912 resultaten.
AFSCHEIDSHUIS BRENGT SCHERTS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
396 De speeltimmerman
hertstelt zijn deur, waarachter
plaaggrapjes schuil gaan.
Onder vioolwijs
gaan de mensen naar buiten;
bloemenpracht beurt op.
Muziek, bonte bloei,
een verkwikkend regentje
sterken levenszin.
Klanken en kleuren:
Zuylen, Breda 's begraafpark
is vol blij vertier.…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
Oogstlied
poëzie
3.7 met 31 stemmen
4.547 't Heter branden
Op de landen
Meldt de middagtijd;
't Windje, moe van 't zweven,
Heeft zich schuil begeven;
En nog zwoegt de vlijt!
Blijde Maaiers;
Nijvre Zaaiers,
Die uw loon ontvingt!
Zit nu rustig neder;
Galm' het mastbos weder,
Als gij juichend zingt.
Slaat uwe ogen
Naar de hoge
Alles kwam van daar!…
Monohik, maar echte liefde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.259 Ik zou je tegen elke
ondoorgrondelijke drank
in willen laten schuilen
desnoods met waterschade ,
alsof de lekke paraplu van
mijn woorden bescherming
biedt, het lullola van zoveel
procent alcohol.
Ja, ik ben dronken.…
Voor mijn lieve Kim
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.085 Toch soms zo kwetsbaar
En dan schuil je bij me,
En ik aai je over je haar.
Weet dat ik erg trots op je ben
Twijfel daar niet aan.
Ik ben je aller grootste fan
En nu zeg ik tegen jou
Weet je Kim ik hou van jou…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
846 verhullen
Als takken verder spelen in mineur
Kaal en troosteloos in de wind
Als de schrale zon een schaduw wordt
Een schim van lang vergane glorie
Wanneer gure regen mijn gezicht teistert
Bergen blaren de weg onzichtbaar maken
Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast
me influistert dat dit zijn terrein is
Wanneer mensen achter hun ramen schuilen…
Maar het blijft voor altijd stil
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
3.125 We zwegen allen
Alsof afgesproken
En volgden haar kist gedwee
Stil mijn vader en gebroken
En de najaarswind zweeg mee
We veegden ogen
Langs de dode lanen
En omrinden toen haar kuil
We verborgen onze tranen
Ook de zon ging zomaar schuil
We sloegen kruisen
En we zeiden amen
Nadat de priester gesproken had
We stonden stilletjes tezamen…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 wil proeven van de glans op het blad
in de morgen want dan zijn ze nat
maar ik kan niet zien want mijn ogen zijn te zwaar
ik wacht op een vriendelijk gebaar
Ik zit hier maar wat als een melaatse
verstoten door het licht van de zon
alleen het gras biedt mij nog plaats
als ik die paar stappen verder kon
Alles gebiedt mij te verdwijnen
schuil…
Normen en Waarden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 Normen en Waarden beklimmen
de molshopen in het weidegebied
houden zich met moeite staande
vallen voor Pampus schuilen in ’t riet
langs de uiterwaarden zien kraaien
niet noch eksters en Vlaamse gaaien
die integriteit belagen driftig pikkend
angst verspreiden onrust zaaien
Hoofd-Norm probeert een toespraak
te houden vanaf een mestvaalt zet…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 Zo dromen wij onszelf naar vrede toe,
naar niet meer bang zijn, niet meer hoeven huilen,
nooit meer voor razzia’s, voor bommen schuilen –
O God, wij willen wel, maar toon ons hoe!…
met of tegen je
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 dat ik schrijf, dat is mijn
persoonlijke aard waarin
ik mijn voortdurend nestel
in de kou van onduidelijke
zekerheden
waren ze warmer geweest
iets triomfantelijker, een lach
opnieuw gebaard op de
uiterwaarden op mijn gelaat
haha, dan was ik mij niet, niet
wie ik ben en nimmer zou willen
zijn, mijn mimiek is de burcht
waarin ik schuil…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 spreken
Niemand houdt me tegen
ik ben trots op de eeuwigheid
een eenzame rots in de bergen
Wat de Brit in zijn parketten hal voelt
bij tea time kan ik
maar ervaren wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs de bomen zijn gaan schuilen…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Berooid, met lege handen,
schuil 'k huivrend weg, een bedelkind gelijk.
Mijn haard is zo koud, reeds donkren de avonlanden
God is zo rijk!
God is zo groot! - In blauwe hemelzalen
Schalt engelzang, maar dringt geen kreet van nood.
Hoe zal Hij zien mijn droef en eenzaam dwalen?
God is zo groot!
