782 resultaten.
in de beruchte streken benoorden Schagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
785 Texel. 1927 (Verkadealbum)
Rondeel
In de beruchte boomloze streken benoorden Schagen
Zoals de vogelaar Jac Thijsse schrijft
Zijn zelfs geen houtwallen die de wind van zee vertragen
De wind, die enkel voor het duin soms liggen blijft
Maar zie hoe in de vroege voorjaarsdagen
De bloemen uit de bollen barsten en de kleur beklijft
In de beruchte…
DANSEN OP JE GRAF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.065 vlinderdasje te vinden
een filmfragment met Gene Kelly en Stanley Donen
schuift traag voorbij: Singing in the Rain
als ik mij ’s avonds tegen zonsondergang
naar het kerkhof begeef zien donderkoppen toe
de regenjas hangt onberispelijk over mijn arm
de paraplu wijst de weg naar jouw tombe
juist als ik stijlvol de uitgangspositie inneem
barst…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Het is oorlog en vrede geweest,
Rusland heeft in brand gestaan,
Japan scheurde het oosten stuk,
Duitsland barstte van trots en
brak kapot in ruïnes en lijken.
De wereld, de mensen, ze zijn
overal Stalingrad, Hiroshima,
Dresden, Auschwitz, Ruanda.
Vrede geweest? Een stervende slaaf.…
De wind...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 hoog goed om de hoek lag
En wijsheid op trotse benen liep
en de wind je vuile was schoon blies
en de dieren nog in mensen geloofden
maar daar zijn ze van teruggekomen
(refrein)
Het is niet de regen
daar kun je je op kleden
maar het is de wind
die geen onderdak vindt
Glimmende schoenen liegen
taarten vliegen in het rond
hat land barst…
Optellen en aftrekken
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.160 Ze barstte van de roos.
D'r knapheid kwam 'r goed van pas.
Ze was beslist niet dom; ze was
een krullenbolleboos.
Ze raakte van d'r zorgen af
door intellect, dat God 'r gaf.
Subliem was haar systeem.
De meid - d'r hoofdproblemen moe -
ging naar een hoofdverpleger toe:
nu was het zíjn probleem.…
waanzin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
895 ijzer van de wil verbogen
tot een kronkel van roest
op een bed van schilfers
de denker draagt een moker op zak
met een afgemeten slag
brak hij Gods woord
nauwkeurig op de derde tel
ontwend aan kruisteken en gebed
hij schuwt de bemoeizucht van de klerk
die knielt voor het altaar van de orde
als hij opduikt voor de spiegel met de barst…
Maak je niet dik!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.770 Bepaald geen wespentaille had
de vrouw, die zich te barsten vrat.
Een paardenmiddel werd d'r leest
en Kerstmis was voor haar het feest
van schrans. Ze is er nu geweest:
de dame leegde vele borden
en gaf door overdaad de geest.
Zo is ze zelf een geest geworden.
Ze kwam zo van d'r sores af
en ligt nu in een massgraf.…
Depri of verrukt
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.269 Geboren optimist blij van karakter
Ben ik al jaren zwaar en depressief
blies ik mijn sterren naar de hemel
nu is elk puntje licht mij stervenslief
tweeslachtig worstelt mijn karakter
met zwart en wit in schel contrast
het zwart liegt dat het vreselijk barst
en wit vult de scheuren dik met blaster
toch is het zwart niet te oversneeuwen
blijft…
Met de billen bloot
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
3.836 Een merendeel ging u al voor
Veiliger vandaar, daarom, daardoor
De incisie komt hier op uw buik
Het valt best mee, deel ik u mee
Nog even tijd, voordat het barst
De oerkracht, ritme’s van de wee
We volgen liever de natuur
Ook in het laatste draagtijd-uur
De baby voelt, beslist en heerst
Pas dan – en met de billen eerst
Prachtig kindje…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 Zonder een begin van heuvels,
voelt de berg geen berg, maar een nevel
het dal, is een vreemde,
draagt de herinnering
het voelt de indringende leegte niet,
de schuimkoppen in de rivier
het voelt, het breekt vage weerspiegeling
het zachte ruisen van de wind
de gewijde zwarte grond barst open,
gaf met een diepe zucht de levensgeest
de…
Na Schooltijd
poëzie
2.2 met 5 stemmen
1.421 Jan deed graag mee, maar denkt: ‘mijn lei -
‘Valt die, dan krijgt ze een barst.’
‘Toe, zusje,’ zegt hij, ‘draag mijn lei,
Je hebt toch ook een tas,
En krijgertje, zegt Moeder, komt
Voor meisjes niet te pas.’
‘Zeg, zusje, wil je 't voor me doen?’
En Klaartje zeide: ‘Ja!’…
Ik bind u binnen 't woord
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.265 Ik bind u binnen 't Woord, o Jaar, gelijk de boom
u binnen 't harsig barsten bindt der harde schorse;
gelijk, alnaar 't getij ze geeslen zal of schorsen,
u van zijn vloeden spoele' of keetnen komt de stroom;
gelijk de wind u vat in 't wervlen van zijn norse
geweld, of in de duw van 's zomers lauw geloom;
gelijk de zon, die, wáar…
Turkse coup
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
638 Erdogan is een wolf in schaapskleren,
die geen barst om zijn volk geeft,
want hij stuurt ze midden in de nacht
de straat op, terwijl soldaten zich
zomaar tegen hen kunnen keren.
De gewiekste volksmenner dwingt zijn
domme, kortzichtige aanhangers zonder
pardon tot kanonnenvoer.…
Stilte aan tafel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
651 Barst maar! Bekijk ‘t!
Zo’n snikhete keuken, ‘k ben helemaal gaar!
