952 resultaten.
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.812 Zó valt ál wat daar sluimert, ver in 't rond,
Gelijk een droombeeld in mijn kalm gemoed,
En schijnt dit leven mij een droom te zijn,
Zó klaar, dat, mijmrend, ik in deze stond
Een wondre fluistering wel geloven moet,
Die dromen leven noemt en 't leven schijn. -…
Dropsteen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.441 Zó gaat het morgen in het gister schuil;
Zó kwam Mathilde mijn gemoed vervullen,
En kreeg mijn ganse ziel daarvoor in ruil.…
HERFST I.
poëzie
3.0 met 11 stemmen
1.641 Grauw is de dag, en grauw is mijn gemoed;
De wind hangt machtloos in gebruinde twijgen,
En langzaam komen blaad'ren nederzijgen,
Die blijven rusten aan der bomen voet.…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het deftige huis
naast het wijde moeras
kent allang geen bewoner meer
heeft één scheve wandkast
van molm ribbelig hout
vol grijs pluizig stof
gemoedelijk nodend
tot behaag'lijk luieren
de ingezakte trappen
en vloeren met gaten
bergen lome mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 De zon in heel haar pracht verschijning,
stralende warmte, minachtende verdwijning,
donkerte in kilheid vervalt het gemoed,
schijnbaar uitzichtloos, bevangen voorspoed.
Niets is standvastig, tijden vergankelijk,
met elkaar verbonden, toch onafhankelijk,
de maan, in haar immense zwaartekracht,
eb en vloed, bijzondere aantrekkingsmacht.…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 Wis knaagt de nijd u in 't gemoed
Gij die op aarde zwoegen moet
Gij vloekt gewis uw lot."
Toen zei er een met stille stem
„Wie ruilde zegt van ons met hem?"
En allen lachten. Geen
Aan wie zo 'n leven zonder vreugd
Aan wie de rijkdom zonder jeugd
Benijdenswaardig scheen.…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 ."
Met tere krachten, nimmer te verslaan,
straalt hun woord voor mensen in 't Friese land:
"Hetgeen aan ons bescheiden rijk behoort,
roepen wij toe: "Opwaarts, luchtig gemoed!
Kloek bestaan, dat als schone dageraad gloort!"
Maar bij al wat men hier beraamt en doet,
wordt oude arbeidersgeest gehoord.…
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed.
Mijn God, dat is precies wat ik mis.
Hij steekt zijn hand op,
groet mij als een vriend.
Er gaat een aanstekelijke energie van hem uit.
Wat hij heeft is bezieling.
Hij lééft het leven.
Leven dat bedoeld is om van te houden.
Dat muziek er is om op te dansen.…
Lichtbundel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 ze is een vrouw
zo doodgewoon
tot plots letters dicht bij haar komen
haar bekoren en het verlangen strelen
ze koestert woorden
speelt met zinnen
ontdekt een bijzonder iets
ze schrijft zo waar haar eerste dicht
als een woordenstroom niet te stoppen
stoeien zinsbeelden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Gij, fris on lieflijk vrouwenbeeld,
Geboren op de Vlaamse wei,
Gij, die gemoed en harte streelt,
Als de eerste schone dag van Mei,
Zo zoet!
De gele golven van de Scheld'
Gelijken uwer lokkenpracht;
Uw wang, een geurige roos uit 't veld,
Waarop de zielenvrede lacht
Vol gloed!…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 Wie verlangt niet vol herboren gemoed
hieraan te groeien met hoogste bijstand?
Elke druiventros voele de scherpe tand
van 't snoeien, ondanks scherpe pijn steeds goed.
De boom der eed'le drank verplaatst zijn voet,
dankzij mild heersend apostelverstand.…
VISITE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Zij ruist en lacht en lonks ze in gloed,
En wervelt langs het ogendraaien
Der gades met ontrust gemoed.
Door stijve witgeknepen lippen
(Haar stem sloeg in haar mond tot gruis
Omdat haar echtvriend wilde ontglippen)
Knerpt een mevrouw benauwd: naar huis!
Het is gezegd: en allen rijzen,
Bedanken, fooien, groeten! spoed!…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.…
Instemmen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
512 Vertel me je verhaal en laat je stroom niet stoppen
Spreek zacht tot mijn gemoed, ik luister heel aandachtig
Mijn hoofd breng ik tot rust, dat is niet oppermachtig
Jouw lied, mijn dierbaar hart, reist met de bloedbaan mee
En elke lichaamscel weet van ons wel en wee
Het weefsel resoneert in beelden en in kleur
Je dringende appél klopt op mijn…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Wie geeft er ons zout in het bloed,
En moed in het krachtig gemoed?
Hoezee! dat is de Noordzee!
Hoezee, dat is de Noordzee,
De zee van Nederland!
Wie omsluit in ene heilige band,
België, Nederland, old merry England?
Wie stuurt hun volk de wereld door,
Met weelde en vrijheid op hun spoor?
Hoezee, dat is de Noordzee!…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Ik ken dat niet, dat mij vervelen,
ik schuifel tevreden de dagen door
ga er met een blij gemoed toch altijd voor
al ken ik ook intens verdriet vergeet dat niet.
