1030 resultaten.
Sint Jan
poëzie
1.9 met 20 stemmen
2.544 Stil-stralend ligt de Plas in zilverlicht;
Heel zacht bewogen door de morgenwind
Wuift suizend riet; in ’t wijde vergezicht
Sluimren de dorpen in matgrijze tint.
’t Is hoogfeest van het blije zomertij,
Reeds juicht de merel als de vreugde ervan,
De zomerdroomen ruisen ons voorbij …
Het zijn de lichte nachten van Sint Jan.…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 lange schaduwen
die onze benen
maakten in
de lage zon
donker
contrasteerden
ze op de witte
stenen muur
van de buren
jouw voeten
raakten net
de rand ik
bescheidener
in lengte maar
gespierd de
overhand
we liepen alle
passen hinkelden
en sprongen
hoger dan ooit
moesten vreselijk
lachen hoe
onze schaduwen
vaak uit zichzelf
bewogen…
Herinnering aan mam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
574 Ik vind jou in mij
Daar waar jouw glimlach ook krult in mijn mondhoek
En mijn handen zich krommen gelijk de jouwe
Daar waar onze lichamen zich bewogen in eenzelfde dans
En onze harten samen klopten van vreugde om de herfsttinten in het bos.
Daar ben jij dichter bij mij
Dan bij mij vandaan.…
Medbeds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
322 Ik, oja,
daarvan had ik vroeger gehoord,
tijdens Corona
Zij wachtte liever daarop
die kwamen gauw, ook voor dieren
Vrijwilligers zouden er werken
Ik appte schoondochter die voor bedrijf
wereldwijd apparatuur slijt
Of zij ook van die medbeds fabriceren,
voegde een site toe
Zij, bewogen, hoe ik dit…
hoe nep die site, ze van alles…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.
Nu rust het geheim in het diepe, blauwgroen,
alsof het er simpelweg nooit heeft hoeven zijn.
De stroming trekt zacht aan wat vast leek te staan,
soms rest er geen keuze dan los te moeten gaan.…
Momenten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
81 en hoe jij zat op de grond
misschien dichterbij dan ik
bij dat wat bodemloos wordt genoemd
vergankelijke woorden sprak je nooit
ze hoorden bij jouw eindeloosheid
zelfs hoe jij een begin aankondigde
als een reeds geleefde avond
woorden bewogen traag door onze stilte
uitgesproken met bevende lippen
wat wogen ze zwaar
voor mij
Hoe…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 onder mijn voeten
de eeuwen
verborgen onder
dikke lagen
leem
ze bergen
bewogen tijden
de
laatste ijstijd
in
uitgestrekte
steppe
maakt plaats
voor zachte regen
in het landschap
groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog…
Ziels verbonden
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.677 Mijn hart veroverd door jou
Mooie blik in jouw ogen
Mijn hart veroverd door jou
Lippen die tegen de mijne bewogen
Jij jij heb mijn hart veroverd
Onze zielen zijn samen gekomen
Om samen een geheel te worden
Samen zijn wij zielsverbonden
We weten dat we bij elkaar horen
Wij zijn voor elkaar geboren
Het is een feit dat wij samen horen
Tot de…
Een druppel olie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.320 Ik ga gewoon de vrede brengen
en doe in hemelsnaam toch mee,
al is het maar een druppel olie
op de bewogen volk’renzee!…
Zij sluimert
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.422 Zij rust in 't malse mos en houdt gebogen
Die arm, die mos en lokken beiden strelen, -
Een sprei van groene schaduw, zacht bewogen,
Daalt uit de zilverlovers der abelen;
Zij ademt zuchten en zij lacht, als togen
Er dromen door heur ziel, die vrolijk spelen:
O, zoete hoop!…
PARADISE
gedicht
2.2 met 39 stemmen
17.709 Om indruk te maken op de acteur aan mijn tafel
zeg ik De mooiste film die ik ooit zag heet Paradise Lost
De camera bewoog zich niet en alles was zwartwit
vreemd als een paradijs nee vreemder
De jongen zegt dat ik Stranger than paradise bedoel
Ik concentreer me op het woord 'gereserveerd'
tot de letters zwemmen en de wereld een vlek is…
Jarige Quicksilver
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
6.322 Vandaag jarig op tien september,
flowerpowermeisje , wars van oorlog
vrouw van vrede en een wereld
zonder haat of geweld
muziek, liefde voor de natuur in al
het schone ervan
bevlogen en bewogen
we werden vriendinnen vorig jaar
delen vaak een lach, maar ook een traan
jouw engel aan mijn sleutelbos
en een vlinder aan mijn ketting
mag ik…
Snel
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
1.535 Z'n pijlsnelle stift
werd bewogen in drift:
nooit ervóór had-ie zó snel getekend.
Zo snel als-ie d' eindstreep kon halen,
bleek tevens d'r stemming te dalen.
