989 resultaten.
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 lang heb ik
je gezicht
kunnen lezen
juist de vele
stukjes leven
die zich dan
goed laten zien
want niet alles
wordt in rimpels
vergeten
die groeven
gaan dieper
dan verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 De grond spreekt stroef maar rechtstreeks,
een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap.
Geen kansel heft hun botten uit het zand.
De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.…
Zoeken naar woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.566 waarheid heen
De weg ernaar toe vind ik niet
Ik probeer het te zingen
Maar ik mis de muziek in het lied
In mijn hoofd is het glashelder
Duidelijker dan ik kan omschrijven
Want wanneer ik het probeer
Lijkt alles uiteen te drijven
Alsof ik kijk in helder water
En mijn gevoelens weerschijnen
En als ik ze probeer te vangen
Zie ik ze in de rimpels…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 Ik zie de lelies in galop
over het rimpelende water gaan
en forellen op een vlonder staan
De druppels verkleven zich tot slokken
niets en alles wordt dwaas en driest
een klok slaat twaalf voor één en bevriest
de tijd. Ik wankel en val de dag in brokken
snor als een poes en niet veel later
nadert van verre een gretige kater.…
In een adem
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
460 ik heb lang
naar je gekeken
ben uiteindelijk aan
de gang gegaan om
je ook echt te lezen
niet met vingers
die letters voelen
en zo ervaringsgewijs
leren wat ze
eigenlijk bedoelen
ze transformeren
naar beelden waarin
jij het leven kleurt met
ogen lach en je
warme stem die ik ken
weet hoe jouw tekens zich
vormen in plooien rimpels…
Tegen de klok in
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.367 En daarna: van je handen
rimpelig verval en herfstigheid
zacht aan mij rakend.…
TOEN JE STIERF.
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.180 Ik heb nog heel lang aan je bed gestaan
je rimpelige wangen nog één keer gekust
je was bezig aan je laatste reis
en helemaal op, totaal uitgeblust.
Je kon in het verpleeghuis niet wennen
en het alleen zijn kon je niet aan
je had nog één grote wens, en
dat was om naar vader te gaan.…
Inval
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.310 fantaseren heet
schilderij in schilderij
het beweegt tot acrobatisch woordgespeel
ik dep mijn kwast in een zomermeer
en scherp de glans
van druppels in een kelk
de honing wijst zoete spelingen
naar het hart van vingerlicht gekras
de pen met schutterskwaliteit
spreekt aan
het verlangen de liefde
de sterren in de stilte van het maanlicht
rimpels…
Taalbad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 koket
Versmelt in vers en sonnet
Met een vermeend gemak
De mist is zijn dekmantel
Hij draagt het alfabet naar elders
Ontkurkt het bewaard gedicht
In een roes, een waas van taal
Zwelt het uit zijn vlies
De pasgeborene geeft geen kik
Ondertussen blijft het raden
Naar zijn loom gevecht
Met de spiegel die hem bespot
Met oogwal en pens en rimpel…
De andere kant van de stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 herinneringen
vervagen langzaam in de tijd
slechts het verlangen naar de liefde
doet hem leven
Aan de andere kant van de waterlijn
waar de oceaan begint
daar waar het wonder en de dromer
weten dat de laatste dans
de dans der liefde zijn zal
daar zal de bloem niet meer verwelken
Een oude man
sluit bedroefd zijn ogen
de rimpels…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Ze mijmert wat in het zachte zonlicht
welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt
versleten wrijft ze over de leuning
het oude houten bankje toont in aanzicht
de gelijkenis van een beleefd leven...…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 de orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen,
En zoomt met zilver de afgedoolde wolken:
Het water wentelt ze in zijn blanke kolken,
En doet ze in kabbelende rimpels glimmen;
Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen,
Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...…
Mingelen op de wip!
