682 resultaten.
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 Ik kan je alleen inspireren, misschien
Als we vallen, vallen we samen
Als gelouterde druppels in de oceaan
Waar we eindelijk gelijk zijn
Maar groeit voorbij de golven gras
Dan zoeken we de hoogste berg
En baden ons in ambrozijn
Uitkijkend over de archipel
Met zijn veel te hoge horizon
Daar zul je het voelen
Eindigheid, sterfelijkheid…
Die eeuwige pijn
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.068 Toen kwam het zwijgen,
het terugtrekken in alleen-zijn
het denkend verwerken van de pijn
het niet durven uitspreken,
de duizenden angsten voor het niet begrepen zijn,
een moedeloze nooit eindigende strijd.
Dikwijls heeft zij zich afgevraagd:
hebben zulke mensen dan geen geweten
hebben zij nooit een gevoel van spijt?…
Reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 Zeehonden stromen als koelkasten over de bergen
Voorbij zijn de groene dagen
Eeuwig duurt de voortkabbelende stilte
Eindig zijn de bemoeizuchtige vragen
Ooit stond ik alleen, te paard onder de kraan
Nooit was ik samen, maar enkel zonder hart
De reis die ik heb afgelegd, heeft me gebracht naar natte gronden
Daar waar het veen mij nog steeds…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij
weet nog niet van wijken, doch
zonder zucht naar enig overtroeven
wel is mijn weg terug naar huis
om mij heen groeien, soms traag,
soms ook onverwacht snel
bomen naar de eindige…
Duurzaam transparant?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
382 is een afdruk, hoe we zijn gestemd,
vervreemding als bewijs, een onderhuids gevoel,
bereikbaarheid als hoofddoel, die weg te
ervaren als levensdoel, het afhaken zonder
in de vergetelheid te vallen, wordt gezien
als onwetendheid, het raakt de essentie
waarin we zijn verstrikt, raken achterop
zonder te beseffen in hoeverre de
eindigheid…
De reizende ziel, een gesprek met Cailleach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Hoe ga je om met de eindigheid?
Dat zwaard van Damocles
is voor mij een goede reden
om van dag tot dag te leven
op het scherpst van de snede.
Wat is het dat je zult verliezen?
Ik verlies veel, heel veel;
de nabijheid van mijn geliefden,
hun stem, aanraking en geur,
alles, behalve hun liefde.
Wat is het dat je zult winnen?…
Elefantinische muggen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
672 ik zeg, morgen wordt alles beter
liever eindig ik, als bekend,
niet in mineur!…
Antidichter
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
340 Ik zie je
in dromen die niet willen eindigen,
in gezichten die niets weten,
in muziek
die mij plots breekt.
Jij bent wat weigert te verdwijnen.
Een melancholie
die mij draagt
en tegelijk uitput.
Is mijn hart te klein,
neem dan mijn lichaam.
Als woorden tekortschieten,
blijf dan
bij wat ik niet kan zeggen.…
Voor de afbraak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
223 Achter het IJzeren Gordijn
was de wereld klein genoeg
om te kunnen dragen
Grenzen lagen vast,
wegen eindigden waar
ze moesten eindigen
en achter elke muur
woonde een vorm
van duidelijkheid
Toen vielen de stenen.…
Kapper ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.480 Ik hoop niet dat ik in de lach schiet
dan mislukt het helemaal
De tondeuse wil ik niet
anders eindig ik toch nog kaal !…
De vlucht der liefde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.707 verder bestaan,
een bestaan zonder je trotse glorie
Toch zal het ooit zo zijn
maar voor mij leef je immer voort
in de hoge engelenvlucht zonder pijn
waar eeuwigheid ons immer bekoort
en verder niemand ons nog stoort,
niets nog ongehoord,
ons beider harten van de liefde doorboord
wil ik dat je weet dat
je me tot in de eeuwigdurende eindigheid…
Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.179 dan denk ik: mensen wees toch zuinig
want ze komen niet terug, nooit meer
Soms dan zie je ze nog die schoven
in een mooi bruingeel patroon gezet
en dan vind ik het eigenlijk jammer
dat maar een enkeling daar nog op let
Als de boeren het land gaan ploegen
wie kijkt er nu nog naar die rollen klei
die zo schitteren in het lage zonlicht
eindigend…
langs hoppevelden en staminees
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
678 en patineren van de laatste zonnestralen
content zijn de mensen onder dit laken
van groen en heuvels, van geuzeverhalen
ik zwaai naar de hoppe, het meiske van vlas
pertant een schoontje, zoekt geen ambras
salue Pajotten, tot een volgend keerke
zwijgt over de pinten en mijn gratis concert
amai, die pianoforte was nen patattenkist
ik eindig…
Proost!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
666 juist
zit in het vastzitten op deze pla-
neet en het hebben van een be-
wustzijn en .. dat ik zo snel mo-
gelijk moet maken dat ik thuis-
kom, voordat ik overloop tegen
een muurtje van een huis en dat
nét op dat moment een agent-
in functie (of hij ook een hersen-
functie heeft is een tweede) mij
op de bon slingert en ik de avond
eindig…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 te jong en veel te vroeg tijn
haalde jou de wind van tijd
met de schaduw van eindigheid
verder dan wij kijken kunnen
voorbij de ons zichtbare horizon
nu daarom wij dag zeggen moeten
kleine maar reusachtig grote man
die groter dan groots groeide
