1885 resultaten.
Monchou Elime
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 gewekt heeft
's Ochtends vroeg, voor dag en dauw,
Is zij het eerste wat ik zie
En strek mijn arm uit naar de vrouw
Die zich Monchou Elime noemt
Die ik bewonder om haar huid
Haar ogen, lippen, ja ik uit
Mijn liefde als een bij die zoemt
Rondom haar ravenzwarte haar
Met wat kastanje erdoorheen
Streel ik haar rug, haar rechterbeen
Haar borsten…
ik val in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
332 ik val in licht
of licht valt in mij
ik zeg aarde
maar het antwoordt goud
ik zeg goud
maar het blijft zwijgen
ik val in licht
of licht valt in mij
hoeven zonder paard
klank zonder weg
avond die lekt
ik val in licht
of licht valt in mij
Lazarus in mijn borst
een deur die niet sluit
een naam die terugkomt…
Dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
449 Ach, kon ik je maar strelen
Een duim langs je elleboog
Vingers op je arm
Een hand die glijdt over je rug
Je vingers die mijn haar
naar achteren strijken
Onze benen verstrengeld
je hand op mijn knie
Lepeltje lepeltje
terwijl het buiten licht wordt
luisterend naar je hartslag
mijn hoofd op je borst
Onze blikken
die elkaar ontmoeten…
STOOTTROEPEN
snelsonnet
3.7 met 19 stemmen
1.974 Rugdekking biedt soldaten zekerheid
die in de strijd het pleit moeten beslechten,
een ondersteuning tijdens de gevechten
bij onmin, tweespalt en vijandigheid,
al is 't effect daarvan zeer discutabel
wanneer dat plaatsvindt met de blanke sabel.…
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 Haar negerend wast hij zijn handen
Grof misbruikt ligt zij na te branden
Verminkt besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt…
Bejaard
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
788 Zijn hoofd hangt op zijn borst
en in zijn zachte slaap
heeft hij een traan gemorst.…
het goede leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
932 Spint de borst, de liefde in haar web geweven
Ontspringt de roos, die ik van haar heb gekregen.
Ruik zeer breed verspreidt het bos,
de zee, het strand, ik houd haar hand.
Het gezwel voelt goed,
maar dit gevoel
duurt maar even.
Als laatste nu het hart
verzwolgen in mijn eigen smart
en wolken donderen in haar ogen.…
Zoektocht
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.240 Smartelijke en zoete pijn
't beheerst mijn hele zijn
niet in staat te ontsnappen
of uit dit leven te stappen
Een pure zelfkastijding
Lichaam en ziel uit balans
gevoelens zonder kans
hart uit borst gescheurd
en telkens weer verbeurd
Een langzame vernietiging
Een pijnlijk traag sterven
de ziel vol met kerven
niet meer uit te wissen…
gedoemd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.243 gedoemd om droevig te leven
is ieder die teveel liefheeft
nog nooit hield mijn hart het tegen
de liefde die te groot verdriet geeft
weer zocht aan jouw borst
mijn gemartelde hart zijn rust
dat wil troost voor de brandende dorst
en wordt niet geslecht door lust
En altijd zal men boeten
voor iedere liefdevolle daad
tot de wellust der laatste…
villeneuve
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
876 in de hangaar met het harde licht
graait amos met de graaienden
en ziet dan in de drom de vrouw
zo droef en dromerig gebootst
door botticelli
de ogen druppels van de zee
hij loodst het winkelwagentje
langs haar lange haren
en schrikt van het dode kind
van celluloid tegen haar borst
en van de grote glad gesleten
donkerbruine…
En passant
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.131 Voor de spiegel je borsten betasten
op harde plekken. Herinneringen tot leven wekken,
zien hoe de buren gluren, doe maar denken.
De poes verwennen, en passantje zo weer kennen.
