Alle inzendingen over omarmen

1070 resultaten.

Sorteren op:

KEN HET LEVEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
voel even mee met de bomen zucht een moment intens samen met de wind leer van de zon harten te verwarmen beleef alles zonder vooroordeel weer als kind pak met je blote handen de verse sneeuw omarm de kou die ze je voelen laat laat je door de regen overspoelen ervaar eindelijk weer waar het leven over gaat ga het doen ga je overgeven…
Catrinus9 november 2019Lees meer >

Alleen de verte wenkt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 421
weinig over binnen op te merken de lange vitrage houdt mensen weg van de ruiten versluieren het zicht ik probeer ogen te vangen maar ze blijven niet lang hangen te kort voor een herkenning en oplichting van iets uit vroeger in de blik ze gaan zonder gezicht in de laatste cirkels van leven niemand die hen de koers geeft in omarming…
wil melker5 oktober 2023Lees meer >

In mijn vak of sombere kunst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
Niet voor de trotse man los Van de razende maan schrijf ik Op dit mistig papier Noch voor de verheven doden Met hun nachtegalen en psalmen Maar voor de minnaars, die hun oude pijn omarmen, En die geen lof of loon betalen Onachtzaam voor mijn vak en kunst.…

als het verlangen sterft

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 824
ik wil zo graag mijn diepste verlangen ketenen aan mijn ziel of strak omarmen bezingen met liefdesgezangen het zegt zoveel over het aardse lijden nog meer over ons menselijk bestaan we willen de onontkoombare eenzaamheid zo aldoor mijden ik wil zo graag die momenten herbeleven, de tellen van intimiteit, maar word dan gejaagd…

mijn doornroosje

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.205
die uw vlees mijn neus toe krijst is een botte terugslag die mijn glazen hartje barst waar het nog lachte liefste, zijn woorden wekten de rovers in mijn struikgewas leg de ketting aan het goud dat tot uw hartje is gesmolten wacht in het kasteel van eenzaamheid tot mijn knagende stembanden weer op zangzaad lopen en hun omarming…

Vaarwel

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.937
Omarmend heb ik je vorm gegeven en zorgvuldig al je letters neergezet samengevat in ‘n keurig net couplet zodat ik je zag groeien en zag leven Je bent ontstaan uit mijn gedachten en opgevoed door een dichtershart dat alle vastleggende regeltjes tart met wens ‘n eigen stijl te betrachten Nu je volwassen bent laat ik je gaan nog een laatste…
sacrajewa29 augustus 2003Lees meer >

JOU ZO TEDER MINNEN

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.381
Jou zo zacht en teder minnen en je kussen steeds maar weer voert mijn hart je wereld in en laat mij bedelen om nog meer Jou zo zacht en stil omarmen en je behoeden voor 't kwaad wekt mij met een stil alarm en zorgt dat jij m'n hart verstaat Jou zo stil en zachtjes strelen en kusjes geven op je lieve lijf maken je huidje tot fluweel en…
Ton Rijkers23 december 2004Lees meer >

Ik hou van de zee

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 765
vreemden moeilijk te begrijpen maar voor wie mij echt leert kennen die weet dat er ontelbare havens zijn groot en klein waarin men schuilen kan hoever men ook landinwaarts trekt wie terugkeert vindt mij steeds zonder zoeken hoe dikwijls ik uiterlijk ook verander ik blijf steeds herkenbaar soms rustig, soms stormachtig maar altijd het leven omarmend…
Nadine6 september 2005Lees meer >

Ultiem

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
De ochtendstond is amper uitgedauwd - zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer de eerste bundels licht zijn al ontvouwd achter de sluierzone van het schemer – als, in omarming van het jonge groen, een koppeltje zich innig en tevreden verliest in lokken van het pril seizoen waar beiden lusten vol verlangen treden als zij verliefd in hoge…
sacrajewa22 februari 2008Lees meer >

