1041 resultaten.
Eenzaam dromende dichter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 En stil zit de dichter aan de waterkant
dromerig starend over het wuivend riet
houdt steeds papier en pen bij de hand
zonder droom komt er zoveel verdriet.…
Poetin is verloren
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 (voor Victoria Amelina)
Zij kwam tot wasdom in het roemrijke Lviv,
met haar pen in de literaire inktpot,
haar reactie op de boze Russen was hyperactief
en zij was even tragisch als de Lady of Chalott.
Zij onderzocht de Russische misdaden en oorlogspuin
en ook de moord op de schrijver Volodymyr
Vakulenko.…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Als het licht zich stil tussen de woorden vlijt
jij met tong en pen de zinnen schrijft
de wereld in fout geruis gekanteld lijkt
en jij van verre traag naar leegte kijkt
Ben jij het dan die straks vlinder
en valk bijeen brengen zal?
Of wegen je woorden bijna niets
verdwijnen ze als een zwerm in de wind?…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Zolang de pen beweegt, blijft de geest ongetemd;
in elke regel die ik schrijf, schep ik mijn eigen vrijheid,
en reikt mijn blik al voorbij de nacht.…
Naar buiten
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.634 De muren kijken vaalgrauw om zich heen
uit fronsende stenen valt een argwanende blik
een bedompte lucht maakt dat ik bijna stik
ik schreeuw om hulp maar blijf meer dan alleen
een stoel kraakt onder mijn schokkende lijf
mijn pen geeft haar laatste leven aan papier
ik strooi er woorden als 'was jij maar hier'
al weet ik dat jij was en ik eenzaam…
Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.811 Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul,
Verleng door kleine hapjes ik 't onthaal:
Mijn ogen likken zuinig ied're haal,
led're misplaatste punt op, ied're krul;
Met een gedachte aan mij, een glimlach, vul
Ik 't wit tussen twee letters, en 'k vertaal
Een inktkladje als een half beschaamd signaal,
Dat - als de pen - het hart vol was en…
Eersteling
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
5.763 ineens kompleet met haar
Dat eerste moment van jou blijft ons altijd bij
Voor immer aan elkaar verbonden, ik aan jou en jij aan mij
Te wensen met geloof, hoop en liefde, een lang leven
Alles wat je nodig hebt proberen we te geven
Alleen kan ik nog zeggen lieve vent
Niemand weet half, hoe we met jou zijn verwend
Niet te beschrijven, met geen pen…
Wens van een schrijver
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
2.442 Zo snel als in je gedachten kun je
't niet opschrijven,
kun je ook niet verwachten, je pen
moet er wel bij kunnen blijven.
Hele verhalen doen een wedloop in
je hersenpan en maak daar dan
maar eens een rijm of een
gedichtje van.
Over zoveel dingen te willen
vertellen, toekomst of verleden.…
PHINY DICK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
859 De vrouw met sterke pen en zwevend gemoed
geeft zich aan het kabouterleven
vol huiveringwekkend én schoon beleven,
waarin ook menig dier groot wonder doet.
Aardmannen en dwergen speuren verwoed;
nooit zal hun strijdershart het begeven.
Lieve poes en beer gaan blij samenstreven,
stoken bij eega Marten zijn schrijversgloed.…
mijn dochter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 Prachtige woorden, niet alleen uit de mond, maar ook uit de pen.
Is het mooiste dat ik tot nu toe ken.…
loze woorden (doof)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
929 hart het web van loze woorden
valse bescherming tegen alle waarheden
die zich onweerlegbaar van mij afkeren
waar lede ogen dwingen tot terugtrekking
nog voor het startschot klonk, het is oneerlijk
al wordt geen verzet geboden in losse zinnen
het vindt mij eerder dan ik mij verbergen kan
losgebarsten regenbuien doorweken het papier
waarin de pen…
hittegolf
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 smog drijft door augustus
het ozonalarm is een lijzige radiostem
de kemphaan van de wetstraat ijlt naar een azuren kust
hij werpt een opblaasdolfijn naar een schuimkop
fabriekspoorten knarsen dicht
de pens van de dokter suddert in Toscane
de wijnboer plukt haastig zijn ranken kaal
de Rijn bereikt haar laagste peil
een dijk scheurt in de…
Ongerijmd - 1975
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
892 (toen: geen computer, wél pen en papier…)
Zou men mij vragen toe te lichten
wat ik beoog met mijn gedichten,
geschrijf, onhandig rijmgestamel –
niet dat ik oud papier verzamel.
