Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

Het torentje.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Ik zit hier op mijn torentje En ga mijn luiken sluiten, Er roept een stem daarbuiten, Een oog gluurt door de ruiten; Een laddertje wordt vastgehaakt Hetgeen mij gans onrustig maakt. Och, wierp nu maar een sterke hand Dat laddertje terug op 't land.…

de gedachte

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen; geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed, de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt; en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize... - De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…

De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.722
misschien hebt ge ook getikt aan meenge ruit en werd ge als ik weer feestelijk wandelen gezonden. Nochtans: ik heb gedroomd, gehoopt; en ik droeg boete. ‘k zag de Alpen, Vlaanderen en Straatsburg aan de Rijn. Ik heb bemind. Ik sloeg de trommel in vele stoeten. Ik pluisde in boeken die vol oude wijsheid zijn.…

Naamloos van gezicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 896
gedoemd tot stappen terug naamloos van gezicht herkenbaar lijdend eerloos tegen onrecht strijdend heb jij het huis gezien waar oorlog inbrak door de ramen geweld de muren schudde en de ruiten brak vuur vertrouwen schroeide zodat weerzien niet meer mogelijk was heb jij de plaats gezien waar mensen leven ruimte gevend aan elkaar waar…
wil melker6 oktober 2006Lees meer >

Als ringen krimpen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
langzaam schuurt de wind langs mijn vel het drijft de warmte weg dat gaat alsmaar door zo weet ik wel het droogt de huid niet nieuw als ik dat zeg en verzucht soms mijn adem op een ruit zeker, de nieuwe lente openbaart zich telkens weer in het voorjaar, of bij toeval soms nog een andere keer toch is de piramide onverbiddelijk de weg…

Hongerwinter

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
zilveren riks nog iets kon fiksen Alles pikten we mee wat los of vast zat In het Sarphatipark, geen paal of perk Werd er gesteld aan hoe of wat, Bomen verhakten we en bruggenhoutwerk Om het noodkacheltje brandende te houden Daaruit bestond mijn nijpende bestaan Uit angst dat we thuis bevriezen zouden Van de koude met ruige vorst op de ruit…
Henk Jonker11 december 2024Lees meer >

De kaars brandt/2025

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Koude extreem volle supermaan in december nachtelijk hemellichaam planeetwachter coryfee in zonneschijn, kristallen op de ruiten verdonkeremanen. Duistere dagen asgrauw op de urne van Fleur ons hondje ontvlamt een theelichtje, afbeeldingen van verwanten ,dieren, vrienden die overleden zijn, krassen...…
arensoog2 december 2025Lees meer >

wat een verdriet

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.105
de draak wordt gestoken zakdoek gewassen dame vol leed betraand klap voor den kop bak vol leut hagerin lacht slap lambiek pineut binnenkomer ja contactsleuteltje in de olie grafstilte valt hoorn op de haak keel steeds doorgesmeerd niemand die rinkelt olijk blikkend naar buiten gezicht in de plooi beslaan toch meteen die ruiten…

Herfst

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Regen druppels tikken zachtjes tegen de ruit. Het is Doodse stilte, ik zie van alles leven maar zonder geluid. Ik zie je wel praten maar je woorden zijn alleen maar geruis, Gemengde gevoelens gaan door mijn lichaam heen. Mijn ogen zijn gesloten, vandaag ben ik niet up to date.…

Het roodborstje

poëzie
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.101
Het speelde niet langer, maar keek door de ruit, En piepte zo droevig, als wou het er uit. Het meisje deed open, wip! vloog het daarhenen En was een, twee, drie in de bomen verdwenen.…

Uit het raam

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 718
Want de lente in ruiten is als een mooie droom Hoe sterfelijk is voorwaardelijk ook het heden Is als levendige muziek daarbuiten komt op stoom We trekken voorwaarts en weg uit het verleden.…

Wintermorgen

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.158
't Is late nacht, de lamp brandt laag, De ruiten glinstren van de blauwe koude, En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag? O, nacht en morgen vloeien traag tezamen, Ontberen en genieten smelt ineen, Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen Het grijzen van de schemering alleen.…

Spiegelbeeld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
terugkaatsende venster het duister likt late geluiden weg als troost beslaat het schemerglas al mijn contouren van jarenlang passeren liggen verborgen in de spiegel een raam zonder uitzicht op wat komen gaat of gepasseerd en vergeten is alleen dit magische moment kaatst in mijn gelaat terug mijn zwanenzang bewaar ik voor later deze ruit…

Voor de nacht uit

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
Zo heel veel meer brengt zij niet voor elkaar; vanuit haar leunstoel ziet ze door de ruit de buurman gaan, heeft hij een nieuwe pup of had hij die al weer een poos, misschien?…

Al wat leeft en voorjaar geeft

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Vrouwen laten binnen de ruiten glanzen buiten zie je het vliegjesgoed dansen. Schapen, wat zou de zin van hun gedrag wezen, is het dartelen de kuur om wintersmart te genezen. Er komen steeds eendagsvliegen als blijken buiten vandaag ten val op zonovergoten autobusruiten.…

Een groene kerst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
het lijkt of wij Kerstmis vieren in oktober met kerstballen en glitter als gouden lover geen berijmde bomen en bevroren grachten in de kortste dagen en de langste nachten de geraniums bloeien nog alsof het zomer is gaat er met de natuur dan werkelijk iets mis de vorst gevoelige planten staan nog buiten en geven een zomergezicht achter de ruiten…
greta casier23 december 2018Lees meer >