Ze zei nogal stug:
'Wel, dat deed je heel vlug,
maar het lijkt, dus ik zal je betalen.'
De contante betaling viel tegen:
een vluggertje had-ie gekregen.…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 licht en ongrijpbaar zijn de ongesproken woorden
enkel uitgeademde lucht, geen klank
gedachten in een lege tekstballon
stil zonder de droom te verbreken
radiografisch kijken naar onderhuidse wonden
met gewone ogen niet waar te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die…
Ik geloof (belijdenis)
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.251 Ik geloof in de drie-eenheid van God
Vader, Zoon en heilige Geest
Zoals het altijd is geweest
Ik geloof dat God bewogen is met ons lot.
Ik geloof in Gods onmetelijke goedheid
Dat Hij mijn leven leidt, elke dag
Zolang ik hier op aarde wezen mag
Ik geloof in Gods liefde en barmhartigheid.…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 beleefd
Hij werd een kind van mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter werd hij mager
de huid trok zich strak wit om
verpeesde, verknoopte spieren heen
Hij zat uren stil naast de oven
wiegde dan eindeloos het hoofd
Soms wees hij nog met zijn vingers
naar wat hem nog bewoog…
Identificatie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
807 Vanuit een trage schoep
van lentewinden staan de
bomen slapend, gras groeit
in bewogen vlagen, passie
gloeit in kippenvel wat over
water rent tot aan een grens
waarin de oever zich herkent,
tekening van passie op de huid
met scherpe naalden van weleer
in duizend sterren, gekleurde
lampioenen waarin liefde hoort,
waarover helden…
E-mail van zijn moeder
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.261 Langzaam dringen de woorden
uit de e-mail tot hem door
zijn moeder in de laatste fase
van haar veel bewogen leven
met schizofrene man en idem zoon
wil hem nog wel liefde geven
hij leest de brief met ingehouden tranen
emoties die wellen uit 't diepste van zijn ziel
het onrecht door de mensheid aangedaan
maakte dat hij voor de dierenwereld…
Beste tijd.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
675 Maar al waar ik keek,
mijn ogen bleven leeg
Mijn handen reikten
tot wanhoop gedreven,
hemelhoog,
in een poging de regenboog te omhelzen
Mijn voeten, zwaar in de klei,
bewogen al lang niet meer, die waren
vastgezogen in Moeder aarde ’s zwartste grond,
besefte ik.
Waar was ik in de tijd verzeild geraakt?…
afscheid van speelse kleuter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 hemel en aarde werden bewogen.
volwassen lieten hun tranen de vrije loop.
aan de hand van hun ouders
verlieten de kleintjes
zonder witte ballon,
maar met witte linten
hoopvol huppelend
de begraafplaats.
er is leven na de dood!…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Wij wisten nooit wat haar het meest bewoog.
Soms is het of een kind
Verdwaald is naar het leven.
Het gaat alsof het zich bezint,
En denkt: waar is mijn vroegre huis gebleven?
Wie weet of ik het straks niet vind.
Soms schijnt het bij zijn komst alreeds volgroeid.
Gelijk een zoete vrucht.
Beweegt het schommlend door de voorjaarslucht.…
MUZIKALE MOMENTEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 zeeën en
oeverloze oceanen
Het tsunamiseert m´n
achterdijkse waterlanders
zacht vochtig vloeiend
zich samenvoegend
in het meer van
muzikale momenten
Het kanaliseert de bochten
van rivieren van verdriet
en de snel opdrogende
poel van ellendige vertwijfeling
brengt me dichter
bij mijn bron:
Mijn onlosmakelijke verbondenheid,
bewogenheid…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
Rakend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 Verward en diep bewogen,
heb jij me echt,
geraakt..
-…
Aan een Dichter
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.094 duisternis,
Dichter, uit de streek der vrezen
in het rijk, waar vrijheid is,
breng ons bij de forse pijnen,
waar uw grote weemoed ruist,
bij de bochtige ravijnen,
waar uw diep verlangen bruist,
breng ons in de wijde hemel,
die uw snelle licht doorschiet,
waar men 't wereldse gewemel
ver-omneveld overziet,
en geleid ons, waar bewogen…
Afscheid
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.637 Eén ogenblik van het voorbije leven
Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan
Van rimplend water, dat met stadig beven,
Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan.
De vorm te zien, die in het water drijft,
Onzuiver zo van kleuren als contouren,
Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren,
Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Op die hoogte was de lucht ijl
maar de wind bracht de koelte
van de sneeuw op de toppen
de ogen slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf…
zijn zwanenzang
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.393 hij had geen keus en liet begaan
haar hand bewoog nu op en neer
verwende goddelijk zijn staande heer
hij kwam zo heet als een orkaan.
zo dacht hij, dit is zalig dit is prachtig
wat is dit moment toch lekker
word ik zot, wat is nog gekker
en dit alles voor een man van tachtig.…