Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

foto's lachen onschuld

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
ik heb je jeugd gezien foto’s lachen onschuld maar uit de achtergrond lees ik je zorgen in die tijd ik heb je nooit benijd we gingen vaak naar zee het water prikte in je ogen je rende door de branding dook met golven mee uitdrijvend tot hun stranding zon weerkaatste in je blik een lichte veeg van schaduw waar ik verbazing zag keek…
wil melker12 augustus 2006Lees meer >

Mister Right

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.787
thee in een boekencafé Waar ik je begroet van achter mijn essay Met mijn betoverende lach Wens ik je een liefdevolle dag Jij, de man keurig in het pak Hemd gestreken, zwart wollen anorak Bent het personage dat ik zoek De hoofdpersoon van mijn nieuwe boek Ik stel ons samen voor, jij en ik, getwee Lopend hand in hand langs de helderblauwe zee…
Marianne18 september 2006Lees meer >

Ommegang

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.181
stilte viel voor iets waarin hij steeds genadevol een leven lang geloofde hieven mensen nu het glas om er te drinken van zijn bier Het was Trappist - ja dat wist ieder die het hier zich liet bekomen rond het plein waar ook een molen stond die draaide van plezier met feestmuziek waarmee een kluizenaar een zondagskind liet dromen in een zee…
jan haak20 april 2009Lees meer >

Jij...

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Als Klaas Vaak maar slaapzand in mijn ogen zou sprenklen Maar ja, ik lig toch eeuwig aan jou te denken, Te denken aan jou, Omdat ik zoveel van je hou, En bij de wandeling op ’t strand Aan de horizon, Wilde jij mij kussen: De brandweer kon mijn hart niet blussen, Wij zetten stappen in het zand, Wij liepen hand in hand, Wij stapten de zee…

Met as vervuld ( haiku’s)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Vissen slaan stilte op in blindering van de zee sluiten mosselen de ogen. Zij weent haar tranen elders, ze haalt de netten op, mazen ruim gemeten. Dwarse wervelwind, bladeren verdort, vergaan, de liefde uitgeblazen. Gesponnen draden kleverig van angsten en kortdurend verlangen.…
pama26 mei 2009Lees meer >

Naast het bed van de dichter

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Dwalen, en niet verdwalen dat vraag je nu aan mij maar ik zal mijzelf herhalen dat brengt waarheid dichterbij zo spreekt zijn stem, zachtjes een beetje bedeesd, in korte zinnen klinken zijn woorden, en ik luister aandachtig, niet langer verlegen hij vraagt me naar de zee ik vertel hem over de golven het zonlicht en mijn burgerplicht geen…
mobar18 februari 2009Lees meer >

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Wachtend op avondstille verkoeling van wind en brand langs randen van velden en rusten langs zee op het gouden strand niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting vlammen geblust en dalen geslecht enkel witte zeilen over kabbelende golven die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg van schip dat zich laat stuwen door warme bries…

Liefde

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 726
laat wangen blozen voeten dansen tenen krullen liefde is juist zo heel veel meer het geeft aantrekkingskracht aan bijen hommels en vlinders zie ze dartelen in de wind op zoek naar honing lokkend de bloem liefde zo alles omvattend ook de liefde van Moeder Aarde voor de mens haar kind voor de boom haar creatie voor de zee…
windwhisper31 augustus 2009Lees meer >

Zeester

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik hoor jou alsmaar roepen: Wij zijn sterren in de zee! Maar jij bent het. Tijdloze roeier in een oceaan van eenzaamheid, walvis in Hollandse slootjes van bekrompenheid, goede reus in een kwaadaardig poppenspel.…
Joanan Rutgers10 september 2009Lees meer >

Dromenvanger

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
sprookje van hem en haar op een roze wolk ver over de horizon daalt neer met een streling op een door weer en wind gelooide mannenwang hij laveert op hoge golven kapitein op eigen schip al zoveel seizoenen lang heel even denkt hij terug met wat weemoed in zijn ogen aan het meisje van toen dat zijn hart zo wist te bekoren maar de zee…
windwhisper11 september 2009Lees meer >

Terug uit Londen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
Waar is de rand en de afgrond die de zee in waterval doet opgaan? Dan het omroepbericht dat man en vrouw stil doet staan en weg doet kijken, naar de horizon verscholen achter bussen, flats en kabels. De trein komt over enkele minuten binnen op spoor 1. De kermis van het leven. Piccadilly circus.…

Maanlicht

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.626
Dreef door het zilver van de heemlen, en bleekte weg in ‘t zilverscheemlen Boven de zee van licht doorglommen, Waar kleine slaaprige golfjes zwommen.…

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Zand over het pad, ruwe sporen van water waar zee door de duinen brak, planten afgerukt en nog bloeiende, slap op het strand. Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen. Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei, een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag. De binnenkant glanzend, glad parelmoer.…

HOUVAST

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
Op de woeste zee van het leven al uitkijkend en hopend zwemmen moeizaam tegen waterbergen stijgen daarbij steeds weer neervallen tenslotte vertoont zich een hechte klip geeft nieuwe moed en veilig oponthoud de sterke rots is vol belofte van trouw en sterke bescherming stervend schuim spoelt tussen de blokken baart behouden rust - lijdzaam…

De schemering dempt

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
ik had zo, meen ik willen inschepen onder een bladzijde door de letters van je gedicht hoe kan ik lieve woordjes vangen aan dagzijde van onderdak op het kustgebied in de schelp van je heupen om mijn vingers rond je haven te sluiten binnen gehoorafstand ik wilde wat roepen 'binnen onze taal' de zee klotst altijd voort in eindeloze deiningen…

