712 resultaten.
Snel weg flirt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 De A zoveel, een bijna lege weg,
rijden tot zelfs aan de einder een eind lijkt te komen.
Rijden, verder weg,
dan in je stoutste dromen.
Landschap trekt voorbij
een wei, een hek, een heg.
Een auto zoeft voorbij.
Jij kijkt naar links,
zij kijkt naar rechts.
Je ziet elkaar in een flits,
hé, wat leuk dat ik je hier tref.…
Indian summer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
682 Dan zal heel ons leven
zich spiegelen
in de tinten van die ochtend
van de indian summer
Vandaag ben ik heel ver
van die herfstochtend
maar 't lijkt of ik er weer ben
Ik denk aan jou: waar ben je,
wat doe je, besta ik nog voor jou
Ik kijk naar die golf die nooit
de einder zal bereiken
Zie je, net als die golf
kom ik terug...…
gesprek met de Vos, aardedonker II
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.079 bottels,’
‘ hoe ruikt gij, laat mij eens likken’, kunt
ge de kou weerstaan of zal ik u warmen
‘ spreken wij de nacht stuk over mensen
terwijl de maan wat licht zal bijsteken ’
stillekes wuif ik in mijn hart, die nacht
de zotte morgen daarop volgend, gaan wij
samen over het strand, hij kijkt op, ik neer
er zijn geen velden en ook geen einder…
vrijheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Waar mogelijk moet jij je realiseren
welk goed is 't verleden indien we niets leren
en nu schouderophalend het tij niet meer keren
en ons lot offeren aan machtwellustige heren
Want vrijheid is groots en onze stem wordt gehoord,
wanneer onze angel intolerantie doorboort;
verleden bekeken en de trend wordt verstoord
zodat wederom aan de einder…
Don Quichot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 Steeds meer
word ik Don Quichot
de droeve ridder
die met onwankelbare hoop
als evenwichtsstok
op de dunne koord danst
tussen waan en werkelijkheid
tussen komisch en tragisch
in de dooltocht naar Dulcinea,
onbereikbaar
als de einder
wie streeft naar het ongrijpbare
in een waanwereld
lijkt een schertsfiguur
voor wie met beide voeten…
Het herfstbos spreekt - een herfstsprookje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Om daarna met haar
vuurvogel naar een goudkleurige einder op te
stijgen; waarop de herfstkoningin nu opnieuw
haar kans zal krijgen. Met een gevolg van elfen
zal zij straks op de waterlelies neerdalen;
het verlies van de zomervruchtbaarheid met de
eigen charme van het nieuwe herfstseizoen vertalen.…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Daar, in dat door God verlaten dorp,
schuurt de wind de schrale muren,
waait hij over lege flessen heen,
en met één geruisloze donderslag
splijt Hij mijn hemel aan de einder.
Als de schimmen van een feest
blijven glazen achter zwijgend staan,
vol van dronken stemmen die
de lange tafel zacht bekleden
met warme, kerszoete waan.…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Jij, een silhouet naar de einder,
schemerend in de heilige mist.…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 Denk ik daarom, decennia later,
dat het schip in de verte naar een ander
Amerika zou varen, verondersteld dat die stijve
platonische rook weer gewoon weg kon drijven
aan de einder van dit blinde, amoureuze continent?
Of dat er hoog boven het territoriale water
een donder rolt, die in de droge werkelijkheid
onweer aankondigt?…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 Seneca
Zij hebben 't schone woord van oudsher aangebeden,
mijn vriend, en wisten met de trage zoetvijl
hun taal te ronden als een puikjuweel;
de deining grootser klanken siddert door hun lucht
en wentelt open langs den schemerige einder;
te middernacht ontsteken zij een vierwerk,
dat knallend al de daken van de stad verlicht
en op…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 lied van de toekomst
klinkt op dansende fluistertoon
binnen lover en naalden
ritselt een vluchtige schuilplaats
waarin geheime gedachten wonen
om en tussen de toppen
zweven schimmige luchtwezens
zowel vreedzaam als hevig twistend
stemming beheerst door wazige vragen
menselijke zoekersogen
dwalen over dit woud heen
treffen tenslotte de einder…
‘Aperta, Kyparissos!’
