Alle inzendingen over vermoeid

757 resultaten.

Sorteren op:

Tussen de regels van het lichaam

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 126
Niemand schreef hun vermoeidheid op. Niemand zag de nachten dat ze niet konden slapen, Niemand voelde de rug die knapte onder wat gedragen moest. Het lichaam was gereedschap. Je gebruikte het tot het brak, en dan pas, heel soms, mocht het stil zijn. Ik draag hun klei nog onder mijn nagels.…
Cor Koene5 augustus 2026Lees meer >

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Laat de bladeren maar vallen in het slijk, alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren. Luister liever naar het holle hout, waarin het verval zijn monotone lied zingt zonder valse hoop. Er schuilt een vreemde waardigheid in dit einde. Geen drama, geen verzet.…

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.023
teder en zo fijn Een trui onhandig omgeslagen Trieste ogen vervuld met pijn De rust van de natuur zo mooi en zacht Het gefluister van de wind in mijn oren Gevlucht uit de drukte van de stad Waar ik even niet meer bij wil horen Weet niet waar de paden mij brengen Het is hier zo stil, prachtig en oneindig groot Mos veert mee onder mijn vermoeide…
car16 september 2004Lees meer >

Tederheid, leg nu uw hoofd

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.687
hij stond op en liep naar het raam; van walging vervuld en vermoeid, zag hij neer in het pompende hart van de zwarte getekende stad. - toen klonk er geluid op de trap, een stap jong en rank als het licht; voor de schemer van dit gezicht week de duisternis van het vertrek.…

Zonder jou

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.324
Ik zie dat je sterft, iedere dag een beetje met je vermoeide ogen, kijk je afwezig om je heen. De pijn is van je gezicht lezen, soms verschijnt er zomaar een glimlach. De mooie vrouw van weleer is veranderd in een hulpeloos wezen, dat wacht op het moment dat de dood haar zal komen halen.…
Marianne2 oktober 2006Lees meer >

Herfst, voor Ceciel

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
De laatste appels vallen van de oude boom haar knoesten takken moe van de vruchten die ze droeg zuchten voldaan alvast wat bladeren weg vermoeid van deze lange hete zomer voelt ze lomer en lomer haar krachten in de aarde gaan en sluit zich alvast af voor blaad'ren die ze nu laat gaan het gras wordt nog voor `t laatst gemaaid…

De rozenkrans

hartenkreet
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.669
als ze opstaat En naar een vervaagde foto reikt aan de wand Jaren zijn vervlogen zoals de schimmen op die plaat En de rozenkrans glijdt door haar hand Ze mijmert over haar leven uit een ver verleden Hoe ze samen de perenboom hadden geplant Reeds jong overleden, haar lief, jaren geleden En de rozenkrans glijdt door haar hand Pijnlijk vermoeid…
Hanny10 september 2007Lees meer >

Tante Trui

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 959
flakkeren de kaarsen opgelucht dat de rituelen voorbij zijn beseft niemand dat tante 't ook zo voelt niemand wéét wat tante voelt en denkt Ze lacht dwars door tranen van inspanning begrijpt de reactie van de kinderen ziet en herkent de blikken tussen ouderen denkt, een uurtje nog en dan naar huis zonder clowneske adrenaline is ze een vermoeide…
Custor19 november 2007Lees meer >

Depressieve Buien

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.340
De vermoeide haringman sluit zijn kraam een dronken vent, wankelend heen en terug zoekt vergeefse steun voor zijn slappe benen Een oude fiets hangt troosteloos en verroest met één wiel vastgeklemd aan de oude brug bleek lantaarn licht wint aan kracht door schemer ‘n Druipende zwarte hond met een blafhoest pist over mijn molières, schurft op zijn…

Zomertooi

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
libellen ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels in felle kleuren in het mos is het een drukte van belang kevertjes en bosmieren draven rond nijverige volkjes het hele bos ademt vol geluiden vol geritsel zij zit daar maar het was warm verkoelend is de schaduw ze weet elders is een kabbelend beekje daar zal ze even met haar vermoeide…

valse papieren

hartenkreet
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.023
vermoeid was ik dat weet ik nog goed een vrouw , oh ik verlangde soms zo naar een schoot om mijn hoofd in te leggen. ik voelde mijn valse papieren ze zouden me veilig naar de andere kant van de grens moeten brengen…weer een andere naam, weer een ander land… ik ? ik had een vrouw niets te bieden.…

Ze heeft genoeg aan zichzelf.

