Alle inzendingen over grillig glad

1206 resultaten.

Sorteren op:

Zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
Toen God's voet haar betrad was ze onbeschrijflijk glad en plat, de zee. Lieve Steenberghs…

Hoe kook je slakken zonder schelp

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
zoutvaatje verstopt ik loop afgesleten treden blootsvoets, de blaren kapot het zachte eelt moegestreden wie legt mij uit hoe blijft het schrift schoon de handtekening standvastig in trillende vingers ik raap de peuken en verstrooi as, in bloeiende weides madelieven dauwtrappend de geur van vers hooi ik laat het me overkomen rauw en glad…
Ibunda8 augustus 2005Lees meer >

villeneuve

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 876
in de hangaar met het harde licht graait amos met de graaienden en ziet dan in de drom de vrouw zo droef en dromerig gebootst door botticelli de ogen druppels van de zee hij loodst het winkelwagentje langs haar lange haren en schrikt van het dode kind van celluloid tegen haar borst en van de grote glad gesleten donkerbruine…
Abel Staring1 september 2004Lees meer >

levensavond

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
ik omhels je met de warmte van een zachte zomeravond strijk de rimpels glad die de tijd tekende in je gezicht de kleur van de herfst reeds in je ogen te zien stemt droef het wordt later en later en ik zou de tijd willen stoppen nu hulpeloos zie ik je bladeren vallen en winter sluipt nader kou zal je wortels bereiken in de avond en je…

BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan

gedicht
3.5 met 45 stemmen aantal keer bekeken 11.159
Geen mens nee zelfs geen boom te zien, het groen voorbij, de wereld weg gekeken, glad getrokken, geschikt met een gesnoeid palet. Windstil linnen, elk geruis gestold in verf, de hang verradend naar dat diepste evenwicht, de sluimerende maat van alle dingen.…

oude wilgen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 569
Na de regenbuien wordt de zon weer warm bewonderen de knotwilgen hun jonge scheuten en zij hun snottebellen langs rijen groene sloten er welt water uit de oude holle lijven en schikken de plooien glad laten de dag zich tooien door het dak vertellen hun noden in veerkrachtige taaie loten die de moede lichamen trekken diep geworteld in…
pama26 april 2007Lees meer >

Werelds streven

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
slechts een dag ze zijn product van falen, geven heel veel tranen, soms een lach een mooie wereld groeit niet even bloeit niet met een stoot en slag draagt geen wapens, trotse vlag als teken van een opperstreven legerlaarzen trappen plat wat kans moet krijgen zich te rechten eenheid laat zich niet forceren weerstand strijk je duurzaam glad…
Ludy Bührs18 februari 2008Lees meer >

Zeerust

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
de zee glanst glad geen golven vandaag ligt de wind plat voorover tot aan het strand daar waar het water stukjes knabbelt uit het land dat niet wil wijken in de lucht valt rust te proeven en eerbied wordt geplukt met een open ziel die ziet hoe de winterzon waakt over haar ontelbare planeten er wordt storm voorspeld met huizenhoge golven…

Ochtendkreukels

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 999
je ochtendkreukels zijn me lief net als je zwoele morgenstem die uitgelezen woordjes fluistert naast mijn nog slaperige hoofd met half ontloken ogen zie ik lachrimpels groeien die met vrolijke zijwegen de kreukelzone vergroten plagerig strijk ik ze glad al duurt dat vaak maar even zodra ik je een tel verlaat trek jij weer in de plooi…

Dronken nachten

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.877
, lacht zich een stuk in de open winternacht waar de leegte galmt met woorden maar de vrieskou wreekt zich toch niet als de vorst nog bloed laat stromen en mijn grijze ziel de verloren dromen bewaart en ik bij zinnen ben nog waar stemmen éénparig klinken zoals de glazen het soms doen waar sterren enkel nog pinken op dat gladde…
Verdano7 januari 2004Lees meer >

Ik plooi me naar je kreukels

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 892
je ochtendkreukels zijn me lief net als je zwoele morgenstem die uitgeslapen woordjes fluistert in mijn nog nachtgevulde hoofd met half ontloken ogen zie ik lachrimpels groeien en met vrolijke zijwegen de kreukelzone vergroten plagerig strijk ik ze glad al duurt dat vaak maar even zodra ik je een tel verlaat trek jij weer in de plooi…

wanneer alles dromen gaat

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.258
laat me, mijn lief laat me een gedicht voor jou maken al is onze dood onbegrijpelijk voor de beuken en de bloemen eenhuizig zonder stem, met schimmels langs heuvels, glad en grijs ik klaag niet, mijn lief om het mos dat aanspoelt door regen mij zacht kust in boomkruinen als zouden vruchten nooit verdwenen zijn en de…

Het andere licht

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in Waar samenkomen de verharde gladde wegen Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels Zodat ik willoos onmachtig voort dender Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze Dan flits het voorbij, einde…

Reciteren

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.313
Laat schone verzen glad van effen lippen vloeien, Maar gil, noch galm, noch kwaak, noch bulder woest en luid; Weerhoud uw arm en hand van haamren, zwaaien, roeien; De molenwiekerij drukt geen verrukking uit.…

Dag Lenie

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.020
jaren strijken rimpels glad het licht gedoofd je aardse kleedje afgelegd zorgen die bergen op wierpen bleken moeiteloos overwonnen terwijl ze wakkerden en traanden op het levenspad het antwoord was immer "liefde" het was vallen en opstaan jouw scheepje deinde op de golven naast jou je stuurman die nu met lege handen ook weer naast je…
windwhisper8 februari 2010Lees meer >