’t Is een uitlaatklep bij nood,
bij schaarste ook van ’t ''geest’lijk brood'';
bij spanning, pijn, bij tegenspoed
put ik, door dit te doen, weer moed.…
de woeste hoeve 1945
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 in het bevrijdingsjaar klinken
dodelijke schoten in de stille bossen
van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn
niemand beseft nog de echo
niemand herkent de generaal
wiens leven langzaam wegvloeit
hij die beschikte over leven en dood
wiens pen gedoopt werd in bloed
om doodvonnissen te bekrachtigen
honderdzeventien mannen kwamen daar
verdeeld…
Boek des levens
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 Een leven voorbij
Vijf letters met een verhaal
Alinea’s triest, zinsneden blij
Een twijfelachtig moraal
Geschreven in tranen
Een schrijver verdreven van z’n plot
De fictie waarin we ons wanen
Geredigeerd door het lot
Dan de pen gedoopt in geluk
De taal van het hart
Een plezierig hoofdstuk
Verschoond van smart
Soms woorden teveel
Als…
Werkelijkheid
gedicht
3.2 met 41 stemmen
17.351 Ik hield een pen in de hand,
maar kon mij het doel niet herinneren.
Er scheen licht, maar dat lag aan de lamp.
Of omgekeerd. Alle verklaring was opgebrand.
De boekenkast vol, maar zonder gewicht.
Zodra ik er mij op beriep, vielen de letters
als zand van de bladen.…
Dingen in gedichten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
778 Maar soms is ieder denken mij teveel,
mijn pen ligt doelloos op het blanco blad,
de dingen lijken van hun zin ontdaan.
De nieuwe rol die ik hen toebedeel
is die van nutteloze boel omdat
geen druppel inkt hen linkt aan mijn bestaan.
(Het winnend gedicht van de Cultura sonnettenwedstrijd n.a.v. Gedichtendag 2008)…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 ik teken jouw figuur
met een gouden pen
je huid verzorg ik met
een verjongende crème
neen, je hele lijf
boetseer ik zo
dat je volledig aan
mijn mannelijke
verwachtingen voldoet
meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,…
Sinds
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.812 wij deze weg
zijn ingeslagen, zijn de
zwaluwen weergekeerd
is de jasmijn diep uit
haar slagaderen gaan
geuren is de sneeuw op de top-
pen gesmolten sinds wij
deze weg zijn ingeslagen
is een man geluidloos
achterover getuimeld
door de lucht die we in-
ademen ach, het is alle
lucht van de aarde over-
weldigd door het iele ge-
luid van…
Gedachtes
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.167 In de rust van de donkere late avond
Is het dat ik mijn gedachtes naar mijn pen zond.
In de schemer van het mooie maanlicht
Schreef ik vanzelf weer een gedicht.
Al mijn gevoelens en emoties uit mijn diepste wezen
Op papier om later terug te lezen.…
Droometen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.078 Prei, selderij en marjolein
gesneden ui en verse tijm
poeder van paprika en van peper ook
grote hamschijf met een dikke knook
en als het nodig is.. voor de lekkerbek
kleine stukjes gesneden gerookt vetspek
gemalen kruidnagel, een beetje komijn
ook zout en knoflook moet er zijn
blokjes aardappel, blokjes peen
oh, en rookworst moet er ook doorheen…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 aan de stalen tafel
schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen,
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Een lentevroege morgen
nog zonder breuk of smet
ik heb met mijn penseel en
pen een breuklijn ingezet,
de gedachten als aambeeld
op de werkbank van de dag.…
STUNTELIG SONNET
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.512 Bezwaard ligt de pen naast frommels, scheldt gemeen:
"Het gestriemde blad vol slaafse woorden haat
jouw ijdel streven. Weet een zuigeling raad
met kunstminnende taal? Verlang slechts de speen!"
Die drukkende vernedering verzinkt
bij plots opkomend kindervertrouwen.
Zie, ledigheid van papier en wezen sterkt.…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 lagen
verzonken in gedachten
waarin gespit moet worden
stenen vormen de inspiratiebron
steeds weer omgekeerd
door werkende handen
vormen om te watertanden
opgeraapt en schoongeveegd
vertonen ze hun huid
die onbeschreven lijkt
als een niet gezongen lied
de snelle vliet
geeft de geheimen vrij
aan het einde van een lange reis
de pen…
Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
15.675 we vreemd:
alle akkers geploegd
een kaarsrechte lappendeken
de wind krulde wit,
de kleur van stilte die
de inkt van mijn brief liet verbleken,
maar blies warme woorden
in hoofden van mensen
zo regen zich dagen tot weken
tot de kerst een van hier
o hoe snel vlucht de hoop,
daarna valt er niets meer te smeken
angst gutst uit mijn pen…
Uh
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 Zo'n versje schrijven, nog een heel gedoe
De mijne wil maar zo niet vloeien
Er gaat niets leven en er gaat niets bloeien
O gottegot, hoe moet dat nou, ja hoe
Een versje schrijven, joh wat een gepiel
Ik pieker en ik zweet tig penen
Er komt geen regel, ook niet uit mijn tenen
Er staat wel wat, maar uh... wat is dat iel…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 aan de stalen tafel
schrijft hij zijn annalen
zijn pen gevuld met vitriool
de data en de namen
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het…
Zwemmen in confetti
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 Bewoon het klimaat waar ik in
schrijf, in de kleuren waaraan
ik ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie, met een eigen
dictie van de realiteit betaald
maar evenzo onecht, perforatie
van papier met de pen en gevonnist
tot de prullenbak, een schrijvers
loep stelt het detail in een scherper
diafragma vast, dingt naar de
gunsten…