6829 resultaten.
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 ***opgedragen aan alle tijdloze en kleurrijke zielen,
verborgen in de koude donkere kamers van de vele
psychiatrische instellingen, en in het bijzonder aan J.***…
Soms een zwerver.
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.638 Soms
Soms is het donker om mij heen, soms is er geen of slechts wazig licht, is het mistig.
Soms weet ik niet waarheen is er geen ander weg waar loopt dit heen?
Soms ben ik angstig, ben ik moe leun even op zij leg mijn hoofd rustend neer.
Soms zie ik - weet ik wat - niet meer, ben ik alleen maar moe.…
Halloweennacht
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
1.693 Ritme van het donkere oerinstinct,
offer van het luguber moment, onbemind.
De jacht is geopend op mensenbloed,
de doden doen zich aan dit offer tegoed
Maar bij ochtendgloren in schemerglans
zal elfenzachtheid geest en beest verjagen
door mild en teder liefdesgemoed.…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 In donkere catacombes dwaalt de ketter,
door groteske gewelven,
van het heiligdom
dat achteloos zijn deuren niet sluit.
De gazelle danst een tedere pas.
Vorst winter bevriest tersluiks haar adem,
waarmee zijn koelbloedige karakter is geopenbaard.
Wee, wee,
Victoria zwijgt immer.…
wachten in de wind
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.136 speel
Want ik blijf wachten in de wind
Wachtend tot het tij mijn hart verkilt
Alleen en onbemind
Gevoelens voor de eeuwigheid verspild
Tot een nieuwe tijd begint
Voor de pijn die pas na eeuwen wat verstilt
De fases van de maan in de kamers van mijn hart
Het eb en vloed van kleine rode krabben op het strand
Gaan schurend in het donker…
"mijn wereld van jou" uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.208 alles zo weer overdoen, omdat ik van je hou
maar je zegt dat het over is, mijn wereld is van jou
mijn wereld van jou, de tijd is op
ik zal wel verder gaan tot jij roept “stop”
geen droevig afscheid, de traan die ik laat
is alleen voor jou, waar je ook gaat
en ook al zijn we straks apart
jij zit steeds in mijn hart
ook als je wolken donker…
zolang als een man zijn dromen nog heeft (uit "hoelang duurt geduld?")
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
706 we zijn verdwaald in een wolk
vol bliksem en donder
gevangen in een wereld
en we kunnen niet zonder
maar zolang als een man
zijn dromen nog heeft
dan is zijn ziel nog niet geleefd
diep in mijn hart zit een vraag voor het leven
toch weet ik zeker dat het antwoord er komt
eens komt
want daar in het donker
schijnt een heel klein kaarsje…
Begluurde nymph
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
607 Als geest dwaal je door de Griekse bergen,
je schoonheid wordt beschermd door goden en
godinnen en je droomt in donkere grotten,
terwijl je kuis als een non door het leven
gaat, bewapend met pijl en boog, want geile
saters liggen overal op de loer en dat moet
jij niet hebben, want die bezoedelen je hoge
sereniteit, verwoesten je zuivere inborst…
Winterkoning
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.068 17 gram botjes en veertjes, mooiste kleuren,
dit roestige kaneelbruin, zwart gestippeld,
een kleine winterkoning kleurt de struiken,
ik voel dit tere en slordige hoopje veren
oprecht leven, bruin en zwart gespikkeld,
kwetsbaar hoopje licht en lucht, donker asfalt,
dit vogeltje: teer, een zacht kloppend hartje,
grootste woorden helpen nu niet…
Agathe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wie van jullie herinnert zich Agathe
donker springhaar
grote bruine ogen
een oh zo zachte mond
welvend buikje ingesnoerd
en handen die almaar bewegen
langs de lijnen van elke schaduw
met ieder geheimzinnig woord
kom op wees eerlijk
wat maakt het nu nog uit
na al die jaren
wie van jullie hield echt van haar
of ergens liefde vluchtig
op…
Vlakke land / Het gat is groot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Vlak land, waar ’t altijd regent,
Meneer pastoor nog altijd zegent
En in het donker de kat knijpt.
