2289 resultaten.
galan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 herdenk de doden
in twee minuten stilte
een nachtegaal zingt
een ode aan het
leven dat gewoon doorgaat
ondanks de wroeging
de ijle klaagzang
in volgepakte treinen
ondanks de stilte
zingt een nachtegaal
in het struikgewas ondanks
hamert een verre
specht met tikkende
kop acht keer per seconde
tegen een dode
uitgeholde boom…
engelachtig
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
697 kom maar
hier roept
de engel
op naar
het nieuwe
land
jouw verlaten
aardbol is
verre van
charmant
oorlogen aardbevingen
martelingen veel
kinderverdriet
zweef met
mij verder
door het
hemelruim niet
nadenkend over
wat jij
verliet
de nabestaanden
sturen je
wensen ballonnen
liever niet
meer
gezegend…
Een nieuwe taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
743 de taal om met de ontslapene
te praten bestaat uit zwijgen
oog in oog niet spreken
in stilheid alles ondergaan
ik kan huilen zonder tranen
jij kon ooit lachen mét
maar ik voel mijn oude winterhart
en in mijn borst is het koud
bij het verre noorderlicht
zullen eeuwen anders zijn
dagen als vervreemde vrienden
voor animus en gezelligheid…
VROEGE OPKOMST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Volle maan staat groot en laag
aan de verre nachtlucht
glanst zacht vol warm oranje
ronde Oosterse lampion
waarin diepe wijsheden van
China India en Japan
in elkaar versmolten toeven
de mensen het genot geven
altijd vragen te blijven
open willen staan
voor elk gevoel en verstand.…
Voetballer Paul Roodnat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Voetballer Paul Roodnat
Een sterspeler om te kussen
Met Fc Den Haag ging hij gewoon Europees
Het is bijna nog verre familie van me geweest
Hij kon naar het grote Ajax van Van Praag
Maar koos voor zekerheid bij FC Den Haag
Later schoot hij wat te kort
En ging naar SVV en Holland Sport
Daar ging hij later ballen
En schitteren in de buurt…
AUGUSTUSSPIJSLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In Eftelings eethuis
Polles Keuken
brengt uitgebeelde lekkernij
op het ronddraaiende rad
water om je proefgrage tong
binnen de ronde ruimte
laten pannenkoeken
vol zoete of hartige smaak
nabije tuinbloemen
en verre heidevelden
aan het Loonse stuifzand
hun geuren samenwaaien
doen sprookjesbeleven bloeien
terwijl het zich vermengt…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
Scheepspraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
134 Nu zwerft hij zonder al jaar en dag
Onder vreemde vlag,
In een oeverloze tocht
Naar verre, mistige onbekende oorden.…
Tuinen die ogen als goudbazaar
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
903 Zoals scheppers de emmers vol over einders droegen
Timmermannen leidekkers en matrozen tij aanjoegen
Getekend door vingers luchtig gezegend door een hand
In ‘t westen klom de zon steeds hoger in dat verre pand.…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Ginds veegt tijd een verre vogel uit.
De uren en de muren, altijd daar
en altijddurend, zijn hardnekkig
in de waan van zijn bestaan.
Gasten kwamen, vrienden gingen.
Schaduwen zijn hem al voorgegaan.
Vele glazen wijn werden geheven
met woorden van hun schijn ontdaan.
Niets viel te stuiten of te staven.…
Zomernacht
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.641 toen was er gedanst op dat verre gehucht,
in die schuren, omloverd door kanten en bomen!
Nu verzwond, in de verte, 't bedwelmend gerucht
en wij keerden naar 't dorpje, verzonken in dromen.
Zeg!…
Kwantipierum
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
796 kwantipierum tooit mijn hoofd
in deze moedeloze dagen
twurlrokjes draag ik niet
zommelwaar moet ik kopen
op uren van tijdverschiet
mijn pantoffels gaan niet uit
plurenjam smeer ik op mijn brood
in momenten van niets meer weten
ga gedachtenloos in nachtgewaad
schemergroetend zwaait mijn hand
naar vergeten verre buren
die kalender is…
Idylle
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
681 Uit verre wei komt klacht tot hier:
de stier.…
Mijn ster op zonnejacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
896 zag je
vanmorgen
in de sterren
jij twinkelde een
eerste lief maar uit het donkerte
kwamen er meer van verre
elk met een eigen teken
gaven voeding aan ons heelal
maakten alles ietsjes breder
jij verdiepte toen ik
de zon jou uit de eerste
hand liet strelen met haar licht
ga met mij mee jij bent
mijn ster op zonnejacht
en nooit…
Verdwijnen in de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
666 Al het blauw komt samen
In de verre horizon.
Waar alles in verdwijnt.
En weer in zicht komt.
Golven spoelen aan
Na een lange reis.
