2600 resultaten.
daarboven de wind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
751 telkens opnieuw de zee
’s nachts, traag voorbij
mijn oog
alleen al dit woord
beweegt mijn armen
naar de horizon
gebouwd in schelpen;
purperrood
ik heb mijn huis
nooit geweten noch
het wentelen van de vlakte
ik weet slechts dat ik drijven moet
met de zee als wimpel
aan het roer
foto Robin ©…
Gebladerd met wat rijp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 ik heb
de winterbloemen
op zien komen
zij bloeien
in het kristallijn
van sneeuw en ijs
breekbaar op
hun transparante stelen
gebladerd met wat rijp
contrasteren
met oplichtend wit
de laatste herfsttinten
tot de bloemenzee
zich spreidt en verder
golft voorbij de horizon
waar komend grijs
gewijde stilte brengt
die hoort bij…
Vergezicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.052 Zie een vergezicht,
In de verte gezichten,
Gezichten te ver,
Ruw schetsen kleuren
aarde en lucht gespleten,
Horizon in zicht,
Netvlies prikkelt op
panorama van de geest,
Innerlijk inzicht,
Ondoorschijnend vlak
spiegelt onder bewustzijn,
Onzichtbare zelf,
Vergezicht ik zie,
Zichtbaarheid is je aanzicht,
Uit zicht je gezicht.…
vlieger
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.249 Gedragen door de vleugels van de wind
Wil ik zweven hoog in de lucht
Op zoek naar een andere horizon…
Je maakt van me een adembenemend schouwspel
Meegezogen in de luchtstroom
En volledig overgeleverd aan jouw kracht…
Maar vergeet niet de touwtjes stevig vast te houden
Want één rukwind volstaat
Om me los te laten in de oneindigheid
Van een…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
de schijn tegen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 ochtenstond, goud
tanden verbrokkelen
knipperende ogen
licht ligt onverstaanbaar
over een verdeeld land,
men bouwt een toren, horizontaal
het oosten licht op
firma Het Zuiden
zoekt de Grote Beer
de zee glinstert naar de horizon
volkomen buiten westen
een zon verdwenen
de kleur is scharlakenrood…
afscheidswoorden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.110 Waarheid als een verleden
pijn als een heden
jij en ik ooit
De wetten van de liefde
vergeef me dat ik vergeef
afscheidswoorden die niet bestaan
Voorbij betekent gedaan
jij wist het net zoals ik
het mij nu realiseer
Vrijheid die ervaren wordt
als een hel
die ook wel eenzaamheid wordt genoemd
En zo verdwijn ik
aan jouw horizon
als…
Stilstaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
683 Even stilstaan, dat doe je
als je een liedje maakt,
leert mij de Drentse zanger,
stilstaan in de tijd
het is stil op de gedichtensites
dichters komen op adem
als in eigen tijd teruggekeerd
zijn ze op zoek naar wat komt
waarachtig stil zo wil ik staan
even omkijken naar waar ik ging
nog niet verder kijken
dan een nevelige horizon…
Het stil bewegen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 ik heb de verte
nooit goed
in beeld gehad
er was altijd
een horizon
die leven gaf
het stil bewegen
voorkwam
een verder gaan
ik heb ooit op
het punt gestaan
om alles los te laten
zag mezelf slapen
tot ik bewoog
en wist dat dood
geen verte brengt
alleen leven ons een
echte einder schenkt…
Zon
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
854 Besluiteloos zakt ze onder in de horizon,
wetend dat ze morgen
weer hoog aan de hemel prijken zal.
Grenzeloos!…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 gisteren ontmoette ik een dichter, die me
(alsof hij het allemaal netjes uitgedacht had)
vertelde hoe de zaken in elkaar zaten
'ginds aan de horizon, waar dit pad
de hemel pleegt te kussen:
daar vatten wij het onbereikbare en
proeven van de waarheid, toch?'…
Lakens der liefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
629 Omdat het buiten kouder wordt
kom je nu eindelijk onder de lakens
het hemelbed aan de horizon spreekt liefde
je strekt je uit, vlijt je zacht tegen mijn lijf
er gaat een rilling van tevredenheid
zo knus en teder is ons samenzijn
intimiteit, maakt de nacht gezellig
zelfs de halve maan lacht een glimlach
naar dit naakte onder de lakens bestaan…
Ik raap.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 Die ze dan zal vangen, samen
met de wolken zullen ze worden
gedragen over de zilveren zee
ver weg naar de verre horizon.…
Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
829 Knokkeltenen
die drempels zoeken
en vallen
over horizon;
zij zijn als paarden die aan dode mensen trekken,
bizar.
Nog voor zij
volledig de andere kant op kijkt,
voel ik me al verlaten,
verloren als manke in een lopersland.
Mijn handen uren uitgestrekt,
maar uiteindelijk op mijn rug geslagen.…
Wending
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.119 Verdwijnt het in
sluierende zandgordijnen
vergaat het langs het strand
schuurt het witte zand
van de getijden
de machteloze hand
aan de horizon van
kalkstenen muren
druipt vloeibaar zout
staan bloedkoralen
pilaren geëtst in houtskool
kerven naalden
waaien wimpels tot tenten uiteen
in onzichtbare namen.…
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 En de dagen gingen niet zomaar,
wat in zichzelf gekeerd, zagen zij 'het' op afstand
aan de achtergebleven horizon
waar de maan
bevlogen, fluisterend stil met bekoring
de zon in het oog sprong
en de tijd haar ondankbaar scheen,
niet langer vanzelfsprekend,
maar vol van gloed
niet zomaar..…
Mijn Wad,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
526 Mijn Wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt
kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf
draag mij in het boeket van het heden
speel de liefde al was het echt
spreek niet van zonden
laat me de winnaar zijn…
Een donkere streep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
514 heb op de klif gestaan
zag in de diepte
het water schurend
langs rotsen gaan
het trok me aan
overwoog om te springen
de woeste stroming op
eigen kracht te verslaan
zag de horizon
als een donkere streep
iets in me zei dwingend
maak je gereed
heb me omgedraaid
naar het licht van de zon
haar warmte verhinderde
dat ik toen sprong…
Was jij het
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
753 die levendige dans
de schoonheid op de heuvel
sierlijk in de wind
manen glanzend tegen de horizon
vloog jij daar in galop
de zon tegemoet
om er te zoeken naar welig groen
klaverbloemen, tierig zoet?
*
ik zie je schaduwminnend staan
trouwe bruine ogen
ze kijken me afwachtend aan
appeltje delen?
* Voor Janneke…
Uit jouw stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
543 Uit jouw stilte
wil ik naar de lente lopen
doorbreek het zwijgen
met geluid van puur geluk
op het strand is de horizon
weer zuiver en toereikend
als een maagdelijke bladzijde
in gedachten zonder poëzie
nabij een dichter die wil schrijven
uit jouw stilte in de luwte blijven
zonder stemgeluid en zonder echo
alleen de grijze tinten van…
daarom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
556 men moet
studeren
op woorden zoals
vogel en vergiet
spreek ze uit en
kijk naar de horizon
die versluiert
in mist en regen
de woorden de sluier
de mist de regen de zon
in de verte een station
en treinen die aankomen
en vast ook wel
weer vertrekken
loop er achteraan
en zwaai naar iemand
waarom deed je dat
en waarom was…
Steun
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
654 Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde
maar morgen beleef ik weer de hoop.…
Mijmerkompaan
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.048 Rood is de horizon
door gefluister van wind
gevangen in jouw ziel
in jouw taal
bloeien chrysanten
bruin in een kroeg
omgeving stelt zich voor
aan vriend, droom en ratio
beweging neemt iets terug
van denken, voelen, tasten
een droomseconde hier vandaan
ligt een oeverloze droom
te genieten in het zoeklicht.…
Opende in genereus gebaar
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
948 ken het vlinderbed
daar waar jij
je vleugels voor
het eerst ontplooide
zag het trillend
spannen in de warmte
van de ochtendzon
je eerste kleuren vangen
opende in
genereus gebaar
de lentevlucht
in langzaam wieken
na fladderen het
leren vliegen naar een
onbekende horizon onthoud
je kent de weg en komt weerom…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…
virtueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Je ziet dat bijna niet meer
iemand die zich verspreekt
en daarna alles ontzegt
alleen een luizige sorry
tegenwoordig is alles in
is schrijven een vensterbank
in demi weerklank op het scherm
semi inblazing
op ‘s anders gedachte
luchtig als een blad papier
dat doorloopt over tafel door het raam
tot in de horizon over de rand
dot com Helsinki…
inhoud is een mozaïek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 woorden
naar hun klank droevig
in de donkere tonen
de kleinste klinken
vaak het langst
in de hoogste regionen
je componeert
stemming met muziek
inhoud is een mozaïek
gelegd in kleuren
die je spreidt tot strofen
die een mooi gedicht beloven
dat is het gezicht waarmee
je naar de lezer kijkt en haar
en hem een nieuwe horizon…
Eerste lentetekenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Nog schuilt de zon
in haar wolkenbed
nevels langs de horizon
terwijl moeder aard
haar eerstelingen baart
in zachte kleur
over velden spreidt
knop uit blad ontsprongen
bij zacht geluid
van vibrerende tongen.…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
mensentaal
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
466 Wieslaw stapelt
echte mensenlevens
steen op steen
tot aan de horizon
hij kan het!…