Aambeeld van de poëzie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 790
taal, waarop hij alleen het onkruid wiedt, gewassen woorden ontstaan in trage groei, breekt inspiratie open, gezaaid in onwelriekende geuren van bemeste grond in een bestaan dan komen literaire knoppen geleidelijk tot bloei, spottende maan met z’n bottende streken schrijft bigamie in dicht en morgenlicht, drijft de wereld in een zee…
pama3 juni 2010Lees meer >

Tragicus

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Vanuit mijn diepste innerlijk groeit gegarandeerd nog eens de droom van de verbitterde cowboy, die wegrijdt de wijngaarden in, een op hol geslagen zeldzame eenhoorn, die verdrietig is, maar eens zal ik drinken uit een helder-blauwe zee, want niemand kent de teugelloze diepte van een hart dat nergens vrede vindt.…

L'amour

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Mysterieuze oester, wonderlijk blij in een zee van dromen. Ik was een boos kind, maar ik moest lief zijn, zoals gekooide dieren. Pure amethist weerkaatsend door sterrenlicht maar van binnenuit. Ongenaakbare ziel, waarom is het water zo bang voor het vuur?…
Joanan Rutgers11 september 2010Lees meer >

Perpetuum

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.300
een twee en een drie digitaal gezien een elf nog een jaar met menig volle maan dan ben ik daar dan ben ik terug terug naar mezelf drie keer elf dubbel drie wie o wie is nummer vier aan tafel geschoven nooit geweten altijd bedrogen door het toeval en het lot hier en daar geen ruimte zonder tijd geen tijd in deze ruimte de zee…
sine metu11 november 2010Lees meer >

Over verkilde wateren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
het noodlottige te beseffen spelen met hun geliefde speelgoed buiten in de omgewoelde tuinvijver waar in kinderlijke onschuld het leven wordt nagebootst onderwijl zingend over verwelkte rozen en schepen die vergaan En dan in werkelijkheid de ramp die zich voltrekt op een afstand van duizenden mijlen waar mannen in een immense zee…

Natte droom.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
met de dingen die ik dacht de lust naar schone vrouwen in mijn slaap voortgebracht ik droom van hete stonden in het maanlicht aan het strand dansend in de woeste golven naakt door de zon verbrand dit is mijn mooiste nacht spelen met jouw lichaam de wens waar ik naar smacht zwemmend in het natte duister boven de diepe, zwarte zee…
J.J.v.Verre19 november 2010Lees meer >

De maangodin

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
de maan is een vrouw verstopt in het cyclische verdwijnen en verschijnen in de schaduw van het licht als maand van het leven als vruchtbaarheid gegeven je mooie ronde vorm aan de donkere sterrenhemel boven het ondermaans gewemel het initieert de getijden het bloed en de vloed die de vrucht in de zee ontmoet het weerspiegelt de zon…
J.J.v.Verre22 januari 2011Lees meer >

Tijd

gedicht
3.5 met 60 stemmen aantal keer bekeken 42.829
Ik zag de tremor van de zee, zijn zwellen en weer haastig slinken, zoals een grote keel kan drinken. En dag en nacht van korte duur vlammen en doven: flakkrend vuur. - De wanhoop en welsprekendheid in de gebaren van de dingen, die anders star zijn, en hun dringen, hun ademloze, wrede strijd ....…
M. Vasalis7 februari 2011Lees meer >

Deemoed

hartenkreet
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 762
daarna heel wat wijn achterover sloeg, gedichten van Lucebert probeerde te begrijpen, mijn glas kapotsloeg op een rotssteen, de kelner de zaak vergoedde, mijn vriendschap met Rimbaud herenigde door nog meer te drinken, ineenstortte in mijn hotelkamer, mijn eigen bloed dronk, werd ik langzaam wijzer en heb ik nadien alle liefdesleed in de zee…

De Lichten

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Een leven ligt verbeeld in de enkele gedichten, Die bij 't verstrijken van de jaren schaars ontstaan: Zij liggen wijd verspreid, zoals de vuren aan De kust, die land en zee gedeeltelijk verlichten.…

In verlegenheid

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
dwarrelt Ik scharrel vol verwachting rond in je timide wateren en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen van ziltige verlangens en schaapachtige wolken We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde in een storm van verlegenheid waar blosjes de dag kleuren Wanneer jouw lokroep de verte wijst vloeien de gemoederen moeiteloos met de zee…

Terminaal

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.078
We weten het, we voelen het waarachtig aan, horen de gierende rukwinden om ons heen, zien het leven dat komt, de doden die gaan zoals de zee stijgt en daalt in monotone regelmaat.…

Aan Godse ginder?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik zoek toegang door de deur van nieuwe dromen, tevergeefs want ik word niet aangenomen waarna ik afdaal in spelonken waar de zon en maan hun vingers op hebben gelegd, stromen zilveren vonken door het duister in geluidloos licht van kindervleugels, illustraties van gewichtloze gedichten, verschijnt de kleur op de lippen van de zee…
Pama11 januari 2013Lees meer >

Reservaat

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.642
Het was verboden, maar daar zaten wij, vrij als de zee die schitterde in zonnegloed, een vol gemoed van dat je zoiets zong zonder te weten wat het duin nog meer was dan bescherming van het achterland. En nu dezelfde haast: de zeespiegel in stukken in de ochtendkrant was verder van je bed dan nu je keek voorbij de opgebolde horizon.…

Het laatste punt?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 937
Uit mijn armen zwom je weg over de onstuimige jaren van de zee, zwemmen hoefde ik je niet te leren, waarmee je mij mee kon laten uitdrijven. Nu jouw hand me niet meer streelt, maakt dat mijn lichaam vleugellam en bleef steken in het zand, in een droom gevangen, die je niet meer met me deelt.…
Pama22 mei 2013Lees meer >