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.616 hij die voor ons sjoemels knibbels ritsels euvel duidt
in beeld integer tegelijkertijd kan rimpelen en twinkelen
ijlings bijpraat terwijl haagse belletjes toch rinkelen
met d'ogen knipperend ruim twintig jaar politiek ontsluit
buiten beeld Binnenskamers is hij doorgaans aan het kringelen
wij spreken nu uiteraard over de enige echte Ferry Mingelen…
Lichaamstaal
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.654 De rimpels op je voorhoofd verraden jou gepeins
In je ogen kan ik lezen of het waarheid is of veins
Door je wangen kan ik meten of je lief bent of een kreng
Aan je neus kan ik aanschouwen of je gul bent of een krent
Je mondhoeken vertellen hoe je echt van binnen bent
Door je vingers kan ik weten of jij het harde werk kent
Als je schouders hangen…
PieeeeeP
hartenkreet
3.0 met 46 stemmen
3.846 zoemmmm Pieeeep
De machine naast je bed stelt gerust
Je wit gezicht met die blauwe ader
Alles is er nog, maar oud en onbewust
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Je borst gaat op en neer
Even een trilling door het zakje water
Ik weet dat je vecht, alsmaar weer
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Maar ook dat het stopt… eens… ooit
Je broosheid, je dunne vel met rimpels…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 normaal
doch zijn gebruikelijk omrand
met een dunne harige heg
nog beschermend, echter vaal
het zegt iets over mijn ogen
en de sprekende klank
waar van ik verhaal
let wel, ze begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd,
dan wel, middelpuntvliedend,
naar mijn verte gezogen
de rimpels…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel…
Tijd
gedicht
3.7 met 23 stemmen
16.008 Dat rimpels in het vel van wie
je liefhebt mooier vouwen ook
dan die van jou, hoezeer ze
lachen naar elkaar. Een kind
een duur horloge mag, voor
het de tijd kan lezen.
Zullen we een eind gaan wandelen?
Waar naartoe?
Nergens naartoe.…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 Een rimpeling in zachte ogen
waar het levenswater uit
zuivere liefde stroomt
Ze spreken een zelfde taal
als die van de waternimf die
aan de rand van mijn geheim woont
dat diep in het hart verscholen ligt
en alleen toegankelijk is
voor de zachtmoedigen en
voor de stille zielen
Hier ontspruit mijn oorsprong
de dans die het leven verbeeldt…
Speel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 speel en klim
klim in bomen
laat de zon maar naar je komen
gooi je voeten in de lucht
volg je sproeten tot een zucht
van jeugdig blij beleven
speel maar
zie de schittering van vocht
een nat verleiden dat jou zocht
zo'n zomerspiegel van kristal
het kleurt de dag om bovenal
zijn diepte door te geven
in schaterende rimpels…
nachtzee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 de zee kwam als een rimpelend vel
naar het strand toe glijden
mantels dekten momenten gedachten
sloegen over het talmen een lange golf
de zee vloeide uit de open ruimte van de hemel
zee veegde tijd aan
plooide die tot ruisende ogenblikken
geduldig uitlopend in dunne zomen
de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid
naar het strand toe…
Spiegeltje spiegeltje aan de wand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 Spiegelbeeld mijn eerste rimpels kwamen snel en onverwacht,
was op al die rare gleuven echt totaal niet voor bedacht,
dan die spataderen, mijn buikje, alles dijt uit als een gek,
spiegelbeeld vertel me even, hou me nou niet voor de gek,
Ook word ik kleiner krimpen doe ik elke dag,
lengte in mijn paspoort klopt niet meer,
spiegelbeeld die…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou, daar teken ik wel voor
Voor haar rimpels…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De dag voelt als grote rimpeling in de sloot
een die ons alvast laat ruiken aan de dood.
De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.…
Verjaardag 31 januari
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Vandaag is het weer eens mijn verjaardag, ja, dank u wel,
maar wat valt er te vieren voor een man op mijn leeftijd,
met het ziekenhuis als 2e thuis en al die kommer en kwel
en met je harses vol rimpels raak je ook je charmes kwijt.
Echter zo ben ik niet.…
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Ik ken u van de Oosterse filosofie
woon in dezelfde straat als het café
De Stamboom en ik hoop u vaker
hier te zien, want ik heb mij
met uw woorden geamuseerd
glimlach rimpels dieper geworden
rondom de ogen en de mond
Zij beroeren eerst mijn vel, daarna
mijn diepere gevoelens onder
de opper- en lederhuid en zij
vleien…