Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

onder de essen

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 655
luchtige dag vol van blauwe weemoed zachtkens glijdt zij daar zonder dat ze hem ziet blauwe waanzin zomer vol witte hoop glans maar raak, zon blonde haren onder de essen laat zij gras vliegen de witte handekes vol van lente lichtblauwe dag een oude man in waanzin zijn dag met haar zonder dat ze hem ziet de blauwe oogjes vol…

iris in het MAS

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
de iris schaaft droog van dorst en honger ontdaan aan haar kelken kraag met minder blad maar meer vertoon leeft ze fier en wel in haar aarden luchtbel haar opzichtig oog gericht op de mensen aan de stroom ze is museumplant zonder nood aan het Woord, elke blik van een toevallige passant opnieuw sterkt haar in haar zonnebloei de weemoed…

Het moeten gaan

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.632
de weemoed die de woorden wijdt en sluiers legt over de dromen omdat de tijd nog niet gekomen, het afscheid niet genomen, de leegte niet ten einde toe doorvoeld is. Het moeten gaan en 't nog niet kunnen; de warme kleuren nog te fel de dagen vullen met hun gloed, omdat het hout nog branden moet en iedere adem leven doet.…
Adeleyd5 september 2006Lees meer >

een witte lach als vergezicht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
de ochtend huivert fluistert dauw herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers in een witte lach als vergezicht klokken luiden hun weemoedig tonen gedachten dromen in seizoenennostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik groet de zomer in zijn vruchten het rijpe…
wil melker28 september 2006Lees meer >

Haar vroeger naakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
Wanneer de houten deuren wijken op de tocht (op avonden van harde wind en hoorbaar sissend water), is zij het steeds die bleek & rechtop in de kussens de kamer binnen komt - ze zegt geen woord, maar speelt haar weemoed in gegiechel om een alledaags verleden (haar vroeger naakt, ooit glad & harig van verlangen), en laat zich gaan vanuit…

Waangelaat

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 431
Soms wuiven bomen nog in lentelach ziet zij dromen achter de horizon maar denkt zij weer, hoe ooit de dag en de ellende van een jeugd begon met stille trom gaat zij nu terug intens treurig is haar waangelaat en draagt zij krenten op haar rug waar tijd nog steeds met weemoed gaat drinkt zij als een volwassen poes kleine slokjes…
mobar10 juni 2009Lees meer >

Kleuren in hun bladmagie

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 555
de ochtend fluistert dauwend herfst trekt draden in het vroege licht ze knispert met bevroren vingers een witte lach als vergezicht klokken luiden weemoedig tonen gedachten dromen in nostalgie de wind is bezig luchten op te schonen bomen kleuren in hun bladmagie ik zie de zomer in zijn vruchten het rijpe rood de kleur van…
wil melker25 augustus 2009Lees meer >

Pruimensaus

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Stralend wit bloempje Aan de kalme waterkant Drinkt niet graag water Arm zwetend hondje Wacht op water van baasje Loopt helemaal leeg Lief klein vlindertje Dartelt schoon zonder weemoed Tot de regen komt Wee vermoeid musje Vliegt met korte vleugeltjes Hijgend in het sneeuw Lief dik konijntje Wacht op een kom met zoet fruit Konijn…
Nemo van Oss22 september 2009Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.677
Met open ogen in het donker, denkend aan de dag van morgen, overvalt een vlaag van weemoed aan een vroeger zonder zorgen. Een groot gezin, zo druk, zo vol, maar onvermoeibaar hecht. Een liefdevolle moeder, Bij haar kon je terecht! "Ga slapen kind, ik ben er toch!…

Als er niets meer is...

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 706
Hou mij vast als er niets meer is om van te houden kom met mij praten, drinken en zingen in het huis van weemoed en verloren herinneringen laat de bloemen lachen in hun vazen gooi de glazen stuk voor wat geluk dansend door scherven van dromen langs de rand van de afgrond waar ik zo lang alleen stond voordat iemand mij vond…

Een andere keer

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
Geen stem laat spreken met weemoed of koude woorden bedekt met een eenzame echo of hand die een richting geeft of verlossen kan wat de tijd laat stilstaan met gedachten aan een bevrijdende dooi of boodschap die ik begrijp wanneer ik terugkeer met een lente die ook jij wilt omarmen omdat je niet meer twijfelt aan de volgende keer dat ik…
proficiens24 december 2010Lees meer >

Met opgetrokken jurkjes

gedicht
1.8 met 271 stemmen aantal keer bekeken 28.797
Later is er de stille weemoed weer als ik, ver gezwommen keer en zie de kust - thalatta, thalatta!…
Thomas Rap18 september 2011Lees meer >

Geven, geven!

poëzie
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Alle vrachten rijzen in het hoogste want, en de leegte legt een zachte weemoed in de moede hand. Geven, géven! Laat de huizen, sluit de ramen, dek de haard: de open heemlen zijn de sluizen voor uw ongeduld'ge vaart. 'k Ben geleegd; ik ben verleden; 'k wórde dood: ik heb gevoed.…

de dag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
de dagelijkse dingen om te beginnen douchen dan ontbijten en op buienradar kijken of ik droog zal blijven trek meteen een regenpak aan het beginnende licht en de lanterenpalen die uitgaan geen tijd voor weemoed of verlangen want de dag is pas begonnen en meedogenloos het zal weer gaan zoals een dag nou eenmaal gaat…

