1330 resultaten.
Beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Hij en zij
samen op het strand
langs de waterkant
hand in hand
Allebei
alleen maar zwijgen
nadenken
terwijl donkere wolken dreigen
Jij en ik
de golven spoelen aan
het wordt vloed
blijven we of zullen we gaan
Beiden
zo kwetsbaar in de natuur
zeggen niets maar begrijpen elkaar
op het late uur
Ik en jij
als de golven van de zee…
Je opent blozend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 kom bij me zitten vraag je onverwacht
je blik is open en je ogen zacht
je lippen nemen mij apart en
kussen liefde uit mijn hart
je handen woelen door mijn haar
woordjes in je oor als een intiem gebaar
ik streel je teder en je opent blozend
ogen dicht genietend minnekozend
wimpers krullen als je ogen zich met tranen vullen
kwetsbaarheid…
Dam
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
468 als genarcotiseerd staren we
naar de beelden
ze droegen rugzakjes dicht tegen elkaar gepropt
in plaats van mondkapjes in 't land waar de dood woei
onder de zwart witte wolken
nog niet zo lang geleden
waar de tranen stroomden
de kwetsbare mens in zijn verlatenheid
tot rust gekomen
jouw vrije adem
laait de vlam van barmhartigheid…
liefde kiest niet - zij vindt zich
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
643 ruiken wil
als zij maar bloeien kunnen
liefde is nieuwsgierigheid
naar iemand willen kennen
hoe vreemd of vertrouwd ook
juist omdat zij ontdekken wil
liefde is samen ruimte geven
voor de vindtocht van elkaar
in dat magische moment
voorbij de verdedigende angst
liefde is onvoorwaardelijk
een geschenk dat vreugde vindt
in de kwetsbare…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
Verboden gebied?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 een ding,
in iedere zin die ons toekwam
in korrels zand opgegaan, toen
de vloed onverhoeds binnenviel
ieder woord dat werd gewogen
stom werd tot beider
verboden gebied verklaart
elk verzwegen woord, zich
koestert in de late zon
maakt dat het bloed niet stolt
de klank vanuit het onbewuste
gehuld in het zwijgen,
versterkt in kwetsbaarheid…
als de wind gaat liggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 een straffe storm of bedreigende waterval
ontmoeten we in de schaduw van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid of verval
al wat tijdelijk is raakt uit het zicht
men hoede zich, derhalve, voor het vergaan
van wat achter een verscholen diepte ligt
het is de tijd, die dwingt tot inzicht
ja zeker, ze is zo rekbaar als elastiek
dagen dragen…
Mentaal manipuleren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij was een man van fifty schades of grey
Zo had ze tot haar spijt moeten ontdekken
Hij raakte haar op zeer kwetsbare plekken
Hij was een gaslighter, zij prooi in spe
Hij was een man van vijftig tinten grijs
Zo had ze spijtig moeten concluderen
En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren
In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs
Zijn…
In de ban van de ring
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
592 zijn geweest
het was die gedachte of een verlangen dat ontwaakte
twee flitsen in de morgenstond
-zij hebben wel een naam-
maar die nog aan elkaar lijken gehecht
ach, het is vooral de tijd die slecht
de vroege natuur voedt niet altijd zoet
niet aldoor smaakt alles spontaan naar meer
soms halen gevoelens je in;
de vroege zon maakte me kwetsbaar…
Operatie #Sneeuwvlok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 winter is
en we zonder kunnen
Alleen het hoogstnoodzakelijke
kopen we, niets onderhouden we
dat de bezetting in stand houdt
haar landvraat, mensenvraat
Vrijheidsvraat
Ons bloed stroomt, onze adem
tovert ons op zijn mooist
kristal na kristal te voorschijn
Onaangeraakt
We zullen een nieuw leven sterven
in de harten van de soldaten
kwetsbaar…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden
maar in het openen van ruimte
waar ik niet omheen kan
dan sta ik stil
en voel hoe ik besta
tussen wat ik nog kan worden
en wat ik ooit zal loslaten
ik draag haar niet als last
maar als een open plek in mij
waar het leven dieper wordt
en kwetsbaar…
Geen roze mist
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 jij hebt de dood
in de ogen gekeken
maar wilde van die
werkelijkheid niets weten
pas later kwam het besef
hoe kwetsbaar het leven
is en welke uiterste datum
er aan onderhoud gegeven is
operaties chemo’s
en bestralingen hebben je
niet klein gekregen in een steeds
meer relativerend bestaan
ze lieten je gaan
in de uitbehandeld sfeer…
Groeizaam weer.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.813 Nooit kwetsbaar, niet echt te raken.
Geen plaats voor twijfel, zeker weten.
Van zelfvertrouwen blaken.
Als boer niet alles eten.
Maar dit lijkt alles te verstoren:
"'T is groeizaam weer voor tumoren."
In juli kauwt hij op zoethout.
Het eerste teken goed beschouwd.
Toch wat klachten, iets benauwd.…
Zwijgen
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
701 Het verdwenen vertrouwen
maakt het onmogelijk
ooit nog gevoelens
te tonen omdat die
kwetsbaarheid
misbruikt zou worden.
De dwang tot verandering
sloot deuren en bouwde
hoge muren, waarachter
steeds meer verzwijgen,
omdat spreken
nooit meer veilig kan zijn.
