1149 resultaten.
As en graan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
220 Zij tellen de winst in de as van de grens,
luisteren naar ijzer op steen,
en noemen de stilte een begin.
Die rekensom van de angst klopt niet;
je zaait geen luwte met een geweer.
Vrede is geen vlag op een berg van puin.…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 haore wange
verraodt verte,
die oewe spieghele
miene hert;
die grens wort
al dunne verleght,
sterve groeit hard.
.…
je mag het zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
302 maar in het donker uit het zicht
dat was de wet van toen
dat eist men nu weer in het licht
van Istanboel tot Amsterdam
de grens verschuift de angst regeert
men noemt de jeugd te luid
omdat men van hun vrijheid leert
ze noemen het te opdringerig
zijn ze dan nooit zelf jong geweest
het is dezelfde kille stem
die destijds Gerard Reve vreesde…
DOKTERS SONDER GRENSE ( Taal: AFRIKAANS )
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
4.376 So werk hul nagte deur
die dokters van weleer.
Probeer red elk bebloede diamant
deur loopgrawe, deur brand
in enige oorloggeteisterde vaderland.…
Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
432 Dit is het veld waar de strijd niet heeft
plaatsgevonden,
waar geen onbekende soldaat stierf.
Waar gras de handen ineen sloeg,
waar geen monument staat,
en de lucht het enige heroïsche is
Vogels vliegen geluidloos,
ontvouwen hun vleugels in de open lucht.
Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden
in dit gebied,
geheiligd door ontkenning…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 onbereikbaar
maar toch grijp ik naar
die ene ster, stralend
knipoogt ze naar mij en
laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte lach
mijn ogen bereikt, terwijl
een eenzame traan verdwaald
lijkt te zijn op mijn wang,
vind ik plots de grens…
De week die zeven dagen stilte scheurt
gedicht
2.9 met 17 stemmen
13.874 De week die zeven dagen stilte scheurt
En lang in mij de uren telt
Met het heelal de grens, dit bekende hoofd
Tot gestalte verwant. De mummies van de adem
Onwaarschijnlijk in het kruis van geen besef
Onder dezelfde tong herkend de uiteinden
Van lichaam en haat, de wazige naald
Dodelijk, lesbisch aan mijn lichaam.…
Versnipperd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.007 Stadsland
zullen zeeën van tijd steeds vaker worden gespild
waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild
lopen overstap en verveling synoniem uit de hand
men zet de schaar in doorgaande lijnen
vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt
terwijl de balans meer en meer overhelt
naar het moment dat de klant gaat verdwijnen
ademen raakt aan de grens…
Niet twijf'lend weet ik: Alle goed is kwaad
poëzie
4.4 met 8 stemmen
1.972 Mij zelf aanbid ik, als de grens verdwijnt,
En ik vervloei met wat me eeuwig omringt:
Zo zal 'k, door trots en walging klein en groot,
God's eenlingschap trouw boeten door mijn dood.…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
Mondjesmaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
896 onder het lappen van de ramen door
zegt ze glashelder:
ik ben niet zo voor alle vrijheid
van het woord
men praat zo snel de grens voorbij
niet iedereen kan nuanceren
dat is nou juist een wens van mij
want die vrijbuiterige losbol
van de overkant die lult maar
over kut en geile gladiool
zo ben ik thuis niet grootgebracht
maar met respect…
Een web vol leugens
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
977 Een leugentje om bestwil moet kunnen
vinden we allemaal
Maar waar ligt de grens tussen te ver en normaal
Een bescherming tegen de pijn
of een vernietigend oordeel van elkaar
De reden van de leugen ligt vaak diep verborgen
Dit opnieuw naar boven brengen is soms te zwaar
Maar er komt een moment dat je er klaar voor zult zijn
Terug naar je…
Meeloper uit Great Britain
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 Waalbrug bij Lent
zocht een bejaarde vent
op de tast traag zijn weg
met een stok vast op koers
op zijn rug de Britse vlag
Wandelen deed hij nochtans stoer
toch dacht ik die man zo alleen
weet je wat ik spreek hem aan
om als gezel gelijk op te gaan
Hij bleek blind uit engeland
gentleman van top tot teen
trok als het maar kon over de grens…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 de rand op de top
wachtte op mij
dat voelde zo aan
geen weg terug
naar de grens van 't leven
de afgrond, waar het water
stotend bruiste
gedagzeggend tegen
wie ook, kom maar
spring maar
daar op die plek,
kijkend omlaag
sprak ik de schepper aan
ik schreeuwde
het was mijn verloren kind
ik krijste, het was de oude man
in mij,
en…
Buitentijds
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
608 een lijn van punten één voor één geen twee
daarin trok iemand buiten tijd en plaats
mijn levensloop en zelfs een scheve schaats
kan ik niet rijden, klokvast loopt hij mee
de grens van gisteren en morgen, mee
de muur van toen en straks die tegendraads
gedrag onmoog'lijk maakt, ik huppel aards-
gebonden tijdgebonden langs die schee…
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
Alternatief kerstverhaaltje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.460 Dat moet ik hem nageven
aan lust stelt hij geen grens
evenmin aan zijn geloof
ja zijn ogen schieten vuur.…
Moeder zonder kinderen..