Vlak land, waar ik geboren ben,
Gelukkig en ook verloren ben
Waar de slager z’n messen slijpt.
Het gat is groot tussen gaan en blijven,
Tussen spreken, iets doen en zwijgen.…
ZICHZELF SNIJDEND
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
833 steeds bedekt
voor haar armen gold dit evenzeer
Ze voelde zich geheel niet perfect
ze was een meisje zonder verweer
Haar wonden toonde zij niemand
voor haar littekens ging dit ook op
Ze weende dikwijls in stilte want
het leven gaf haar vaak een schop
Haar benen staken in lange broek
zelfs als de zomerzon erop scheen
Thuis zat zij in een donkere…
Uit liefdesverdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 (voor Chen Lin)
Als Chinese popzangeres zong je de sterren van de hemel
en je plaatste er nieuwe sterren bij
die eeuwig zullen stralen
ter herinnering aan jou
en jouw liefdevolle stem
Je kon je eerste man maar niet vergeten
en je huilde de kussens tot trieste beken
waar de haaievinnen rond je hart cirkelden
waar het donker van je pupillen…
Deze wereld, dit kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
749 kinderen (om)gedoopt worden tot kanonnenvlees
De Aarde is als een litteken aan een geschonden wand
De hemel lijkt aan de kant geveegd
En ik,
ik schrijf deze woorden met een distillaat van bloed en tranen
sijpelend door de trechters van de tijd
Meer gaten kan een dichter niet maken
in de blinde muur, waar mensen stenen zijn
op dit donkere…
GEMASKERDE TRAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 dan pas ontdooide in haar hart ’t steen
Pas laat in bed gleed haar ’t masker af
wanneer beslist niemand haar kon zien
Dàn was ‘t dat de weerstand het begaf
en was ze eventjes zichzelf, bovendien
Pas als de maan ‘t wazig licht straalde
dàn stroomden de tranen achter elkaar
Omdat ’t duister haar gevoel vertaalde
werd haar verdriet in donker…
De hemel zoende eens de aarde.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Zingen dag en nacht hun lied,
licht en donker op een zachte toon.
En hun stemmen hoor je niet.
Bovenaards en wonderschoon
lachen zon en maan ons toe.
Blijf ik stil bij al je pracht.
Het dansen zijn we lang niet moe
en gaan door tot in de laatste nacht.…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 In het raamkozijn aan het einde van donkere gangen
aanschouw ik de wereld onder mij.
Straten uitgestorven, verlaten,
slechts rode lichten verwarmen troosteloze kade.
Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.…
GEËTSTE PRENTJES.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.059 lijn
Dan 't scheren van een strohalmpje over 't water,
Of trilling van een meeuwenvleugel ; — ritmisch
Bewegen van de pen en 't op en neer
Getik van 't rijm, als 't tikken van 'n klok,
Die de seconden aan elkander rijmt ; —
Of ook gelijk het heen- en weergaan van
Een waaier in een nauwbewogen hand —
Daar achter 'n vrouwsgelaat in donker…
De wachtkamer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
842 In de wachtkamer van het leven
Is het donker en benauwd
Je wilt naar buiten
Naar de zon waar je van houdt
Maar je benen kunnen niet
Ze moeten eerst helen
Je hebt te hard gelopen
Nu kun je niet meer spelen
Het is blessuretijd
En je weet niet voor hoelang
Misschien wel voor altijd
Dat idee maakt je bang
Want je had nog zoveel dromen
Je wilt…
eerste verjaardag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.400 groeien zo apart, maar net als zovelen
Je krijgt al een eigen willetje
je laat duidelijk zien dat je er bent
zo klein, zo dapper
je wordt door iedereen verwent
Het eerste jaar zit er bijna op
dit jaar laat de grootste verschillen zien
wonderbaarlijk zulke groeiprocessen
een jaar vol veranderingen, minstens tien
In deze wereld soms zo donker…
Afscheid van mijn werk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.478 Toch wil ik onderweg opzoek gaan naar nieuwe verborgen schatten
in donkere diepten met een wonderlijk schoonheid.