(c) Chatfant | 16 juli 2007…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.437 toezingen
Ontmoeting vol van geluk
Zaligmakend verrukkelijk
Liefde zal steeds groeien
Harten zullen opbloeien
Vervlochten in samenzijn
Twee zielen op een lijn
Liefde verlangt openheid
Praten huilen op zijn tijd
Vergeten en weer vergeven
Zo raak je dieper verweven
Liefde is het mooiste goed
Gehuld in een zachte gloed
Mooi en toch zo kwetsbaar…
Liefje
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.807 Jouw geur prikkelt mijn zinnen
ik kruip dicht tegen je aan
voel de liefde rijkelijk stromen
jij bent het geluk in mijn bestaan
Jouw adem vult de kamer
als een zweem zacht vol rust
Mijn vingers beroeren je lippen
kwetsbaar roze van liefde en lust
Jouw dromen en gedachten
vinden hun weg naar mij
Je glimlach maakt me week
zo ontroerend lief…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 In de ruimte koud en inktzwart
zien ruimtereizigers in spotlight
van de zon de blauwe planeet-
dat in stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders…
Uit het juiste hout
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 Ik heb mijn basten afgepeld,
verwondde vel over mijn benen,
hoe kwetsbaar ongekorven hout
in de jaarringen geteld door
botte bijl en beitel geschonden,
onbewerkte in ruwe staat, wat
terugslaat naar onbedekte schenen,
verwijst naar oude wonden.…
Voor Jou, door jou
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
619 Mijn buik
vol van een
oceaan van
zware trage
golven
Liefde in mijn
lijf
wil stromen
traag door dalen van
groene bloedrode
hartstocht
Omvat naast jou
onze woorden van
vandaag
Schragen
onze lijven
samen
Bloeien als de
ontluikende roos
zacht rose als ons
vel
fel begeerde
tederheid
zo kwetsbaar
zo fragiel
ontsproten aan…
De maat van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Een glimp, waarin het
eerste licht als stille traan
geboren wordt, gedachten
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
hangen zich aan gouden
ringen, alles is al gewogen,
blijft zonder gewicht, in de
krappe ruime en in de maat van
alle kwetsbare herinneringen.…
Schrikreactie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 waterlelie,
uitnodigend op mij te wachten
(ik denk aan iets)
de rest van haar toverlichaam verstopt ze
diep in de aarde, die zij immers is,
juist door die anonieme overgave
spring ik niet als een dolleman op haar,
maar ik volg de cirkel van haar rok
als in een plechtige processie,
prevel bezwerende formules,
totdat ik de aanblik van haar kwetsbare…
Geen punt
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.616 Het ochtendgloren (rood dus regen,
regen dus rood) maakt ons weerbaar,
kwetsbaar door de nieuwe dag. Dat is
het punt ja, dat. Dat broze in die grijze
harde chaos waar de vlucht alleen maar
voorwaarts kan, terwijl wij terug willen,
samen hand in hand zoeken naar een
ommekeer.…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij een levende Aarde
in een golf van disrespect
Ben ik de gek
die zich noch moeite, noch pijn bespaart
om van haviken duiven te willen maken
en over klein en kwetsbaar…
adres onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
648 droomde ik een droom
in een droom
kaal ruig woest en leeg
de ruimte
ik legde mij neer
en droomde daar over mijn eigen wereld
nooit zorgen over eten en drinken
een beschermend dak niet nodig
immer achtergrondige muziek
ik zou volmaakt gelukkig zijn
maar een donkere wolk
deed mij beseffen dat deze
droom in een gedroomde droom
intens kwetsbaar…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 Voetje voor voetje
In kwetsbaar evenwicht
Weg is het pad.
Groen dringt zich op
in al haar weelderigheid.
De doornen en de brandnetels
krassen op de huid
De ziel blijft ongedeerd.
Zij slaat terug
door het te ontwarren struikgewas.
Muggen zoemen, bijen steken
Door stengels
die lussen maken
om enkels.
Een soepzooitje!…
Het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Geluk is zo kwetsbaar.
Geluk is kostbaar.
Wie haar uitzaait
wacht een grote oogst…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 ik roep de vogels mijn lief
vol nijver en egard
zoeken ze een heem in de gaard
welluidend, of verwonderlijk stil
vertoeven ze er vol appetijt
toch zo broos, in kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 waar lust en leven een kunst
in een oase van de overgave
heling door gelukzaligheid
die de alletijdse begeerte
overleeft en bewust wordt
van haar kwetsbaarheid…
Matrix van de ziel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 gedempte dauwdruppels, beleving
in het perspectief van ons tijdsverschil,
beeltenissen die geen twijfel overlieten,
osmose van kwetsbaarheid, een weg
die zichzelf verder droomde in een
gedicht in de matrix van de ziel.
Liefde is kristal, het prisma breekt het licht
en vervalt tot breekbare kleuren.
Vergilius…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Vader ben ik van dit
Mooie, kwetsbare kind,
Dat thuis zo op zijn
Eigen omgeving gesteld is,
Erg gericht op de veiligheid
Van eigen pap, mam, en huis -
En nu zie ik je dansen
Op je eigen klompjes
Op het grijze zeil
Van je klaslokaal -
Op je hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid…