Alle inzendingen over grens

1149 resultaten.

Sorteren op:

As en graan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 220
Zij tellen de winst in de as van de grens, luisteren naar ijzer op steen, en noemen de stilte een begin. Die rekensom van de angst klopt niet; je zaait geen luwte met een geweer. Vrede is geen vlag op een berg van puin.…

Tied van Leve

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 117
haore wange verraodt verte, die oewe spieghele miene hert; die grens wort al dunne verleght, sterve groeit hard. .…

je mag het zijn

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 302
maar in het donker uit het zicht dat was de wet van toen dat eist men nu weer in het licht van Istanboel tot Amsterdam de grens verschuift de angst regeert men noemt de jeugd te luid omdat men van hun vrijheid leert ze noemen het te opdringerig zijn ze dan nooit zelf jong geweest het is dezelfde kille stem die destijds Gerard Reve vreesde…
Bjarne Gosse21 september 2026Lees meer >

DOKTERS SONDER GRENSE ( Taal: AFRIKAANS )

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.376
So werk hul nagte deur die dokters van weleer. Probeer red elk bebloede diamant deur loopgrawe, deur brand in enige oorloggeteisterde vaderland.…

Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
Dit is het veld waar de strijd niet heeft plaatsgevonden, waar geen onbekende soldaat stierf. Waar gras de handen ineen sloeg, waar geen monument staat, en de lucht het enige heroïsche is Vogels vliegen geluidloos, ontvouwen hun vleugels in de open lucht. Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden in dit gebied, geheiligd door ontkenning…
J.Bakx10 april 2022Lees meer >

Sterrenstof .....

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 830
onbereikbaar maar toch grijp ik naar die ene ster, stralend knipoogt ze naar mij en laat wat stof dwarrelen langs ijzige zinnen, letters ontdooien langzaam, ik puzzel wat en vorm zo maar wat kleine woordjes, ik voel dat een zachte lach mijn ogen bereikt, terwijl een eenzame traan verdwaald lijkt te zijn op mijn wang, vind ik plots de grens…
metha25 februari 2005Lees meer >

De week die zeven dagen stilte scheurt

gedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.874
De week die zeven dagen stilte scheurt En lang in mij de uren telt Met het heelal de grens, dit bekende hoofd Tot gestalte verwant. De mummies van de adem Onwaarschijnlijk in het kruis van geen besef Onder dezelfde tong herkend de uiteinden Van lichaam en haat, de wazige naald Dodelijk, lesbisch aan mijn lichaam.…

Versnipperd

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Stadsland zullen zeeën van tijd steeds vaker worden gespild waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild lopen overstap en verveling synoniem uit de hand men zet de schaar in doorgaande lijnen vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt terwijl de balans meer en meer overhelt naar het moment dat de klant gaat verdwijnen ademen raakt aan de grens…

Niet twijf'lend weet ik: Alle goed is kwaad

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Mij zelf aanbid ik, als de grens verdwijnt, En ik vervloei met wat me eeuwig omringt: Zo zal 'k, door trots en walging klein en groot, God's eenlingschap trouw boeten door mijn dood.…

Vliegend geweld

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
Het leven sloopt de geschiedenis van een polder en bouwt zichzelf een slaapplaats een sprinter passeert onderbroken grijs De Wadden een half affe verzameling woonblokken waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd op de grens van vertier liggen sloten aan de erfgrens straks achter elke woning een boot heet wonen aan het water als…

Mondjesmaat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 896
onder het lappen van de ramen door zegt ze glashelder: ik ben niet zo voor alle vrijheid van het woord men praat zo snel de grens voorbij niet iedereen kan nuanceren dat is nou juist een wens van mij want die vrijbuiterige losbol van de overkant die lult maar over kut en geile gladiool zo ben ik thuis niet grootgebracht maar met respect…

Een web vol leugens

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 977
Een leugentje om bestwil moet kunnen vinden we allemaal Maar waar ligt de grens tussen te ver en normaal Een bescherming tegen de pijn of een vernietigend oordeel van elkaar De reden van de leugen ligt vaak diep verborgen Dit opnieuw naar boven brengen is soms te zwaar Maar er komt een moment dat je er klaar voor zult zijn Terug naar je…

Meeloper uit Great Britain

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Waalbrug bij Lent zocht een bejaarde vent op de tast traag zijn weg met een stok vast op koers op zijn rug de Britse vlag Wandelen deed hij nochtans stoer toch dacht ik die man zo alleen weet je wat ik spreek hem aan om als gezel gelijk op te gaan Hij bleek blind uit engeland gentleman van top tot teen trok als het maar kon over de grens…

opstijgen om te dalen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.433
de rand op de top wachtte op mij dat voelde zo aan geen weg terug naar de grens van 't leven de afgrond, waar het water stotend bruiste gedagzeggend tegen wie ook, kom maar spring maar daar op die plek, kijkend omlaag sprak ik de schepper aan ik schreeuwde het was mijn verloren kind ik krijste, het was de oude man in mij, en…

Buitentijds

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
een lijn van punten één voor één geen twee daarin trok iemand buiten tijd en plaats mijn levensloop en zelfs een scheve schaats kan ik niet rijden, klokvast loopt hij mee de grens van gisteren en morgen, mee de muur van toen en straks die tegendraads gedrag onmoog'lijk maakt, ik huppel aards- gebonden tijdgebonden langs die schee…

Duistere omhelzing

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 722
Huizen plassen door een wassen herinnering het schilderij dampt onbestaande geschiedenis bomen wortelen in de modder van een doods bestaan de kunstenaar had daar een sloot door zijn aderen lopen de wind van het voortglijden was een grens overgestoken vergeelde randen spraken over verandering de één vouwt zijn handen om zoveel vakmanschap…

Alternatief kerstverhaaltje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Dat moet ik hem nageven aan lust stelt hij geen grens evenmin aan zijn geloof ja zijn ogen schieten vuur.…

Moeder zonder kinderen..