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.790 Over de grens zal je met hen gaan.
Juist dan,
zo ver mogelijk bij hun moeder vandaan.
Weer een zoveelste streek,
weer een zoveelste steek.
Maar....
in ons hart, zijn wij altijd samen
hoeveel listen je ook zal beramen.
Niets zal onze band kunnen verstoren
omdat wij simpelweg, bij elkaar horen.…
Als leven even stokt
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
711 is een verdichting waarover ik vertel
vaak gaat een reeks indrukken er aan vooraf
gestuurd door een wijde of geringe omgeving
die verblijven dan later, zoals vandaag,
in een gesloten graf
ongevoelig voor ruis of nog sterker,
een aardbeving
het is de ingreep van het lijf door de geest
tot hier zegt de adem van het leven
er is een grens…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 gelid
strelende zoete winden
waaraan gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen op de grens…
MOLME BOOM
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.748 Wie zal 't u aanzien,
uitgestoten mens,
die op uw schande wankeldoolt
tot leste grens
terwijl ons onbarmhartigheid
uw zondenmantel zoomt
dat gij langs drasse weg
van witte heirbaan droomt?
Wie zal 't u aanzien?
God en enklen maar.…
Liefdeskracht beschenen..
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
784 aan de grens van ons bestaan.…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de grens…
Ontvolkt ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 Staten en steden vervallen tot
ruïnes, lopen leeg, wat in de
straten achterblijft zijn slechts
ontgoochelde soldaten die de
grens van hun ontvolkt gebied
bewaken, zandstorm van macht
versluiert hun aanwezigheid.
“ In geweld is de waarheid het
eerste slachtoffer, gelijkheid
de tweede, etc. “
Erasmus…
De avond
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.239 Hoe heeft hij mij gelokt, belogen,
Hoe achter wolken week zijn grens,
Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen,
Die dorde, en 't eind werd van een wens.…
BESTEMMING ONBEKEND
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.567 Dromend dat ik bij de snelweg stond
reisde ik naar bestemming onbekend
Oud verdriet, misschien zonder grond
stierf simpel in dit prachtig continent
Opzij van mij hield een voertuig halt
de bestuurder bood zijn diensten aan
Daarna gleden we over ’t zwart asfalt
tot aan de grens van ‘t aardse bestaan
Vriendelijk informeerde de chauffeur
of…
De held van Labbertong VIII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 allemaal gestrekt
(Dat had hun op het grasveld bijna nog genekt
Toen zij in Lummelgeest op 0-0 bleven steken)
De trainer van het stel probeerde wel te sturen
‘Zeg Remko, kerel, dit keer wil ik geen gestunt
Doe alsjeblieft alleen wat jij het beste kunt
Bespaar me dus die malle fratsen en die kuren’
Maar goed, waar lag bij “Rem” nu feitelijk de grens…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Aan de grens van niemandsland
wachtte ‘t eenzaam mij reeds op
Al gauw kreeg pijn de overhand
in mijn keel kiemde al een prop
ik was in niemandsland gestrand
Over de rand van niemandsland
leefden het eenzaam en ’t alleen
In het trieste huilden zij constant
sinds bij hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van…
'Een paradijs op aarde'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Van de tijd de grens verlegd
voorbij een ster in het hemelrijk.
Onmetelijke ruimte en geen tijd.
We leven nu en hier op aarde,
dat is waar.
Maar hoe ondergaan wij dit in een
eindeloos bestaan..?
Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn
weg, toch in een ander licht...…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde schatten klein
inderdaad, soms ben ik een kruisbestuiver
dan hang ik aan de spaken van een dood wiel
op proefverlof met mijn achilleshiel
territoriaal, allegoriaal, tijdzonaal
soms ben ik een aardbestuiver
tienduizenden kilometers in de verte
nooit een minuut over de grens…