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
Ze kust zichzelf naar d'ochtendopening, laat de dag echoën in een stil kloppend vermoeid hart, littekens van een verleden leef-tijd. Het dagboek van haar zijn ligt als braille gegraveerd op haar gelaat. Het is voor haar een levenskunst van te flirten met de tijd.…

Twee liedekens.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.906
Dolend in velden en dreven naar lust Vindt de vermoeide van 't leven de rust En de vrede. II. Avond. Avond die glanst op de hei; Avond die dauwt in de wei; Dromende zwaatlen de bomen - Avond in mei! Meidoren balsemt den wind, Die om het lieflijke kind Dartelt en lokken verspartelt, Of hij haar mint!…

Le monde à l'envers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Het Oosten neemt het voortouw en probeert het vermoeide christelijke Westen te omhelzen. Bizar is dit geheel en verstild uitbundig, even vreemd als een zandloper die zuiver harmonische patronen uitstrooit, het begin van een zandsculptuur. Een slinger van zand, een heen en weer, een regelmaat en één regel in de maat.…

Aan mijn wandelvriendin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Hoe tussen gras, en je schoot, vermoeidheid, je altijd alert, zorgend, zoekend vertrouwend genoot en hoe we dankbaar aan het eind grinnikten, blij met een bus, een bord en een bed. Morgen een lichtere tocht, die steeds zwaarder en langer bleek.…

Wanneer de draaiorgels slapen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
De grachten bogen naar binnen als vermoeid met veel herinnering onder de bruggen die traag bleven staan. De dag was duidelijk met hun lot begaan en liet ze traag in hun oud bestaan. In de ramen kierden gordijnen open als maar half gelede ogen. Het gerucht van mijn stap klonk als verstoord tegen de gevels op.…

Een oase van rust

netgedicht
2.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 534
Daar leg ik mijn rugzak van herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt. Een schouder zoeken die mijn broze ziel omarmt, waar de tranen mogen rusten, zonder oordeel. Plek waar pijn niet schrikt, maar gedragen wordt, tot de stilte liefde wordt en wonden zachtjes sluiten.…
CB29 oktober 2025Lees meer >

remontada

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 300
Mijn tong verdraait het woord, namelijk: long, langdurend; lodderig komt de taal dralend overeind, vermoeid turend en laf, bekaf van de Helikon gerold.…
R.E.N.S.2 november 2025Lees meer >

Streekverhaal

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 784
Vermoeid en dorstig werd ze, daar d'r wandeling heel lang was. Ze ging een dranktent in, alwaar een knalfeest aan de gang was. Van drank in deze tent heeft zij slechts korte tijd genoten. Het knalfeest werd een schietpartij. Er vielen vele schoten.…

Anatolia

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.204
bestookte zij Feodosia Mamoesja’s en kinderen gedood Oprukkende nazies tanks oost Crimea Sofjet’s Partizaan bestreden fel immer Leerden wij het beleg Stalingrad maar Deze veldslagen hoorden wij nimmer Gevordert werd bevolking vier jaren Polen en Duisland werken onbeloond Grauw grijs als is hier de tijd stilgezet Zie Anatolia’s zijn vermoeide…

Het licht bijeen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10
Het gras draagt nog de nacht, de bomen staan te wachten, en tussen hun vermoeide takken komt de zon je tegemoet. Er is zoveel dat niemand ziet: wat je hebt gedragen, wie je mist, hoe je soms blijft zorgen terwijl je zelf wat zachtheid nodig hebt. Ga maar even zitten. Laat de wereld zonder jou een ogenblik bewegen.…

Gezelligheid

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.180
ieder haar kennen zij is de joker in het droevig spel Weer moet zij dan ervaren de smaad en hoon van hen die handen die haar betasten zoekend de schoonheid van weleer het is tijd om op te stappen waar is nu toch die heer Schuifelend langs de huizen in een ijzige kou wind en weer de benen kunnen niet dragen even rusten de ogen dicht vermoeid…
Ivan Grud28 januari 2006Lees meer >

myn mûle

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 605
dochs ik sparje myn wurden net ik get myn wurden ut yn floed fan poëzij ik leafje myn tael lit my mar yn myn wêzen ik romje stil in plak foar myn fers myn finzen yn frije geast yn rykdom boppe alle gewin vertaling : mijn mond mijn mond in liefde steeds op jacht in moeilijkheid van leven in vermoeidheid…
Klaes7 november 2006Lees meer >

Speelgoed van mijn kinderjaren

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.070
'k Heb een wereld voor mijn spelen, En vermoeid van spel en lust, Of van mensen die krakelen, Ook een Hemel voor mijn rust.…

God lof, wij gaan het Paasfeest vieren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
verlaten, vervuilde lucht is om U heen, de ademtocht van wie U haten, waar 't priemend oog U gadeslaat bent U de troost van hulpelozen in 't woord dat U hen horen laat tussen het snerend woord der bozen waar jaloezie en razernij zich fel en luidkeels openbaren, daar spreekt U openlijk en vrij met hoeren en met tollenaren, door de vermoeidheid…
jan mul21 maart 2011Lees meer >

LEVEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Tot we eindlijk, duizendwerven, Bedrogen en misleid, Vermoeid zijn van het zwerven Om niets dan ijdelheid. Dan slaan wij 't oog naar boven, En zien der heemlen pracht, Vertrouwen en geloven, Dat dáár het heil ons wacht. Dan bidden we om genade, Ons zelven niet genoeg. - De dwaze doet dit spade; De wijze doet het vroeg.…
Jan Brester28 oktober 2016Lees meer >

Voorbij Lelystad

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
Net zo goed als met mijn diepdonkere, slecht verwerkte trauma's, dacht ik intriest, dodelijk vermoeid. Het onterechte schaamrood leek mijn uiterst kwetsbare ziel alsnog te verpulveren, dood te trappen. De nazi's gaan altijd vrijuit, lijkt het GodoGodoGod wel.…

De boze man zie hem gaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
Een veelheid van benen en vermoeide voeten. De stad in de ochtend kent geen genade voor wat tussen zijn straatstenen leeft en straks voor zijn nieuwsgierigheid moet boeten. De boze man zie hem gaan. De stad, zijn skyline en zijn grenzen. Vogels vliegen om de wolkenkrabbers van de stad. Zij kunnen zich haast geen grotere vrijheid wensen.…

De ochtend na het Songfestival, mijn vrije wereldse gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
Ons land 'the Netherlands' heeft verloren in ieder geval niet gewonnen een 12e plaats voor Claude ons Amsterdam heeft echt verloren in mijn perceptie in mijn optiek de meest vieze plaats van ons Koninkrijk ik wandelde met Labrador Mika buiten nog vermoeid van Oostenrijk binnen de meest onvriendelijkste epilepsieaanval ooit ik zag een…

Berg op bestelling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Vermoeid zal deze god niet raken van rationele schoonheid en orde, de kunsten; causaal zijn de muzen uit een verleden, het nu, en de toekomst waar zinnen onbepaald zullen volgen. Het pad naar de bron is vaak begaan met het lot van de rappe hunkeraars; vertraagde voetstappen verraden de gang van eeuwige twijfelaars.…