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.790
Over de grens zal je met hen gaan. Juist dan, zo ver mogelijk bij hun moeder vandaan. Weer een zoveelste streek, weer een zoveelste steek. Maar.... in ons hart, zijn wij altijd samen hoeveel listen je ook zal beramen. Niets zal onze band kunnen verstoren omdat wij simpelweg, bij elkaar horen.…

Als leven even stokt

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 711
is een verdichting waarover ik vertel vaak gaat een reeks indrukken er aan vooraf gestuurd door een wijde of geringe omgeving die verblijven dan later, zoals vandaag, in een gesloten graf ongevoelig voor ruis of nog sterker, een aardbeving het is de ingreep van het lijf door de geest tot hier zegt de adem van het leven er is een grens…

Merktekens ( Rythme en Provence)

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 889
gelid strelende zoete winden waaraan gemoed is ontpit, grond gedeukt, in kalk verstrikte horizon, een zon die aan de hemel likt, cypressen , metaforen van groen, geërodeerd om een droge dorst te lessen, stilte van gehooide akkerland, mengt in het gedruis van cicaden, een bedwelmende achtergrond op het grafschrift van dorpen op de grens…
pama1 juli 2010Lees meer >

MOLME BOOM

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.748
Wie zal 't u aanzien, uitgestoten mens, die op uw schande wankeldoolt tot leste grens terwijl ons onbarmhartigheid uw zondenmantel zoomt dat gij langs drasse weg van witte heirbaan droomt? Wie zal 't u aanzien? God en enklen maar.…
Alice Nahon27 december 2023Lees meer >

Ik ben de eenzaamheid zelf

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 556
niets dan leegte een zogenaamde volmaaktheid de stilte die plaatsneemt op banken en stoelen de tederheid uit huis heeft gezet bruut en geforceerd de deur dicht klemt de muren doet kraken gelijk de winter zich schouderbreed maakt ruimte inneemt dat liefde leven geeft en leven liefde neemt sterft het in mij als de dood ben ik voor de grens…

Ontvolkt ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
Staten en steden vervallen tot ruïnes, lopen leeg, wat in de straten achterblijft zijn slechts ontgoochelde soldaten die de grens van hun ontvolkt gebied bewaken, zandstorm van macht versluiert hun aanwezigheid. “ In geweld is de waarheid het eerste slachtoffer, gelijkheid de tweede, etc. “ Erasmus…
pama25 februari 2011Lees meer >

De avond

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Hoe heeft hij mij gelokt, belogen, Hoe achter wolken week zijn grens, Hoe ben ik om zijn bloem bedrogen, Die dorde, en 't eind werd van een wens.…

BESTEMMING ONBEKEND

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.567
Dromend dat ik bij de snelweg stond reisde ik naar bestemming onbekend Oud verdriet, misschien zonder grond stierf simpel in dit prachtig continent Opzij van mij hield een voertuig halt de bestuurder bood zijn diensten aan Daarna gleden we over ’t zwart asfalt tot aan de grens van ‘t aardse bestaan Vriendelijk informeerde de chauffeur of…

De held van Labbertong VIII

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
allemaal gestrekt (Dat had hun op het grasveld bijna nog genekt Toen zij in Lummelgeest op 0-0 bleven steken) De trainer van het stel probeerde wel te sturen ‘Zeg Remko, kerel, dit keer wil ik geen gestunt Doe alsjeblieft alleen wat jij het beste kunt Bespaar me dus die malle fratsen en die kuren’ Maar goed, waar lag bij “Rem” nu feitelijk de grens…

DWALEN IN MIJN INNERLIJK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Aan de grens van niemandsland wachtte ‘t eenzaam mij reeds op Al gauw kreeg pijn de overhand in mijn keel kiemde al een prop ik was in niemandsland gestrand Over de rand van niemandsland leefden het eenzaam en ’t alleen In het trieste huilden zij constant sinds bij hen het licht verdween droegen zij alleen een rouwrand In ‘t centrum van…
Ton Rijkers18 januari 2013Lees meer >

'Een paradijs op aarde'.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 718
Van de tijd de grens verlegd voorbij een ster in het hemelrijk. Onmetelijke ruimte en geen tijd. We leven nu en hier op aarde, dat is waar. Maar hoe ondergaan wij dit in een eindeloos bestaan..? Ieder maakt zijn keuzes, kiest zijn weg, toch in een ander licht...…

Arzebia

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
zoals stoffige landkaarten in de geest; daarop lijken alle vergeelde schatten klein inderdaad, soms ben ik een kruisbestuiver dan hang ik aan de spaken van een dood wiel op proefverlof met mijn achilleshiel territoriaal, allegoriaal, tijdzonaal soms ben ik een aardbestuiver tienduizenden kilometers in de verte nooit een minuut over de grens…
Iniduo26 januari 2014Lees meer >