voelt broos ons klein en nietig
de wereld en haar machten
jij die ons de vingers lakken deed…
Angst is een slechte heelmeester
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
582 waar is het begin, maar wat meer is waar
gaat dit eindigen?…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 een schelp werd gevonden,
toen het eerste wiel wentelde
en niet meer te stoppen bleek
het eindigde reeds toen
de rust werd verstoord
in een heksenketel
waar neutronen botsten
en het onzichtbare reveille kraaide
toen de dageraad zich voor het eerst liet zien
het eindigt omdat het begin van elke cyclus
vol is van onwetendheid
het zal eindigen…
Anguis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 Maar speels en sensueel manipulerend
Een slang die daar in niemandsland gedijt
Tersluiks zich fluisterzacht manifesterend
Zie hoe hij eva onderwijl
verleidt
Die in het sap der rijpe appel
bijt
Om zacht en zinnig in het grasfluweel
Sans gêne adams appels te behagen
Genoegen scheppend in de
wijde tijd
Van een verbondenheid in eindigheid…
Dichter in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Tegelijk maakt zij van de gelegenheid gebruik
om te filosoferen, overpeinzen, reflecteren op wat komen zal
Een frisse houden-van-het-leven met liefdevolle en rakende dingen op weg
waarin haar zinnen niet zijn afgewerkt en nooit eindigen met een of ander punt zoals bij regels.…
Lillith , Adams eerste vrouw?naar joodse overlevering
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.073 rond
bent vandaag straffe kost,
opstandig in venijn
uit de hoed komt geen konijn
Adam verkreeg uit eigen lichaam, leden, vlees
de vrouw naar zijn hart
Opgelucht sprak Adam
reeds in het boek Genesis beschreven veelzeggend
"eindelijk vlees uit mijn vlees
beenderen uit mijn gebeente,
iemand die bij mij past"
Ave, Eva werd geboren
eindigende…
DE ZIELEN VAN BIRKENAU - Aan een onbekende uit Normandië.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
516 Misschien reizen ze met ons mee
terug naar Normandië
of waar ze ook ooit vandaan gerukt zijn
als bomen met wortels en al
om als brandhout in Birkenau
in de vlammen te eindigen
In de veiligheid van jouw jeugdige nabijheid
zijn ze nu begonnen
aan hun laatste reis naar de plek
waar het ook voor hen
ooit naar thuis rook
En... ach, wat heerlijk…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Navond, navond,
eindige avond,
waarin zelfs steen leert ademen.…
ijsreus
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.584 , sterk als beer
Haar gouden haren roodbemutst met wol
Haar blauwe ogen als glinsters, telkens weer
Half schuilend achter mijn sterke rug
behandschoende hand in die van mij
‘’ik breng jou naar je veste terug’’
kuiltjes-roodwangig knikt zij blij
haar Kersen-adem vlied als vluchtend ijs
in wolkjes rond mijn hoofd
oh, mocht zij nooit eindigen…
Veenbrand?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Vergeten tijd ligt achter ons,
bewust of onbewust anders vertaald
zich in tegenstelling, onderhuids
baren we het vuur, tussen geboorte
en de eindigheid, zijn we de bemanning
van de schepen van de hemel en overzee,
tezamen zijn we het onontgonnen land,
uit de eierstokken van de zon en maan,
schepen worden kleiner, zeilen bollen
minder…
(briefje aan) vladimir vladimirovitsj poetin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 kiezen
voor de heilzame weg van vrede
die niet onze historie herschrijft
maar de wereld toekomst geeft
toen ik vanochtend wakker werd
besloot ik ook jou dit te schrijven
geef je wapens op en zeg vaarwel
jij kunt niet heersen met de kogel
die een volk en afkomst liquideert
blijf niet langer de bruut die je was
zeg dat de zinloze oorlog eindig…
miroir de mariage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Velen, moe en uitgeput
eindigen aan de rand
van het hof
bij Praetoriaanse Tempelpoorten
bij het zien van de twee – die
weldra één lichaam vormen.
Zij hebben het bloed weer
door aderen doen stromen
voor bevrijdende seksualiteit
geen hoer, zelfs de minste niet
lokt meer opgewonden woorden uit
dan de eerbiedwaardige bruid.…
AFSCHEIDSBRIEF VAN EEN LELIJK MEISJE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.857 wel verteren
Mijn hele spaarbankboekje ben ik kwijt
En toen je vroeg om kermis te gaan hou'en
Had ik feductie in je slappe hoed
Ik dacht, dat ik jouw smoesie kon vertrouwen
Maar ik had geen erg in jouw gemene snoet
Ik ben te lelijk om me te verkopen
Ik ben te dom om zo gemeen te doen
Daarom ben ik 't water ingelopen
Adieu, vaarwel, ik eindig…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Zie in de verte,
vaak wijnvelden.. een zichtbare rariteit,
waar mysterieuze kinderen lopen,
daar waar liefde eindig is,
achterin de aangelegde tuin,
zal ik je als nieuw geboren,
telkens opnieuw tegenkomen.…
Oorlog met DE vijand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.083 Voor sommigen eindigend met de tekst: 'rust zacht'.
Een oorlog die vaak verloren wordt.
Een oorlog die ons leven verdort.
De vijand gaat de strijd wel aan.
Grijpt om zich heen, ziet ons niet staan.
De vijand die vecht, vecht tot onze laatste traan.
Legt pas de wapens neer als wij uit het leven gaan.…
De misantroop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.099 Ik hield homo sapiens ten doop
en ga eindigen als misantroop.…