------------------------------------------------------------
uit: 'Maanreiziger' (Groningen 2004)…
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 klom over heuvelruggen
met een mondvol zege
hij holt naar de overkant
waar een leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt
hangt omgekeerd in zijn borst…
vervolg dialoog Heer Julius en Vrouwe Triestiana
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.097 Heer Julius:
het ware ook gek te denken
dat uw kuisheidsgordel is ontsloten
ik draag aldoor de sleutel,
niet van mijne ruige borst te verstoten
Vrouwe Triestiana:
ik verlang zo naar u, Heer Julius
pak toch uw waarde sleutel
het ijzer draagt mij zwaar te moede
strijk toch over uwe haren
laat ons genieten van het goede
Heer Julius:…
Terug naar zee
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.874 Ik hield mijn handen open
voor jouw tranen
en wiegde je
zachtjes als de zee
en op de toppen van het duin
stond de dood te grijnzen
we liepen er voor weg
wij twee
ik hield je hoofd gevangen
aan mijn borst
zodat je niet kon gaan
het zout van tranen
prikte op mijn huid
we hadden nog een
lange weg te gaan
en achteraf was het…
Luchtwortels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
984 lillend lijf
Potsierlijk uitgedost
gaat het zijn gang
verplaatst zich
eigener beweging
een autonome massa
In dat corset van vet en vlees
gaven de spieren allang krimp
de wervels knarsen op elkaar
ontdaan van kraakbeen
staat het daar
en tart de evolutie
Ach, lachwekkend lillend lijf
Ooit noodde het een arm
een hand een hoofd een borst…
Serena
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.224 Op en neer deinend
in slow motion
de machtige borsten
waartussen zweetdruppels
de geheimzinnige diepten
van haar lijf afglijden.…
En dan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.679 26 jaar
Billen niet meer de volle perzik waarin je wilde bijten
Je man, zijn huis, zijn vrienden
Heb je zo makkelijk gekregen
Met nagels meer verzorgd dan de huispoets
en gewillige borsten altijd bereid voor meer
Geen tijd om te studeren, want wat wil je
Elk feest uitgenodigd, Met alle vrienden aan koffie
je sport, je lijn, je outfits…
Zij zag mij en groette
gedicht
3.5 met 22 stemmen
8.218 Ik lag met mijn buik tegen de aarde
beestjes weg te jagen van de bloemen
vlakbij mijn borst.
Er had van alles kunnen gebeuren
een vliegtuig kon landen
een boom kon verjaren
een groep bejaarden kon worden gelucht.
Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.…
Ode aan een prachtkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.459 Je zuigt je nu volmaakte mondje rond
de volle borst
en kreunt
zachtjes van zalige zaligheid
teug je het volle leven in
stemmen en geluiden
ongedempt door die maandenlange wand van vlees
klanken
in je welgevormde oortjes
Als je je diepblauwe oogjes openspert
onschuldig
zie je
zou je kunnen zien
waar het Licht vandaan komt:
een meerkoppig…
contactadvertentie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
889 wel lief, niet noemenswaardig geniaal
de levenslust reeds lang op apegapen
de libido niet als bij jonge knapen
het maandsalaris … ach een ietsje schraal
de woning tja … we zeggen maar modaal
de buik is daarentegen welgeschapen
zou graag -het zijn z’n allerlaatste jaren-
eens kennismaken met een jonge stoot
met blonde haren, slank, de borsten…
Na de regen
poëzie
3.5 met 15 stemmen
5.045 Na de regen straalde de avond
En breidde zijn blauwe armen wijduit
En hief het lachend gelaat van de aarde
Door de dunne nevel van tranen
Voor hare fonklende wimpers
Weder blozend omhoog;
Laat mij zo lachen hemel,
En hef mijn ziel tot uw borst,
En laat de dampen van mijn leed
En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten
En van mijn…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Of huiver met mijn lippen aan je hals,
En aan je borsten, de gebenedijde
Terwijl ik in je lichaam vloei,
Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
Uithalen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.676 Annie heeft een nieuwe jurk gekocht
rond haar borsten veel te strak
ze loopt wat houterig van ongemak
had liever toch een korte rok gekocht
doch 'had' was echt niet meer ter sprake
moet het hier en daar mee doen
'je bent zo plat als wat' zegt Koen
'laat je moeder het wat open haken'
zijn schoonmoe wil alleen maar breien
met vier pennen…
Eenzaam is de oude man
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
651 Eenzaam is de oude man –
eens had hij de vrouwtjes lief –
denkend aan vroeger tijden
en aan hen met wie hij vrijde
Nog voelt hij voor de meisjes
al zien ze hem niet staan
In zijn lijf voelt hij zich twintig
maar vanbuiten is hij honderd
Voor ’t slapen pakt hij de foto
van zijn allerliefste ooit
en legt haar op zijn borst
om haar virtueel…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Hun godin is in
de golven ongebroken,
in aarde ongewroken.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen en van sterren,
kust licht van verre.…
Ik zong zo menig minnelied
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.775 Een eedle ziel in elke borst,
En troost aan al wie lijdt en dorst,
Dat wenste ik steeds voor alle mensen;
Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.…
Ketterij?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
545 Onder levenden wil ik liggen,
scharrelen in aardse retoriek
van roze biggen, verwent te
wroeten tussen wortels van
de romantiek, de borst gewent
naar de verlichters, met het
gezicht in gewoelde letters
van de zinnen, ketters van
regels en van lichtsporen in
het woord, in gestreden voren
wordt nooit onderhandeld,
gewoekerd, welgeschapen…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 heb stenen gestapeld
rond je navel en
draag olieschalen aan
de korte lont
ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van een ondoorgrondelijk lot
De samensmeder verliest zijn blik
in de groeve van haar albasten,
voortreffelijk gepunte borsten…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee lopen
steeds verder en verder tot ik haar spreken
kan dragen op mijn borst…