968 resultaten.
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Waarom, zou ik
openen, lezen wat ik
wist, als ik je bevroren
gezicht al had
gezien?
Misschien, denk ik dan,
bevestigt wel
dit bericht, kort,
- als jouw leven -
wat ik dacht
toen ik jouw tombe betrad.…
winter van ongenoegen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
708 Het is als een bleke
afspiegeling van mezelf
de einder staat bol wollig
uit het grijswit van zichzelf
collage van bevroren beelden
het huis komt er onder te krommen
ik zou het liefst reepjes trekken
de wilgen en de katten
die de achtertuinen door steken
de ramen betrekken in een damp
binnen ligt alles te tochten in wachtkamers
het ligt…
12 gordiaanse knopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 Voor avontuur bedoeld,
was het scheepje getuigd,
werd het door passies
overspoeld, als vliegende
Hollander, een jachtig
galjoen, bolde winddruk
de zeilen met de kracht
van 12 gordiaanse knopen
stuurloos op een bevroren
kompas, overtuigd in een
nauwe wambuis, geankerd
en gekapseisd bij onbekende
kusten, waar het lot het
zwaard in…
PUBLIEKSPERCEPTIE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 iets
of niets
de naive onbevangenheid
de ogenschijnlijk
dodelijke vermoeidheid
straalt van de gezichten
van de mannen en vrouwen
van het publiek af
waarvan de ogenschijnlijk
fysieke schoonheid
ver te zoeken is
of het moet
de gerijpte rijp
zonder schittering
op hun gezichtsgelaten zijn
die neigen naar dooi
maar in werkelijkheid
bevroren…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Zoals bomen hun blad verliezen,
ik, uit niets meer heb te kiezen,
vertel ik jou
bevangen door, te lange, winterse kou
met bevroren, pijn in mijn stem
waarbij ik al mijn blad verloren ben;
"jij was eens de zon voor mij"
maar het juiste weerspiegelde pad in zee;
in het begin keek je nog met me mee,
liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Maar ik ben als een bevroren meer
zo vol leven onder de oppervlakte ...
ik zie mijn eigen schoonheid
ik kan het aanraken, maar niet doorgeven.…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 de waarheid
stoot zich telkens
aan dezelfde steen
hoe schuldig kan je zijn
aan onschuld, vraag ik me af
of is het de som van dingen
die aan het eind van de leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om…
Kerstnacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.147 Hun wemeling gaf me een duizeling, net als het
dubbele spoor: ik zag hoe daar het nu bevroor
in waar we net nog waren.. Ik bleef er heel
de weg naar huis naar staren en raakte niet meer
kwijt: het raadsel van wat ruimte is en tijd.…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
Wie legt de loper uit ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 een
woord in teksten waarvoor we tol betalen
in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft
het ooit en ginder van de middenweg naar een
beter oord waar een gegeven woord drijft
daarin zijn we prooi en jager tegelijk
afgewogen in een optelsom, als
waarzegger in zijn onbevlekte habijt
in het stof van de niet geleefde dagen bijt
bevroren…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 ik zag je op mijn pad naar benee
mooie steen ik neem je mee
in de broekzak van mijn reis
meer dan 50 tinten grijs
en prachtig van mij
zacht en warm ben jij
je duwt me, draagt me naar het zonnige dal
duikgewicht in mijn vrije val
ik tors je mee op mijn pad omhoog
de lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten…
Middag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 En toen je eenmaal ging
kon 'k er niet toe komen
om naar bed,
zo leeg en laat
Voelde nu de doorntjes van de meidoorn
in mijn vingertoppen
bepleisterde 't met trekzalf
Klom naar zolder waar 't warm
kroop in de knisperende slaapzak
Dacht aan de topjes,
bevroren van mijn ex…
Mijn hart huilt voor kindermisbruik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
540 aanrakingen die de vrees diep griffen in
tot steen verdroogde herinneringen
onuitwisbaar de beelden, die steeds weer
zullen oplichten en de ziel blijvend ontwrichten
leed dat voor de pret en bevrediging van lusten,
wordt gefixeerd met groothoeklenzen in elk
spiedend oog dat de ziel verder betast, bevuilt,
bezoedelt en uiteindelijk bevroren…
De onzichtbare grens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
248 Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen,
jij ziet de glinstering in het bevroren riool.
Achter elk ooglid zit een landschap geborgen:
een eigen kompas en een eigen symbool.
Dezelfde wind waait door onze haren,
maar brengt voor ons beiden een andere geur.…
Bevroren lippen 2. / Als ik nou een vrouw heb 2.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
579 *************************
Het zijn jouw woorden,
ware woorden
Ze zeggen me alles:
op dit papier, in dit gedicht.
*************************
Waarom hoor ik
niet die betoverende
geluiden in het huis
en waarom is het bed
dan leeg en koud?
Waarom hoor ik
geen geluiden
in de badkamer,
en heerlijk geneurie
in de keuken?
Als ik…
lente waar ben je
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.140 ze liever blijven liggen
of heeft de tijd hun snavel dicht gedaan
zou de lente het nog weten
of is alles al vergaan
is de lente alles vergeten
en zal het nooit meer bestaan
zouden de mensen nog wel weten
wat het is om de zon te zien schijnen
zouden de mensen nog wel weten
hoe de sneeuw voor de zon kan verdwijnen
zou de lente zijn bevroren…
IK wilde ik kon u iets geven
poëzie
3.4 met 43 stemmen
5.436 Ik weet niet of zij u maakt
licht, als haar monde slaakt
adem, of dat zij door
u werd en uit u bevroor.
Zij is als de gouden zonmiddag,
een herfstige laatste biddag
van bomen en het graskruid
tot 't zonlicht, hoog boven ze uit.…
November
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.156 Ik sta aan de grond genageld
Ben bevroren van binnen
Sta te verzinnen
Dat het hagelt.
In mijn hoofd giert de pijn
De stenen op mijn gelaat
Pijn die naar beneden gaat
Die marteling vind ik fijn.
Het kan toch niet erger zijn
Dan de haat
Van iemand die mij alleen laat
In elkaar gedoken en klein.…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 leven
Als een bloem nog in de knop
Je moest ze alleen nog water geven
Vol vertouwen was ik dan ook
Dat het je ooit lukken zou
Te doen wat je altijd al wilde
En wat ik wenste voor jou
Maar ik heb mij blind gestaard
Op al jouw mooie dromen
Ik had moeten weten dat op een dag
De werkelijkheid zich zou tonen
Lichaam en ziel compleet bevroren…
Als ik maar bij machte was
hartenkreet
4.8 met 19 stemmen
1.271 overvloed
Blijven kleven aan jouw wimpers
Dan bid ik tot de Heer:
Geef toch mij haar pijn en wees zo goed
Te geven dat ik niet zo machteloos was
Als de eenzaamheid je omarmt
Als pijn of angst je keel dichtknijpt
Weet dan mijn kind,
Wat alle harten verwarmt
Weet dan, dat moeder je begrijpt
Als ooit het verdriet is verstild
En jouw bevroren…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 blokkade weldra opgeheven wordt
mijn hoofd voelt angstwekkend geesteloos en kil
laat zich door geen geluid, geen stem van buitenaf verleiden
om slechts één vleugje inspiratie naar binnen te doen glijden
het blijft daarboven dan ook oorverdovend stil
de held in mijn verhaal lijkt vastgelopen in de tijd
zijn flamboyante ziel in louter dynamiek bevroren…
Witte tulpen, roze hyacinten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 oogstrelende lentetinten
na een lange wintersleur
sublimiteit van kleur en geur
lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt
in het land van sneeuw en ijs herboren
lijkt uw blankheid zo volkomen
zuiver zijn uw kelken als…
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Manen later tot een grens gekomen
tref ik een park dat mij
door de inrichting niet kan bekoren,
het licht te strak bevroren.
Ik kies in het wilde weg
zelf een andere kant...…
Wat ik tegenkwam 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Bevroren takken van struiken,
zwarte kraai kijkt uit op dak van elektriciteitshuisje,
een opvliegende meeuw,
twee eenden achter een sluisje.…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 Aan de rand van mijn bewustzijn
herken ik onaangeraakte dromen
die bevangen in desillusie
wervelen als een razende tornado
Onaantastbare naakte fantomen
beschimpen mij ongenadig
door mijn angsten bloot te leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 circulair begint te lopen…]
Helaas de simpele klik blijft achterwege
Onderwijl komen de elfsteden bijeen gehaast
Buiten immer nog min negen
De eerste tochten zijn uren geleden al geschaatst
[…Draai alvorens te beginnen de waterkraan goed open
En ontsteek de vlam met een lucifer…]
Op de monteur blijf ik immer hopen
Kijkend door het bevroren…
Mijn Hart
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
8.608 Mijn hart is van flinterdun glas
Het mag onder geen beding breken
Iets waar ik zeker voor pas
Maar dat is moeilijk is wel gebleken
Je maakte mijn hart zomaar kapot
Hoewel ik niet weet of je dat wou
Nu zit mijn hart al jaren op slot
En is het bevroren van kou
Mijn hart is van flinterdun glas
Begrijpen kan ik het nog steeds niet
Waarom je…
de tijd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.802 De tijd gaat voorbij, stil, onopgemerkt
bevroren wordt het verdriet, de pijn
de ontzetting van de eenzaamheid
maar slechts voor even
We wandelden andere wegen
in dezelfde tijd en het leven dat je achterliet
betast eindeloos de tijd, mijn tijd
en maakt tastbaar hoe je was.…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 De nacht kwijnde van de kou
In haar wijde muil
Steeg de koorts van bevroren zwervers
De dikke mist strekte zich uit
Als een wurgende reus bij dageraad.
Een pesthaard likte aan onze gevels
Met adem die roet tegen de deur afzet.…
Kerstliedje
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.735 De heilige driekoningen hoesten en doen
en rood zijn bei hun oren,
een druppel hangt er aan hun neus
en hun baard is wit bevroren.
De heilige driekoningen in de stal
verwonderd zijn binnen getogen;
het licht, dat van het kind afging,
schijnt in hun grote ogen.…