Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

Spookhuis.

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.663
fluisterende stemmen ik moet aan het duister wennen op zolder hoor ik zacht koorgezang schaduwen op de muur van de gang ik blijf trillend van schrik staan een spook in rook kijkt mij aan sneller dan snel weggaan de angst komt eraan ik ren weg de straat op mijn hart klopt in galop ik durf niet om te kijken niet van mijn pad te wijken…
J.J.v.Verre20 september 2008Lees meer >

- Passant der verzuchting -

netgedicht
4.8 met 48 stemmen aantal keer bekeken 693
Bries, die de zang en ode van de liefde verdient eens bemind, zal ik trachten nooit meer te wijken. Jou diepe blikken hebben mij nooit echt bekoort, ik was enkel een passant der verzuchting. Troost herken ik zonder veel betekenis, zie de gevels van vlagen voorbijtrekken, ze naderen elke dag de afgrond.…

Happy end

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
Hij moest naar z'n koe, die op springen stond, toe, maar de man wist gewoon niet van wijken. Al lag ze, ze stond hem wel aan en hij vond haar zo mooi, dat-ie langer wou blijven. Door hem werd gesmacht, immers waar hij aan dacht was de intimiteit aan den lijve.…
Aubrey23 april 2010Lees meer >

De gure wind

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 804
Vogels jaagt hij zo op de vlucht, die gaan naar warmere landen wijken. De winter kondigt zich nu aan, de lampen zullen nu vroeg al branden. Snel zie je een fietser voorbij gaan, terwijl hij blaast aan zijn koude handen. De natuur is grauw, de bomen kaal.…
Hermien28 oktober 2010Lees meer >

Dichter Mohammed al-Ajami: 15 jaar cel?

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Koninklijk gezien wijken, Alex, ook in 2013 mensenrechten voor de baat.…

Mijn jongske slaapt al zo lang

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.874
De hele kamer wordt licht, De wanden klaren en wijken; De stralende sterren kijken Naar mijn jongske's lief gezicht. Dan wordt hij plotsling stil, Ziet op naar hunne pracht Of hij op antwoord wacht, Of zich bezinnen wil. O.... verder en verder gaan Zijn vluchtende voetjes!... Ik hoor ze!.... 'k Wil mee!...…

Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
bijeen wordt het een lange nacht waarin ik vel over been mijn laatste krachten meet met de Hellehond, met de wonden die de natuur als een vuurproef heeft aangebracht Want hij wacht mij op, Anubis immer weer als ziekte, twijfel en Dood mijn pad kruisen Hij is de spiegel van de Ziel en als ik durf te kijken, niet meer wil en zal wijken…

Je bent mijn rots

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.086
In je ogen een sterke blik die van geen wijken weet Heel alleen dan vloeien tranen die niemand ziet. Ik kijk in het diepst van je ogen, Zie daar de pijn die jij lijdt. De vertwijfeling in je hart, De zwakte in je lichaam.…

In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.671
Ellendig, lijf en droom ontkennend, wijk ik Naar de onderwereld van mijn ongeloof. Geen grenzen, geen bakens, geen horizont. En dalend, als een doelbewuste zwerver, Begint de valk haar vreselijke vlucht.…

het jaar verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
luister naar klanken voor de ziel doorgaans warm en voor 't harte zacht denk aan wat het jaar heeft gebracht waarop ik nu voor de herinnering kniel het doek schuift meer toe lijf en geest zijn vaker moe maar de schepper in mijzelf dwingt mij te ruiken, te kijken, te luisteren en te proeven het visionaire kind in mij weet nog niet van wijken…

hoe wit met hoe velen

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.965
gemorste melk of sneeuw sneeuw is er niet gevallen geen vlokken tussen de bomen dwaling van zonnevlekken maar plotselinge witheid wildheid van bloesems slaat uit in dit scherfje ongerept winterbos dat thuis en haven is voor de bloemen rust en vrede voor wandelaars waldgänger hoe dan ook het wil niet meer uit het hoofd het woord waldgänger niet wijken…

