869 resultaten.
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang
ik blijf trillend van schrik staan
een spook in rook kijkt mij aan
sneller dan snel weggaan
de angst komt eraan
ik ren weg de straat op
mijn hart klopt in galop
ik durf niet om te kijken
niet van mijn pad te wijken…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Bries, die de zang en ode van de liefde verdient
eens bemind, zal ik trachten nooit meer te wijken.
Jou diepe blikken hebben mij nooit echt bekoort,
ik was enkel een passant der verzuchting.
Troost herken ik zonder veel betekenis,
zie de gevels van vlagen voorbijtrekken,
ze naderen elke dag de afgrond.…
Happy end
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
561 Hij moest naar z'n koe,
die op springen stond, toe,
maar de man wist gewoon niet van wijken.
Al lag ze, ze stond
hem wel aan en hij vond
haar zo mooi, dat-ie langer wou blijven.
Door hem werd gesmacht,
immers waar hij aan dacht
was de intimiteit aan den lijve.…
De gure wind
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
804 Vogels jaagt hij zo op de vlucht,
die gaan naar warmere landen wijken.
De winter kondigt zich nu aan,
de lampen zullen nu vroeg al branden.
Snel zie je een fietser voorbij gaan,
terwijl hij blaast aan zijn koude handen.
De natuur is grauw, de bomen kaal.…
Dichter Mohammed al-Ajami: 15 jaar cel?
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Koninklijk gezien
wijken, Alex, ook in 2013 mensenrechten voor de baat.…
Mijn jongske slaapt al zo lang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.874 De hele kamer wordt licht,
De wanden klaren en wijken;
De stralende sterren kijken
Naar mijn jongske's lief gezicht.
Dan wordt hij plotsling stil,
Ziet op naar hunne pracht
Of hij op antwoord wacht,
Of zich bezinnen wil.
O.... verder en verder gaan
Zijn vluchtende voetjes!... Ik hoor ze!....
'k Wil mee!...…
Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
659 bijeen
wordt het een lange nacht waarin ik
vel over been mijn laatste krachten meet
met de Hellehond, met de wonden die de natuur
als een vuurproef heeft aangebracht
Want hij wacht mij op, Anubis
immer weer als ziekte, twijfel en Dood
mijn pad kruisen
Hij is de spiegel van de Ziel
en als ik durf te kijken, niet meer wil en
zal wijken…
Je bent mijn rots
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.086 In je ogen een sterke blik die van geen wijken weet
Heel alleen dan vloeien tranen die niemand ziet.
Ik kijk in het diepst van je ogen,
Zie daar de pijn die jij lijdt.
De vertwijfeling in je hart,
De zwakte in je lichaam.…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 Ellendig, lijf en droom ontkennend, wijk ik
Naar de onderwereld van mijn ongeloof.
Geen grenzen, geen bakens, geen horizont.
En dalend, als een doelbewuste zwerver,
Begint de valk haar vreselijke vlucht.…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 luister naar klanken voor de ziel
doorgaans warm en voor 't harte zacht
denk aan wat het jaar heeft gebracht
waarop ik nu voor de herinnering kniel
het doek schuift meer toe
lijf en geest zijn vaker moe
maar de schepper in mijzelf
dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij
weet nog niet van wijken…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 gemorste melk of sneeuw sneeuw is er niet gevallen geen vlokken tussen de bomen
dwaling van zonnevlekken maar plotselinge witheid wildheid van bloesems slaat uit
in dit scherfje ongerept winterbos dat thuis en haven is voor de bloemen rust en vrede
voor wandelaars waldgänger hoe dan ook het wil niet meer uit het hoofd het woord
waldgänger niet wijken…
Noodhulppost
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.470 Mevrouw, wij nemen geen patiënten aan
U kunt ons altijd bellen voor
advies
Voor een ontsteking aan uw
hersenvlies
Niet aan dat andere, dat is
onkies
En in gevallen van pijnlijk
verlies
Zult u toch naar een ander
moeten gaan
Verwijzen doen wij niet
in deze wijk
Er wonen hier teveel
expat sprinkhanen
In dure villa's aan de
sjiekste…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Mijn benen wijken zachtjes —
naar de leegte waar jij net nog was.
Je kijkt naar me,
en mijn ziel, o mijn ziel,
wil verdwalen in al die lege plekken
waar jij ooit even bleef staan.
Je zegt iets.
En ik hoor de klank
maar mijn stem blijft hangen in stilte,
alsof mijn longen je woorden willen vasthouden
in plaats van lucht.
Je zwaait.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tere vormen duwen zich naar het licht en
markeren de komst van een ommekeer, kleine tekens dat de winter zal wijken.
Het ademende woud rekt
zich uit na zijn lange winterslaap en in deze
tedere overgang ontstaat een nieuwe samenklank. Stilte verschuift
naar het eerste geluid, de belofte van mildere dagen die de kou langzaam verdringen.…
Levenslust van de Vlieg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
186 Ik wijk uit naar de schuilhoek,
ontsnap de soldaten van de Keizer
die mijn hekeldichten vreest,
toch schrijf ik door.
Want levenskracht is geen rozenbed,
het is het brommen dat blijft,
het vers dat straks luid
in gesloten keizerlijke oren zal gonzen,
terwijl de Hemelzoon zelf
mijn rust verstoort.…
Aquavontuur
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
251 het eind der levensduur
van haar stutten en palen en muur
nog van geen opgeven wil weten
tot de zee haar in de lagune verschalkt
een achtarmige octopus, een gigant
om zich heen grijpt en als Scylla
in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen laat slijten
de lagune-enclave aan lidoboulevard
heeft de mens verlaten, hij neemt de wijk…
Snelsonnetteur gezocht (m/v)
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
743 en kennis en
taalvondsttalent
met acht jaar ervaring -
zo vind je er geen
in Brugge en Gent
Leiden of Overveen
en Bergen aan Zee
In deze tijd zijn ze
haast nergens meer -
bijkans uitgestorven
als laatste ijsbeer
van Nova Zembla
tot Klazienaveen
Volendam Purmerend
Krommenie Urk en Sleen
van Spitsbergen tot
Assendelft Wijk…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Misschien geen antwoord, geen belofte, geen teken,
maar iets in de stilte dat niet wil verbleken
Een aanwezigheid die zich niet in woorden laat vangen,
een onvoltooid verlangen dat blijft hangen
En immer weer de wanhoop, die niet wil wijken,
het rusteloze keren, het niet kunnen bereiken
Alsof het hart iets weet wat geen verstand verstaat…
Allerliefste vriendin
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
5.478 Vreselijk is het, als je voorgoed
Je allerliefste vrouw los laten moet
Hoeveel pijn en verdriet moet een mens lijden
Om erachter te komen waarvoor we strijden
Hoe donker kan het zijn
De lach verdwijnt, het doet pijn
Hoe was het om vrolijk te kijken
De muziek moest voor alles wijken
Hoe was het om positief te denken
Als niets je meer leek…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
De wind waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Iris
poëzie
3.9 met 13 stemmen
7.225 Hij lacht...en zijn zucht jaagt mij, arme, in delucht,
En een boog van tintlende kleuren
Is mijn spoor, als ik wijk naar een droomerig rijk,
Waar ik eenzaam om Zephir kan treuren.…
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 Allengskens wordt het stille nu,
gaan schuilen zijn de winden;
de vlagen wijken ruggewaards,
en ‘t regenleger snelt,
beneden, in de geulen en
de goten, met geweld,
om asem, in de ondergang,
en veiligheid, te vinden.…
jij maakt mij man
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
4.868 werkelijkheid
is het tot passionele waanzin
echt niet ver; hier in jouw bed zo warm, heet
de lenden nat en brandend vuur
laat baden ons in ’t zwoele zweet
ontwapen eindelijk mij en jou
vergeet de schuchterheid
weet dat dit nooit voorbij zal gaan
ook als het schreeuwen van genot
tot in de verste hemelen reiken
zal ‘k nimmer van je zijde wijken…
Rozen op het strand
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.402 Ik wandel met mijn kinderen op het strand
- dat valt niet mee, als één je been vastklampt -
op een koude zondag ergens bij Wijk aan Zee
en snak naar een vers kopje Earl Grey
Ik kijk wat de zee brengt naar de kust,
rommel die waarschijnlijk nooit wordt gejut:
rottend hout, een jerrycan, een plastic buis
en een bos rode rozen onder het schuim…
Tussen stad en dorp Zandberg
gedicht
3.2 met 13 stemmen
5.694 bij gevaar nog niet zo stug of elk viel
op de stad terug uit niemandsland
na elk beleg beging de tijd zijn weg
grondig langs de eens zo stille laan
gezichten kwamen, namen gingen en
leefden er een levenslang bestaan
voorbij in voorspoed ongewisse jaren
kwam tijd voor Zandbergs nijverheid
en bouwden sterke mensen toegewijd
hun wijk…
- Opgesloten leed -
netgedicht
4.5 met 64 stemmen
1.137 Opgesloten in een dodenkamp rotten,
weggeworpen bewoners wijken krotten.
Toleranz vergeten de trappen afgejaagd,
jodengeweld zo genadeloos afgemaakt.
..ter herinnering aan opgesloten leed.…
dingen van alle dag
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
727 documentaires en ATW
ja dat laatste al sinds jaren
maar zèlfs nu niet meer elke dag
maar voor een detective of een thriller
of een misdaadserie
daar sluit ik mijn ogen echt niet voor
gisteravond met silence wittness
had ik tranen in mijn hart en ziel
wat een misstanden waren dat
het was reality zoals het daar toe gaat
in de arme wijken…
Ineengedoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 werkte jezelf te pletter in kathedralen
als een schilderende huurling van de kerkelite
maar bij nader inzien zag ik je subtiele ernst
en de aparte manier van vernieuwing in houdingen
gebaren en attributen. je buigt vol eerbied voor
de religieuze kunstenaars uit het verre verleden
en waarom ook niet, hun ernst was even ernstig en
wij wijken…
Onze vlag.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
649 ‘t Wordt een slanke berk,
buigzaam, rank en sterk,
laat zich door wind oostwaards wijken.
Zijn zilveren bladeren
beschaduwen de parkeerplaats
in zinderende hitte,
koele waaier.
Uit de verte tooit zijn herfstgeel
waar wij wonen.
Na 15 jaar hoog als ‘t dak,
trots als een vlag….…
Missus est Angelus...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.066 Kom, kom, keerselicht ontsteken,
eer de nacht aan 't wijken gaat,
hoort gij 't haantje lustig preken?
Kom, sta op, de klokke slaat!
't Is Gods Engel die 't verkondigt,
dat Messias u verwacht,
die gedoold hebt, die gezondigd,
dag en nacht!…