954 resultaten.
feest in de stad
gedicht
2.7 met 7 stemmen
14.405 het is daar een fluiten en gijgen
ze smijten de trompetten erbij
op een hoop de genodigden
slopen de rieten en kleppen
een select groepje poept fagotten vol
een ander gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hens
in het bruiloftsorkest…
Inspiratiebronnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 vertellen,
over de zonneschijn, hoe groen het gras,
hoe fijn het is, het was,
zoals een kind zijn bellen blaast
met kleuren van de regenboog,
hoe licht ze zweven en hoe hoog
om niets, om alles, blij in mei
't vertellen van een vrijpartij,
de hemel blauw, de witte wolken in een sloot,
hoe de plevier al floot,
de spiegelende wiegelende stengels riet…
De hengelaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Hij wil alleen maar aan de oever in het riet,
wat lui en vadsig in zijn hengelstoeltje hangen,
in de oprechte hoop om toch maar niets te vangen;
de strakke broeksband los omdat geen hond hem ziet.
Straks op de markt koopt hij een mooie lekkerbek
want van de buitenlucht krijg je wel flinke trek.…
Tuinfantasie - 3e tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
462 De kanten zijn wel dicht begroeid met riet;
dat was van het begin af aan mijn streven.
Zo af en toe hoor ik een karekiet
en ‘s zomers zie ik de libellen zweven.
De karpers gaan in ’t voorjaar flink tekeer,
als de natuur hen roept om te gaan rijen.
Ook stekelbaarsjes zijn dan in de weer,
met heel vakkundig aan hun nest te breien.…
Kikvorstin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 Met dank aan Maris voor de snaaksche inspiratie & Hil
voor het ontberen
________________________________
Hoe brengt een prins gekust
tot snode kwaker
Zijn naakt gesnaak weer terug
in het gareel
Het bolgewas der blaasbalg
ruist teveel
In 't rieten pompeblad
der kinderkamer
Zijn valse klanken laten oren trillen
Met donderend geraas…
Over spiegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 De pluimen van riet
zie je nog scherper
in 't water dan op 't land,
en een korreltje zand
spiegelt de zon.
De lak van een auto
spiegelt een tak of een gevel.
Maar jouw ogen, je lach,
jouw lijf, jouw verzinsels,
jouw ik van binnen
spiegelt mijn ik en mijn spinsels.
En mijn lijf, mijn ik, spiegelt jou.…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Ervaring zo uit averij geplukt,
zuchtend in het kreunend riet,
geschoren en gebundeld gevormd
door een mysterieuze hand, dan
waant het vertrouwen zich in
een veiliger haven, om snel
ook de laatste ankers op te halen,
al blijft het bestaan dat er altijd
wel iets te vrezen valt, de vraag blijft
of we de tol hebben en willen betalen.…
Merellied
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.878 Daarna, in 't nakend, fluistrend avondslomen,
gewiegd door 't ruisen van het riet,
weerklinkt uit malse, volle merelborste,
het malse, volle merellied:
het gallemt in de plecht'ge avondstand;
met lieflijk stijgend geborrel,
en 't schalt en 't schalt en 't zijpelt door de lucht,
met rollend, orgelend gescharrel;
en 't wijfje galmt…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 Jij was de vogel, de watervrouw, de klimop langs de oude muur
je was de tuin vol beelden, de honing in de verre hoek
het dak van riet dat je huis bedekte
Je was de kracht van klei, de vele kleuren van het licht
de bloemen die je steeds weer ontdekte
je was de vrouw in wie ik mijn moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 ergens langs de waterkant
tussen het hoge riet
kun je vredig wegdromen
helemaal in het niets
ik sluit gewoon mijn ogen
en voel aan mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 De zon verlicht de polder,
het water en het grasland;
ik herinner mij een vrijpartij
op een zomers waalstrand
waarbij wij samen kwamen
in een lijfelijk liefdeslied,
achter de kromme wilgen
en het wuivend riet.…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Een wandelsteiger slingert als een houten slang langs
knisperend riet en over drassig waarin kikkers kwaken.
Bomen buigen zwijgend voor zoveel schoonheid
en het licht besluit te stralen over het gehele dal.…
Van zomerse winters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal onze zomer een strenge winter zijn
Dan blaast een koude wind door ’t riet
dan is er slechts winterse zonneschijn
Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal het voorjaar een rillerig najaar zijn
Van zoveel najaarsstormen doelgebied
want ons land ligt exact in de vuurlijn
Ergens in het reeds…
Inspiratiebronnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
473 Zacht zie ik ‘t riet langs de waterkant wiegen
en golfjes daar hun eigen ritme slaan
genietend blijf ik daar aan de oever staan
bewonder vogels die over het oppervlak vliegen.
