797 resultaten.
Het torentje.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.029 Ik zit hier op mijn torentje
En ga mijn luiken sluiten,
Er roept een stem daarbuiten,
Een oog gluurt door de ruiten;
Een laddertje wordt vastgehaakt
Hetgeen mij gans onrustig maakt.
Och, wierp nu maar een sterke hand
Dat laddertje terug op 't land.…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...
- De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…
De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.722 misschien hebt ge ook getikt aan meenge ruit
en werd ge als ik weer feestelijk wandelen gezonden.
Nochtans: ik heb gedroomd, gehoopt; en ik droeg boete.
‘k zag de Alpen, Vlaanderen en Straatsburg aan de Rijn.
Ik heb bemind. Ik sloeg de trommel in vele stoeten.
Ik pluisde in boeken die vol oude wijsheid zijn.…
Naamloos van gezicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 gedoemd tot stappen terug
naamloos van gezicht
herkenbaar lijdend eerloos
tegen onrecht strijdend
heb jij het huis gezien
waar oorlog inbrak
door de ramen
geweld de muren schudde
en de ruiten brak
vuur vertrouwen schroeide
zodat weerzien
niet meer mogelijk was
heb jij de plaats gezien
waar mensen leven
ruimte gevend aan elkaar
waar…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
het drijft de warmte weg
dat gaat alsmaar door
zo weet ik wel
het droogt de huid
niet nieuw als ik dat zeg
en verzucht soms
mijn adem op een ruit
zeker, de nieuwe lente
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
soms nog een andere keer
toch is de piramide onverbiddelijk
de weg…
Hongerwinter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 zilveren riks nog iets kon fiksen
Alles pikten we mee wat los of vast zat
In het Sarphatipark, geen paal of perk
Werd er gesteld aan hoe of wat,
Bomen verhakten we en bruggenhoutwerk
Om het noodkacheltje brandende te houden
Daaruit bestond mijn nijpende bestaan
Uit angst dat we thuis bevriezen zouden
Van de koude met ruige vorst op de ruit…
De kaars brandt/2025
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.252 Koude extreem volle supermaan in december
nachtelijk hemellichaam planeetwachter
coryfee in zonneschijn, kristallen op de ruiten
verdonkeremanen.
Duistere dagen asgrauw
op de urne van Fleur ons hondje ontvlamt een theelichtje,
afbeeldingen van verwanten ,dieren, vrienden die overleden zijn, krassen...…
wat een verdriet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.105 de draak wordt gestoken
zakdoek gewassen
dame vol leed betraand
klap voor den kop
bak vol leut
hagerin lacht slap
lambiek pineut
binnenkomer ja
contactsleuteltje in de olie
grafstilte valt
hoorn op de haak
keel steeds doorgesmeerd
niemand die rinkelt
olijk blikkend naar buiten
gezicht in de plooi
beslaan toch meteen die ruiten…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.854 Regen druppels tikken zachtjes tegen de ruit.
Het is Doodse stilte, ik zie van alles leven maar zonder geluid.
Ik zie je wel praten maar je woorden zijn alleen maar geruis,
Gemengde gevoelens gaan door mijn lichaam heen.
Mijn ogen zijn gesloten, vandaag ben ik niet up to date.…
Het roodborstje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.101 Het speelde niet langer, maar keek door de ruit,
En piepte zo droevig, als wou het er uit.
Het meisje deed open, wip! vloog het daarhenen
En was een, twee, drie in de bomen verdwenen.…
Uit het raam
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
718 Want de lente in ruiten is als een mooie droom
Hoe sterfelijk is voorwaardelijk ook het heden
Is als levendige muziek daarbuiten komt op stoom
We trekken voorwaarts en weg uit het verleden.…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 't Is late nacht, de lamp brandt laag,
De ruiten glinstren van de blauwe koude,
En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude
Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag?
O, nacht en morgen vloeien traag tezamen,
Ontberen en genieten smelt ineen,
Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen
Het grijzen van de schemering alleen.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 terugkaatsende venster
het duister likt late geluiden weg
als troost beslaat het schemerglas
al mijn contouren van jarenlang passeren
liggen verborgen in de spiegel
een raam zonder uitzicht op wat komen gaat
of gepasseerd en vergeten is
alleen dit magische moment kaatst in mijn gelaat terug
mijn zwanenzang bewaar ik voor later
deze ruit…
Voor de nacht uit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
469 Zo heel veel meer brengt zij niet voor elkaar;
vanuit haar leunstoel ziet ze door de ruit
de buurman gaan, heeft hij een nieuwe pup
of had hij die al weer een poos, misschien?…
Al wat leeft en voorjaar geeft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 Vrouwen laten binnen de ruiten glanzen
buiten zie je het vliegjesgoed dansen.
Schapen, wat zou de zin van hun gedrag wezen,
is het dartelen de kuur om wintersmart te genezen.
Er komen steeds eendagsvliegen als blijken buiten
vandaag ten val op zonovergoten autobusruiten.…
Een groene kerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
824 het lijkt of wij Kerstmis vieren in oktober
met kerstballen en glitter als gouden lover
geen berijmde bomen en bevroren grachten
in de kortste dagen en de langste nachten
de geraniums bloeien nog alsof het zomer is
gaat er met de natuur dan werkelijk iets mis
de vorst gevoelige planten staan nog buiten
en geven een zomergezicht achter de ruiten…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Er hangt een zin tussen ons in,
als condens op de ruiten van de intensive care.
Er zijn geen woorden nodig om afscheid te nemen;
dat deden we jaren geleden al,
toen hij nog rechtop stond
en niet omkeek.