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
294 Als wolvenkind gebonden aan de verrukkelijke jacht
bracht ik dagen door in doornstruiken, brandend in de zon
geklommen of hoogstaand duikelend over de einder
ik dacht aan zijn gewei, ons vrije leven, de onmisbaarheid
van lucht, adem als een gegeven, toen in mijn beleving
het onbekende verscheen op speerworpafstand.…
water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
996 maagdtapijt
Op en eb af en vloed scheepsvlottend zinkend wrak
Wak stilstaand brak ziltig zout zoetig koud
Blauw van azuur alcalisch watermuur
Kracht en storm scheepmansgraf
Terugtrekkend moordend huizenhoog overspoelen
Blank dood gezwollen stank
IJs schots en scheef gletsjerig glijdend breukerig traag schrijdend
Regen boog zich kleurrijk aan de einder…
De avond valt, het wijde land wordt donker
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.740 Ik hoorde om mij heen de kleuren spelen,
Mijn gore loden handen werden licht,
Ik wou de wolken aan de einder strelen,
Ik werd als naar de hemel heengelicht.
Toen zag ik neer, ik stond nog bij de spade,
De beide voeten in de grond geplant,
Mijn handen overdwars en zwaar geladen;
En boven mij was avondzonnebrand.…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 om daarin te wonen
het verdere vergeet,
wie 't ogenblik bemint
en aanziet hoe, bescheiden
in ons gewekt, bij tijden
opnieuw geluk begint,
wie onbaatzuchtig leeft,
zijn aard zich overgeeft,
wie list en opzet haat
vindt hier zijn toeverlaat:
hoe zich de paden winden,
hij wordt het nimmer moe
zich nieuw verschiet te vinden,
tot aan de einder…
Enigma van Etcetera
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
466 Et in Arcadia
Ego
Ergo
Ego in Arcadia!
Equator is
Evenzeer
Evennachtslijn waar de
Evenaar de
Evenaar
Evenaart
En voor wie weet waar het
Evoluon is, daar is
Evenals in de
Efteling geen
Eidereend die weet hoe je
Een
Ei legt
En dat terwijl
Einstein zelf zei
E=MC²
Eeuwen
Eerder kwam Alexander met zijn troepen aan in het…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
8 De bekers zijn nu leeg, de laatste kruimels zijn vergaan,
en aan de einder sluit de poort van goud en purperrood;
geen herder die nog roept, geen heilige blijft staan,
alleen de echo van een droom die even warmte bood.…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Doch, zal de allene hemel mij bekijken:
de holle spiegel van zijn glanzend oog
en kan úw wijde beeltenis ontwijken
die de einder eindloos naar zijn curve boog.
Ik kan niet openen, ik kan niet luiken
het wètend zien van mijn gekeerd gezicht:
't uitspansel wordt het dal waar mensen duiken
en elke ster een aarzlend mensen-licht.…
Cahaya baru
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
485 doemt
een point of no return
de onbeschrijflijk oorverdovend koperen ploert der stilte
dood in de pot der doldrums
in een onbewaakt moment halverwege in de onvoorziene tussentijd kompasloos
drijfjacht makend op een
onderlangs de kiel gehaalde
cahaya baru lichtmatroos
op weg naar terra semper nova nieuwland nimmer reikend
aan de einder…
de dag is gekomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
858 De dag is gekomen dat mijn benen het begeven
Omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
Laat het loslaten jou niet weerhouden
De weg naar de einder verder te gaan
De dag is gekomen dat mijn longen leeg zijn
Omdat de weg van leven een langere adem vraagt
Laat het verlies jou niet beletten
Want de vaart der volkeren kent geen einde…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 O wijde wereldrijk, weer zwerven mijne voeten,
Weer ga 'k, met tranend oog, uw wijde einder toe.
Och, mocht 'k dees avondstond die diepe rust gemoeten,
Die nimmer einde neemt: ik ben zo moe, zo moe.…
LIEFDE-ZANG
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.223 gelaten en verlate' in zee, verloren
in 't welvig-wadend spel waar de avond-bare' in gloren,
en uw begoochling aan deze éindloosheid geneest,
en - komt geen adem 't staal der stillende ebbe storen, -
glim-lachend in uw beeld uw eigen broosheid leest;
zo gij was 't brein nog vol van wonderlijke waken, -
uw oog naar menslijk-deinzende einders…