1725 resultaten.
Hij wil zo graag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hij wil zo graag
zichzelf laten zien
stenen zagen, een huis
voor mij bouwen
met divans en tuinen
om me neer te vlijen
mijn schoonheid te vieren
met zijn liefde
en mij weg laten glijden
naar de zevende hemel
hij wil zo graag
met mij wonderen
ontdekken in de wereld
waarvan hij droomt
(nergens ligt er iemand
in nood of in tranen)…
een vreemde in mijn ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 mijn ogen twinkelden
en iedereen keek terug
ik stelde vragen niemand
keerde mij de rug
ineens kreeg ik geen antwoord meer
werd alles wazig als in mist
ik vroeg naar onbekende wegen
zag nergens een vertrouwd gezicht
ik was alleen en bang
schreeuwde om herkenning
ze liepen langs me heen
ik gaf alles voor erkenning
ik heb nooit…
Het zwarte ijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik wist
dat je ging
schaatsen
in je wit
kristallen pak
strak aan
je lijf om
nergens aan te
haken en toch
snelheid te maken
als een flits
voorlangs het riet
dat zo zijn eigen
tonen zwiept in
een krakend lied
in jouw cadans
langs deze rij
het kleurgezang
met wuiven van
de gouden kant
voor je uit
op het zwarte ijs
jouw…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 meer te bekennen
Snikkend zakte ze in elkaar
terwijl ze alle hoop verloor
De laatste trein stopt namelijk nergens
die rijdt voor eeuwig door…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 Mijn hart wou nergens tieren
En nergens vond het vree
Dan tussen uw rivieren
Nabij uw grote zee,
Mijns harten eigen groene land
Dat voor mij dood en leven bant.…
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 dof in haar innerlijk gebrand
’s Nachts zwierf ze begerig door de straten
en dacht ze, ik maak mij nog eens van kant
Koude winterwind sneed in haar dunne jas
af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat
In een slooppand vond ze een oude matras
daar voelde ze zich even geen brokje straat
Van huis en haard verdreven, trok ze maar
van ‘t nergens…
Nacht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.238 De oude man loopt door de stad,
En denkt terug aan de oude tijd,
Aan het leven dat hij heeft gehad,
Aan de zin die nergens heen leidt.
En zij, een meisje zonder naam,
Zit af te wachten achter ’t raam.
Zij wenkt mannen en ze lacht,
Ze is de koningin van de nacht.
Hij kijkt met ogen zonder gevoel,
En denkt terug aan de oude tijd.…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Voort ging hij
door de drukte van een losgeslagen
piratennest, hij sleepte zijn depressie
mee, zijn schaduw, zijn doem en nergens
kon hij zijn ballast kwijt. Nergens en
zeker niet in de Paulus Potterstraat
nummer zestien ( wie snoept er nu van
zijn geest, die door de muren en de
balken is ingeslikt?…
Het weer en alles wat erbij hoort
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
835 En liggen er geen blaadjes op de rails
Dan ligt er wel een pak sneeuw
Wat net zoveel wil zeggen dat elke keer
Er roet gegooid wordt door het weer,
We kunnen toch nergens meer tegen?…
(n)ergens thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 met een huis vol kinderen
blijft zij bidden voor het betere
dat hij als man en vader
haar en hen niet geven kan
het hoofd omhoog ondanks alles
zingt zij haar dapper lied
steeds het betere hopend
dat eens haar wereld keren zal
toch lijkt het telkens weer
dat ze nergens schuilen kan
dat geen plek te vinden is
waar zij en haar kroost veilig…
Niemandsland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 tussen slib en ader
snelweg tussen de organen
chaos voor een buitenstaander
Ergens
in de koele luchtstroom
myriaden moleculen
ruisend langs het geitenpad
bij rij- en zij- en tegenwind
bijtend in het stikkend stof
Overal
is nimmer ergens
zijn dat hoopt ooit iets te worden
achter ijle horizonten
van verdwijnend kreupelhout
Nergens…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Een dag zonder nacht,
een licht dat nergens meer een schaduw werpt,
Een wezen zo rijk aan tijd,
dat het zijn gisteren vergeet.
Moeten we dit willen?
Als goden verdwalen in een eindeloos nu,
reizend door glimmende, ijzig kille zalen,
onderweg naar nergens.
Of moeten we de vergankelijkheid juist koesteren?…
Verloren vriendschap
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.527 Durf nergens nog op te hopen
Onze vriendschap lijkt reeds lang verzopen.…
Leegte
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.056 Tastend in het duister
probeer ik met mijn vingertoppen
voorzichtig te vinden
wat hier niet meer ligt
In de hoek voel ik hoe
ik tegen van alles aanbots
wat allang is verdwenen
maar nog steeds dichtbij me is
Mijn tranen stromen zachtjes
ik hap in de donkere lucht
doe deur na deur open
maar nergens is het woord,
dat ik zoek
Met de…
Het breekbare leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.118 Hoe betrekkelijk is ons leven
We krijgen het even te leen
Toch blijven we maar streven
En haasten ons overal heen
We zullen pas echt afremmen
Aan het eind van ons bestaan
Ons leven daarop afstemmen
Zodat we zo door kunnen gaan
En als een leven dan gestopt is
Niet langer meer in bruikleen
Voelen we langzaam het gemis
En streven we nergens…
Geoloog De Luc in Groningen (1778)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.744 Maar nergens verheft zich iets.
