Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

Een gouden traan

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.561
Want in die vaas, op de houten kast, zwemt mijn goudvis met een lach … van het zout in het water heeft die enkel nog wat last.…

park

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
een langgerekte vijver plooit zich minzaam in het park te midden van oeroude bomen trots op hun massieve kracht een houten brugje spant zich ingetogen door het heimwee en wat oude dromen tot rust en milde troost gekomen vindt in de spiegeling wat mededogen wat eenden glijden schadeloos onderdoor geen vogel vliegt nog op daarvoor twee eksters…
delius24 april 2006Lees meer >

buurtbezoek

gedicht
2.6 met 62 stemmen aantal keer bekeken 58.017
zijn familie en wij buren ineens allemaal tegelijk op bezoek in zijn kamer de spullen onder ons verdeeld. alleen de brief in het linkervakje van de zelfgemaakte groene, houten kast durven we weg te gooien noch te posten of te lezen een week later loop ik onder het erfstuk, zijn paraplu door zijn regen…

een façade

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 581
mijn vingers glijden zacht over orgeltoetsen speel in gedachten met vragende borsten die bij iedere toon aanzwellen; naar nog meer aanraking dorsten mijn tenen strelen de houten pedalen alsof zij jouw voeten willen zoeken en jou op mijn liefde willen verhalen mijn lijf speelt een onvoltooide serenade gezeten op een kussen zo…

onderweg naar novgorod

netgedicht
4.2 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.379
de ijzeren hamer beslecht het laatste lot en daalt als donderslag bij herhaling neer op de dodenkamer; zes houten planken bekleed met een blauw vod zij omsluiten het vertrokken leven een man met verleden nu door spijkers in het donker gedreven de priester zingt doorheen de mist van wierook over ons laatste oordeel dat zuigt aan ons…

tegelzand

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 957
september zesenveertig in dit huis gaf je mij jouw zegen een leven lang en gelukkig om te herhalen ik herinner me het tellen en de tegels, de kamers die wij nodig hadden genoeg om tot de tijd te fluisteren - nog later dan nu – dat zij niet bestond niet hier niet op de houten vloer in het zonlicht cirkelrond…

Minziek

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
Jij nam me mee die eerste keer aan houten hand invoelend de natuur versmalde jij mijn ratio naar pril gevoel en grijze lente en zij, met haar kromme bewegingen een beetje vochtig in haar trillingen bracht me weer thuis, bij het haardvuur waar haar gevoelens de bovennatuur hadden en samen in deze onvoorspelde liefde hadden wij…
mobar8 april 2009Lees meer >

doordraven

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
de taal kraakt als een houten vloer ik loop er voorzichtig overheen en probeer... maar val er doorheen. houtrot dus, slechte constructie een vergissing in houdbaarheid. Ik had het moeten onderhouden, nu lig ik beneden op mijn gat in de woonkamer.…
c. paris10 september 2009Lees meer >

Dodenakkers

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.001
spreeuwen ratelbekken in hoge populieren die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen er groeien braamstruiken langs de vervallen muur, gestapeld op de schei van gezegende en ongewijde aarde hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden en 't stille graven in de nacht het dodenhuis waar men voor altijd heten zal of dat kleine houten…
Hanny19 mei 2010Lees meer >

buurtbezoek

gedicht
2.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 14.611
zijn familie en wij buren ineens allemaal tegelijk op bezoek in zijn kamer de spullen onder ons verdeeld. alleen de brief in het linkervakje van de zelfgemaakte groene, houten kast durven we weg te gooien noch te posten of te lezen een week later loop ik onder het erfstuk, zijn paraplu.…

waard

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 794
De dagen hier zijn als een feest wat nooit stopt geen rot hout alleen maar gezond zijn de woorden spelen in het rond zoals de lach van goud zoals de dag die eindigt en opnieuw begint met dauwdruppels aan het gras vers opnieuw geboren hoor lief je kunt het horen zon lach nog een keer naar mij zoals een speelplaats klinkt als een schommel…

Herinnering aan vader (II)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 880
Ik meng hun geur met die van smeulend hout dat in oranje en rood de kamer doet ontgloeden. Zo was ik kind... Zo at ik appels, de knieën opgetrokken voor het vuur, terwijl mijn vader 'Warum weinst du' zong...…

Zaagselsporen… (2)

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 809
Houten speelratels kleppen kinderdromen tot madeliefjes. “ Wie een kind door het duister stuurt staat in eigen schaduw “ G.B.Shaw Http:/www.Pamapoems.nl…
pama7 februari 2011Lees meer >

Scherenkust

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
Cultuur Religieus karakter Jagen voor eten Overleef Steen en bot Als materiaal Dat de buit binnenhaalt Millennia na- dien leven Wij als zij + + + + + + + Uit houten planken Van leien dak voorzien Stijl. Opgetrokken Stavkirke Ringebu Alta - Finnmark (Noorwegen, 2000)…

IJSSELMEER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Hoog en droog op houten jukken ligt aan de voet van d'oude zeedijk Markerwaard - in vergeten drift - Ijsselmeer , onbegrensde onderstroom van Midslander schippers hun onvergeten droom van brekende zeeën vliegend schuim de mast teneêr nog brandt het licht in roekeloos weer geen teken van leven in kolkende golven nu later lig jij daar…

Ambachtelijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Een ambachtelijk bakkerijtje een terrasje twee tafeltjes zes stoelen een houten bank een regenton geraniums alom een zondagmiddag de laatste van september nog volop zon een koppeltje een jonge hond hij een twintiger groot en blond zij kust hem zij kust hem op zijn mond de liefde te groot de wereld te klein de kus verheft hen de…
vancoillie1 oktober 2012Lees meer >

Teddyberen ( Senryu’s)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Houten speelratels kleppende kinderdromen witte seringen. Zaagselsporen uit teddyberen van de tijd, doodgeknuffeld. Schooljongen met tas, droomde dat hij kroonprins was, toen hij Shakespeare las. Kinderarbeid stelt mij steeds dezelfde vraag, het antwoord blijft vaag.…
Pama19 maart 2014Lees meer >

Emotieloos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
Bijna wezenloos omdat hij verkoos, te sterven, kijkt zij voor zich uit, niet te bevatten, dat hij, die nooit sprak over de dood, nu stil met gevouwen handen daar, in die houten kist ligt. Bijna harteloos, omdat hij vergat, dat er meer mensen mee geraakt werden, dan hij ooit kon overzien.…
An Terlouw19 augustus 2014Lees meer >

VERLANGEN....

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
Langszij liggen ze vast liggen ze met knoop en mastworp Zeil en tuig in het vooronder de bibbers in 't hout Het is te hopen dat de scheepjes niet los raken,op drift door opstekende wind 'Mijn kind hierin wil ik je wiegen in mijn bootje' Maar wacht een goed seizoen waarin de zon aan kracht gewonnen Een briesje in de…

Vader wacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Al het vleselijk tastbare van hem die eens mijn vader was, bevindt zich nu te midden van andere geruimde doden, in het tochtig duister en koude vocht van een knekelput, een stinkend krocht bedekt met houten planken. Hoop had hij weer op te staan, om samen met zijn Heer de overwinning op de dood te vieren.…

Uitgestaren?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
kille wind huisvest tussen haren van ongeschoren vel en geblazen blaren zijn de ogen, starend naar het weinige aan alles hier ontbreekt ’t geinige er liggen slechts restjes op de hoogste tak de veren gebonden in een knapzak bovenin het vertakte hout gemaakt uit het ambacht aloud en nu loopt de Koude Turk van de getto tot aan…

In de verf gezet

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.390
De mooie dode in een lijst van hout. De scherpe vouwen in zijn broek en hals, het oude haar dat met een spray verstevigd is, de rouge op de boerenwangen, de lipstick – wat een stervende al niet te wachten staat. Hij is vakkundig in de verf gezet, de zwaar geretoucheerde minnaar en roze etalagepop, liggend op je tv.…

De dichter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
ziet hij als een schone levenstaak Er zijn altijd wel verzen in de maak Of hij nu pretentieus is of bescheiden Naar zelfinzicht wil hij de lezer leiden Hij stelt verzwegen zaken aan de kaak De dichter, hij wil grenzen overschrijden Hij kan niet anders dan maren verspreiden Wat dat aangaat ligt er een wereld braak Zij pen is zogezegd een houten…

Verwintert naar lente

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
ik wist nog de wuivende takken waar bladergroen de wind volop ving nu jagen vlagen fluitend door kaal hout striemt regen tegen basten als zegen want ook leven verwintert naar lente kant en klaar wachten knoppen op zon en voorjaar nog heel even is ons plechtig beloofd met valentijn zullen de eerste bloemen verschijnen wil melker…
wil melker12 februari 2019Lees meer >

NotreDame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Onze dame Onze Grand dame in de greep van vlammen die om zich heen grijpen als een dolle verzot zijn op droog hout Onze dame Onze Grand Dame lijkt niet te blussen daar de vuurzee nietsontziend om zich heen slaat Onze dame Onze Grand Dame kijkt machteloos toe evenals de Parijzenaren waarbij een gat wordt geslagen in het hart van…
LadyLove16 april 2019Lees meer >

Strand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Mijn hart klopt, werkt (als hout in de tijd), droomt....…

portret

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
het huis is groter dan mijn schedeldak de vloeren piepen en kraken, alles lijkt aangeraakt schemer daalt op de tast in het trappenhuis stof dempt hier de stemmen, de tijd lijkt geel en ijlt na in rammelende, zware houten spiegelkasten met geraas dat smoort in late doofheid er hangt nog etenslucht boven de afgeruimde tafel…
Iniduo24 juni 2019Lees meer >

Vergane Glorie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Nu rest verweerde steen en rottend hout. De kachel brandt niet meer, het voelt hier koud. De neergaande zon, kleurt de lucht in alle tinten rood. In de verte krast een kraai. Hier woont niemand meer. Hier gaat niemand meer dood.…

nacht

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
mij in zich op nog zie ik in de vage gloed van buiten aldoor brandend neonlicht bladlappen buigen wil ik dat hier beweging is hoor onheilspellend engelenhoofdjes ritselen vleugelvruchten vallen ontvallen roteren boven de sloot draaien om hun as geruisloos en ik wil met hen zinken nerven doen ontstaan zoals in oud gegroeid hout…

De schaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
De schaal wiebelt hypnotiserend licht en donker op en neer Tikjes van mijn nagel De rand omlaag drukken en langzaam de ronde volgen Golven weerkaatsen de zon Schommelend licht Wiebelschaal Met een stok sla ik trilstroom in het brons, de houten tafel en van mijn vinger naar mijn…
Zywa3 mei 2021Lees meer >