1883 resultaten.
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
Kwijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 Mijn brein
zoekt naarstig
naar het hoe en waarom,
in de trage,
draaikolkende rivier
van mijn gedachtestroom,
waarin
mijn flexibiliteit
schijnt te zijn verdronken.
Kalmte
kan me redden,
dus ontknoop ik de knoop
in de hoop
de vage herinnering
alsnog opnieuw te activeren.…
Binnenstebuiten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
708 Er loopt een razende in mij rond
te schelden en te tieren
maar uiterlijk ben ik een non
zo rustig en bescheiden
Er stroomt een rivier
van tranen door mijn hoofd
maar naar buiten ben ik een zon
zo vrolijk zonder lijden
Ik probeer een mantra
te herhalen in mijn hoofd
dat soms lijkt te werken
om uit het denken te verglijden
Maar wie kent…
gup
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 hartstochtelijk kijken
kinderen klein
het kleurrijk krioelen
dat achter glas
eieren levend barend
miljoenenvisjes doen
vertederd kijken
de eigen guppy’s
ook de ouders groot
die zij kozend lief
uit rivieren hartstocht
het leven schonken
hun telgen kijkend
zouden stilletjes zij
hen vereeuwigen willen
als die missionarisvisjes
veilig…
Het vuur van de Blues
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
528 alles ademt blues het vuur
ontsproten
op de katoenvelden
langs de oevers
van de kristalheldere rivier de Mississippi
ging het
arme volk
voorwaarts bij de luide klank van
jouw gitaar
stem en ziel met een lied dat
de onderdrukkers
versloeg in eenheid met het volk
de klank van moed
dat de kosmos omvat
gaan wij opgetild…
Ooit regent onze liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Regen tintelt op het meer
speldenprikken in mijn vel
ik denk jou een tel
onder het gladde water weer
terug
Hoe snel en ver ook het stromen
onder het zand liggen de stenen nog
zwaar en zichtbaar zonder zelfbedrog
Verzonken herinneringen komen
terug
Ik mis jou, onze liefde
gaf zich aan rivieren mee
en deelde zich in de zee
ooit regent…
LAIS CCXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Ze speelt graag zee en weigert de rivier.
Zij schenkt het niets met tranen van plezier.
Haar zucht verlucht de geur van een ander,
doch in dit zilte nu verspreekt het hier:
het wordt weer ik, en blij als geen ander.…
Nachtvlindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 zoveel tedere liefde
tussen de momenten van lust
dat ik me afvroeg
waarom je niet was gebleven
in het bed van de nacht
nachtvlindervriend
stille dromer van genot
en nu er niets anders
dan droeve stilte is
tussen onze ontmoeting
en het naderende heden
voel ik de tranen van mijn intieme hartstocht
dwalen naar de door de mens verlaten rivieren…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
Groot dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 Alles is een voortzetting
van vervlogen tijden
die we kunnen dromen
als houvast in ons leven
Rotsblokken en stuwwallen
eeuwige sneeuw, machtige
rivieren, trekvogels en woudreuzen
de aarde uit sterren geboren
.....Het is zoveel groter
.....dan de nietige droomwerelden
.....die onze aandacht verstrooien
.....als gehoopt houvast in ons leven…
't zomert
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 je wou naakt in de weide lopen
van de geurige kruiden
en in de rivier duiken,
die met de zilveren vissen.…
Beurs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Aan de woeste rivieren
van een ingetogen droomland
naar de onthulling van het geheim
verlang je
maar er zijn geen geheimen
te onthullen
de maatschappij draait
om economie en geld
empathie is ver te zoeken
aan het einde van de horizon
waar een nieuw moraal
zal beminnen
voor dromers is geen plaats
zoveel is de naakte waarheid
onder…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Voor zijn ogen stroomt het
leven als een kolkende rivier,
klotsend tegen zijn weerstand;
zonder slaap bezwijkt de dijk:
het schaap moet op het droge blijven
zodat het niet in verlangens verzuipt.
De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
211 Haar ogen zoeken naar de tere bloem
die zacht haar ziel met helder licht betast
langs de rivier die naar haar fluisteren luistert
en haar bevrijdt van een verborgen last
zij zoekt de richting waar de bloemen staan
die haar vertellen hoe de herfst begint
en hoe de dagen teder overgaan
in wat de ziel aan troost en warmte vindt
de schaduw die…
Figuur over de rivier gebogen 2
gedicht
3.0 met 22 stemmen
19.906 Zullen we nou nog gaan vissen of niet. Kijk de hengels,
allemaal gisteren voor je gekocht alle twintig,
je kwam niet en ik kon je nergens vinden.
Dus dit is het aas het zoetste zingen en fluiten
en daar staat de picknickmand vol met zelfrijzend verschiet
en hier heb je eersteklas stof waarmee ik je aankleed,
wil je het. Of toch liever
niet…
het roze einde in de gouden rivier.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
545 als witgekalkte graven
door dubbel spel
in hoge nood geraken,
verliezen hun begeesterende woorden
al hun praal en macht.
de hemelse boodschap verwordt dan
tot een duivelse comedie
die elke rechtgeaarde burger
straks uit 't diepste van zijn hart veracht.
als hoge heren
zich tot een seksslaaf willen verlagen
geraken ze door hun dubbel…
De vrouw ten zuiden van de rivier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
760 Als je naar het zuiden gaat
Waar de zon zich niet laat zien
Waar in beton haar hutje staat
Noem dan mijn naam misschien
Of zij mijn naam nog kent
Weet ik werkelijk niet
Zij sliep ooit in mijn tent
Nu rest ons slechts verdriet
Kijk hoe het gaat met haar
Help haar als je helpen kunt
Sta altijd voor haar klaar
Zeg dat iemand dat haar gunt…
Hoog als een berg, diep als een rivier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
659 als de zeearend boven het wad zweeft
en de sperwer uit het bos tevoorschijn schiet
klautert zij zonder klimtouw de hoogste berg op
als de albatros te pletter vliegt
en de kiekendief een kikker grijpt
ligt zij lethargisch dagenlang in bed
terwijl een leeuwerik de hemel bekleedt
en de kievit boven de polder buitelt
zingt zij op straat het…
De Boemerang
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
785 U bent te lang weggebleven
Uw rivier is beschimmeld
Uw bedstee verbrand
Waar was u in de koude dagen van de oorlog waarin we vochten om een stukje brood?
Voor u was er geen armoe en in tijden van nood was daar nooit úw uitgestoken hand.
Te trots om toe te geven,
egoïstisch als u bent
Koos u voor een bestaan zonder ons en armoe...…
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
829 Bij het opstaan in mijn aan de rivier gelegen appartement vermengt de dichter in mij zich ook met de pragmatische plicht te blijven bijdragen aan mijn stad Rotterdam, wat het volgende gedicht oplevert:
ROTTERDAM, NOOIT OP DE VLAKTE
Het is half zes, de dag verheft zich
en ik zie uw ongelovelijke potentie
uitkijkend over de Maas en de Zwaan…
Bezit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
666 De rivieren?
De zee?
Ja.
De door dezelfde mens vervuilde regen.
De door dezelfde mens vergiftigde rivieren.
De door de mens tot een plastic soep gemaakte zee.
En die mens
wil ook het vuur bezitten.
In een doosje.
In een aansteker.
In een groot zinloos vuurwerk
waar nodeloze gewonden door vallen.…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Langs rotsen in de rivier van mijn eigen tranen,
baant ’t bloed zich gelauwerd ’n weg
door mijn wanen;
als stoker van deze frontaal
brandende wijn,
en de pijn die ’t goed doet
onder volgers van Perseus’ sterrenzege,
verblijf ik halverwege.…
Van modder, moeras en veen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Toen we overal langs de
Oostkust door anderen
Die ons niet accepteerden
Werden weggestuurd, wisten
Wij het niet meer, overal waar
We ons wilden vestigen werden
We als nakomers, als vreemde eenden
In de Amerikaanse bijt weggehoond
En soms zelfs letterlijk weggevochten
En toen we het helemaal niet meer wisten
Was er nog maar één weg…
lief kind
hartenkreet
3.3 met 39 stemmen
7.216 vanuit je bed kijk je naar water
de rivier met de aalscholver herinner je je later
je bent mijn lieve meisje met de mooie dromen,
mijn eigenwijsje, die de wormpjes die naar boven komen
bedekt met aarde, een heel zacht laagje
de noten raapt en drie er van bewaart en dan vraag je
hoe lang het duurt voordat het bomen zullen zijn
en hoeveel bomen…
Laat niet los, nee nooit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
672 laat niet los, nee nooit
wat je was en bent
draag de wonderen
van de wereld mee
ze tillen jou een stukje
over grenzen heen
die moeilijke stappen
van eenzaam, alleen
zoek de woorden
gestrooid langs de oever
een schat in de bedding
de rivier van de tijd
verdicht de dromen
met een waakzaamheid
laat niet los, nee nooit
raak jezelf…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 Het okeren kind zenkt
het verstrikte gelaat een laatste maal
naar de schokkend rivier.…
het Grote Mysterie
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.516 het Grote Mysterie
wordt met vele namen aangesproken
sommige mensen zeggen God
anderen zeggen Allah of Brahma
Jahwe of Wanka Tanka
Spirit of de Schepper
ontelbaar zijn de namen van
het Grote Mysterie
alle mensen op deze planeet
drinken water uit haar rivieren
eten voedsel van haar land
ademen haar lucht
ontelbaar zijn de vormen…
leef oprecht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.959 vandaag ligt het leven achter mij
ik was er van begin tot einde bij
nu ligt er iets nieuws in het verschiet
laat er vreugde zijn boven verdriet
zij die mij reeds zijn voorgegaan
zijn voor mij altijd blijven bestaan
zoals een rivier stromend in een zee
draag je mensen altijd in je mee
vaarwel zeg ik u dan ook niet
de tijd heeft iets moois…
Ontvallen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.093 Een steen valt in het water
langzaam dalend naar
de schoot van de rivier
wat eens zo'n sterke muur leek
'n onneembare vesting
lijkt door de tijd brozer dan ooit
gestreeld door kabbelend water
veredelt sereen licht de luister
bomen wiegen geruisloos in de wind
©Lady Love
~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…