1055 resultaten.
Olympische bedenking
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
901 op het pad van verlichting
komen nachten vaak met raad
als de twijfel haar nagels slaat
in het hart verbeten voorwaarts
om recht van onrecht te scheiden
tussen kaf volkoren te vinden
onder het zingen van luide hymnen
tegen de achtergrond van Olympia
waar verdwaalde schapen schuld bekennen
blatend dat zij zichzelf zullen vergeven
voor…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 gebroken snaar
het was de geknapte halm
die zolang de hoop vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens zo als schenkende schalen
verdwaalden…
Kikker op een racefiets
gedicht
3.1 met 22 stemmen
13.084 's Namiddags zagen we haar staan
aan de drukke hemel, boven de helle daken:
verdwaald, lauw en flets had de maan,
het dient gezegd, toen allerminst iets van een baken.
Misplaatst als een kikker op een racefiets,
een smeltende, vale, in een dof laken
gewikkelde bol kaas, hinkend naar niets
via zenit en nadir, geenszins blakend.…
Dorpsleven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
967 Er komt hier meer dan stof en licht
van oude dagen, men kende nog elkaar
Bijnamen vaak en bijzondere beesten
zoals de zieke geit van de boerin die
naar Lourdes ging voor water, daarmee
haar lievelingsdier genas, dat haar nog
jarenlang van melk, van kaas voorzag
tot op een dag haar tijd was volgemeten
In de zomermaanden klinken verdwaalde…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Toen ik de verbeelding voorbij was
trof je mij zonder luister bezield
verdwaald in ongericht gedraal.
Ik bloed nu mijn aderen rood
de hitte gloeit van al het zweet
vergoten om jouw man te zijn.…
Heelal en woestijnen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.177 de liefde gaf
was genoeg
om ons elkaars heelal
te laten doorkruisen
Bij elke zoen
elke blik in elkaars ogen
werden woestijnen groen
won het hart
aan gezichtsvermogen
Maar de brandstof,
die de liefde gaf
bleek na jaren
door een stilletjes
ontstaan zwart gat
naar buiten te sijpelen
verdween in ons heelal
waarin wij zelf
verdwaald…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 van onder in
uit je verrafeld pak
gingen ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen
nu weet ik wel beter
het wordt pas echt erg
zonder benen in een karretje
je staat al aan de kant
ergens verdwaald…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
BRILLANT DE LUMIÈRE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
478 Wat was dat toch met ons
Onze wegen kruisten elkaar geregeld
Mijn verlangen werd dan een beker
Die ik niet ledigen kon
Ik raakte verdwaald tussen Gethsémane
En Calvarie, wilde mijn geest in je handen
Bevelen, mij
Ik noemde mijn eerstgeboren zoon naar je
Hoewel je niet zijn vader was en al die tijd
Bleef het bevatten uit
Ik ging verder…
gebroken verdriet
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.206 Nee ik ga niet meer huilen
gebroken ogen lijden
duizenden tranen passeerden
op hun zoektocht naar geluk
Nee ik ga niet meer huilen
een gebroken hart doet pijn
duizenden vlinders verdwaalden
op hun liefdesreis
Nee ik ga niet meer huilen
gebroken zinnen zien af
duizenden woorden verstommen
op weg naar begrip
Nee ik ga niet meer huilen…
Kosmonaut
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Ontelbare lichtjaren ver weg van de aarde
omringd door manen, sterren en meteoren
wist de kosmonaut zich verdwaald en verloren
toen hij de patrijspoort door, het heelal in staarde.…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 meegenomen
als diepgang wordt gevraagd
maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het denken laten steken
waar bloemen buigen voor geween
ik spreek over gevoel
dat in denken is verdwaald…
Second life
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Je vliegt uit in cyberspace
en leidt een second life
je ontvangt niet wat ik geef
en vraagt waarom ik blijf
je bent virtueel verdwaald
in de begeerte van de bytes
je hebt me van het scherm gehaald
in ruil voor vreemde sites
mijn hart staat stil als ik bedenk
hoe zwaar je bent verslaafd
mijn zielenheil zoekt naar een Yank
die…
Second life
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
534 Je vliegt uit in cyberspace
en leidt een second life
je ontvangt niet wat ik geef
en vraagt waarom ik blijf
je bent virtueel verdwaald
in de begeerte van de bytes
je hebt me van het scherm gehaald
in ruil voor vreemde sites
mijn hart staat stil als ik bedenk
hoe zwaar je bent verslaafd
mijn zielenheil zoekt naar een Yank
die…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 Wij zijn kinderen van eenvoud
ooit uit sterrenstof geboren
opgestaan in vroege morgen
toen haar zonnewind verscheen
en zo hingen wij er jaren
in oneindig navelstaren
onverzadigd aan haar rokken
als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen…
Sober
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 weiden
mijn eigen geest verliet
die vorm van belijden
de liefde voor de Heer
uit kerkelijke kelen
ik mis het samenzijn niet
en met mij nog zo velen
een ziekte heeft mij afgewend
van nieuwe levensplannen
het geestelijk leven ontwricht
mijn liefdeskracht verbannen
in deze troosteloze ruimte
ten strijde in dit zware uur
zoekt mijn verdwaalde…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad,
verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.