De grote berg moet weggezonken zijn
In de klei
Voor de boeren groeien
Ze in de aarde
En vermenigvuldigen zich voortdurend.
Groeien overal behalve in het vuur.
Dit is in ieder geval bewezen.
In het vuur staakt de groei
Van de hoefsplijters
Ze wachten hun tijd af
De stenen.…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 het wordt al koud
ik moet hem zoeken
de zon is verdwenen
en ik zoek hem
ik roep maar hij antwoordt niet
nergens zie ik een lichtje
koude rillingen gaan door mijn lijf
wanneer komt hij weer?
schuld maakt zich van mij meester
waarom heb ik dat ook gezegd?…
Tussen Oorlog en Poëzie
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
1.878 Verdorie, en dat zie ik pas nu,
die kerel, was de God van geweld,
is er dan nergens meer vrede, verdomme?…
Vandaag, alleen vandaag
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.823 Vandaag wil ik lachen
ik wil de zon zijn
ik wil geven
en even "jong" zijn
Vandaag wil ik doen
nergens aan denken
ik wil voelen
en aandacht schenken
Vandaag wil ik schrijven
gewoon met een pen op papier
ik wil jullie vertellen
over mijn gedachten, hier
Vandaag wil ik "mooi" zijn
van binnen en van buiten
ik wil, oh zo graag
alles…
Plaza
gedicht
2.5 met 49 stemmen
42.362 Nergens wind. Toch hield een man een vrouw
stevig beet, een vrouw een kind. De beentjes
bewogen zelf. Daarboven aan touw een ballon
als een vis. Daarboven de zon, laaiend.
Het kind hield de vis niet meer. Keek hoe hij
steeg, zwaaide hem na. Wat is er? Wat is er?…
dit was een dag
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
807 dicht
er lag nog altijd
een dag op tafel en ik
probeerde te tellen
hoeveel keer jij
je kind doodsloeg
tussen schalen vol vlees
en verzuurde melk
met de grootste moeite
zocht ik nog een verhaal
of de welving van
je borsten maar
je handschrift werd
onleesbaar en ik heb
slechts het vreemde
huis bewaard
je sloot de deur
nergens…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Memo
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.008 de stilte steeds méér
van alle doden blijf ik het langst bij jou
en bij mijn eigen dood
kopieer ik wel jouw zwijgen; mijn lichaam
scheefbuikig, bloedt toch immers leeg
het schreeuwt : stil toch
je weet dat de aarde kraakt
in kelen van dronkaards
en dat zelfs de glazen broeikas
buiten blijft staan
ik sterf gewoon maar
nergens…
Reiziger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.364 U, pasgeboren Kind
kunt nog niet met mij spreken
maar nergens heb ik
zo’n goed luisteroor
en U van zo nabij gehoord.
Heer, laat mij U aanbidden
met mijn handen op Uw kribbe
en licht mij door de wereld voort.…
mens en dier
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 Eenzaam en alleen
nergens ging ze meer heen
zat stilletjes in een hoek
kreeg nooit bezoek
tot op een zekere dag
ze een heel lief hondje zag
dat werd haar maatje en beste vriend
het hondje had ze gewoon verdiend
samen lopen ze nu over straat
en iedereen vraagt aan haar hoe het gaat
nu is ze nooit meer alleen
ze is kwieker en gaat gelukkig…
Komrij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
845 Nergens behoren, ergens verloren
aanvoelen waar men wortelen kan
bladeren en bloemen dragen.
Geloven dat er een hemel is
alle bekende doden weer ontmoeten
of naar keuze herboren als regenworm
de wereld van de mens ontdekken
het schiet niet op zou je dan zeggen
t'is wat: nooit meer niks te zijn.…
De bossen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Alleen en nergens,
met hart en geest
vol betrokkenheid in het menselijk lot...
zo machteloos!
Totdat ik losliet, wegging,
om terug te keren...
in andere tijden
en te groeien tot de rijpheid
van dit dichterschap;
op te tekenen, dat wat ik zag.
Meer niet.…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Een kamer
hol en leeg
klokslag als donder
nergens meer
die haastige stap
slechts geluid
van stille leegte.
Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
Pad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
631 Ik heb het wel gehad
en volg eens een geheel ander pad
heb veel bereikt en ben tot de slotsom gekomen
dat niets is wat het lijkt
je kunt wel blijven dromen
maar het leidt nergens toe, dat lijkt
een treurige conclusie
vooral daar ik overal de zon in zie
maar dromen komen spontaan
en wijzen mij een weg waarvan ik zeg
hij is mooi en goed…