1035 resultaten.
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende appel
ik zit op een open toilet
de zon voor mijn ogen boven bergen amandel
zag weer een dag die blank van gedachten was
de dag sluit zijn cirkel…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 dingen in de kamer
Me in rechte lijnen wringen
En iemand een mes op de tong leggen
Als ik de spreukentegels in mijn hoofd
Niet meer kan lezen
Opgesloten in mezelf
Zoek ik naar de muren van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis
Zonder einde, geen begin
Stortend in de afgrond der teleurstelling
Zolang ik cirkels…
Klein kindje heeft verdriet
poëzie
3.9 met 19 stemmen
2.252 Zo zwaait voor mij Brahman door mijn heelal
De statig cirkelende zonnebal,
En speelt op dondergam'lang de oude wijs.
En ik vergeet; 'k maak verzen en ik ben
Gelukkig, zo dat 'k niet mijzelf meer ken,
Een kind - ja, maar als Lao-tse: kind en grijs.…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 Sinds de dag je hand gleed uit de mijne
loop ik door de vallei der woestijnen,
waar ik alleen maar in cirkels kan dwalen
om verloren te lopen in fata morgana's,
op zoek naar het koele heldere water
in de oase van de hoop, om de tere bloem
der liefde in mijn gekomde handen
in leven te houden, maar al wat ik vind
is het vloeien van mijn zilte…
Geen paniek!
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.021 Raak door het koude water niet van streek
en spoed u naar de gele opblaasboot;
dat is de boot vanwaar ik tot u spreek'
___________________________
Noot:
De captain was zo verstandig om het toestel te laten cirkelen, anders zou het een paar honderd kilometer verder zijn dan de boot.…
Eten
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.696 Zwervend in gedachten
Kon ik de waarheid
wel ergens vinden
na heel veel strijd
maar die happen zijn zo snel genomen
't kwaad was dan alweer geschied
voelde ik me alweer schuldig
maar dat hielp me niet
ik leefde in een vicieuze cirkel
in de spiegel zag ik mezelf dan staan
vol afkeer keek ik naar mezelf
en at er vervolgens weer wat kilo…
een jaar verder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.100 Een jaar voorbij
Zittend achter mijn pc , starend door het raam
Ik kijk maar zie niets
Gedachte blijven cirkelen in mijn hoofd
En jij, ja je bleef behulpzaam
Zittend op mijn bank , starend naar de tv
Ik kijk maar zie niets
Een film word afgespeeld in mijn hoofd
Wil jij nog een kop thee
Zittend achter het stuur , starend naar het…
Regenschirm
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.104 misschien laf
ben ik soms eerder tevree
met iets dat dichter bij
het Nederlands hoort
in ieder geval blijf ik droog
of het nu komt uit zuid of oost
druppels vallen uit de zelfde lucht
en vertrekken van even hoog
gelijkelijk verdeeld over de zijden doek
druipen ze om me heen naar benee
ik vertoef dan op een klein toneel
rondom in een cirkel…
Wandelgang van de beklaagde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
614 Op de dag wanneer de cirkel kwam
van de onvermijdelijke rekening.
'Schapen verbergen zich niet tussen schapen!
Steevast!' dacht hij overtuigd
met de logica van een gespotte verstekeling.
Al zijn poriën ademden schuld
en al het onoverkomelijke
waste iedere laag vernis
van zijn boetvaardige bast af.…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten
De rust is weergekeerd
en soms voel je al de lente hier en daar
Als lente komt en knoppen zich ontvouwen
de cirkel…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 Winden om haar slapen, haar
hoofd baadt in glanzend licht
en in de schoot van wilde zwanen,
haar ongetemde ritme - in houten
klos met zwierig touw -, schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van…
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid
te dichtbij, opgelost
laag langs het geluid van angst
en je zwijgend gelaat waarin ik verdween
tezamen met je belofte waarin ik niet groeien kon
toen dagen vervlogen en elk bloemblad rook
naar verbrand hout
het is een waan, zei je
om te beweren dat cirkels…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.201 Pijn zal ze hebben, vraagtekens cirkelen rond haar hoofd.
Terwijl sommigen veranderen in uitroeptekens,
wordt ze door elk wederkerend vraagteken nogmaals verdoofd .
Stilletjes koestert ze wrok tegen ieder die haar pijn heeft gedaan.
Ze overweegt het uit te schreeuwen, niemand zal haar immers horen.…
MIJN DRAAIBARE KOP....
