912 resultaten.
Afkickverschijnelen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
853 een grote schouderklop op je rug
een duwtje in de wind
de persoon die met z'n warme vaderhand
door je haren ging
de persoon achter wie je te schuilen ging
voor al de dreigende
kleine bezoedelingen
van dat rooskleurige kinderwereldje
mijn vader,
wiens hand ik vasthield
voor wie ik in de hoogte moest grijpen
naar die kolossale maar vertrouwde…
De witte blinkerd
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
794 Die excellente
helling boven de boomgrens
is een bekoring
met halverwege een hut
waar mens en vee kan schuilen.
Als een pakpaard
wentel ik mij een weg
naar boven
met ongedekten hoofde
in het torenhoge licht.
Waar de weg scheurt
slurpen wij het water op
dat smaakt naar ijzer
zoals het koele water
van de wezenputten.…
Binnen zijn de beste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 Schuilen bij onweer
Bij slecht weer met plassen tot je kuiten
Sta je toch liever binnen dan buiten
Verzet je tegen de atmosfeer die je pestte
Blijf gewoon thuis; binnen zijn de beste.
4.…
Schijngeluk
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.440 Ik ben niet meer nodig
Mijn zijn is overbodig
Jouw hart is onbetwist
Ruw van mij weggegrist
Vannacht eindeloos stil
Wakker tegen mijn wil
Ik streel zacht je hand
Jij bent in dromenland
Je hebt me vaak gekwetst
Uit je dikke nek gekletst
Beloftes niet waargemaakt
Mijn ziel zo diep geraakt
Vannacht tomeloos huilen
Nergens kunnen schuilen…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 De stadse parkrand
dampt het risico
drinkt uit de oude sloot
vochtlevende dieren
verschrikken verbazing
onder boze wolken, zou het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Ik kom door het duister
om bij je te schuilen en fluister,
in de waaier van je haren weggedoken.
Is het ooit voor jou zo uitgesproken?
Striem maar zonder mededogen.
Maak je expressie maar van staal.
Laat van je lippen vooral geen taal
die aantoont dat je ook kunt breken
zolang het glanzen van je ogen
maar van je gevoel kan spreken.…
Kind van mijn hart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Jij vreemd Kind
van die andere Vader
ze rukten je uit
mijn moederhart
sinds toen
houdt het daglicht
zich schuil.
Kind ik gaf je leven
jij nog veel meer
maar wonderlijk
het licht kwam weer.…
Relativeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
638 Slagregen geselt de straat
Stralen als staal,
Koude degens houwen zich wegen,
Door grauwe atmosferen
Hollen, stilstaan, schuilen
Wolken huilen, tegenslag valt
Neer
Nog nederiger
Nu buien dimmen, druilerige metamorfose
Murw van misère, mat onder ‘n apathische apotheose
Gedachten in regressie naar ‘n vroeger bestaan:
Crescendo carrière,
Sessie…
Kluwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Hier hangt iedereen er naakt bij
niemand schuil, om samen man vrouw kind
zuiver zuil te zijn.…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 wil naast je lopen
zo dichtbij dat ik je
heilig hart voel kloppen
kind van de wereld
ik was je moeder
voelde zoveel pijn
een voorgevoel
plaagde me
dat deze wereld
dichtsloeg voor jou
zoveel venijn
jij vreemd kind
van die andere vader
ze staken een zwaard
in mijn moederhart
sinds toen
houdt het daglicht
zich schuil…
Vergane droom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
655 en coppines had hij genoeg gehad
en ieder avond dronken ze zich samen zat
zij sliepen in de straten of onder portalen
hadden soms geen geld om eten te betalen
dan gingen ze bij de slager een hap stelen
om het op een stoep met vrienden te delen
Dat vrije leven had hij voor niets willen ruilen
toen hij ouder werd zocht hij om ergens te schuilen…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Nee, er is geen school vandaag, ook geen kelder om
in te schuilen. Geen benzine om je naar andere grenzen
te brengen. Rijen bij supermarkten, bankautomaten.
Het davert tussen deze muren die niemand wil verlaten.