Zwijgende liefde

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.497
aangeraakt ben ik door Hem de stilte, die ik omarm om naar Hem te luisteren zwijgend in Zijn aanwezigheid te komen om Hem te eren dit moment, zo'n bijzonderheid God, leer mij zwijgen als U wilt spreken dan zal de Geest ruimte krijgen om te komen als een warme deken zegen zal neerdalen wanneer ik voor U kniel de grootste prijs, die je kunt…

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven. Het lijkt een betoverde vogelvlucht, in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
Jan Prins19 augustus 2019Lees meer >

Voel me

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 599
graag jouw schoonheid in het veel te hoge gras Verf me op linnen schrijf me in het zand begroet ik je met zonnestralen of druppels van hogerhand Voel me op jouw lippen door 't vroege ochtenddauw dans mij door de seizoenen tot aan het hemelsblauw Vaar me naar de einder zeil me waar het leven ooit begon ontsproten uit pure liefde omarm…
LadyLove25 april 2010Lees meer >

het kind en het glazen vogeltje

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 706
nergens eindigende warmte te kunnen wonen ik tastte dan aan mijn hart aan het kind dat daar stond, hoopte dat God het zou horen dat de regen, die het verdriet bleef verdragen, mij zou inschepen vanuit mijn onrustig bed met witte zeilen, zeewaarts op golven ginder en waar ik dagen van ontwaken zou vinden de beweging van vogels kon omarmen…

Ik hoorde klanken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
zoals het koele water wiegt langs het riet op een warme zonnige dag woorden waarin het gevoel het diepste, kostbaarste van de mens lag verscholen rondom statige gewelven bleef het gesproken verlangen in een echo voor even hangen treffend als de adem een streling langs stoelen met zintuigen te voelen een kunstige omarming door…
Hilly Nicolay17 augustus 2012Lees meer >

vandaag schrijf ik een grijs gedicht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.006
verwatert vuil/grauw wordt haar speelgrond modderig haar paden al worden handen haar zacht opgelegd kan zij haar blik niet afwenden haar stervende geliefde het gelaat dat haar zo dierbaar wil zij behouden met handen en voeten hart en buik in eeuwige omstrengeling desnoods samen sterven begerig en vurig wil zij zijn schamele botten omarmen…

Niet toevallig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Losse tijdseenheden Ogenschijnlijke toevalligheden Van doen en beleven In een mensenleven Onze verklaardrang Is al eeuwenlang Zien is geloven Gevoel ondergeschoven Naast een waarom Ook een welkom Omarm de betekenis Brengt terug naar de basis In ons huist Het onbewuste juist Latente levenszin Toen het waarom verderging Weten…

VOOR JOU

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Het bos zingt jouw naam vandaag en ik vertraag om het lied en de akkoorden te verwoorden ondanks misverstanden en scherpe randen wil toch enkel maar de zon zien in je ogen de wind door je haar bevlogen dat gevoel van enkel maar nu zijn zonder schaduw de ster die je bent verwarmen en omarmen voor elk moment blij dat…

Een Oostvaardersdood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
tranen - langs bomen in vormen van catastrofes een eenzame schelp treurt om de gestolen liefde van haar godin de mismaakte aarde komt woest en ledig terug bij haar geboortestaat wachtend op alles toedekkend hemelwater roodwild heeft het buitenleven afgelegd het warme bloed is gestold een dartele ziel is uit de tijd getrokken de stalen omarming…

Water als taal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Zoals taal is er geen vorm dat water niet beheerst grillige wanden en massieve randen omarmen zeeën en oceanen die meedogenloos stranden duinen en dijken testen elke golf opwellend uit diepe troggen is een woord op de lippen van de branding daar schuimt het spuwsel van zeegeesten tot onleesbare ruige verhalen vloeibare bladzijden…

