Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.054
Er is enkel de leegte, het duister, het staren in de verte. Wie spreekt over zin en betekenis, wie voelt wat niet kan gevoeld worden? De aarde draait door en mensen houden vakantie of treuren ook elders en ver van hier... Gos toch, God toch, sta ons bij!…
Adeleyd3 augustus 2006Lees meer >

In Exsilium

netgedicht
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 707
Meestal is de lucht hier gevuld met zinderend stof behalve wanneer er een westelijke zeewind waait dan kan de verte pijnlijk helder zijn de zon schijnt hier van kleur te veranderen met het wisselen van de jaargetijden en de toevallige regen ruikt naar mos en paddestoelen ik wandel veel door het rotsachtige bergland me verbazend over…

Petekind

hartenkreet
2.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.473
kerk jij in je doopjurk we wachtte tot de ouderling van dienst een seintje gaf Ik heb je toegesproken want ik voelde mij zoveel ouder en dacht dat ik je leren moest het leven te omarmen omdat het zo kort is Je bent nu half zo jong als ik toen was en je bent een eind gekomen Blijf maar gewoon zoals je bent dan kan ik uit de verte…

ontmoeting in spiegel

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 818
onvoorwaardelijke allesomvattende onuitputtelijke lieve liefde hoe onvermoeibaar heb ik je gezocht noord en zuid oost en west in diepste diepten en in verste verte hemel en aarde heb ik bewogen water en vuur uitgeput en moedeloos op mijn schreden teruggekeerd en thuis gekomen poets ik mijn spiegel schoon na zoveel lange…

Nog ontbloot van dood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
gebroken was de brug waarop jij had gelopen wat stappen en een armzwaai vonden we terug de sporen nog ontbloot van dood haalden de overkant in ringen aan je hand ze wenkten blauw maar in een hoofdomdraai wees je de richting aan waarin jij wilde gaan wij zijn afgebogen jouw verte werd een stip de brug is nog gebroken omdat die onze…
wil melker21 oktober 2009Lees meer >

Deuntje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik fluister tegen de boom dat mijn hart een dansje maakt voor jou ik neurie in de wind het deuntje van je glans ik draag in mijn borst een kruidje van de dag dat ik je klaarlicht uit de verte komen zag ik herkende heel je gloed en schokte bij je blik die mijn bestaan verlichtte met de vlam van juist en vol nu fluister ik naar…

Een storm van zand

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Over de donkere velden in mijn geest loopt een man met dichtgeknepen ogen in een storm van zand Zijn gezicht rood en verbrand In de verte ziet hij het zoveelste licht vijf zonnestralen op zijn gezicht Ogen verblind door zand en felle straling wat ontneemt hem zijn openbaring? Verward vraagt hij zich af hoe ben ik hier beland?…

Knotwilgen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
Hier ademt alles rust en vrede een vogel klinkt in de verte het voelt als een late herfstgroet.…

Ver(lost)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
al rennend en vliegend kleurt mijn leven in alle snelheid dezelfde donkere cirkels na iedere hoek komt weer die identieke straat als net tevoren het zweet verdwaast in de verte kleurt het groen waaraan ik me vastklamp doch blijkt het 'n doolhof van dorre bladeren waardoor mij niets anders rest dan mijn eigen lot in handen te nemen…
LadyLove30 augustus 2013Lees meer >

Scheveningen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 902
In de nabije verte, hoor een jongetje snikken, Hij is zijn moeder even kwijt. Dat kleine mannetje, dat ben ik. Zestig jaren zijn nooit vergleden. Ik zoek in mijn herinneringen, en vind mijn moeder terug. In het decor van zee en meeuwen. Hier, vandaag, aan het strand, van Scheveningen.…

Misschien

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
Omsloten door haar huis maar verdwaald in zichzelf pijnigt een vrouw zich met een gestolen verwachting Geen hoop verloren is een toekomst waarin zijzelf een plaats had Nooit zal het dierbaar zijn Licht kan zuiveren, filteren net als de tijd Maar hier kan licht van dag noch tijd het Niets doen wijken Ze sluit de ogen en denkt in de verte…

Mongools voor mondharp

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
(Trio AYARKHAAN uit Jakoetië (Siberië)) de KHOMUS In de verte hoor ik de tijd Dichtbij tsjilpen hoorbaar vogels Van heel veraf komt aangezet op 't ritme van de mooiste klank Van heel veraf komt aangezet het geluid van de KHOMUS dat het geritsel van berkenblad met slechts twee tonen de wind snoert Siberië, zomer 2001…

De berg weg

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
De kronkelige weg die eindigt op de kam verliest zich in de weidse verten en stort zich naar benee gelijk een waterval met zeven haarspeldbochten waarbij in elke bocht het uitzicht minder wordt of juist alleen de berg zich toont.…

Maanvriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 702
Over genegenheid weet ik door zomerse nachten onder maanlicht van het muggenland bij het meer alsof ik ergens in een verte een brief moet schrijven plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers onder wolken die als slagschepen regen bezorgen op het hoofd van mijn personage in een droom…
mobar16 maart 2016Lees meer >

Houding

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
het silhouet van een boom lijkt ijzig stil alsof hij staat te wachten op een lichtstreep uit het wolkendek een klein glimpje lentewarmte op zijn kale kroon aan mijn werktafel staar ik kouwelijk in de verte diep in gedachten zit ook ik te wachten op het vroege jaargetij van thuiskomende zwaluwen…
Hilly Nicolay15 februari 2021Lees meer >

mijl op zeven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
er ligt een lange weg te gaan die honger met brood verbindt langs stadslicht, hemelbogen en schaduw, ter aarde geworpen een kalf huilt als een geit geen omtrek in de verte te zien soms waait tederheid voorbij op de tast, zoals dat hoort de omstandigheden moeten hun samenloop nog vinden op afstand maar onafwendbaar zoals hop en bier…
Iniduo28 september 2024Lees meer >

één van die dagen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 191
struinen over de kleidijken en kijken naar het groeien van het mos op de bunkers horen hoe de polder zoemt en gakt onder de zindering van het boomloze zonlicht de van hitte trillende verte waarin de reeën verdwijnen en die paar schepen per dag ook daar al de zilverreigers en vele zwierende zwanen die dikwijls tranen trokken kon ik…

Laatste tonen .....