Dit is een huis, een thuis, bij de deur hangen de namen.…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
Pygmalions wens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 je hoeft je zelf niet per se
te vergelijken met de beeldhouwer
die 's nachts tegen de klippen op
het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze
in de dageraad die raad geeft
en jou in veilige haven loodst
waar woorden schuilen in je daden
maar soms ook ontoereikend zijn
soms blind soms doof voor wat ontstaat
in schoonheid van de…
Emerson Lake & Palmer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
549 Hoe kom ik
't te weten
Als jij me je liefde
niet laat zien
't Is nemen en geven
O neem en leef
Ja geef en leef
Wie zal het zeggen
Wie geeft om mij
Zo is 't leven
Brand je 's nachts
een liefdeskaars
Is wat er rest
jouw diep verlangen
als golven van de zee
Te diep is m'n liefde
die ik schuil hield
Tot een stormwind
haar…
jenners contra likkers
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 achter duin
jankte ’n jenner van z'n à propos
schrijft nu sans répos aan ’n épos
gelievende likkers aaien z’n kruin
'r is bij hem iets groots gaan ontstaan
de penners kunnen er van dromen
gesteld worde zijn nomen est omen
bordurend al tikkend aan nieuw bestaan
--------------------------------------------------------
met insprirationele schuil…
Ik zie je als wie je bent
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.639 bent
Ook al wil je dat misschien niet horen
Ik zie je als wie je bent
Die sterke vrouw die je altijd als was
Ik zie je als wie je bent
Ik zie je als wie je bent
Je angsten in het open
Ik zie je als wie je bent
Ook al wil je dat misschien niet altijd horen
Wanneer je verdrietig bent
Troost je maar bij mij
Wanneer je eenzaam bent
Schuil…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 Zo bouwt ieder zich
een huis van taal
waarin men schuilen kan
tegen een boze wolf
een slachtbiggetje vervuld
van heerlijkheid
met romig schuim van vet
een appeltje in de bek geknepen
Het is de kracht van taal
die ruimte schept en gelijkertijd
twee mensen nader brengt
tussen wie afstand piepend ontsnapt
een eigen energie van warmte opbouwt…
De boom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.952 bijzonder als je bent,
jij wordt dus niet vergeten
Donker en grauw, een oude vrouw
Geen heeft zo’n zware kroon of van die wilde takken
Het is alsof de wind ze telkens weer wil pakken
Een bos hout, samengebonden op je kromme rug
Scherp afgetekend tegen de grauwe lucht
Donker en grauw, heel ongerust
Er komt vast onweer opzetten,
schuilen…
familie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.485 Wel een deur die open staat;
een luist’rend oor voor al jouw praat;
‘n vertrouwd adres waar je kunt schuilen.
Samen lachen, samen huilen
tijdens feesten of verdriet.
Een familieband is heilig en die
veiligheid verbreek je niet.…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Hoog boven het landschap
vermengen zich water en vuur
op een wolkenterras, daarin
schuilen woordkeuzes onhandig
uitgestoven in de ochtendwind.
vormen strekken zich aan de hemelrand
in zachte en subtiele wezens
vermomd in onszelf zoekende
naar een kier in de nacht.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen luide kreten slaken
meerminnen schitterende lijven schuilen…
De macht van de taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 regerend tijdsgewricht
Er zijn woorden die niet meer mogen gehoord
het woord selectie is schuldig, kun je niet meer gebruiken
concentreren, concentratie kan ook niet meer
Het woord kamp is onverbiddelijk verbonden met beul
het woord neger is zwart gemaakt
zelfs het geluk is een kwade reuk zoek geraakt
Onder de huid van de taal gaat geluk schuil…
Lafaards
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
699 Toen ik één van hen om een vuistgevecht
naderde, glibberde die weg als een slang
met gifloze giftandpijn en nergens een
hol om daadwerkelijk in te schuilen.…
eeuwige spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 waar libelle met de spiegel
wekelijks op tafel komt
reflecteert zij avontuurlijk
met zijn familie tromp
het leven van alle dag
het verstript spionnetje
vertelt ons het gewone
van dagelijkse bedrijvigheid
het verschil ook in wereld
tussen jong en oud
mild spottend kaatst hij
ook in jou en mij
schuilen jan en jans
zoals ieder van…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 laten los wat bloeiend nat werd
ze hebben tijd nodig voor rust
De ondergaande zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat ze ons achter
om te schuilen…
Lentebeleving
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
427 Lente ademt zacht
vogels schuilen in het gras
stilte in de lucht
Soms is het genoeg om
stil te staan in het zachte ochtendlicht,
de geur van natte aarde te ruiken, riet te horen ritselen,
bloesemblauw te zien oplichten — alsof alles wat buiten ook in mij ontstaat.…
Zonder handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
438 we gaan gebukt onder eenzaamheid
alle vroegere welvaart lijkt verdwenen
boodschappen zijn gewoon te duur
je streept wat nieuwe vragen weg
over de natuur die lijdt onder de mensheid
je neemt wat nieuwe verlangens mee
naar jouw kunstenaarschap
alsof je voortaan zonder handen
en verstand door het leven moet
we zijn hier om samen te schuilen…
Relatie Problemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.353 Je gaat verder zonder schaamte want jouw leven is volmaakt
Als een herder zonder schapen voel ik me her en der geraakt
Je zou me troosten als ik down was, de realisatie die komt nou pas
en als ik jou was geef ik gauw gas, want vanavond neem ik wraak
Schuil maar angstig in de schaduw van je zelfverziekte geest
Bid maar, huil maar schat, en…
Zonder enige voorwaarde?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
481 aarde, een deinend woud van twijfel,
rijgt zich aaneen in een collectieve zwijgen,
waarin de natuurlijke werkelijk verkleurt,
een veranderende synthese als leven bewijs
dat het weefsel slechts is
een handvol zwervende gedachten
waarin we ons verbeurt verklaren,
trots in eigen belang in elk beklag,
onder de grondbeginselen te schuilen…