De dwang om te weten zit mij achterna,
het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta.
Dan omarm ik de stilte als moeder en kind,
waarin ik mijn ware zijn hervind.…
Zuchtje wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 Is er een reden,
waarom we verdwaald zijn
maar niet meer weten waarom?
Vroeg of laat zullen we helen
totdat alles is gedeeld.
Geef ons woorden zo zacht
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.…
Kringloop
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.181 O, als zij nu nog maar ooit ontkwamen hier,
uit deze stijlkamers van vergankelijkheid,
meer dan halfweg tussen showroom en depot
- en wat daar dan weer wacht: roest, schimmel,
rag, voortschrijdende tijd, en ook de schijt
van een enkele verdwaalde, opgezette vogel.
-------------------------------
uit: 'Parmentier', 13, nr. 2.…
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Loop verdwaald rond op
Wat een treinstation moet
Zijn in de plaats die mijn
Hoofdstad genoemd wordt
Maar waar ik al meer dan
Veertig jaar niet ben geweest -
Alles anders, alles is anders
Dan toen, toen de treinen nog
Gewoon ramen hadden waardoor je
Naar buiten kijken kon - nu zie
Ik alleen donkere wagons met tralies
Voor luiken…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde
ik, mens, durf te leven
in een scheppende taal
waar het onbekende nog heerst
daar ligt echter wel de duiding
die ik in een gesproken woord
niet vanzelfsprekend behaal
en al 'n enkele onbegrepen klank
de wederkerigheid verstoort
en stoot tegen een muur
met een verdwaalde…
De Grote Oorlog (3) - Ramskapelle
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Victor Adriaensen
22 juli 1887-19 februari 1915,Nieuport-Nieuwpoort
------------------------------------------------------------
Keek je hoopvol uit
over de watervlakte
toen een verdwaalde kogel
je in het hart trof
à Nieuport?
Of stootte je op een Duitse bajonet
in de moordende muizenval
van een veroverde loopgracht
à Nieuport?…
UIT DE GOOT GEHAALD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Ik heb je net uit de goot gehaald
je lijf zag dof van het straatzwart
’t Scheen mij of je was verdwaald
Gelukkig ontdekte jou, mijn hart
Ik heb je juist uit de goot getild
net passeerde een bejaarde snol
Ze zei, mogelijk had ik je gewild
maar ach je bent niet waardevol
Ik heb je juist uit de goot gered
Je huilde en je lichaam zag vies…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 nacht bevroor van eigen koud
wijl wind gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug
Hij zag al ‘t leed dat hij bescheen
en mijn naderen bij de spoorbrug
De ochtend was noodlottig koud
als men alle lichaamsresten vond
Ik, verdwaald…
Veraf of dichterbij?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
513 Bereisd van horizon tot horizon
als ik daar achter komen kan, ben
ik verdwaald in de kwetsbaarheid
van een eierschaal, verlangend
uitgekomen in de realiteit van
alle zoetste dromen, de directe
en de kortste weg tussen beider
polen, bleek een dwalend spoor
tussen beide oren, in elke stap of
verloren print werd ik zwaarder
uitgelicht…
ONVOLMAAKTE SCHOONHEID
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
402 een weg naar buiten
aanschouwt nog net het daglicht
en dat dan toch alsnog zwicht
soms hebben de juiste woorden
even in je gedachten gehangen
je was net niet snel genoeg
om ze op papier te vangen
of je dacht vannacht weer
morgenvroeg vind ik
ze wel dit keer
en dan na een poos overzie
je je bureau overwoekerd met
proppen vol verdwaalde…
Beteugeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 reiken
Maar zonder jou
Bindt het in
Kom ik weer licht bij zinnen
Kan mijn rede weer wat vinden
Mijn hart kan even rusten
Van je handen en je kussen
Tot ik je weer zal zien
En kan laven aan jouw lippen
Een honger bijna niet te stillen
Ik zie het in jouw ogen
Kom hier, dan verover ik
Je hart, je ziel, je lichaam
Tot ik volledig ben verdwaald…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 verdwaald op mijn pad…
Eilandbewoner
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
639 Ik lijk verdulleme wel Robinson Crusoe
en dan zonder die gast Vrijdag, terwijl
de oceaan mij tot de lippen staat en de
rooksignalen enkel door verbaasde en
verdwaalde walvissen worden aanschouwd.
Iedere dag loop ik maar te ijsberen en
waggel ik als een speelgoedpinguïn met
duurzame batterijen rond mijn eiland.…