Ik leg mijn hand niet op de zijne.
Ik raak alleen de metalen stang van het bed.
Koud. Echt.
De machine ademt voor hem.…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 eigen vingers glijdt
geen hand dichtbij
geen bereik
geen durf uit
te spreken
hoe haar tranen
stromen langs
lijnen die ooit
aanraking waren
meer is er niet
enkel het beven
van handen die niets
meer kunnen dragen,
haar mond vol
ingeslikte dagen
haar dieren die
kijken alsof blijven
de eenvoud toont
vogels die tegen
ruiten…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 geschrokken
Ik geloof niet dat dit klopt
Omdat de trein in Etten-Leur
volgens mijn boekje altijd stopt
De conducteur sprak toen tot haar
Dat kan misschien wel zijn
Maar wat je niet schijnt te weten
dit is de laatste trein
Annabel werd wel nerveus
en keek verschrikt naar buiten
Daar flitste Roosendaal voorbij
zag zij door de vuile ruiten…
Woningnood
gedicht
3.3 met 58 stemmen
33.390 Mij zien ze hier
niet meer, het is de hoogste tijd: linnen vliegt
naar buiten langs kapotte ruiten, een steen valt
suizend langs mijn kop. Adieu, ik stap maar weer
eens op. Ciao, au
revoir. Groetjes
van de bochelaar.
--------------------------
uit: 'In de piste', 1984.…
Zomermorgengroen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.172 dunne lakens opzij gegooid
ik hoor de roep van opoe voor ‘t ontbijt
de zon die zijn licht door het raampje strooit
reeds wollig warm en vol belofte van jolijt
snel naar beneden, de waslap om de snuit
in de kamer het zingen van de ketel op de stoof
roggebrood met kaas, thee met melk en een beschuit
snel een dankgebedje voor het geloof
door de ruit…
Het regent in de Beethovenstraat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
693 in Amsterdam-Zuid las een erudiet
op tram lijn vijf halte Beethoven
in De Valstrik van Emmanuel Bove
toen hij zijn ogen vrij uit liet
de man zocht door beslagen ruiten
naar stapels zo wankel en topzwaar
dat vaste klanten gewaar van gevaar
pas buiten de winkel neuzen snuiten
dat is Van Rossum's handel in boeken
ooit kwam je na ruil uit…
Sporen in Buitenveldert
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
703 sindsdien paren we tussen de rododendrons
waarbij de zon schijnt in het Glazen Huis
Een enkeling raakt wel eens van de wijs
zoals die steeds maffia op de Oude Rijn
ziet afzakken richting Gelderlandplein -
Soprano’s die schieten voor elke prijs
Moet kunnen zeggen de senioren
ze denken ruim en kijken naar buiten
trots en blij om de opgewreven ruiten…
GROTE SCHOONMAAK
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.027 Zingend gooi ik Frans eruit
Daarna bezem ik Geertruid
samen met haar laatste snik
naar mijn stoffer en mijn blik
Jodelend dweil ik Thea op
wring haar in mijn emmer sop
Onder opgeruimd gefluit
druk ik Barend door de ruit
Ach, wat wordt mijn huisje schoon
Saar en Bep doe ik gewoon
in de groene en de grijze
ieder op haar eigen wijze…
Uitkomst-rijm
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.219 De bleke maan godslampte door de kille ruiten,
Ik handen in mijn zakte, pijpte in mijn mond,
Zo ruizerijmerde ik zonder Rijm, naar buiten,
“Geen muz’,” helaasde ik, “die mij stof tot dichten zond.”
Ik straatopte.…
het gedicht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.288 (Er was niets van de huizen buiten
dan een donker gesloten verbond,
mijn stappen vluchtten omhoog in de ruiten
naar een raam toe dat openstond.)
Ik wist de woorden in mijn geheugen
trage bewegers zijn naar elkaar
een volzin vol in twee diepe teugen,
een versregel inééns regelrecht klaar.…
Bericht aan ADO Den Haag-supporters
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.736 de spelersvrouwen uit voor hoer
Verheugt u in wat Jahweh heeft verbooden
En maakt den Amsterdammers uit voor jooden
En heeft uw voetbalploeg weer geen succes
Dan zwaait u gans vervaerlijk met uw mes
U sloopt wat banken en u sloopt wat stoelen
En veele ziekten rollen uit uw smoelen
Weer buiten vraegt u jolig en adrem
Waar zijn de ruiten…
Geen gezicht 1953
gedicht
5.0 met 2229 stemmen
9.362 Maar ditmaal zag ik s t e r r e t j e s voor de ruit!
Doch déze observatie hield ik vóór me,
en prees het zicht. Kwam thuis op het geluid.…
Herhaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 En in de tram, vol jongeren, de ruit
zie ik, verward mijn haar, me staan,
voel ik me hierin passen?
In deze laan waar vader zijn laatste jaren
'k er wekelijks wel kwam
geen ouders meer maar zelf geworden
nu kom ik er voor jou
de setting wel volwassen?
Of nog zoveel in te- en herhalen,
kijk ik naar
een jong en kussend paar.…
De schepen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.047 Ik hoor vanavond verre schepen fluiten
En, even hopend, schoon ik niets verwacht,
Druk ik mijn hoofd tegen de kille ruiten
En zie de haven in de blauwe nacht.
Vertrouwd geluid, ik hoorde u reeds als kind,
Soms midden in de nacht, maar meestal tegen
De avond bij het opgaan van de wind,
Als moeder zei: 'wij krijgen zeker regen'.…