1035 resultaten.
Coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De tijd is nu niet uitverkocht
zij heeft haar waarde verloren
Iedereen is gestationeerd
op zijn eigen eiland
sommigen opgeborgen achter plexiglas
Er zijn mensen die smeken om adem
onze vrijheid is onbewoonbaar verklaard
en telkens plaatsen wij een deksel
op wat weer achter ons ligt
In het vacuüm van ieders alleenzijn
cirkelen wij in…
Ze draaide door
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Keek niet maar
staarde naar één punt
ze draaide door
ik hoopte dat ze mij
een blik gaf een
kleine gunst maar
daar danst ze niet voor
ze draaide door
ik zag haar zelfs zweven
haar rituele kunst
bracht haar maar
ook mij even in trance
ze draaide door
met intens gevoel
zeven kleurige doeken
zwaaien als een cirkel
omhaar…
Gebroken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
733 en dan opeens
is de cirkel rond
wederom terug bij jouw
vroegere liefde, Vrij Theater
bezield nam je het stokje over
van voorzitter
net met pensioen
dus nu had je alle tijd
strijdvaardig als je was
zette je de koers in z’n vooruit
grote plannen om Vrij Theater
te behouden in barre tijden van
je werkte hard, heel hard
wellicht te hard…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 ruw van elkaar gescheiden
elk in eigen helft
je leven doorbracht
in wanhopig verlangen
naar hereniging
en dat je dan op een dag
een wonderlijke dag
dat oeroude afgescheidene
ontdekt in de ander
en na een lange ballingschap
eindelijk thuiskomt
in de heilige ruimte
van je ziel
waarbinnen zich
met oeroude kracht
die de cirkel…
Liefde is weerstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Twee wijd zwierende
gordijnsluiers schrijden
slepend hun zomen rond
in steeds kleinere cirkels
tot ze tegenover elkaar
draaiend in de greep raken
van de vloer en hun voeten
hun benen, hun middel
in een pirouette wringen
de innige verstrengeling
van een parend paar
en hun streng van herhaalde passen
in goede en kwade dagen
tot de dood…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.
Verborgen in mijn hand zodat niemand ze ziet,
hou ik voor alle zekerheid toch ’n vergeet mij niet!…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 het licht was een cirkel en in dat licht
zat heel blij het licht zelf, een vrolijk wicht.
naakt zij was zeer zedig als licht in licht,
en wind speelde wind met haar in het zicht.…
Heraclitus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 voeten en mijn handen
Steeds weer ander woorden
Woorden die stromen
over mijn lippen van de dag
naar de nacht
Als iets verdwijnt
dan is het geweest
zoals het laatste licht
als de dag is weggeslopen
En dan
over geluk gesproken
als het leed al is geschied
Ik zou moeten huilen van het lachen
Ik zou een rondedansje moeten maken
Cirkels…
gevoelloosheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
473 ik waardeer de ledige cirkels
gebouwd op wrokkige grond
waar polderkoppen zingen
in ‘t dagelijks lommeren
dat is de ‘status vitae’
en steeds vitaler de weerklanken
Freudiaans ‘as fuck’
moordend en plunderend
zonder pijn in ‘t hart
‘my name is nobody’
als ‘t wilde dier dat heur haar verloor
onbekend met platonisch geluk
maar bezeten door…
Counseling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
275 mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak
die ik beter ken dan mij
lief is, en ook
al moet ik mijn lichaam
met zijn ongemakken
in beweging brengen
met te weinig energie
toch wil ik erop vertrouwen
dat ik het kan, zelf kan
en zal moeten doen, en
dat ik een plaats zal vinden
waar ik niet aan de kant sta…
Eikeltje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
987 vallen als buit
Het dier zo fier
verzamelde en verstopte zijn voer
Voor de barre wintermaand
Hij moest hebben een heleboel
Voor zijn knorrende wintermaag
Het ene vergeten eikeltje
Wachtend op regen en zon
Om dan te gaan groeien in het bos
Tot een grote volwassen boom
En die dan weer heel fier
Zijn eikels laat vallen voor het dier
De cirkel…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 Daar waar de zon ondergaat
wiegen enkele vogels
in de zacht cirkelende stralen
van de ondergaande zon.
Wolkenstapels verzinnen
witte feeën en kastelen,
hoog in de betoverde lucht,
waar ze meedrijven
op mijn gesloten ogen.…
Handleiding bij het lezen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 voor mij alsook de koningin
Het is dus niet te vatten in de taal
Je kunt het nergens lezen als geheel
Het woord hakt ware mootjes, irreëel
Helaas, fragmenten klinken magistraal
Maar alle onderdelen samen zijn
Een machtig bouwwerk niet te overzien
Met blote ogen, zonder schone schijn
Ik heb mijn methodiek onlangs herzien
Beschrijf nu cirkels…
Beeld van een vrouw
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.337 Zijn muze, zo benoemt hij haar
en duidt met cirkelend gebaar
de lijnen van haar bil en buik
gestroomlijnd als een Griekse kruik.
Die stille vrouw van blauwe steen
ik loop wat zwalkend om haar heen
zacht roept zij: "Kom, beadem mij
dan ben ik eindelijk weer vrij."…
Ik schrijf je nog
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
873 Tot voor kort heb ik gedacht
ik dicht niet meer
ik schrijf geen woord
meer neer
de merel stopte het fluiten
katten zwerven
roofzuchtig in mijn tuin
ik zag er eergisteren
nog een hoog
in de bomen klauteren
vogels cirkelen in de lucht
krassen krijsen
om ter luidst
ik pers de druiven
drink de jonge wijn
er is geen medicijn
voor…
- Speelse Contouren -
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
633 ik ben dood ..ik word levend
want de natuur leeft in mij,
speels de overgang
als de lokroep van de havik,
die niet durfde, in zijn habitat
en stil bleef zwijgen,
ziek en achtergebleven
als kunstwerken gedetailleerd,
aan de rand
van het prachtige Friese merengebied
na acceptatie
krijsend hoog cirkelend in de lucht
..over waar…
Met zijn geboorte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
991 zon maan en sterren
in harmonieuze balans
het rondje in uurwerk
is van chaos zijn hand
uitdijend in groei
schitteren nova’s in bloei
imploderen tot dwergen
die zwarte gaten verbergen
het spel der limieten
tussen leven en dood
geboorte en sterven
maakt kerst goddelijk groot
een mensenleven in tijd
was de schepper bereid
de cirkel…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Er gaat iets in eindeloze ruimte verloren
in een baan van cirkels en hyperbolen.
Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je wandelt in de schaduw
van je eigen radeloze gedachten,
de zinloze cirkels van steeds overdenken
en niet meer bij machte
om een licht te creëren,
de duisternis, de wanhoop
je onrustige verbeelding te keren.…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 ik cirkel verder
langs de zelfkant van mezelf
lusteloze vingers graaien
in de scherven
op zoek naar scherpte
om een kerf te snijden
door dunne huid
amper vloeibaar bloed
zal uit mijn aders wegebben
een laatste donker kleurspoor
dat weldra
in het rulle zand
verpulvert tot vergetelheid.…
In weten van elkaar
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
660 we bleven cirkelen
rond die ene blik
waar ogen keken
in weten van elkaar
zag ik jouw warmte
in een pril ontluiken
raakte jij mij
die de eigen kou
wilde ontduiken
nam ik gaf jij of
zochten wij van binnen
naar een gelijk in raken
kunnen wij wel
de liefde maken
die onszelf overstijgt
die blijft in houden van
een nieuwe mens…
IJzeren Hein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Het is een oude houten klok
maar zonder moeite stuurt hij
tinnen benen los en vastberaden
ritmisch in een cirkel rond.
Er zijn momenten dat het lijkt
of hij me provoceert, net als ik
in een droom beland ben
dreunt zijn bronzen donderslag.…
Het randje van bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
609 werk je aan later
als in het heden dromen
breken zonder doel
droom dan je zwijgen
laat je handen
woorden zien met smoel
breng emoties koel
woede zal verdwijnen
en in liefde overgaan
leef je uren
zonder dagen en versier
het randje van bestaan
zon flitst dan
weer in je ogen
laat de schaduw maar begaan
we zijn ook maar
cirkels…
Over The Hill
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
489 mijn stem hoefde ik
niet meer te verheffen
hij was al zacht zogezegd
van nature in den aard
macht had hij zelden nodig
en de stilte die ik schiep
was ook vaak door
mijn blik in de ogen uitgelegd
zoals ik daar stond
omvatte dat gelijk
het gehele alom
de cirkel leek kennelijk rond,
trompetten figureerden doofstom;
de winter was…
Soulmate Lovers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
450 Mijn lieveling komt vlinderend
Mij goedemorgen wensen
Een dagpauwoog ligt heel dicht naast me
Matahari, zinderend
Tekent cirkels rond mijn lippen
Kust mij teder zoetelieve
Zoetelieve immer wieder
Voel haar bloemenhoning drippen
Liegen bleiben liegen bleiben
Zingt de merel in mijn brein
Voel de eenheid van twee lijven
Wil zij 't liefst…
Een mentale vlam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 jij had het
bewegen van een
prima ballerina
volmaakt in
rechte lijn en
harmonie van
druppel tot welle
vanuit het midden
cirkelend kabbelend
tegen de oevers
van de strak
spiegelende plas
tot in de uiteinden
van jouw bewegen
klopte de kracht
van je hart
met de zachtheid
van jouw macht
je talent was
extravagant waarbij
het…
De architectuur van de scheiding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
140 Je trekt een cirkel in de as om je heen,
een monument voor de eigenwaarde,
wering tegen de storm van de ander.
Maar de cirkel krimpt tot een muur,
de muur stolt tot een cel,
en de bewaker draagt jouw eigen gezicht.
Ondertussen bloeden de atlassen.
Breuklijnen klieven de ruggengraat van het samenzijn.…
Het avonturen pad
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
533 ik zag jouw
ogen dicht
maar in het
klein bewegen
volgde jij
toch het licht
waarmee
de dromen
opengingen
jij schaduwde
tot de cirkel
was gelopen en
je herinnering
en fantasie
terugdraaiend
naar een
volgende
scene gingen
in de mimiek
van je gelaat
kon je de
emoties zien
waarmee
alles gepaard
ging in spannen
en loslaten…
Jouw fenomeen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 je ogen glansden
hun warme cirkels
wikkelden de wereld
tot intiem samenzijn
in die intensiteit
wilde ik jou heel nabij
zacht vibreerde
jouw energie in
confrontatie met
immense pulsaties
van ongekende kracht
in jouw tsunami lach
als aan de grond
genageld heb ik jouw
fenomeen totaal
geabsorbeerd een
schepping die in hier
en nu…