Noodhulppost

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.470
Mevrouw, wij nemen geen patiënten aan U kunt ons altijd bellen voor advies Voor een ontsteking aan uw hersenvlies Niet aan dat andere, dat is onkies En in gevallen van pijnlijk verlies Zult u toch naar een ander moeten gaan Verwijzen doen wij niet in deze wijk Er wonen hier teveel expat sprinkhanen In dure villa's aan de sjiekste…

Woorden plukken in een steekvlam

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 385
Mijn benen wijken zachtjes — naar de leegte waar jij net nog was. Je kijkt naar me, en mijn ziel, o mijn ziel, wil verdwalen in al die lege plekken waar jij ooit even bleef staan. Je zegt iets. En ik hoor de klank maar mijn stem blijft hangen in stilte, alsof mijn longen je woorden willen vasthouden in plaats van lucht. Je zwaait.…
jacob h10 juli 2025Lees meer >

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Tere vormen duwen zich naar het licht en markeren de komst van een ommekeer, kleine tekens dat de winter zal wijken. Het ademende woud rekt zich uit na zijn lange winterslaap en in deze tedere overgang ontstaat een nieuwe samenklank. Stilte verschuift naar het eerste geluid, de belofte van mildere dagen die de kou langzaam verdringen.…
CB27 februari 2026Lees meer >

Levenslust van de Vlieg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 186
Ik wijk uit naar de schuilhoek, ontsnap de soldaten van de Keizer die mijn hekeldichten vreest, toch schrijf ik door. Want levenskracht is geen rozenbed, het is het brommen dat blijft, het vers dat straks luid in gesloten keizerlijke oren zal gonzen, terwijl de Hemelzoon zelf mijn rust verstoort.…

Aquavontuur

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 251
het eind der levensduur van haar stutten en palen en muur nog van geen opgeven wil weten tot de zee haar in de lagune verschalkt een achtarmige octopus, een gigant om zich heen grijpt en als Scylla in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen laat slijten de lagune-enclave aan lidoboulevard heeft de mens verlaten, hij neemt de wijk…
Max10 augustus 2026Lees meer >

Snelsonnetteur gezocht (m/v)

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
en kennis en taalvondsttalent met acht jaar ervaring - zo vind je er geen in Brugge en Gent  Leiden of Overveen en Bergen aan Zee In deze tijd zijn ze  haast nergens meer  - bijkans uitgestorven als laatste ijsbeer van Nova Zembla  tot Klazienaveen Volendam Purmerend Krommenie Urk en Sleen van Spitsbergen tot Assendelft Wijk…
Maxim7 september 2026Lees meer >

Onmacht gevleugeld

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 139
Misschien geen antwoord, geen belofte, geen teken, maar iets in de stilte dat niet wil verbleken Een aanwezigheid die zich niet in woorden laat vangen, een onvoltooid verlangen dat blijft hangen En immer weer de wanhoop, die niet wil wijken, het rusteloze keren, het niet kunnen bereiken Alsof het hart iets weet wat geen verstand verstaat…
silann Nara19 oktober 2026Lees meer >

Allerliefste vriendin

hartenkreet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.478
Vreselijk is het, als je voorgoed Je allerliefste vrouw los laten moet Hoeveel pijn en verdriet moet een mens lijden Om erachter te komen waarvoor we strijden Hoe donker kan het zijn De lach verdwijnt, het doet pijn Hoe was het om vrolijk te kijken De muziek moest voor alles wijken Hoe was het om positief te denken Als niets je meer leek…
ikke5 augustus 2003Lees meer >