NIEMANDSLAND

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
Ergens, wáár wilt u nu weten - maar dat ben ik glad vergeten - ligt het laatste niemandsland.…
Katja Bruning25 september 2010Lees meer >

Schaatsenrijden

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.461
Glad en wijd ligt het ijs in een veeg wit en grijs en de lucht, tastbre kou, is gestolpt onder blauw. En mijn schaats met een kras als een schot onder glas trekt een veervormig spoor van mijn voet uit te loor. Ik scheer scheef op het vlak langs een donkerblauw wak.…

woud vol lange tenen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
Groen licht betovert me Feest voor de ogen om rond te kijken in dit woud Gladde slangen Dubbele tongen Lilaroze heggen Glinsterende stenen Maar genieten doe ik niet Elke pas berekend ieder woord gewogen op de gouden schaal Ze kruipen langs mijn schenen Dit niet doen dat niet zeggen Wee o wee er niet op staan Wie verlost mij…

Herfstig is mijn tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Mijn stam, eens rank en glad is knoestig krom. Het bos waarin ik groot geworden ben dunt zich steeds verder uit, mijn takken reiken nog omhoog maar raken nauwelijks andere meer. Wat schaduw geven doe ik nog maar vruchten zoveel minder dan voorheen.…

Stilleven in juni

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
Glad gestreken ligt het gazon op een zondag in de zomerzon witte tuinstoelen onder een gele parasol een schaal aardbeien en kersen op tafel en een kruik met parelend water blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon onder het vallend goud van een middagzon.…

Stom boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
verhaal op een of andere manier niet helemaal uitgelezen nu vallen de pagina’s door elkaar op de grond er is geen touw aan vast te knopen toch wil ik weten in welk hoofdstuk het stond het moraal van het verhaal het moet wel fictie zijn ik zoek het laatste blad om het enigszins te begrijpen het is verkreukeld ik strijk het niet glad…

Eens...

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 686
laat ik een traan morgen is alles anders dan zal ik mijn mannetje staan Soms voel ik een diepgaand spijt voor wat ik niet heb gedaan maar dat is allemaal voorbij morgen zal ik mijn mannetje staan Ik zal mijn masker afzetten en spijkers met koppen slaan, de stoute schoenen aantrekken en voortaan mijn mannetje staan Gebakken peren, gladde…
joepondro4 februari 2021Lees meer >

Isis ontsluierd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Isis ontsluierd, niet haar masker van goud, maar echt, haar ziel in mijn naakte lichaam de energie van de wereld kleedt mij van binnen uit trekt knopen los, strijkt inwendige bulten glad vult deuken en scheuren en draait de deksels los van mijn wonden, likt ze langzaam met liefde weg tot dunne littekens van verloren eenheid met…
Zywa21 februari 2021Lees meer >

De biologische vijver

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
De vijver waarin ik gisteren viel, omdat het bruggetje glad was, deed de kikkervisjes schrikken. Deed de dichter beseffen, dat hij ooit als foetus, een kikkervisje was. Ik schrok en kroop aan land, omdat ik heel lang geleden, mijn kieuwen had verloren. Geen koudbloedige kikker, maar wijs geworden was.…

Om mij tot woning te zijn

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 282
In de keuken zet jij water op, kopjes klaar de ketel zingt, de thee geurt en ik kijk wat rond, streel het fluweel van de divan denkend aan het gladde laken op jouw bed, aan de zachtheid van jouw matras en mijn lichaam dat zich naakt als mijn hand daarop uitstrekt Als het dan maar niet zo is dat jij verliefd op me wordt en we ons gaan…
Zywa24 september 2025Lees meer >

Magnolia

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Zij, magnolia die een schaduw over me werpt en de distels aan haar grillige wortels sterven. Terwijl de kraaien landen op de stangen van het sterfbed lik ik haar suikerlippen luister naar het gegons van genot zie de klamme blozende bloem. Stuipend lach ik me kapot.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

Blik op oneindig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.537
klaringen Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen wordt oud vuil vergast te stralen in driftende banen -daar “grillige…
WOLF29 juli 2003Lees meer >

bloot en onbeholpen

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.030
van kattig schommelend naar poeslief. van op vredige dekens spinnen naar grillige muisjes op lentesla je telt meermaals van tien tot één; de nul een nieuwe eeuwigheid als nieuwjaar doet het verse verlangen zingen in bange euforie, krijsend of van warmte weg een mens wat kouder wordt oud op nieuw verklaart de wereld jou vogelvrij. je…
kuirinck11 januari 2005Lees meer >

BOARNSTERHIM ADEMT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Ochtendnevel rijst uit boerensloten strekt witte grillige vingers uit belust om al zoekend te grijpen de verijlde zwevende dampen omvatten met zonneglans verblijd het gaarne bezochte dorp Grou strijken vluchtig langs strenge muren waarachter papieren en kunstwerken verhalen van de geschiedenis der beminde Friese grond begeven zich tussen…

Winter warmte...

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
Buiten zo grillig ijzig koud overladen in een wit tapijt, verwarmt door jou mijn hart, ware liefde ik was het kwijt. Lente ontspringt zacht in mij wanneer jij naar mij glimlacht, diepe intense gevoelens ontluiken, ik heb er vele jaren op gewacht.…