De monitor

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 441
Er hangt een zin tussen ons in, als condens op de ruiten van de intensive care. Er zijn geen woorden nodig om afscheid te nemen; dat deden we jaren geleden al, toen hij nog rechtop stond en niet omkeek. Ik leg mijn hand niet op de zijne. Ik raak alleen de metalen stang van het bed. Koud. Echt. De machine ademt voor hem.…
Nathan25 maart 2026Lees meer >

Overmacht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
eigen vingers glijdt geen hand dichtbij geen bereik geen durf uit te spreken hoe haar tranen stromen langs lijnen die ooit aanraking waren meer is er niet enkel het beven van handen die niets meer kunnen dragen, haar mond vol ingeslikte dagen haar dieren die kijken alsof blijven de eenvoud toont vogels die tegen ruiten…

De laatste trein

netgedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.290
geschrokken Ik geloof niet dat dit klopt Omdat de trein in Etten-Leur volgens mijn boekje altijd stopt De conducteur sprak toen tot haar Dat kan misschien wel zijn Maar wat je niet schijnt te weten dit is de laatste trein Annabel werd wel nerveus en keek verschrikt naar buiten Daar flitste Roosendaal voorbij zag zij door de vuile ruiten…

Woningnood

gedicht
3.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 33.390
Mij zien ze hier niet meer, het is de hoogste tijd: linnen vliegt naar buiten langs kapotte ruiten, een steen valt suizend langs mijn kop. Adieu, ik stap maar weer eens op. Ciao, au revoir. Groetjes van de bochelaar. -------------------------- uit: 'In de piste', 1984.…
Tom Lanoye9 januari 2019Lees meer >

Zomermorgengroen

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.172
dunne lakens opzij gegooid ik hoor de roep van opoe voor ‘t ontbijt de zon die zijn licht door het raampje strooit reeds wollig warm en vol belofte van jolijt snel naar beneden, de waslap om de snuit in de kamer het zingen van de ketel op de stoof roggebrood met kaas, thee met melk en een beschuit snel een dankgebedje voor het geloof door de ruit…

Het regent in de Beethovenstraat

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 693
in Amsterdam-Zuid las een erudiet op tram lijn vijf halte Beethoven in De Valstrik van Emmanuel Bove toen hij zijn ogen vrij uit liet de man zocht door beslagen ruiten naar stapels zo wankel en topzwaar dat vaste klanten gewaar van gevaar pas buiten de winkel neuzen snuiten dat is Van Rossum's handel in boeken ooit kwam je na ruil uit…

Sporen in Buitenveldert

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
sindsdien paren we tussen de rododendrons waarbij de zon schijnt in het Glazen Huis Een enkeling raakt wel eens van de wijs zoals die steeds maffia op de Oude Rijn ziet afzakken richting Gelderlandplein - Soprano’s die schieten voor elke prijs Moet kunnen zeggen de senioren ze denken ruim en kijken naar buiten trots en blij om de opgewreven ruiten…

GROTE SCHOONMAAK

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Zingend gooi ik Frans eruit Daarna bezem ik Geertruid samen met haar laatste snik naar mijn stoffer en mijn blik Jodelend dweil ik Thea op wring haar in mijn emmer sop Onder opgeruimd gefluit druk ik Barend door de ruit Ach, wat wordt mijn huisje schoon Saar en Bep doe ik gewoon in de groene en de grijze ieder op haar eigen wijze…
Katja Bruning23 september 2010Lees meer >

Uitkomst-rijm

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.219
De bleke maan godslampte door de kille ruiten, Ik handen in mijn zakte, pijpte in mijn mond, Zo ruizerijmerde ik zonder Rijm, naar buiten, “Geen muz’,” helaasde ik, “die mij stof tot dichten zond.” Ik straatopte.…

het gedicht

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.288
(Er was niets van de huizen buiten dan een donker gesloten verbond, mijn stappen vluchtten omhoog in de ruiten naar een raam toe dat openstond.) Ik wist de woorden in mijn geheugen trage bewegers zijn naar elkaar een volzin vol in twee diepe teugen, een versregel inééns regelrecht klaar.…

Bericht aan ADO Den Haag-supporters

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.736
de spelersvrouwen uit voor hoer Verheugt u in wat Jahweh heeft verbooden En maakt den Amsterdammers uit voor jooden En heeft uw voetbalploeg weer geen succes Dan zwaait u gans vervaerlijk met uw mes U sloopt wat banken en u sloopt wat stoelen En veele ziekten rollen uit uw smoelen Weer buiten vraegt u jolig en adrem Waar zijn de ruiten…

Geen gezicht 1953

gedicht
5.0 met 2229 stemmen aantal keer bekeken 9.362
Maar ditmaal zag ik s t e r r e t j e s voor de ruit! Doch déze observatie hield ik vóór me, en prees het zicht. Kwam thuis op het geluid.…

Herhaling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
En in de tram, vol jongeren, de ruit zie ik, verward mijn haar, me staan, voel ik me hierin passen? In deze laan waar vader zijn laatste jaren 'k er wekelijks wel kwam geen ouders meer maar zelf geworden nu kom ik er voor jou de setting wel volwassen? Of nog zoveel in te- en herhalen, kijk ik naar een jong en kussend paar.…
Ralameimaar26 augustus 2017Lees meer >

De schepen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.047
Ik hoor vanavond verre schepen fluiten En, even hopend, schoon ik niets verwacht, Druk ik mijn hoofd tegen de kille ruiten En zie de haven in de blauwe nacht. Vertrouwd geluid, ik hoorde u reeds als kind, Soms midden in de nacht, maar meestal tegen De avond bij het opgaan van de wind, Als moeder zei: 'wij krijgen zeker regen'.…