Ja, dat lijkt me heerlijk.
Afscheid van mijn werk
Het leven vieren zoals het is, wat het ook is.
Het is géén straf en géén beloning.
Het is het leven nu durven te vieren en te
glansen als een mooie glimlach.…
het gedicht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.288 (Er was niets van de huizen buiten
dan een donker gesloten verbond,
mijn stappen vluchtten omhoog in de ruiten
naar een raam toe dat openstond.)
Ik wist de woorden in mijn geheugen
trage bewegers zijn naar elkaar
een volzin vol in twee diepe teugen,
een versregel inééns regelrecht klaar.…
HET EILAND MELOS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Donkere pijnen, hun kronen verenende, geven de bergrug
't Fulpen gewaad, en olijven haar zilverig loof aan de glooiing.
Waar zich de stromende vlieten een uitweg baanden, verrezen
Beemden met krokos en eppe, die 't nijvere werk van de bouwman,
Zuivrend en ploegend, de vrucht deed dragen der blonde Demeter.…
Mevrouw de microscoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 mevrouwtje is een microscoopje
Altijd turend achter haar lens
Dit mevrouwtje is een microscoopje
Altijd ontdekkend de vlek op de ziel van haar man
Met haar peutervingers
Is ze bekwaam in het goed stellen van haar lenzen
En ze voelt altijd de erwt onder haar matras
Haar geschonken trouw is haar niet voldoende
Ze is een piskijker en in de donkere…
Alleen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
843 verveel me niet
Je moet me niet meer dwingen
Want telkens als je mij forceert
Om dit of dat te doen
Om hier of daar met jou te gaan
Dan erger ik me groen
Ik wil alleen zijn, laat me nu
Het samenzijn met anderen
Heeft tot vandaag zoals ik weet
Mij niet kunnen veranderen
Dus laat me maar, ik smeek het je
Je moet me niet verplichten
Het donker…
De bruid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.468 Het zwelt, het stijgt; dan wordt het fijn en teder
en kaatst als zeepbel op een effen plas;
het zweeft, zo licht als een verwaaide veder,
over het donker gras.
’t Is het uur dat levens- en liefdedronken,
de aarde het hart heeft ener jongen bruid,
en nachtegaal in bottende eikenstronken
voor ’t eerst van liefde fluit.…
huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 'n eiland
mijn mooie hoekse waard
op het zware kleiland
ze hadden het bewaard
ik mocht er even binnen zijn
in m’n oud geboortehuis
ik voelde vreugdevolle pijn
het was niet meer m’n thuis
we speelden hier
hadden plezier
met fiets en step
en zand en schep
’t was geen bedrog
het was er nog
het houten hek, granieten vloer
het donker…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Donkere wolken pakken zich samen,
een regenbui klettert tegen de ramen.
De zomer is weer verdwenen,
een nieuw seizoen verschenen.
De gure herfst is aan gekomen,
men ziet het aan de vele bomen.
Bladeren dwarrelen over de grond,
de wind speelt er mee in het rond.…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 Ik waag mij haast niet in die straat
waar gloeiend puin in 't donker staat.
De wind loeit om een bouwvaltop,
een schelle vlam schiet suizend op,
belichtend als in spotternij,
de resten van wat huisgerei.
Hier vond wie daaglijks nam en gaf
een ruw en eindloos massagraf.
Het werk van hersens, hand en lust
is even grondig uitgeblust.…
Dichten is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 ‘A long and winding road to nowhere in particular’ (Zoro Feigl)
Dichten is met een klein lampje of zelfs een magere kaarslantaarn
De donkere tuin in gaan en zoeken naar
Een lang geleden verloren herinnering
Zelfs de zaak waarnaar je zoekt is vaag, onklaar
Een raadsel, een enigma, een open vraag
Misschien een briefje, misschien een liefje…