God is nabij!…
verdriet
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.152 ik ga naar school met een glimlach
ben vrolijk ben normaal
thuis weet niemand
dat tranen op m'n huid glimmen
dat ik huil
totdat ik in slaap val
de volgende dag
gebeurt het nog één keer
niemand weet dat ik me schuil houd
bij m'n vrienden kan ik altijd terecht
maar durf ik die uitdaging ook aan?…
Haast
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
684 die grote appel daar aan ’t eind van de tak
daar moet hij heen, dat is zijn doel
eventjes rusten nu… even op het gemak
ademrust, hartkloppend benauwd gevoel…
snel weer verder, het angstige duister komt
voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil
maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…
je draaide de zichtbare werkelijkheid om
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
878 dat ik vlug die tas maar weer heb
omgedraaid,
(nadat ik eerst een paraplu had opgezet,
het is weer begonnen met regenen),
voorzichtig naar boven kijkend ben ik toen,
haastig lopend daaronder, naar huis
toe gegaan om dit op te schrijven, want
ik hou van orde en regelmaat,
en na zoveel eerlijkheid...kan ik
vredig in mijn huis schuilen…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Kleurentrossen, moegebloeid,
schuilen onder lommerige bomen,
zwichten om de volle vracht
zwaargedragen levenspracht.
Brede schaduws komen glijden,
groeien, wolken volgend, aan, -
heel de wijde groene baan
zeilend af der weelderige weiden:
zachte vaart, door niets gestoord,
brede schaduws glijden voort.…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de hoge eiken
ritselend blad gestreeld door zachte wind
vreedzaamheid en rust van natuur verrijken
men in stille bekoring zich zelf weer vindt
’s avonds als we het buiten horen huilen
kan men binnen bij warmte van kachel schuilen…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij wentelend schuilen
in de armen van mijn dragende wieg
tot de eerste zonnestralen van 't ochtendgloren
priemend het gordijn doorboren
en lonkend roepen:
"Sta op mijn lief...!"…
Meikind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 (over mijn oma)
in jouw boezelaar schuilen nog mijn kinderdromen
waar je ooit geboren was
een eiland, dat verenigd werd met vaste wal
bezongen als een scheepje dat zijn koers bepaalde
helder, langs de levenslijnen van jouw oude dag
“schipper ik zie de vlaggetjes waaien”
zingt nog in mijn hart, verankert als een beeld
dat bloemen…
- Als ik de stille dag benader -
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
716 de aanzienlijke grond liet zien,
wellicht het meest verrassend
mijn stem van persoonlijkheidsverandering,
die zich potentieel verveelde,
hartritmestoornissen die mij ooit vertelden
van hoe een mens het telkens overleeft
die dolgelukkig geraakt zijn kan
als hij zo onverstandig ongelukkig is,
om op een heuveltop onder bomen te gaan schuilen…
Kramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Want onder hun schijnbaar zekere blikken
schuilen meer dwangbuispatiënten dan de
statistiek beweert en achter de vrolijke
maskers van hun vastberaden status drijven
de moeraswolken van het voortrollende
schrikbewind.…
Duidelijke verhoudingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
747 Die K1 blijkt te beoefenen en die als ik jou
nog één keer bel, mij bij zal scholen in zijn
vaardigheden, zodat ik mij nu schuil hou in A.…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Het is de zon die ik van schuilen beticht.
Denkbeeldig wakende ogen kijken helder groen,
echo's vervagen en herinneringen sterven.
Maar laat ik opnieuw het zwijgen ertoe doen,
ik wil de sfeer in dit Wonderland niet bederven.…
wachten op onweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 alle tenten al drie keer
extra goed vastgezet en
iedereen gebeld
want het wordt gevaarlijk
en ga zeker niet
in zo'n grote muziektent staan
om te schuilen
maar ja, waar dan wel ?…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die mij van top tot teen doorwortelt
en door mij
dank zij mij
uitgroeit tot een forse boom
zodat ik samen met mijn boom
elk voorjaar witte bloesems draag
elke zomer schaduw geef
elke herfst neerdwarrel
elke winter in mijn knoppen schuil…
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Als je inéén krimpt,
er brandende pijlen zijn,
schuil dan bij mij,
je bent mijn vriend.
In het land van de troosteloze,
kies ik jou,
ik heb je lief.
Oh, ergens in de diepte,
onder die oude boom,
kom ik dichterbij,
nu de zon weer schijnt.
Ik ben een koningszoon,
zijn vriend.
Hij heeft mij lief,
in de diepte.…
Wilde vinex
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.345 .
------------------------------
uit: Wie wij schuilen (2010)…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Als de wind de bomen ruisen doet,
Het vee een plek zoekt om te schuilen,
De merel en de lijster hun lied staken
Als teken dat de hemel straks gaat huilen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…