De onverzettelijke

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs De wind waait door je laatste herfstbladeren Je leven stroomt door je aderen Je leeftijd loopt in ontelbare jaren Overleefde zoveel gevaren Veel heb je gezien in lange, langzame tijd Je wantrouwde de mensheid Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Raaf24 oktober 2004Lees meer >

Iris

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.225
Hij lacht...en zijn zucht jaagt mij, arme, in delucht, En een boog van tintlende kleuren Is mijn spoor, als ik wijk naar een droomerig rijk, Waar ik eenzaam om Zephir kan treuren.…

DE REGENBUIE

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.431
Allengskens wordt het stille nu, gaan schuilen zijn de winden; de vlagen wijken ruggewaards, en ‘t regenleger snelt, beneden, in de geulen en de goten, met geweld, om asem, in de ondergang, en veiligheid, te vinden.…

jij maakt mij man

hartenkreet
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.868
werkelijkheid is het tot passionele waanzin echt niet ver; hier in jouw bed zo warm, heet de lenden nat en brandend vuur laat baden ons in ’t zwoele zweet ontwapen eindelijk mij en jou vergeet de schuchterheid weet dat dit nooit voorbij zal gaan ook als het schreeuwen van genot tot in de verste hemelen reiken zal ‘k nimmer van je zijde wijken…
sunset7 december 2007Lees meer >

Rozen op het strand

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.402
Ik wandel met mijn kinderen op het strand - dat valt niet mee, als één je been vastklampt - op een koude zondag ergens bij Wijk aan Zee en snak naar een vers kopje Earl Grey Ik kijk wat de zee brengt naar de kust, rommel die waarschijnlijk nooit wordt gejut: rottend hout, een jerrycan, een plastic buis en een bos rode rozen onder het schuim…

Tussen stad en dorp Zandberg

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.694
bij gevaar nog niet zo stug of elk viel op de stad terug uit niemandsland na elk beleg beging de tijd zijn weg grondig langs de eens zo stille laan gezichten kwamen, namen gingen en leefden er een levenslang bestaan voorbij in voorspoed ongewisse jaren kwam tijd voor Zandbergs nijverheid en bouwden sterke mensen toegewijd hun wijk…

- Opgesloten leed -

netgedicht
4.5 met 64 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Opgesloten in een dodenkamp rotten, weggeworpen bewoners wijken krotten. Toleranz vergeten de trappen afgejaagd, jodengeweld zo genadeloos afgemaakt. ..ter herinnering aan opgesloten leed.…

dingen van alle dag

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 727
documentaires en ATW ja dat laatste al sinds jaren maar zèlfs nu niet meer elke dag maar voor een detective of een thriller of een misdaadserie daar sluit ik mijn ogen echt niet voor gisteravond met silence wittness had ik tranen in mijn hart en ziel wat een misstanden waren dat het was reality zoals het daar toe gaat in de arme wijken…
windwhisper16 september 2010Lees meer >

Ineengedoken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
werkte jezelf te pletter in kathedralen als een schilderende huurling van de kerkelite maar bij nader inzien zag ik je subtiele ernst en de aparte manier van vernieuwing in houdingen gebaren en attributen. je buigt vol eerbied voor de religieuze kunstenaars uit het verre verleden en waarom ook niet, hun ernst was even ernstig en wij wijken…

Onze vlag.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
‘t Wordt een slanke berk, buigzaam, rank en sterk, laat zich door wind oostwaards wijken. Zijn zilveren bladeren beschaduwen de parkeerplaats in zinderende hitte, koele waaier. Uit de verte tooit zijn herfstgeel waar wij wonen. Na 15 jaar hoog als ‘t dak, trots als een vlag….…

Missus est Angelus...

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.066
Kom, kom, keerselicht ontsteken, eer de nacht aan 't wijken gaat, hoort gij 't haantje lustig preken? Kom, sta op, de klokke slaat! 't Is Gods Engel die 't verkondigt, dat Messias u verwacht, die gedoold hebt, die gezondigd, dag en nacht!…