Een bootje voor de wind met bolle zeilen
trekt zijn voren over het watervlak
spiegelt contrasterend met blauwe hemeldak
urenlang kan ik hier verwijlen.…
Flevodijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Met aan mijn ene zij
de groene dijk,
aan de ander
de meerkoeten
die mee en zwemmen
in grauw water,
roerloos spert de reiger
tussen plukken riet
In de verte fietst eenzaam iemand
zoals ik alleen hier loop
Zicht op witte masten
Een enkel autootje
op de weg
door het water
Terug, aan de einder,
de centrale met haar pijpen
waaruit…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 een witte vogel die het rif verlaat
het kind dat met zilveren voetjes baadt
de man met stok die water uit de rotsen slaat
de valk die de verten ziet
de hoge pluimen van het riet
de landwind die naar de zee vliedt
het landschap in slingerlijn
de houtbrug over het ravijn
zal daar mijn grijze vader zijn
de nacht en najaarsvlagen
het hart…
De Leijen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Leijen
de Leijen was de zee
uit mijn dromen
omdat ik dacht nooit bij
de echte te zullen komen
mijn broer kon al zwemmen
en ik nog niet
het water was koud
dus was het meestal even wennen
geen probleem vooraan
was het warm en vrij ondiep
mijn broer die durfde al
naar de eilandjes zwemmen
we baanden ons een weg
door eendenkroos en riet…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Een ijzige wind suist door het dorre riet,
dat hard en scherp, maar breekbaar,
als een bruingele rafelige rand,
de grens markeert tussen de bevroren vaart
en het lege besneeuwde achterland.…
PIETER MESSIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 De jonge man vaart met levendige lust
over Hillegersbergs wijde water,
wordt opgebeurd door meerstemmig gesnater
van vogelvolk, dat in 't riet strijdt en rust.
Zijn kano danst licht deinend voort, en kust
de golven vol zonneschijngeklater.
't Gepaddel roept gedachten voor later:
wijsheid uit talen van vroeger wenkt bewust.…
Dag van ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Vandaag ben ik langs het water gelopen
en heb van wind en wuivend riet genoten
langs bermen waren wilgen opgeschoten
daar achter lag de horizon wijds en open.
Een panorama vol smaragd en robijn
doorzeeft met held're gouden zonnestralen
als ladders waar engelen op en af dalen
zo kan dus de aard nog paradijslijk zijn.…
Zelfs oude schaduwglans is afwisselend een dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 De aarde baarde als moeder,ligt daar vredig zoals het nu
mag gaan, met wachters omringd ook 't riet mag bestaan.…
Het fraaie ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De ochtend voelt als een prachtig vergezicht
nu oplichtende eerste zonnestralen gloeien
thans alles in elkaar gaat vervloeien als licht
het Binnenmaaswater en riet mij intens boeien.…
Misschien gedroomd?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.168 Het water verrimpelt en daar
verschijnen enkele waternimfen, die
met hun hoofd op hun handen, tussen
het riet gaan zitten, om te luisteren.
De wind ritselt tussen de eikebladeren
en lijkt mee te willen dansen
op de muziek, die heviger en heviger wordt
en alles in zijn omgeving in zijn macht houdt.…
Dal
netgedicht
3.2 met 62 stemmen
11.540 vensters
vuurvliegen
doen één voor één
langs mijn pad
hun lampen aan
vleermuizen
op schaduwwieken
in de donkere diepte
tuimelen
muisstil gaat
een grote oehoe
als een vlaag
van schrik voorbij
hij voert mee
de bange jaren
die ik doorbracht
in het daglicht
de abelen
om mijn huis
wentelen zilver
blad in 't donker
op mijn rieten…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Want met Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.
Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog?…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
Dit wintert niet
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
7.414 Dit wintert niet, dit gaat
ook niet voorbij:
een jonge hoboïste snijdt
een vers riet. Een ander kind slijpt
potloden. Een derde breekt
het hoofd over een prille min.
En wij? Zoveel is zeker:
wij sneden ook, wij slepen dito
potloden en braken ons de hersenen
over idem.
Het zijn van de woorden
dezelfde daden.…
Afscheid in pijn
netgedicht
5.0 met 79 stemmen
461 ik zag je op strand
gebruinde voeten
in slippers
je droomwinkeltje
onder de parasol
van riet waardoor
het lied ritselde
van winds warmte
in een brandende zon
jij verkocht niet
maar samen met
de klant een koude
sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand…