1137 resultaten.
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Iets dat niet los
wil laten en dat aan kleverige draden hangt
en dat uit jouw handen lijkt te komen,
en dat het meest nog lijkt op eenzaamheid.
----------------------------
uit: 'Brandhaarden', 2001.…
tranen van onmacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Ik blijf steken in een wirwar van draden.
Mijn tranen zijn als de dauwdruppels
aan een spinnenweb.
Ik ben verkeerd ingeschat
Die spin wordt ook als akelig waargenomen.
We hebben gelijkenissen
Al verschillen we in grootte
Maar we zijn allebei intelligent op onze manier.…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 waterweg slaapt
in donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op de draden…
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt
op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet
al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant
niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem
die lijkt te stokken
verliezen ze langzaam grip op de realiteit
moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden
op zal leveren…
Stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
815 Gewenst geboren
vrolijk kind zijn
gelukkig met man en kinderen
liefde kunnen geven aan groot en klein
Als een rode draad
geluk en verdriet liggen heel dicht bij elkaar
geregeld een traantje laten
ik ben er nog niet mee klaar
Wanneer ziekte zo dominant
aan regels gebonden
ik ben een ander
met stil verdriet verbonden
Vrienden om je…
stad van de lichtjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
702 Een web van lijnen en draden... groen blauw en rood.
Een dubbel leven van arm en rijk.
Van leven onder een deken naar leven in een villawijk.
Gebouwen met een geschiedenis.
De lijnen vertellen een verhaal.
Kerkgeschiedenis, kunstgeschiedenis
Droevenis en duisternis.
Levensgeschiedenis.
De stad van de liefde.…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Laat de rode draad van het leven
je naar ongekende oorden reizen.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongewis prikkeldraad
draden kleverig van angst,
geaard verlangen.
Waaraan houvast kleeft
detail van grote bubbel,
als men in een zeepbel leeft.
Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 van dromen
rivieren ledematen
bloeien kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet moet je doen
vrijwillig in levensvreugde
volg rode draad…
Valse strikken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
564 mag ik jouw
zachte warmte
van het wiegen
als medicijn
tegen pijn van
liegen en bedrog
de volledige
overgave van een
niet te dragen last
die alles blokkeert
wat misschien
ooit van waarde was
in samen
spinnen wij
de stukjes wol
selecteren op kleur
van het patroon
dat heling belooft
maken alle
draden die ooit
gebondenheid
leken…
Handwerken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 je hebt mij
de beweeglijkheid
van je lange slanke
super artistieke
vingers laten zien
hoe zij in het doolhof
van draden wit kant
en vele klossen kunst
produceren in een
magisch bezig zijn
waar coördineren
basis is voor een
foutloos samenspel
lijkt hier chaos een
eigen leven te leiden
je lacht als
jij mijn verbazing ziet
over…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…
's Avonds vrije expressie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Kom maar kijken
door de draden van het hek
we verbergen niets
Lijntrekkerij, stiekem
gedoe, een verkrachting
alles wordt gezien en dan
voert de politie je snel af
naar het beslissingsplein
dat geen gevels heeft
Langs de woningen zonder buiten-
muren en zonder achterkamers
passeren altijd mensen
die zien of je je best doet
doorwerkt…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 De dingen van de dag verdwijnen
voor de Bloem in barnsteen in
miljoenen lange langzame jaren
beschermd bewaard gebleven
Te mooi om waar te zijn
een Bloem in barnsteen
van naald tot draad:
vijf kroonbladeren beteugelen
De mengelmoes van meeldraden
een wirwar zo je wilt
Zelfs van het stuifmeel
bleven een een paar korrels hangen…
Tram 8
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 slappe
gestalten die ze vandaag
onbedachtzaam bezaten
de hitte zakt en wat overblijft
een zweem van zweet en lege
ronde kartonnen weke doosjes
van lopend ijs gesmolten room
en wespen en lome wachters
zwijgend als op scheep naar
lang vergeten oorden of naar
van waarheen ze kwamen
mijn spieren zijn gespannen
als de elektrische draden…
Beau's soir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 *
Gun ons de lol, ach laten we het vieren
Als was 't een onvoltooide symfonie
De negende, geen carnaval der dieren
Maar iets als ariadnes evenknie
Een draad waaraan geen einde leek te komen
tot ook háár wezen opging in het niets
van syllaben, antennes aan de bomen…
In open mind
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
341 ze spiegelden in vlaagjes
wind het handwerk van
vermoeide ogen aan
lange tafels in een grote
zaal met muren en ramen
en voor ieder een eigen plek
met rasters draad
en bespanningen
tal van kleuren in
vele modellen
ondergrond en de
diverse afkantingen
gezichten in een
rustige concentratie
op de vloer het rustige
spel van mens…
Nageest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
204 Tijd spint draden door de kilte,
een woord sterft voor het adem krijgt.
Ik reik naar wat geen handen heeft,
en zij verwaaien als rook.
Dan fluistert mijn hart,
een zacht lied in eeuwig zwijgen,
een traan die beweegt
door de leegte die alles omarmt.…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 Langs eindeloze draden
weef je me
in verlorenheid vast
ik kan niet bij je komen.
Noch de weg aan je vragen
een stotteren in
brokstukken over beminnen
over beschermen.
Binnen de tralies van de tijd
schrijf ik je
vertwijfeld dichterbij
alsof er niemand leest.…
Koorddansen
gedicht
3.8 met 28 stemmen
16.182 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik, tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.…
ik gaf me over aan jouw schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.510 wat angsten
krijg jij vrezen we wisselen
nog voor de nacht
ik ben verliefd
en zij is ook getrouwd
jij wilt een mooie meid die
meer van vrouwen houdt
laat mij je maar versieren
geef me je ogen
kus me mond
je lichaam is al wakker
je hoekigheid wordt rond
al verweer je je ook dapper
we treden uit en in elkaar
de spanning breekt de draad…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wat is er toch
onnoemelijk veel pijn
waar de zomer alweer voorbij is
en de herfst zijn draden spant
over het land dat nog slaapdronken
de papavers moet begraven;
wat kan die laatste dorst laven
naar de liefde die nooit tot voltooiing kwam,
maar het kleed dat haar ooit in wit drapeerde
verscheurde nog eer de dag ten einde liep.…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 halsstarrig de blik
op de horizon gericht
reist de geheimenbewaarder
langs bergen en door dalen
zijn queeste duurt reeds jaren
zijn mond en schoenen gapen
zijn kleding vervalt tot draden
door het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie…
Verdriet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
935 het is zo moeilijk te geloven, liefste
en ik wil het eigenlijk ook niet
de gedachte dat mijn droom nu weg is
doet mijn hart zoveel verdriet
ik moet mezelf nu terug zien te vinden
en mijn leven van ontelbare draden
vooral als ik aan ons moet denken
voel ik weer die eindeloze tranen
het is ook goed zoals het nu is
want we blijven vrienden…
Glazen stolp van verleden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 Beide handen vouw ik open
een warm welkom voorbereid
jij verkiest door hard te lopen
jouw eigen weg in eenzaamheid
Ooit zal ik de woorden spreken
in de letters van de tijd
eens zal ik de draden breken
in strakke lijnen van de strijd
Beide oren willen horen
ied’re klankkleur in jouw stem
weer kan ritme mij bekoren
ook al zette het mij…
in overgaaf kon laten gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.001 vergruizelde je dromen
de klanken werden donker
door heimwee in je bloed
valse sentimenten hebben
nog een jarenlang tegoed
je bouwde met de dagen
een wereld van bestaan
waarin je niet kon zingen
je in overgaaf kon laten gaan
je flat is opeens woning
het uitzicht slechts een raam
de drempel was vergeten
nu stoot je je eraan
je voelt de draden…