Zacht klaaglied

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 664
zij zullen in hun spel het licht weer uit de dagen halen en als angst mij omarmen wil, doen zij stiekem vuistje vuistje. zij willen me eenzaam maken maar dat ben ik al en ha! daar heb ik ze tuk! ik zal ze bestrijden, ik schrijf ze weg uit álle gedichten, de herfst en de winter, en tegen duisternis brand ik kaarsen. .......…
Guy Aarts9 december 2015Lees meer >

afscheid in termen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
schuwen voor grijpgrage schuldenaren welken mij de drempel over laten treden met bewegingen die ik eens terzijde had gelegd de ruimte gebaart naar invullende mogelijkheden en ik zie een zee die de kurk belaagt met ruim opgelegde waarden, waarden die voldeden maar niet voldoen aan het strategisch bedacht begrip dat geld het geluk kan omarmen…
elze21 januari 2017Lees meer >

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven. Het lijkt een betoverde vogelvlucht, in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
Jan Prins19 februari 2017Lees meer >

Biggels

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Die lach van uithuilen Depressie op het gezicht Dikke lip en een brok Kam glijdt door haren Stille gedachtes ongedeeld Ontkent het onvergetelijke Als in een droom Van verdrongen werkelijkheid Open armen ontvangen Stilzwijgend het verdriet Want ze omarmen Tegelijk hun verlies Tijd het verleden Niets komt terug Zoals het was In ander…

nachtwerk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
in de nacht fluisteren mijn dromen als therapeut van een schromende ziel die in beelden en symbolen vertaalt wat mijn brein wakker tot zich neemt als sterren hun verhalen fluisteren omarm ik de raadsels die het leven weeft ontvouwen zich mijn diepste gedachten die mij de draden in kennis ontwarren in het donkere diep reist zo de geest langs…

Sneeuwklokje

netgedicht
4.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 602
'n dag waarop je warmte voelt Van gouden zonnestralen Waarvan je weet dat het bestaat Niet enkel in verhalen Maar echt die stralen voelen Dat kent sneeuwklokje niet Dus blijven klokjes hangen Gewenteld in verdriet Tot op een dag de zon toch schijnt Haar blaadjes zacht verwarmen Fier komen klokjes overeind Haar mooie zon omarmen…

HOE KLEUREN KLEUREN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 875
betrouwbare helderheid en haar waarheid een ander houdt van rood van de warmte en kracht en van liefde krijgen en geven velen zijn weg van oranje dat je vrolijkheid en veiligheid en pit laat beleven en er zijn die geel prefereren ze geeft het energieke licht van de zon en schenkt creativiteit sommige die de kleur groen als de hunne omarmen…
catrinus23 april 2025Lees meer >

Altijd zonneschijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 143
Ik beleef fijne dingen steeds weer, Geniet van dingen niet kende eer, Omarm al die mooie gedachten, Waar ’k nooit op hoef te wachten. Ik zing en fluit het hoogste lied, Soms in gedachten, soms hard op, Verdrijf daarmee al eer verdriet.…
Joris Olivier28 augustus 2026Lees meer >

Pretletters

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.503
doorstromen Gooi alle pijn en hoop overboord Samen met mijn verloren dromen Ik laat mijn ziel een tijdje rusten Veel meer nodig…….. heb ik niet Doe mezelf fijne gedachten cadeau En reken af met al mijn verdriet Ik verf de lucht in mooie kleuren Steel de zon om me aan te warmen En ga er lekker weer van genieten Nu het leven mij weer zal omarmen…
car15 maart 2005Lees meer >

Overpeinzing

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 958
Koning Winter heeft zijn charme mits gehuld in een donzig kleed blijf ik stil de Lente omarmen tijdens donkere dagen die ik liever vergeet.…
Stella30 augustus 2005Lees meer >

Zwarte diepten

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 890
soms wandel ik in grijze luchten tesamen met de aarde geuren van zwoele rotting zonder kleuren dan breek ik stilte zonder zuchten mijn stappen dragen dan erbarmen zwaar aan de groene waterkant waar de bomen rusten aangeland mijn donkere schaduw zwart omarmen als fijne druppels regen zwermen spoelen zij soms mijn treurnis weg en sieren…