989 resultaten.
De hartslag die hem macht gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 zo mooi,
zo teder —
elke rimpel draagt een verhaal.
de gladgestreken stukken
moeten nog geleefd worden.
knijpend in mijn wangen —
omdat ik schattig ben,
of omdat ik stout ben geweest?
je oren vangen
een fluisterend helder geluid.
je hoofd wordt gek.
wat is dit?…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 strak lag de plas
tussen de bergen
als spiegel van
de nacht bij een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen…
Chrysanten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 Alles heeft zijn tijd
voor en najaarsbloemen
veranderen van het uur
verwarmen met een licht vuur
Het rimpelen inkeren van de dagen
op glad ijs wagen
paal en perk stellen
bloementapijt vol kleuren
grafzerken laten zich tooien
Oude herinneringen komen tot leven
reîncarnatie borrelt op
chrysanten Japans staatssymbool
steeds meer variëteiten…
Drentsche Aa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 houtwallen
metaalblauwe weidebeekjuffers
komen langszij baltsen
vrolijk als boven mij een woelmuisje
gespietst wordt waar
doornig struweel
gedijt
door een baars verstoord
dwarrelt en danst, als een wolk
het lemige zand, waarop
een zomerse bui tikt
en trommelt op mij, terwijl een
blauwe ademtocht de waterlijn
doorklieft
zonder rimpeling…
Strand nu
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.701 strand:
een withete woestijn aan een walgelijk water
een vijandige vlakte van te bruin en van baklucht
van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek
vol vadsige buiken en verlepte borsten
van geroosterde rimpels en ranzig rood vel
en
het zout en de zon en het zand: alles brandt
sinds gisteren weet ik
kan het ook anders
de zee geen…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 Tot zij op een dag in het water keek
en zichzelf in de rimpeling aanschouwde.
Een nieuwe koers ontstond alwaar
zichtbaar geworden schoonheid ontvouwde.
Zij werd de zon in haar eigen hart,
haar sterren in het donker.
Geen valse vrede of Lorelei verleidingen,
alleen haar innerlijk blonk er.…
VERTEL ME EENS.....
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.101 Vertel me eens, heb jij jezelf
vanmorgen in de spiegel bekeken
en had je weer een rimpel meer
of wil jij je haar weer bleken ?
Spraken die ogen in de spiegel
toch niet dezelfde taal als jij
of maakte je spiegelbeeld
je dag nog blijer dan blij ?…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Nee….. dat kan ik niet doen
Want ik kàn het niet verdelen
Liefde vind je niet in één zoen
Onbeschrijfelijk die verwarring
Bloemblaadjes dwarrelen op de wind
Rimpels maken het water onrustig
Hoe kan ik nu begrijpen wat ik vind?…
Dood
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.740 Dood
eng woord
nooit gehoord
in de stilte van de dood
Ik heb je lief
al lachen de vlinders m'n lente weg
Ik heb je lief
omwille van zijn en doen
Denken dat gedachten
pijn verlichten is misschien absurd
Toch doof ik je ogen niet
noch je gezicht
De rimpels en pijndrempels
maken je geest sterker
Ik geloof in jou
in je hart…
Het Oosterdel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 Waggelend op rimpelingen
Het evenwicht verstoord
Zit ik met jou
Wind in je haar en verliefdheid aan boord
Totale verlatenheid en sereen gekwetter
Geen beklemmende ogenblikken
Zit ik met jou
Pijltjes op je hart te mikken
Rietstengels knisperen tegen elkaar
Kolken geven vaart
Zit ik met jou
Als puntje op een blauwe kaart
Intens genieten…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
de jaren weten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
673 de jaren weten
dat de jonge wijnstok
meer druiven draagt
en betere als hij ouder wordt
dat jeugd roes is zonder wijn
en ouderdom wijn zonder roes
de jaren weten
dat ouderen jeugd kenden
maar jeugd geen ouderdom
dat zorg om prille blik
slechts nieuwe rimpels geeft
de jaren weten
dat je zo jong bent als jij je voelt
dat je eerst oud bent…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 Haar spiegelbeeld verdronk
in het water van de rivier
en liet alleen rimpels achter.
Ik zag het meisje kijken
naar de duizend sterren aan de hemel
die ze herkende in de gebroken spiegel
van haar kamer.
Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet.…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
Je ogen spraken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 je fronste
meer rimpels
dan voorheen
wist dat de dood
je onderhuids raakte
maar je ging niet
met hem mee
wij begrepen
dat jij het niet lang
meer zou maken
je bleef praten
tot je stem als
waterval vertraagde
en je ogen spraken
later pakte jij
de handen in
een woordloos
samen zijn
een bedankje
voor het delen
van de ergste pijn…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 in mijn armen
ik heb het nog geroepen
in mijn uur van nood
gesmeekt, zelfs gepreveld
toen mijn stem schor
mij ten lange leste verliet
ik stom achterbleef
hier houd ik nu
de leegte bij het hart
vast ik de lange dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 Vrouwelijke heuvels,
appels en ballen rimpelig laten worden in de herfstzon.