En keren meteen terug
Naar de wereld op 't water.
Het zet me aan het denken.
Terwijl ik naar de horizon kijk
Ben ik gelukkig en hoop ik
Dat ik ooit de reis terug zal maken.
Ik op los in de horizon.…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
zie maar in mijn ogen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
838 mijn lach
zijn zo eenvoudig te plukken
kijk me gewoon maar aan
het moet al gek gaan
mocht dat niet gelukken
laat het onbegrensde binnen
de mond hoeft niet open
geen hand hoef je te reiken
zelfs stormen nemen af
en gaan op strelen lijken
zie maar in mijn ogen
en de rimpels daar omheen
je bent dan uiteindelijk,
zo weet ik zeker,
verre…
als een lamp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 een lamp
boven een lege tafel
speelt de tijd het loze vissertje
aan de kant
wie plaatst tegels
om te lichten
wie bouwt huizen
om te slopen
wie legt de weg
om te mijden
wie geeft mij adem
om te stokken
wie de tijd
om af te lopen
als de slaap mij droomt
waar het daglicht naar verlangt
tot de telefoon gaat
vraagt of de stem van verre…
Gebed van Maria
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.365 Wie ben ik, dat ik hem mocht baren
In dit koude, verre oord?
Al kan ‘k Uw bedoelingen niet verklaren:
Heer, mij geschiede naar Uw woord.
Eens zal mijn zoon Uw rijk gaan bouwen
Een baken zijn voor ieder mens
Maar hem nu aan mijn hart te houden…
Dat is, mijn Heer, mijn liefste wens.…
Neem mijn zwijgen.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
825 Leg mijn woorden voor je voeten
lees hier,
ze vragen hoe ik ooit zou moeten,
zonder jou
Neem mijn zinnen in je zachte handen
hoor ze van verliefdheid vertederd zingen,
alle dagen,
alle streken in de wind
Vlecht mijn letters in je haar
en draag ze mee
over verre horizonnen
Neem mijn zwijgen en hoor me aan:
Ik hou enkel maar van…
De veteraan
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.065 De beelden weggevoerd
naar de verre horizon
van de abstractie
bouwden stalen muren
waarachter in het diepste geheim
het kind jammerlijk huilde.
Naast het zweet- woelende bed
stonden de spoken
van verjaagde beelden
bestreden met tabletten
weggevaren met de drank
der verdoofde vergetelheid.…
Hymne
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
604 Er zijn zo van die verre tonen dat
mans dove oren ze niet willen horen
van een ieder die op de vlakten wonen,
ze houden zich verborgen, stellen uit
tot morgen, in verwachting op de toon
waarin niets zal worden verzwegen,
waarin méér doorklinkt dan verwacht,
luister wat zwijgt uit een eeuwig lied,
fluistering van muziek, een kosmische
mozaïek…
Begrijpelijk en terecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Angst voor Nederdiets brabbelende CDA’ers met een Franse voornaam,
voor stroop om de mond smerende penningmeesters van de dorpsharmonie,
voor middeleeuws denkende, angstvoedende engerds die zich Europeaan noemen, naar verre oorden op vakantie gaan en juichen als kleurrijk Nederland scoort tegen Duitsland.…
Dmitri Shostakovich
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
658 ik hoor hem
ontbloot aan
zijn stem raakt
verjaarde plooien
van mijn huid
lijken zich
te berusten
in klanken
van snaren
gespannen op
nobele pilaren
dan wel gedragen
door levende liefde
hij kijkt mij diep aan
door zijn verre kijkers;
de wijsgeer voor
ongrijpbare zielen
schenkt mij
noten in kracht
en melancholie
op weg naar…
Bevestigd vermoeden...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
953 je bedondert de boel
Als m'n ogen nog niet
open waren
Zijn ze het nu, dat
heb ik ervaren
Na het gedicht van vuur
vielen de schellen van
mijn ogen
Liever een verre vriend
dan een goede buur…
Bosbessen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Glanzig vochte nevels, uitgehangen
Over 't verre en heuvelig verschiet,
Trekken, nu de zon haar stralen schiet,
Opwaarts met des leeuwriks blijde zangen.
Bukkend met van vreugd gebloosde wangen,
Juicht in 't bos het meisje als het ziet
Hoe de struik wel twintig besjes biedt,
Die ze in 't mandje handig weet te vangen.…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
liedje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 misschien uit verdriet
over het leven dat zo verloren lijkt
en om oorlogen in verre landen
wie weet ook gewoon
dat ik zelf zo wil zingen
maar het niet kan
dus ik luister
en mijn tranen vloeien
over de wereld
en voor mijzelf
Pappa, huil niet
zou mijn dochter zeggen
waarom zou je treurig zijn
de wereld is ook
wel een ramp…