Onkenbaar.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
De dag verborgen in weemoed en soms tranen die glinsteren in de zon. Een gloed van binnen en gemengde gevoelens als stug leer op zacht linnen. De tijd zoekt een weg voor mij, maar onbekend is iedere plek waar ik vertoef. En alle dagen hebben zo hun verhaal. Met een ritme als de golven van de Oceaan.…
martin valk26 oktober 2013Lees meer >

Zwaar

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
De lucht is verzwaard van weemoedig verlangen naar de verlichte dagen waar elke dood nog ver leek keuzes luxe problemen waren liefde lichtvoetig vanzelfsprekend wensen zelfvervullende voorspellingen Nachten van de lange twijfel vullen nu diepe zwarte gaten alleen de dromen zijn soms wit met vederlichte beelden die soms blijven hangen maar…

Oud oogst wijsheid in respect

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Een tijd die niet aan De weemoed van de ouderdom lijdt. Oud oogst wijsheid in respect, Maar mist soms het geduld te Gedogen wat nieuw zaait En aandacht trekt. Nieuw trekt Oude rimpels glad, waar geen Ogen meten met de maatlat.…

ONVERGETEN

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Als ik een knaapje zie, dat hem gelijkt, Dan zie ik hem weer lachend voor mij staan, In al zijn kinderlijke minlijkheid; Dan welt vol weemoed in mijn oog een traan En als het beeld, het droeve, van mij wijkt voel 'k toch des doods onoverwinlijkheid.…

een streep licht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
de horizon kleurt vaal oranje in het licht van de ondergaande zon aan de hemel verschijnt een donkere dreigende wolk we wachten op het langverwachte kind het vervlogen weemoedige lied de laatste adem in het schaarse licht kan eenzaamheid zonder kloppen binnenkomen kan verdriet uitbotten tot schoonheid in de schaduw…

Wacht maar even

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Niets klinkt en oogt vanzelfsprekend het blad valt en leven dreunt dit moment is niet meer en niet minder dat wat je verstilde weemoed noemt. Zoveel woorden en amper nog plaats het regent weer in je ogen © 16-11-2000…

Pechvogel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
In een land waar eenzaamheid een vernedering was omdat alles draaide om geld, bezit en mooie vrouwen kwam ik de pechvogel tegen in mijn nachtmerrie en ik genoot van de weemoed in zijn oogopslag wetend dat ik zelf ook zoals die pechvogel was niet geïnteresseerd in politiek en sportverslaggeving te slim voor het dagelijkse klootjesvolk dat niet…

Late herfst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 782
ik kijk uit naar de weemoedigheid van de late herfst die straks staat te komen die dan z’n geheime kwaliteiten ten volle tentoonspreidt het is de tijd voor ons eekhoorns om dat te verzamelen wat ons door de lange winter leidt dat wat we dan gaan overzien mijmerend bij het haardvuur waarbij we nog even stilstaan overdenken wat was wat…
c. ale30 november 2018Lees meer >

Haiku 5#1

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Versmolten dagen Het jaar snelt voorbij weemoedige uitlopers waaien de uren om. De achtste dag Na zeven dagen zei god de achtste dag ik ben onzichtbaar.…
joepondro28 december 2018Lees meer >

Licht, lucht, zachte vacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
September- weemoedige klanken in wijn gedrenkt. Staande klok staat al vierenhalf jaar stil op half vijf. De nacht is zo zacht als de vacht van een eekhoorn die zijn droom penseelt.…
joepondro14 september 2023Lees meer >

Droefenis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
Weemoed over tijden uit ver verleden, Toen ik nog vol in ’t leven stond, Geen gedacht had aan herinneringen, Louter leefde in het hier en nu. Had ik toen geweten wat ik nu weet, Was voorbereid wat kome, Mij behoedt voor dit immense leed. Soms lukt ’t om weg te dromen Naar tijden van weleer, Niet belast met nog zal komen.…

Over woorden

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik weet niet of er woorden bestaan die het brute breken kunnen verklanken de zwarte weemoed van het gaan…
J.Bakx19 januari 2026Lees meer >

Ouderdom

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5
Totdat de vloed het moede wezen drijft naar zilte stranden van het eigen gelaat; en wat er van het spiegelbeeld beklijft slechts naakte en onthechte weemoed staat. Een droomloos en onwrikbaar samengaan, gevangen in de ziel van een stilleven; de rust van het volkomen stilbestaan, aan de kosmos en het stof overgegeven.…

De laatste waan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 30
In de luwte van zijn keuken, waar de avond langzaam viel, sprak hij zacht over de weemoed dat ooit knaagde aan zijn ziel. Maar het herfstig, grijs verdriet heeft hij rustig afgezworen; zonder spijt om wat verging, of wat nimmer werd geboren.…
Alba1 november 2026Lees meer >

Dankbaarheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
Soms voel ik mij zo leeggehaald, zo dor en droef wanneer de blaadjes vallen. toch is dit niet het einde van het verhaal want straks komt lente weer opnieuw met bloesems die de takken sieren. Waarom toch kunnen we niet elk seizoen gaan vieren want steeds er is een reden voor veel dankbaarheid, al zien we ook niet elke dag de blauwe luchten…
Adeleyd12 oktober 2025Lees meer >

ik beleef jou

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Als het eerste zonlicht Mijn dromen verjaagt Haar zachte stralen dageraad maakt Weet ik mijn dagen Overspoeld door geluk te beleven als roes liefde in vervoering jouw glimlach breekt zonlicht als spiegelend kristal brengt dromen tot leven droefheid in verval vult kleurloze dagen droogt weemoedige tranen laat mijn hart zingen…