Niet aankomen,
je alleen nog een beetje laten aaien door het bestaan.
Mijn dochter heeft Assepoester op fido gezien.
Nu wil ze met me trouwen als ik groot ben.
-----------------------------------------
Uit: 'Alle kinderen zijn van glas', 2000.…
de vijver
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
635 de droom vannacht
kon ik niet sussen
tussen zwarte waterplanten
dwong hij mij om gebaren
over te nemen
aldoor voelde ik de pijn
van ieder bewegend blad, verward
en opzij gedraaid
klokken lagen verspreid
op iedere begaanbare
rimpel
haalden mij
terug
naar de diepe grond
waar lakens lagen, dicht
bij elkaar
met vlekken…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Over mijn huid, ooit strak gespannen,
glijden over rimpels tastend mijn vingers,
die de weg voor het scherpe mes
voor een lange haal in de
juiste richting banen.
Weer met zorg en netjes glad geschoren
voel ik me altijd weer opgeknapt.
Lekker fris, vitaal of als herboren;
een dag erbij om samen
volop te genieten.…
lokkende lenteschoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In wolkenloos blauw
opent de dag met
zonnelicht en morgendauw
zingen de vogels hun liefdeslied
en eendjes nog even soezen
in het veilige riet
Onzichtbare wind maakt
rimpelingen in het meer
waarop zonnestralen schitteren
en als vuurvliegjes dansen
op en neer
Bomen beginnen al te kleuren
in tere tinten groen
Narcissen staan te geuren
in…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 Stille wateren golven tegen het zand
ik staar over de rimpels, zongeglanst
trachtend je gezicht te ontdekken
in de rollende baren op het strand
…laten lijnen van schuim de contouren
achter van vergeten en verlaten gedachten
over de kracht van liefde verzonken
als een oud fregat op de bodem van mijn hart.…
ZEFIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 doet
grashalmen zijn adem zuigen
broederlijk naar elkaar knikken
tussen hen verborgen wezens
ontwaken
blaast bestendige dwaallust
door schemerig maar bewust riet
brengt op het glanzende meer
dunne schaduwen
van huiverende twijfel
verzinkt boven de rivier
onder neervallende stootwind
geeft de stroming
levensmoede rimpels…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 Van de baarmoeder tot het graf is er in
die rimpeling van tijd het groene gras
met dauw van de morgen in een
fluistering die glinsterend wacht.
De zwerver zoekt in de goot naar brood
en wijn onder regenwolken die zweven
naar grote droogte in een fluistering
van hoop die smacht.…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 Regen kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich…
Kranen open
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.548 Voor het eerst sinds hij hier zit
neemt hij zijn handen voor zijn ogen weg
neemt hij met de rand van zijn rechtermouw
het vocht van zijn gladde voorhoofd af
er trekt een rimpeling over en in
het water buiten het licht binnen
een muntje in zijn herinnering
in zijn kamer met uitzicht voor
het eerst sinds hij hier zit zoeken losse vormen…
Hoe zal ik onze kamer noemen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 waarin spoorloos wordt weerspiegeld
elke rimpelende huivering
die zich door 't stil bewegen weeft
en haast ontastbaar in verankering zweeft.
Hoe zal ik ...?
terwijl je wang soms zoekt
en niet je mond
en 't licht uitdooft.
Ik zal haar
'thuis komen'
noemen .…
moeder van drie gratiën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 ze is jong maar heeft een vage zachte rimpel rond
haar mond de handen in rustige beweging
terwijl haar oudste -een mooie jonge vrouw-
voorzichtig aandacht vraagt terwijl ze voor ons
kookt wordt er gelachen om een goede grap
als een schoonheid binnen schrijdt de rugzak
vol geleerde stof: een uitbundig gemeende groet
daarna volgt rustig pianospel…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 De ochtend is mooi, stemmen nog schor,
rimpels nog duidelijk zichtbaar.
Wij kijken in de spiegel en
jouw blik toont de naaktheid
van mijn ziel.
Je brengt me in een land van breekbare liefde.
Je deelt de schoonheid met de nacht
in het heldere licht van sterren.
Jij maakt van mij een wolf
in schaapskleren.…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit-en-rood geblokt gordijn;
't Was..., alsof heur rimpels zegden
‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Narcistische spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn
In immer zwijgend water of spiegelglas
Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn
’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was
Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak
Glanzend beschenen door stralende zon
Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak
Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron…