1062 resultaten.
Uitzicht/Impressie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.145 Voorjaar
ruikbaar,
hoorbaar
voelbaar
zachte wind
waait door je haar
speelt
"had je me maar"
met weerbarstige lokken
en kriebelt
je huid
Luidt het
de winter al
uit?…
Lammetjes in d wei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Een leuk gezicht, dat nieuwe leven
Het kondigt ons weer het voorjaar aan
We zijn blij dit alles tegemoet te gaan
Wat door de Schepper wordt gegeven.
Dankbaar mogen we zijn in deze tijd
Dat alles in de natuur weer gaat groeien
Dat de bloemen en planten gaan bloeien
Het geeft zo veel kleur en fleurigheid.…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant het
halloween van allerzielen
we gaan dan voor herinnering
buigen het hoofd voordat we knielen
kom dan maar met de
novemberstormen laat herfst
de zomer maar vermoorden
de eerste nachtvorst staat al klaar
pas na de winterslaap wordt het voorjaar…
Geachte cliënte, het is lente...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Schittering op het water,
eendengesnater
Dit moet toch echt wel
voorjaar zijn.
Vol belofte voor wat ons
staat te wachten:
oorstrelend vogelgezang, zoemen van
hommels en bijen
die op de bloemen gedijen
Terrasjes langs de grachten
Bomen in lentetooi.…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
De gehangene
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Ik hang hier aan een knoestige oude eik
want mijn schepper wil niet over me waken
uit zijn handen komen nu voorname zaken
die hem overbekend maken en zeer rijk
hij vulde mij op met hooi en wat takken
het land had zo zijn eigen geschiedenis
onder mij ontsprong een hele mooie lis
de natuur had het voorjaar al te pakken
de kerk bleek plots…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Aan de overkant van het water
loeien koeien in de wei
wordt gras gemaaid om te hooien
alles wijst op voorjaar
begonnen in mei.
Heel het leven nood tot rust te komen
ga ook zelf eens ontspannen
rustig zittend aan de waterkant
genietend van die zachte bries
en vogelzang als de fanfare.…
Weelderig land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,
die ze af en toe verschoond en maait;
ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.
Nog steeds is er uitzicht over het duin,
dat gras eet en met stenen is verfraait,
de plant werd naar een andere tuin verzet.…
Spiegel van de geest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
113 Het voorjaar valt stil over de stad
een deken van verloren zielen
ik loop op een herkenbaar pad
waar ego’s ronkend tateren en vielen
miljoenen zoeken naar de waan
van vrijheid, liefde, warmte, feest
ik zie hen in de verte staan
als vreemde spiegel van de geest
ik scoor vanuit een blinde hoek
zelfs als de wereld om mij gilt
blijft mijn…
geniet de lente
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.182 er sprake van een karrenvracht
die zich ontworstelt met een woeste kracht
dan vallen trots en jubel niet te stuiten
het puntje van de tong streelt daarna zacht
de gladde massa en de harde kluiten
nu wordt het tijd de lippen te gaan tuiten
waarna ik inhaleer uit alle macht
als na die daad een noeste niesbui wacht
dan druipt het prille voorjaar…
Lentesymfonie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.433 Roffelende specht krijsende kraai
brutale gaai koerende duif
zingende lijster tsjilpende mus
staccato koolmees welluidende
winterkoning virtuoze roodborst
merel gezang vogelorkest
lentesymfonie kijk luister,
leef voorjaar.…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Achter de bossen stond Parijs te branden:
van een hecatombe van autobanden
zweefden de vlokken as over mijn hoofd
en door dat voorjaar naar een hoger noorden.
Weldra zou Praag vallen, wist ik, weldra
sprak ik mijn eerste dissidente woorden -
weldra zat ik in deze dode hoek
mijn blinde te scanderen.…
het maanvogelke
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
658 seffens als het voorjaar klinkt
in kragen van riet en dotters
hoort ge hem zingen en ziet ge
hem staan boven de stengels
zijn witte borst in het blauw
maakt u bekanst bijzichtig, hij
lokt u van verre als ge u ogen
open doet wanneer fietsend door
het Meetjesland langs ons kreken
dit parelke zich aan u wil tonen
kijkt nen keer, wie schildert…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 is iets vreselijk misgegaan
door het vervlakken van het zicht
ik kan de wisseling niet meer aan
van het voortdurend strijdend licht
de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid urenlang wil dragen
met het consistent aanwezig zijn
perspectieven zijn verdwenen omdat
de zon al lang niet meer heeft geschenen
het voorjaar…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Als een zomerdag in 't voorjaar,
met een zachte warme gloed
lijkt het mij te overspoelen,
een soort van oertevredenheid.
Kan een mens zich zo goed voelen,
van alle negatiefs bevrijd?
De lucht lijkt naar anijs te geuren,
anijs, vanille en kaneel.
Het landschap schildert pastelkleuren,
lila, roze en zachtgeel.…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 In het land van ontluikende tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
Boe!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Elk voorjaar werd de kachel weer gepoetst.
De mensheid leeft nu stukken efficiënter,
neem nu alleen het fokken van het vee,
‘t gaat met een spuit, van één-twee-huppekee,
ja razend rap en ‘t lijkt een stuk decenter.
Al is het ook een heleboel gedoe,
ik prefereer een fokstier op de koe.…
Vogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 Als een vogel uit het zuiden
ben je teruggekomen
door stormwind en mist
om het voorjaar te vieren
in mijn tuin die je nog wist
met de eetbare lekkernijen
een vijver waaraan je je lest.
Ik hoorde van verre je fluit zo charmant.…
Vooravond Zomeropruiming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 2015)
Vandaag ruimt de zomer op
in mijn tuin:
past het zwembad
niet meer in zijn doos;
vinden drie laatste ijsjes
naast schoongezeefd zandspul
hun weg uit de vriezer,
waar vers bladerdeeg van
laagjes speelgoedcatalogi
herfstaanbiedingsfolders
verschrompelt;
verpakt tot lastpakken,
zich uitrolt tot een deeg
van glad rottend voorjaar…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
De dorpen daar wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Kun jij de stekker met wegen
verbinden, het nog prille voorjaar
helder verlichten, wellicht
ook een munt bij de randen,
bijen wachten ook daar al zo lang.…
ptss
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 blijkbaar heeft mijn hart
de regen verzonnen en
is er zonneschijn alom
aanwezig die me koestert
maar hoe ik me ook nestel
naar de windrichting is het telkens weer
dat verzuurde hemelwater dat
door mijn aderen vloeit
soms ijskoud dan weer een
voorjaars briesje maar altijd
is het die zilte smaak die
aan mijn lippen hangt
vluchten heb…
Lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Een merelstel heeft de lege bloempot gekraakt
dit aardewerk pand hangt zo mooi verborgen
tussen de klimop aan de bakstenen muur
het is voorjaar het nest moet worden gemaakt
zij vliegt nijver om het interieur te verzorgen
met sprietjes en pluisjes wordt het niet zo duur
hij zit op een tak ‘s morgens al vroeg te zingen
fluitend naar elke passerende…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed om de zomer
maar
leef met het gevallen blad
geborgenheid ligt om de hoek
je hoeft niet eens op zoek
als je je eigen huid betreedt
blijf maar dromen, want
je warmt je en je weet
dat voorjaar…
Jeugdige ouderdom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Gisteren kwam ik weer langs die bloemenwei
waar wij in het warme voorjaar speelden
en dacht, wat is dat allemaal lang voorbij
ook dat wij samen daar die dropjes deelden.…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 De wind blaast kou uit ’t Noorden,
Hoofden in mutsen weggestopt,
Maar, over ’n tijdje,
Komt het voorjaar ons begroeten,
Voorbode dat de zomer komt.…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 Stil, met verbazing in haar ogen,
hoort zij plots een merel zingen,
schone tonen smelten dooi in de
dagen, waar het voorjaar groeit
ze zoekt naar de schoonheid van
dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt zij de nieuwe morgen
veerkracht vervaagt schaduwstappen
in het voorjaar…
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 hij bomen
langs het slingerende pad
zij wil het licht begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit naderend voorjaar…