Verdriet zo groot als een graf of volle urn.…
Beesten en mensen.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.093 Kom, laat ons (sprak de Heer) met onze handen bouwen
Een lichaam dat altijd de hemel kan aanschouwen,
En uit ons eigen mond, die ‘t alles roeren doet,
Hem blazen in de borst een redelijk gemoed,
Bekwaam om ‘t hoogste goed te kennen, te aankleven,
Te dienen zonder dwang en eeuwiglijk te leven.…
Brandende zolen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Gestold in de aderen,
van het warme gemoed.
Aluin is overbodig,
overbruggen niet meer nodig.
Gewoon gelukkig zijn,
als deel van het hemels refrein.
Dansend over de koppen,
rijdend het witte paard.
Op de watertoppen,
als zeemeermin bejaard.
Genietend van de vruchten,
die het leven me gaf.…
HART VOOR DRIE LICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Menselijke zintuig en gemoed krijgen
bij stoplicht soms een plotselinge nuk.
Het glanzende groen brengt vluchtig geluk.
Kort oranje en lang wachtend rood dreigen
op stil kruispunt geweten te doen zwijgen:
tòch gas of doortrappen: even ferme ruk!…
Heaven can wait
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Edoch, ik raad u evenwel
ervoor te waken dat uw hooggestemd gemoed niet
een loopje neemt met uw hart
het slot van uw poëem
slaat op hol in 't zenit...
knoop er toch een touw
aan vast, mijn beste,
dan kan er niks misgaan
in de schade van overdaad...…
EMMA JANSSENS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
264 In eigen land, als Kerstgebeuren gloort,
schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed
der Herberg, waar vrede in één gemoed
aan zwerver en rijke burger toebehoort.
De Duitse Eifelbergen roepen: Nieuw werk!
Des Heren helpster mag een huis besturen,
verruimt hier menselijk gedachtenzwerk.…
MAAR 'T ALLERZOETST ...
poëzie
3.6 met 16 stemmen
6.979 Dan
Beroer ik niet mijn glas, en staar het toe,
En smacht het tegen, en geniet, geniet
Meer in mijn wensen, dan voldoening 't nooit
Verlangensmoê gemoed ooit geven zou ...
Zo is mijn kunst, wanneer ik, zwakke, schep,
Een ander in zijn schepping nageniet,
Of, scheppingloos, in onmacht me vermijmer ....…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand ziet
Een spiegel weerkaatst een verwaterd gezicht
weent zwijgzaam in deze donkere nacht
Doch haar stille blik sust mijn gemoed…
Voor hen die dit nodig hebben.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.334 't Lijkt of je allèèn in je leven staat,
maar dat is niet zo, zorg dat je maakt,
dat een ànder begrijpt, wat je bedoelt,
schrèèuw het uit, lucht zò op die manier
je gemoed.
En prààt erover, schrijf het van je af,
maar ga in geen geval in een hoekje zitten.
't Is geen straf om te praten of je
hart te luchten.…
Tuurlijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.743 Als ze op die manier haar gemoed kan luchten,
dus een beetje van de realiteit weg kan vluchten,
is 't toch gewoon prettig, nee, ze is niet gek,
ze valt alleen niemand lastig, behalve jij,
die dit leest.
Zo voor vandaag vindt ze het weer genoeg geweest,
haar pilletje raakt uitgewerkt,
en zij, ja zij is weer wat aangesterkt!…
Morgengroet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
5.255 Ik mis jouw leuke morgengroet
wanneer de dag nog geeuwt met een stil gemoed.
Ik mis de zachtheid van jouw bestaan
omdat jij met mij een stuk op weg bent gegaan.
Tussen vallen en opstaan help jij me recht,
“vertrouw op mij “ is het mooiste wat je hebt gezegd.
In een doolhof heb je mijn ogen ontdekt,
je geeft mij een beetje zelfrespect.…
Gij spreekt geen woord, o vrouw...
poëzie
4.5 met 8 stemmen
4.919 o Wreed gemoed, dat zocht om 't eigen lijden
het trage sussen van hààr haperend-vroom beklag...
-Gij spreekt geen woord, mijn kind, en weent aan mijne zijde
Ik sluit mijn oog. Helaas, ik lach...
--------------------------------------
uit: De modderen man (1920)…
de hengelaar
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.405 weer in
nietszeggende woorden
waarbij je gevoel
een betonnen muur optrok
zodat de pijn jou niet doorboorde
of trof je het wervelend geluk
in schoonheid of een lekker stuk
snoepte je van de slagroom
een hele spuitbus leeg
kwam je klaar op eenzame hoogte
bracht het gelukzakigheid teweeg
wil jij dat hier met mij delen
of laat jij je gemoed…
Levenslijnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
682 De blauwdruk van een leven
in witte lijnen uitgezet
onschuldig nog, zonder weten
een onbegrensd iemandsland
Tot het leven de fases gaat tekenen
een kleurengamma programmeert
Vlammend oranje aan de horizon
vermengd met bruine nuances
van dwarrelend loof
schilderen het gemoed
Het prille groen doet ons beseffen
dat denken in zwart-wit
emoties…