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
800 Geen twijfel, waar we gaan, of waar we zijn
jij als een 'magische-cirkel' steeds om mijn as
gezekerd, verankerd geen breuk in de lijn
geen onbalans, geen twijfel, zo als het ooit was.…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 In deze snelheidscultuur
wijst elke klok uur na uur op
cijfers van winst en verlies
Vicieuze cirkel rond ‘hebzucht als devies’
In ‘t leven onder strenge heerschappij
van economische dwingelandij
wordt stille tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk…
geluidloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Er zijn geen redenen meer
de dingen mogen voorbij gaan
ook het vaste geloof in de traagte
ik heb het huis scheef geduwd
meer en meer rondom mezelf
de afstand tot het raam uitgerokken
het licht vlerkend over de tegels
cirkels trekkend van zwijgzaamheid
is het al voorbij
zal het even blijven liggen
of leg ik het verleden af
tegen het grenzeloze…
bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 Ziedaar daar zijn de gieren, ze cirkelen boven mijn hoofd
Ik was naïef, wat heb ik lang in mijn geluk geloofd.…
Als ze mij komen halen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Wanneer ze komen om
mij aan de tand te voelen
over de wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, onrust
me kwelt tot op de bot
een kaal geraamte ontveld,
tot aan mijn DNA code
In die blauwdruk eindigt en
begint het leven, het is
een vicieuze cirkel waar ik
geen vat op krijg, het zal eens…
Roze en voldaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Zachtjes op elkaars rug
cirkels en tekens schrijven
tot we roze en voldaan zijn:
zo eenvoudig is vrede met elkaar
.....Vader 's middags voor ons uit
.....op zijn trompet spelend in het bos
.....hem vinden naast een zak snoep
.....met grapjes en kleine dieren overal
..........Bij elkaar liggen, voorgelezen worden
..........motten rond de…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 Zittend op een rots aan de Ierse kust
met onder mij de beukende oceaan
verschijnt er in de lucht pal boven mij
een witte cirkel van liefde.
Ik zie zwanen in de eerste versnelling
en mensen met energiedrankjes languit
achterover in het vertrapte gras.
Mijn droomogen schieten op onzekere,
parelmoeren kleiduiven.…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
De Wob van Wop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Daar gaan we weer...zolang er maar geparlevinkt wordt in Haagse kringen en media eromheen, in steeds wijder divergerende concentrische cirkels, is er niets aan de hand
in ons groen groen knollenland..
______________________________
De stikstofuitstootdoelencrisisvete
Wordt thans beslecht in een extra debat
Hoe Geert Mark Wop en Kaag in kragen…
missen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Omhoog cirkelend als rookwolkjes in de lucht
waar het uiteindelijk wordt gedoofd
Zie ik je zoeken naar waar je van hou
Voel je ergens zo verloren.
Wederom zitten met een zucht
We sluiten onze ogen en zien we ons staan.
Blijken de woorden zo overbodig.
We zullen ons dan vergewissen
Je stem, je warmte, je handen en je traan.…
Synthese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak
Ik wijdde er geen woordloos
sprekende gedachte aan
maar zette hartverscheurend in een quick response vier haiku's
als kerstwake op een rij
Zigeunermuziek is niet voor iedereen
als kertsjabloon te koop,
ik zoek voor kerstmis een lief mens
Uit de eerste cirkel…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 kwam leek alles
tot leven te komen
veranderde
het licht van wit
steriel naar de
warme kleur van
intieme gezelligheid
alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten hun
kleine mankementen
in de cirkel…
Werveling van Verloren Dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Gedachten cirkelen,
trekken me terug
naar jouw stem —
die mij kent,
en mij toch niet redt.
Ik zie wat overblijft
wanneer beloften hun betekenis verliezen:
een hemel die uiteenvalt,
en een hart dat geen geluid meer maakt.
Wat ik nog gezond noem
valt langzaam uit elkaar.…
De diepste sporen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Waarom konden we de cirkel niet breken?
Soms komt er plots die mist,
een loodzware somberheid die neerdaalt
en later langzaam oplost.
Ik verloor mijn man, en dat deed pijn.
Maar jouw afwezigheid snijdt dieper.
Het verlies van een kind
wist de sporen niet uit.
Het kerft ze dieper.…
Tuinpad
gedicht
2.4 met 103 stemmen
42.229 Volstaat
het schijnbaar vierkant van een streepje grond
of zoek je van de cirkel het kwadraat?
Eens ging de ondergang met paard en kar
de wereld rond; dat hebben we gehad
Nu blijf ik vlak bij huis, en noem je schat.
Dit is het. Naar bielzen draait het pad
licht omhoog. Daar blijft de zon wat langer
voor hij ondergaat.…