6829 resultaten.
Stiltebeleving
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
426 Een donkere nacht
bomen en straten zijn leeg
diep is de stilte
Wanneer onverwacht en plots
kleuren van stilte het lichaam binnendringen
waar ze langs het adernetwerk onderweg zijn naar mijn hart
Ik probeer hen te begrijpen en verstaan laat staan oplossen in het luchtledige.…
Als de zon schijnt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
566 Bovendien nemen pure - en zuivere
stralen eender welke donkere plek in zodat de natuur
doorgaat met ontplooien, ontwikkelen en waar ik me laat meestromen
in onverwacht en plots terwijl mijn bewondering voor haar onvolmaaktheid voortduurt.…
Zalig Pasen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
542 zalig pasen
in een donkere koele
mediterrane tuin op
de helling van de
berg van calvarie
klonk het geroezemoes
van pratende mensen
die als vrienden aten na
het heetst van de zomerdag
een gezelschap vrienden
en volgelingen van de
gedachten van een
vrij land zonder bezetting
met oude rechten op
de geboortegrond sinds
het scheppingsverhaal…
De maan en haar mystiek
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
532 Het puur licht van zon neemt eender
welke donkere plek van maan in zodat ze het spel
van kleuren en vormen kan spelen die stuk voor stuk verschijnen
en een poosje blijven bestaan voordat ze zullen vervagen en uit zicht verdwijnen.…
Gedicht voor jou
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
808 Wordt het zomaar opeens donker
En verlang je naar wat licht
Is de last niet meer te dragen
Bezwijk je onder het gewicht
Weet dan dat de zon weer opgaat
Morgen is een nieuwe dag
Het vooruitzicht kan veranderen
Waar dat moet en waar dat mag
Ooit ontmoeten wij elkaar weer
Tussen sterren en melkweg
Maar nu voordat die tijd daar is…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Zwevend in de wind
vleugels tekenen de lucht
ochtend vol wonder
Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel
boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen
die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind
Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
Festina lente; 4. Het Grote Feest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
350 De bijna even grote beuk vond het niet leuk
hij was te donker bevonden, en zonder zonlicht
en de kale, dorre grond bezorgde teveel jeuk.
Beter was het zachte mos en het fijne vergezicht
op de lichte verhoging in het landschap
waar de eik was beland als klein ding.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 In de donkere nacht gloeit de uitgestrekte
sterrenhemel als eindeloos weten, ik voel hoe het licht
zich zonder haast met mij verweeft. Energie is niet alleen beweging,
maar ook stilte, en in die stilte ben ik, vol-ledig, thuis; opgenomen in het oneindige.…
Even buurten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 het is genieten buiten de deur
deze ochtend wel te verstaan
ik word omarmd door een frisse bries
en kan ik als bejaarde weer even naar buiten gaan
zonder dat ik amechtig geraak en de weg verlies
op deze dagen is het donker als de hitte regeert
en de mens op minder dan halve kracht functioneert
maar de vensters zijn zo goed mogelijk gesloten…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Mossen spreiden hun
zachte huid over verweerde stenen, het
bos houdt zijn adem in, en elke druppel die valt lijkt iets
ouds te herinneren, een trilling die diep de donkere grond in zinkt en blijft.…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Uiteindelijk
werd het donker zelf een bron;
ieder gevoel een wonder,
waar het leven magisch oplicht
tegen het zombie-licht van gisteren.…
De zachte stroom van tijd
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
430 Langs donkere randen tekent
het water delicate en vloeiende lijnen van tijd,
breekbaar en toch onvermoeibaar, en in het zachte verglijden
ontvouwt zich het stille, teder besef dat alles stroomt, vertraagt en verdergaat.…
Wat niet van mij was
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 Nu herken ik het moment
dat iemand mij wil vullen
met zijn onverteerde donker.
Het schuurt,
het verwart,
maar het landt niet meer.
Ik leg het naast me neer,
zoals je een jas uittrekt
die je niet langer nodig hebt.
Dit is van jou,
zeg ik stil.
En dit -
dit ben ik.…
Ode aan een madeliefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
371 Brekend krakend bliksemde
braakte de zomerdag zijn zwartste donker
maalde druppels over breed bladergroen
en een wit, pas ontloken weidebloem
met haar hartje geel zo kwetsbaar open.
De waterroede zweepte hare blaadjes
en de tere kelk waarin zware druppels elk
- vastgeprikte briljanten -
stil wegvloeiden. Een te zware traan.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te vertrekken.
Hij neemt op.
Geen begroeting.
Aan de andere kant ademt ze.
Hij hoort servies tegen elkaar,
een stoel die schuift,
de klok in haar keuken.
De wind gooit een foto van de muur.
Het glas breekt.…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
289 Naar Liefde met een grote L
Naar daar waar
Het licht het donker is
Het begin het einde is
Goddelijk!…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
303 Daar zijn we toen in het donker,
al flink aan voorbij gegaan
Met al dat gekus en uhm, jeweetwel..