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Teder raak ik harde snaren van onbespeeld verdriet, zacht streelt de ondergaande zon noten op verbleekt papier het voorjaar walst licht nader in de verte hoort zij klanken van zwoel gezongen woorden, langzaam groeit tijd door de de dagen, op mijn naakte huid speelt kippenvel met trillingen van ooit bespeeld verlangen het laatste…
metha31 januari 2005Lees meer >

Zonder sprookjes

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Soms, zoals nu, denk ik mezelf aan een avondmeer, golfslag eenvoudig zonder sprookjes, een wereld waarin nacht valt met overgebleven lichten, oranje, likkend aan het water een auto in de verte en ik alleen aan de oever onder de bomen met gedachten die niets vinden geen zinnen uit losse woorden niets dan woorden die haar zoeken in vergane…
Ruud Linssen25 september 2003Lees meer >

Najaar

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Wegen worden drassig weilanden moerassig de verte is nevelig het leven oogt mistig in de nadagen van het jaar. Melancholie speelt de melodie die wij graag horen en onze ziel bekoren. Een dunne zonnestraal komt heel theatraal een bloem verwarmen. Een blad dwaalt door de lucht het lijkt op een geregisseerde vlucht.…

mank

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.095
stormgewassen zuiver ruikt het bos een populier ligt neerslachtig dwars over het voetbalveld geveld moeder eend telt nog een keer vandaag mist ze er drie van de vijftien maar de vijver maakt een draai waar ze zich verstoppen kunnen boven water onder de treurwilg buiten beeld in de verte vindt een trein zijn rails terug evenwijdig er…

Gaan

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.463
Tussen de beken langs het smalle wegje stil in de regen kom ik gegaan, kom ik gelopen en tijg naar de verten tot waar de woning in ’t naaldbos moet staan, kom ik getreden langs bloemen en grassen, druipend van water groen-blank in het licht, kom ik getogen al zeggend en zingend ’t zinrijke woord van het beeldend…

De appelgaard

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.575
Kijk af en toe nog even om naar het kind dat in de verte staart boven in die appelboom temidden van de appelgaard Kijk af en toe nog even om naar die blije kinderhand waarin een appel is gaan glimmen als een grote diamant Kijk af en toe nog even om naar het kind dat vrolijk fluit in zijn handje zeven appels dans hij blij de weg vooruit…

Vlucht....

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 899
De eenzame vogel in mijn hand rust al dagen uit met gesloten ogen, angst om te vliegen Kijk, op wisselende hoogte maken tien zwaluwen een prachtige vlucht, ze maken zomer En boven het water gaan de meeuwen paarsgewijs op zoek naar lokkend zand en golvende verten Tijd om mijn blik te verleggen van zachte zekerheid en glanzende trouw…

10 seconden surreëel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
Ik staar naar een flat in de verte, zie de wolken tussen toppen van een zelfgebouwde stad roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn schouders op de koepel van een grote glazen lach Diep daar beneden produceren / consumeren de geprogrammeerde…
sterre5 april 2004Lees meer >

Zondagnacht

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Een nachtegaal zingt groen minnend dansend, wolken duisteren maan dromend de weg terug zonder aarzeling begonnen, stille sterren en alle daargelaten zaken van het hart voel ik zo langzaam, vallen in de nacht, van wuivende gebaren, en jij daar in de verte weet van mijn dromen, buigt in stilte naar het zand dat wij ooit, zeldzaam, in…
mobar7 oktober 2008Lees meer >

Groen gras

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Toen was het gras nog groener groen zoals in het begin van de lente met ochtenddauw en bloemen bloeiend te zien tot in de verte En als je in het midden staat wachtend op de zonneschijn tot de zon weer volop straalt dan wordt het leven weer wat verfijnd Vol goud en zilveren schittering over het groene gras kunnen alle leugens vergaan als…
Arlette30 oktober 2008Lees meer >

koude tenen

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 728
je stilt dagen van winter en geeft me onwennige kinderogen bindt bitterheid aan alle lege uren nu dood sneeuwt op koude voeten de meisjesjurken, de lippen gedragen, ongelezen bij iedere gebroken vinger en nu het donkere huis de verte meet zie ik door muren heen de oude stenen in mijn te kleine bouwdoos jij kust me maar maakt…

Wankel perspectief

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
gedwongen door de werkelijkheid zoomde ik heel anders in en veranderde daardoor het mij vertrouwde vergezicht zo kwam de einder in het zicht maar ik zie niet scherper, nee zonder contouren wijdser, grootser als in het ijler lentegroen alle obstakels zijn vervaagd het voelt alsof er dieper diepte is de verte deel van mij de toekomst…
annabel9 april 2009Lees meer >

En zoogt mijn dromen

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 515
niemand was ik warm me in onzekerheid aan buien voor de zon de jas aan bij gelegenheid ik sla in kwetsbaar zijn mijn vleugels uit en toon mijn lijf wacht tot niemand kijkt als naakt verleidt gaat open komen mijn woorden strelen langs je borst je legt mij aan en zoogt mijn dromen ik drink de toekomst in met jou de verten…
wil melker19 augustus 2009Lees meer >