalijk dat ik het probeer.
De drang ertoe kan ik niet onderdrukken,
want verzen zijn mijn enige verweer.…
Wacht nog even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 Beroer mijn lippen niet met wilde hartstocht,
Wend af het oog van de nog jonge borst,
Verban ook de begeerte uit de handen,
Ontspan de boog die reeds naar spanning dorst.
Toe, pak mijn hand, laat onze vriendschap duren
En neem de tijd om even stil te staan.…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…