..vind je niet?…
Ons lijkt voortaan ik alleen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
316 Een kinderlijke glimlach
rond onze oude maangezichten
wanneer we dromen
over vrouwen die voortborduren
over de oude voorbeelden
die al het leed in de wereld
weer even aan elkaar breien
voor voetballende
mooie, donkere jongetjes
Totdat we onszelf
weer in de spiegel zien
onze diepe rimpels en bakkebaarden
onze uitgezakte wangen
die…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 De kamer blijft donker, het scherm geeft licht.
Een pantser van pixels, een masker van glas.
Je bouwt aan een luid en onfeilbaar gezicht,
maar herkent in de spiegel niet wie je was.
Kijk hem swipen.
Kijk hem hopen.
Op een klik, een hart, een teken.
Maar de stilte in de kamer
is al uren niet geweken.…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 ze staart in het donkere water
alsof er een antwoord in drijft
er drijft niks, behalve een dode vogel
de ochtendmist hangt
als goedkope rook over de kade
alles verdwijnt in die trage, smerige rivier
die de geheimen verzuipt in dronken water.…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Het herinnert ons eraan dat na elke donkere nacht
de aarde zich herstelt en weer rustig ademhaalt.
Wat vandaag zwaar weegt of juist in schoonheid glanst,
maakt morgen plaats voor een nieuw begin.
De dauw verdwijnt, maar de geborgenheid blijft,
als een anker bij elke unieke stap die je zet.…
Rob Jetten en Nicolás Keenan: ROZE WOLK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
74 mijn roze wolk begint op mijn 54ste
de echo laat een prachtige
aanstaande dochter zien
ik noem haar meteen LIEFJE
wat ook haar 3e voornaam wordt
haar achternaam is die van haar wensmoeder
ze wordt geboren maandag 13 november 2006
om zes over zeven in de avond
een wolk van een baby, meisje
dat er daarna donkere wolken verschijnen:
3 mei…
Vierkoningen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
980 Geloof het of niet maar ook Balthasar sliep;
zijn donkere huid leek een zwarte poliep
die verend de rug van zijn rijdier bedraaide
waarop ook een zakje met korrels rondzwaaide.
De wierook die Balthasar mee had genomen
was voor een klein kindje dat aan was gekomen.…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De zon was uitgedoofd en de stervende sterren
Zwierven in d' eeuwige ruimte, van stralen beroofd,
En zonder doel; en de donkere ijzige aarde
Hing blind en zwart in de maanverlaten lucht;
De morgen kwam en ging - en bracht geen dag,
En de mensen, uit angst om verlaten te worden,
Vergaten hun passies en alle harten verkoelden
En baden om de terugkeer…
Merkwaardige zaken
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.328 worden er kaarsen en wierook gebrand
En begint de avond met een duivels gebed
Daarna beginnen we met maken van het hoofd
En als ik de gelijkenis met de foto goed vind
Dan meng ik allerlei potjes verf en kleur ik jou
En geef ik je hoofd een gelijkmatige bruine tint
Je ogen knoop ik behoedzaam en stevig vast
Van losse draden maak ik je donkere…
El primer Tango,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.101 De houten vloer,
die al jarenlang
paren had gedragen,
bleek nu,
een donkere zee
van vrees en afgang.
Opnieuw wisselden onze blikken,
nu alleen wij nog beiden wachtten
en haar rode plooien van haar jurk
eenzaam zaten te lonken,
knikte ze onzichtbaar
ja.
Mijn handen bloosden
vroegen haar te volgen.…
Het huis herinnert zich mij.
gedicht
4.0 met 33 stemmen
13.374 Het is donker. De kachel is uit.
Het huis is zijn kamers de baas.
Wat is geweest ben ik kwijt:
volgorde, samenhang, plaats.
Alles waarop ik vannacht
op mijn tocht ben gestuit
bracht mij verder van huis.
Hoe langer ik terugkijk hoe
strakker de knoop van de tijd.
----------------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Maagden (sonnet + vrije versie)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
761 ', door donker land.
De wijze greep haar bron, stak ongezien
haar woord weer laaiend aan met geest van wien
gezegd wordt : hij zet levens' ziel in brand.
De dwaze vroeg :' Geef mij wat olie want
met uitgeblust geloof kan ik niet zien.'
'Heb je jezelf dan niet geholpen aan
de bron waar geest uit vloeit voor iedereen ?…
Depressie ...
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.301 Ik stel mij iets voor als een heel donker gat
waar niet valt uit te komen
je voelt wel, maar je weet niet wat
en vervalt in uitzonderlijke dromen
Wanneer je het niet hebt meegemaakt
is het moeilijk in te schatten
hoe het tot in je ziel raakt
't is ook niet in woorden te vatten
Het woord zelf komt uit het Frans
de omschrijving valt niet…
Allerliefste vriendin
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
5.478 Vreselijk is het, als je voorgoed
Je allerliefste vrouw los laten moet
Hoeveel pijn en verdriet moet een mens lijden
Om erachter te komen waarvoor we strijden
Hoe donker kan het zijn
De lach verdwijnt, het doet pijn
Hoe was het om vrolijk te kijken
De muziek moest voor alles wijken
Hoe was het om positief te denken
Als niets je meer leek…