Een simpel bedankje was aardig geweest, maar
meneer houdt zijn kaken stug stijf op elkaar!”
“Mm-mmh.”
“‘T zal je allemaal blijkbaar een eenheidsworst wezen,
al maak ik dan nog zo’n exquise gerecht.
Een half uur al wacht ik op iets van reactie.…
Heb je het kind gezien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.009 dat nooit geaaid of geknuffeld werd
voor wie nooit een extraatje werd bedacht
dat nooit onder warme liefde zal barsten van geluk
Ik heb het kind gezien?
waar een liefdesengel zich over ontfermt
voor kinderen zonder naam en zonder gezicht
Maar van waar en door wie kwam daar een engel gedaald?
Ik heb het kind gezien!!??…
Explosief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 De Tuin met 't punk-groenharig gras
Staat explosief t'ontluiken
Ze barst uit 't geurig struikgewas
Met kleur'ge bloesempruiken
De Lente zingt: nu is 't mijn beurt
Ik kan niet langer wachten
'k Wil dat jij Zon de Aarde kleurt
Met universe krachten
De vogels hebben 't aangevoeld
Zijn laaiend opgetogen
De grond herleeft; wordt omgewoeld…
Gelijke munt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
553 De slang in mij ontzenuwt mijn angsten
en bijt tot de laatste stuiptrekking
van zich af, terwijl het spiegellabyrint
uit elkaar barst en de vrijheid zich
verbergt achter hoge hagen van zeewier
en smaragd. Ik noteerde ergens dat een
mix van hasj, warme melk en suiker kan
resulteren in het zien van ufo's.…
Ritme en Beweging
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
392 Soms denk ik bij mezelf
chaos is een bevel
ontsnapt uit het ventiel
van ons primitieve
reptielenbrein
dan barst de
amandelvormige
amygdala in ons
lymbische systeem
dan is ritme
een danser
en beweging
een rivier
die zich onzichtbaar
slijpend voortsleept
na het traag
morenenscheurend
trillen van
massief geraas
van de…
Weerbericht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Nu krijg ik weer bericht van Weerbericht
Per e-mail, want ik had me ingeschreven
Voor Weer of geen weer, zon of bui per radar
Voor 'n meteorologische voorspelling
Van satellietgestuurde hagelbuien
Chinese pluviaanse regenpluimen
Maar weer wordt het geen zomerhit dit weer
De oevers barsten bijkans uit hun voegen
De vaargeul wordt droog smalland…
Sirene
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Begeleid en ondersteund door onbekende liederen
die mij naar hogere sferen brengen, zintuigen geprikkeld
Hun klanken vol wulpsheid en wellust, waar komen ze vandaan
Een liefdevolle warme stem, mijn breekbaar hartje barst in tranen uit.…
PROLOOG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 het licht werd lichaam voor gebeurtenis, geluid
begon te golven eerst, en barstte luid in razen uit.…
In de schaduw van de bomen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
775 Elke barst in hun schors is een spoor
van vervlogen tijd, een taal die zonder klank toch
alles onthult en bewaart. Wie goed luistert, zal geen antwoorden
vinden in hun murmelen maar voelen hoe wind echo’s van vergeten dromen draagt.…
Zwart is nooit genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
342 Want zwart kent u,
beter dan uzelf.
’t kent uw barsten,
uw gaten,
uw neigingen
en zwijgzame zonden.
’t kent uw dromen
en spuwt erin.
Zwart zegt:
kom.
En gij komt.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Geen hart blijft stil, hoe moe of koud,
en fel barst uit elk mensenlied
het oude, eeuwig jonge geluid:
een lofzang vol verlangen en verdriet.…
Spiegelbeeld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
375 Alle puzzelstukjes van het leven vallen dan samen, zegt ze :
de groeipijnen,
de liefdes,
de barsten,
de vreugdes,
de verlorenheden,
de geluksmomenten,
de stukken die moesten losgelaten worden,
de blijvende verbondenheden,
de inzichten,
de wijsheden,
de chaos,
maar ook de rust....
haar zachte spreken dat mijn denken sust.…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 zwaar vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng dit stof naar huis
om onschuldig vermoorden te rechten”
vloeren barsten…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 Uit een hete streek
Vloeit de straling
Een lange golflente
Een voorteken van zonnestorm
Verborgen details moeten gemeten
De vlam bereikt een hoogtepunt
Barst hard en heftig uit
In klonten gas dat broeit
Als wolken boven een bevlekt oppervlak
Wisselend van klaarte en vorm
In de corona zitten gaten van bijna schaduw
Een lijnenspel dat schoof…
Afgesneden astronaut
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
717 voldoende; regen afgewisseld met wat zon
en eens in het jaar kermis, hoogmis, kerstmis
dingen waar hij niet meer aan toe is:
holocausten genociden zwarte gaten
het flitst aan hem voorbij en wat
doen deze galstenen in zijn brein mijnheer
hij voelt ze barsten, zijn vingertoppen verstoppen tot
luchtloze hagedissenstaarten hangen als
afgeknipte…
Geniale afweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 De
strakgekamde haren roepen vechtlust op,
zijn kale voorhoofd barst van topprestaties
in de hersengymnastiek. Losgekomen van
bedilzieke krankzinnigen is er ruim baan
voor zijn psyche, maar overal loert de
ziekte die - zo moet hij toegeven - nu
in hem zit. Paranoia strompelt voort,
maar walging heerst.…